Ang 1177 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੭੭)

ਇਨ ਬਿਧਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਹਰਿਆ ਹੋਇ ॥ein bidh ih man hariaa hoi ||इन बिधि इहु मनु हरिआ होइ ॥ِان بدھ اهُ من هرِآ هوا ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਉਮੈ ਕਢੈ ਧੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har har naam japai dhin raatee gurmukh haumai kaddai dhoi ||1|| rahaau ||हरि हरि नामु जपै दिनु राती गुरमुखि हउमै कढै धोइ ॥१॥ रहाउ ॥هر هرِ نام جپَے دن راتیِ گُرمکھ هامَے کڈھَے دھوِا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਬਾਣੀ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਏ ॥satigur baanee sabadh sunaae ||सतिगुर बाणी सबदु सुणाए ॥ستگر باݨیِ سبد سُݨااے ۔۔

ਇਹੁ ਜਗੁ ਹਰਿਆ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਏ ॥੨॥eih jag hariaa satigur bhaae ||2||इहु जगु हरिआ सतिगुर भाए ॥२॥ِاهُ جگ هرآ ستِگر بھااے ۔۔۲۔۔

ਫਲ ਫੂਲ ਲਾਗੇ ਜਾਂ ਆਪੇ ਲਾਏ ॥fal fool laage jaa(n) aape laae ||फल फूल लागे जाँ आपे लाए ॥پھل پھُول لاگے جاں آپے لااے ۔۔

ਮੂਲਿ ਲਗੈ ਤਾਂ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਏ ॥੩॥mool lagai taa(n) satigur paae ||3||मूलि लगै ताँ सतिगुरु पाए ॥३॥مُول لگَے تاں ستگر پااے ۔۔۳۔۔

ਆਪਿ ਬਸੰਤੁ ਜਗਤੁ ਸਭੁ ਵਾੜੀ ॥aap basa(n)t jagat sabh vaaRee ||आपि बसंतु जगतु सभु वाड़ी ॥آپ بسںت جگت سبھ واڑیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਭਗਤਿ ਨਿਰਾਲੀ ॥੪॥੫॥੧੭॥naanak poorai bhaag bhagat niraalee ||4||5||17||नानक पूरै भागि भगति निराली ॥४॥५॥१७॥نانک پُورَے بھاگ بھگت نرالیِ ۔۔۴۔۔۵۔۔۱۷۔۔

ਬਸੰਤੁ ਹਿੰਡੋਲ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੨basa(n)t hi(n)ddol mahalaa teejaa ghar doojaaबसंतु हिंडोल महला ३ घरु २بسںت هںڈول مهلا ۳ گھر ۲

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਵਿਟਹੁ ਵਾਰਿਆ ਭਾਈ ਗੁਰ ਸਬਦ ਵਿਟਹੁ ਬਲਿ ਜਾਈ ॥gur kee baanee viTahu vaariaa bhaiee gur sabadh viTahu bal jaiee ||गुर की बाणी विटहु वारिआ भाई गुर सबद विटहु बलि जाई ॥گُر کیِ باݨیِ وٹهُ وارآ بھاای گُر سبد وٹهُ بل جاای ۔۔

ਗੁਰੁ ਸਾਲਾਹੀ ਸਦ ਅਪਣਾ ਭਾਈ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਈ ॥੧॥gur saalaahee sadh apanaa bhaiee gur charanee chit laiee ||1||गुरु सालाही सद अपणा भाई गुर चरणी चितु लाई ॥१॥گُر سالاهیِ سد اپݨا بھاای گُر چرݨیِ چت لاای ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਮਨ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥mere man raam naam chit lai ||मेरे मन राम नामि चितु लाइ ॥مےرے من رام نام چت لاا ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਤੇਰਾ ਹਰਿਆ ਹੋਵੈ ਇਕੁ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਫਲੁ ਪਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥man tan teraa hariaa hovai ik har naamaa fal pai ||1|| rahaau ||मनु तनु तेरा हरिआ होवै इकु हरि नामा फलु पाइ ॥१॥ रहाउ ॥من تن تےرا هرآ هووَے اک هرِ ناما پھل پاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਭਾਈ ਹਰਿ ਰਸੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆਇ ॥gur raakhe se ubare bhaiee har ras a(n)mrit peeaai ||गुरि राखे से उबरे भाई हरि रसु अंमृतु पीआइ ॥گُر راکھے سے اُبرے بھاای هر رس اںمرت پیِآا ۔۔

