Ang 1174 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੭੪)

ਪਰਪੰਚ ਵੇਖਿ ਰਹਿਆ ਵਿਸਮਾਦੁ ॥parapa(n)ch vekh rahiaa visamaadh ||परपंच वेखि रहिआ विसमादु ॥پرپںچ وےکھ رهِآ وسماد ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਨਾਮ ਪ੍ਰਸਾਦੁ ॥੩॥gurmukh paieeaai naam prasaadh ||3||गुरमुखि पाईऐ नाम प्रसादु ॥३॥گُرمکھ پاایاَے نام پرساد ۔۔۳۔۔

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਸਭਿ ਰਸ ਭੋਗ ॥aape karataa sabh ras bhog ||आपे करता सभि रस भोग ॥آپے کرتا سبھ رس بھوگ ۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰੇ ਸੋਈ ਪਰੁ ਹੋਗ ॥jo kichh kare soiee par hog ||जो किछु करे सोई परु होग ॥جو کچھ کرے سوای پر هوگ ۔۔

ਵਡਾ ਦਾਤਾ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਇ ॥vaddaa dhaataa til na tamai ||वडा दाता तिलु न तमाइ ॥وڈا داتا تل ن تماا ۔۔

ਨਾਨਕ ਮਿਲੀਐ ਸਬਦੁ ਕਮਾਇ ॥੪॥੬॥naanak mileeaai sabadh kamai ||4||6||नानक मिलीऐ सबदु कमाइ ॥४॥६॥نانک ملیِاَے سبد کماا ۔۔۴۔۔۶۔۔

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥basa(n)t mahalaa teejaa ||बसंतु महला ३ ॥بسںت مهلا ۳ ۔۔

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਸਚੁ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥poorai bhaag sach kaar kamaavai ||पूरै भागि सचु कार कमावै ॥پُورَے بھاگ سچ کار کماوَے ۔۔

ਏਕੋ ਚੇਤੈ ਫਿਰਿ ਜੋਨਿ ਨ ਆਵੈ ॥eko chetai fir jon na aavai ||एको चेतै फिरि जोनि न आवै ॥اےکو چےتَے پھر جون ن آوَے ۔۔

ਸਫਲ ਜਨਮੁ ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਆਇਆ ॥safal janam is jag meh aaiaa ||सफल जनमु इसु जग महि आइआ ॥سپھل جنم اس جگ مهِ آایا ۔۔

ਸਾਚਿ ਨਾਮਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧॥saach naam sahaj samaiaa ||1||साचि नामि सहजि समाइआ ॥१॥ساچ نام سهج سماایا ۔۔۱۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਾਰ ਕਰਹੁ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥gurmukh kaar karahu liv lai ||गुरमुखि कार करहु लिव लाइ ॥گُرمکھ کار کرهُ لو لاا ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੇਵਹੁ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har naam sevahu vichahu aap gavai ||1|| rahaau ||हरि नामु सेवहु विचहु आपु गवाइ ॥१॥ रहाउ ॥هر نام سےوهُ وچهُ آپ گواا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੀ ਹੈ ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ॥tis jan kee hai saachee baanee ||तिसु जन की है साची बाणी ॥تِس جن کیِ هَے ساچیِ باݨیِ ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਜਗ ਮਾਹਿ ਸਮਾਣੀ ॥gur kai sabadh jag maeh samaanee ||गुर कै सबदि जग माहि समाणी ॥گُر کَے سبد جگ ماه سماݨیِ ۔۔

ਚਹੁ ਜੁਗ ਪਸਰੀ ਸਾਚੀ ਸੋਇ ॥chahu jug pasaree saachee soi ||चहु जुग पसरी साची सोइ ॥چهُ جُگ پسریِ ساچیِ سوا ۔۔

ਨਾਮਿ ਰਤਾ ਜਨੁ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥੨॥naam rataa jan paragaT hoi ||2||नामि रता जनु परगटु होइ ॥२॥نام رتا جن پرگٹ هوا ۔۔۲۔۔

ਇਕਿ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥eik saachai sabadh rahe liv lai ||इकि साचै सबदि रहे लिव लाइ ॥ِاک ساچَے سبد رهے لو لاا ۔۔

ਸੇ ਜਨ ਸਾਚੇ ਸਾਚੈ ਭਾਇ ॥se jan saache saachai bhai ||से जन साचे साचै भाइ ॥سے جن ساچے ساچَے بھاا ۔۔