ਵਿਚਹੁ ਹਉਮੈ ਦੁਖੁ ਉਠਿ ਗਇਆ ਭਾਈ ਸੁਖੁ ਵੁਠਾ ਮਨਿ ਆਇ ॥੨॥vichahu haumai dhukh uTh giaa bhaiee sukh vuThaa man aai ||2||विचहु हउमै दुखु उठि गइआ भाई सुखु वुठा मनि आइ ॥२॥وِچهُ هامَے دُکھ اُٹھ گایا بھاای سُکھ وُٹھا من آا ۔۔۲۔۔

ਧੁਰਿ ਆਪੇ ਜਿਨੑਾ ਨੋ ਬਖਸਿਓਨੁ ਭਾਈ ਸਬਦੇ ਲਇਅਨੁ ਮਿਲਾਇ ॥dhur aape jin(h)aa no bakhasion bhaiee sabadhe lian milai ||धुरि आपे जिन्ना नो बखसिओनु भाई सबदे लइअनु मिलाइ ॥دھُر آپے جنھا نو بکھساون بھاای سبدے لِاان ملاِا ۔۔

ਧੂੜਿ ਤਿਨੑਾ ਕੀ ਅਘੁਲੀਐ ਭਾਈ ਸਤਸੰਗਤਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥੩॥dhooR tin(h)aa kee aghuleeaai bhaiee satasa(n)gat mel milai ||3||धूड़ि तिन्ना की अघुलीऐ भाई सतसंगति मेलि मिलाइ ॥३॥دھُوڑ تنھا کیِ اگھلیِاَے بھاای ستسںگت مےل ملاِا ۔۔۳۔۔

ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਕਰੇ ਆਪਿ ਭਾਈ ਜਿਨਿ ਹਰਿਆ ਕੀਆ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥aap karaae kare aap bhaiee jin hariaa keeaa sabh koi ||आपि कराए करे आपि भाई जिनि हरिआ कीआ सभु कोइ ॥آپ کرااے کرے آپ بھاای جن هرِآ کیِآ سبھ کوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਮਨਿ ਤਨਿ ਸੁਖੁ ਸਦ ਵਸੈ ਭਾਈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੪॥੧॥੧੮॥੧੨॥੧੮॥੩੦॥naanak man tan sukh sadh vasai bhaiee sabadh milaavaa hoi ||4||1||18||12||18||30||नानक मनि तनि सुखु सद वसै भाई सबदि मिलावा होइ ॥४॥१॥१८॥१२॥१८॥३०॥نانک من تنِ سُکھ سد وسَے بھاای سبد ملاوا هوا ۔۔۴۔۔۱۔۔۱۸۔۔۱۲۔۔۱۸۔۔۳۰۔۔

ਰਾਗੁ ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੧ ਇਕ ਤੁਕੇraag basa(n)t mahalaa chauthhaa ghar pehilaa ik tukeरागु बसंतु महला ४ घरु १ इक तुकेراگ بسںت مهلا ۴ گھر ۱ اک تُکے

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਜਿਉ ਪਸਰੀ ਸੂਰਜ ਕਿਰਣਿ ਜੋਤਿ ॥jiau pasaree sooraj kiran jot ||जिउ पसरी सूरज किरणि जोति ॥جِا پسریِ سُورج کرݨ جوت ۔۔

ਤਿਉ ਘਟਿ ਘਟਿ ਰਮਈਆ ਓਤਿ ਪੋਤਿ ॥੧॥tiau ghaT ghaT ramieeaa ot pot ||1||तिउ घटि घटि रमईआ ओति पोति ॥१॥تِا گھٹ گھٹِ رمایآ اوتِ پوت ۔۔۱۔۔

ਏਕੋ ਹਰਿ ਰਵਿਆ ਸ੍ਰਬ ਥਾਇ ॥eko har raviaa srab thai ||एको हरि रविआ स्रब थाइ ॥اےکو هر روِآ سرب تھاا ۔۔

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮਿਲੀਐ ਮੇਰੀ ਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur sabadhee mileeaai meree mai ||1|| rahaau ||गुर सबदी मिलीऐ मेरी माइ ॥१॥ रहाउ ॥گُر سبدیِ ملیِاَے مےریِ ماا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਘਟਿ ਘਟਿ ਅੰਤਰਿ ਏਕੋ ਹਰਿ ਸੋਇ ॥ghaT ghaT a(n)tar eko har soi ||घटि घटि अंतरि एको हरि सोइ ॥گھٹ گھٹِ اںتر اےکو هرِ سوا ۔۔

ਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਇਕੁ ਪ੍ਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥੨॥gur miliaai ik pragaT hoi ||2||गुरि मिलिऐ इकु प्रगटु होइ ॥२॥گُر ملاَے اک پرگٹ هوا ۔۔۲۔۔

ਏਕੋ ਏਕੁ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥eko ek rahiaa bharapoor ||एको एकु रहिआ भरपूरि ॥اےکو اےک رهِآ بھرپُور ۔۔

ਸਾਕਤ ਨਰ ਲੋਭੀ ਜਾਣਹਿ ਦੂਰਿ ॥੩॥saakat nar lobhee jaaneh dhoor ||3||साकत नर लोभी जाणहि दूरि ॥३॥ساکت نر لوبھیِ جاݨه دُور ۔۔۳۔۔

ਏਕੋ ਏਕੁ ਵਰਤੈ ਹਰਿ ਲੋਇ ॥eko ek varatai har loi ||एको एकु वरतै हरि लोइ ॥اےکو اےک ورتَے هر لوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਏਕੋੁ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਇ ॥੪॥੧॥naanak har ekuo kare su hoi ||4||1||नानक हरि एकुो करे सु होइ ॥४॥१॥نانک هر اےکو کرے سُ هوا ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥basa(n)t mahalaa chauthhaa ||बसंतु महला ४ ॥بسںت مهلا ۴ ۔۔

ਰੈਣਿ ਦਿਨਸੁ ਦੁਇ ਸਦੇ ਪਏ ॥rain dhinas dhui sadhe pe ||रैणि दिनसु दुइ सदे पए ॥رَےݨ دنس دُا سدے پاے ۔۔

ਮਨ ਹਰਿ ਸਿਮਰਹੁ ਅੰਤਿ ਸਦਾ ਰਖਿ ਲਏ ॥੧॥man har simarahu a(n)t sadhaa rakh le ||1||मन हरि सिमरहु अंति सदा रखि लए ॥१॥من هر سمرهُ اںت سدا رکھِ لاے ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਚੇਤਿ ਸਦਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ॥har har chet sadhaa man mere ||हरि हरि चेति सदा मन मेरे ॥هر هرِ چےت سدا من مےرے ۔۔

ਸਭੁ ਆਲਸੁ ਦੂਖ ਭੰਜਿ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰਮਤਿ ਗਾਵਹੁ ਗੁਣ ਪ੍ਰਭ ਕੇਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sabh aalas dhookh bha(n)j prabh paiaa gurmat gaavahu gun prabh kere ||1|| rahaau ||सभु आलसु दूख भंजि प्रभु पाइआ गुरमति गावहु गुण प्रभ केरे ॥१॥ रहाउ ॥سبھ آلس دُوکھ بھںج پربھ پاایا گُرمت گاوهُ گُݨ پربھ کےرے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਹਉਮੈ ਮੁਏ ॥manmukh fir fir haumai mue ||मनमुख फिरि फिरि हउमै मुए ॥منمکھ پھر پھرِ هامَے مُاے ۔۔