ਸਾਚੁ ਧਿਆਇਨਿ ਦੇਖਿ ਹਜੂਰਿ ॥saach dhiaain dhekh hajoor ||साचु धिआइनि देखि हजूरि ॥ساچ دھآان دےکھ هجُور ۔۔

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਪਗ ਪੰਕਜ ਧੂਰਿ ॥੩॥sa(n)t janaa kee pag pa(n)kaj dhoor ||3||संत जना की पग पंकज धूरि ॥३॥سںت جنا کیِ پگ پںکج دھُور ۔۔۳۔۔

ਏਕੋ ਕਰਤਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥eko karataa avar na koi ||एको करता अवरु न कोइ ॥اےکو کرتا اور ن کوا ۔۔

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮੇਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥gur sabadhee melaavaa hoi ||गुर सबदी मेलावा होइ ॥گُر سبدیِ مےلاوا هوا ۔۔

ਜਿਨਿ ਸਚੁ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨਿ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ॥jin sach seviaa tin ras paiaa ||जिनि सचु सेविआ तिनि रसु पाइआ ॥جٍن سچ سےوآ تن رس پاایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੪॥੭॥naanak sahaje naam samaiaa ||4||7||नानक सहजे नामि समाइआ ॥४॥७॥نانک سهجے نام سماایا ۔۔۴۔۔۷۔۔

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥basa(n)t mahalaa teejaa ||बसंतु महला ३ ॥بسںت مهلا ۳ ۔۔

ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਜਨ ਦੇਖਿ ਹਜੂਰਿ ॥bhagat kareh jan dhekh hajoor ||भगति करहि जन देखि हजूरि ॥بھگت کره جن دےکھ هجُور ۔۔

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਪਗ ਪੰਕਜ ਧੂਰਿ ॥sa(n)t janaa kee pag pa(n)kaj dhoor ||संत जना की पग पंकज धूरि ॥سںت جنا کیِ پگ پںکج دھُور ۔۔

ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਸਦ ਰਹਹਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥har setee sadh raheh liv lai ||हरि सेती सद रहहि लिव लाइ ॥هر سےتیِ سد رههِ لو لاا ۔۔

ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਬੁਝਾਇ ॥੧॥poorai satigur dheeaa bujhai ||1||पूरै सतिगुरि दीआ बुझाइ ॥१॥پُورَے ستگر دیِآ بُجھاا ۔۔۱۔۔

ਦਾਸਾ ਕਾ ਦਾਸੁ ਵਿਰਲਾ ਕੋਈ ਹੋਇ ॥dhaasaa kaa dhaas viralaa koiee hoi ||दासा का दासु विरला कोई होइ ॥داسا کا داس ورلا کوای هوا ۔۔

ਊਤਮ ਪਦਵੀ ਪਾਵੈ ਸੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥uootam padhavee paavai soi ||1|| rahaau ||ऊतम पदवी पावै सोइ ॥१॥ रहाउ ॥اُوتم پدویِ پاوَے سوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਏਕੋ ਸੇਵਹੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥eko sevahu avar na koi ||एको सेवहु अवरु न कोइ ॥اےکو سےوهُ اور ن کوا ۔۔

ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥jit seviaai sadhaa sukh hoi ||जितु सेविऐ सदा सुखु होइ ॥جِت سےواَے سدا سُکھ هوا ۔۔

ਨਾ ਓਹੁ ਮਰੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥naa oh marai na aavai jai ||ना ओहु मरै न आवै जाइ ॥نا اوهُ مرَے ن آوَے جاا ۔۔

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਸੇਵੀ ਕਿਉ ਮਾਇ ॥੨॥tis bin avar sevee kiau mai ||2||तिसु बिनु अवरु सेवी किउ माइ ॥२॥تِس بن اور سےویِ کا ماِا ۔۔۲۔۔

ਸੇ ਜਨ ਸਾਚੇ ਜਿਨੀ ਸਾਚੁ ਪਛਾਣਿਆ ॥se jan saache jinee saach pachhaaniaa ||से जन साचे जिनी साचु पछाणिआ ॥سے جن ساچے جنیِ ساچ پچھاݨآ ۔۔

ਆਪੁ ਮਾਰਿ ਸਹਜੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣਿਆ ॥aap maar sahaje naam samaaniaa ||आपु मारि सहजे नामि समाणिआ ॥آپ مار سهجے نام سماݨآ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥gurmukh naam paraapat hoi ||गुरमुखि नामु परापति होइ ॥گُرمکھ نام پراپت هوا ۔۔

ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਿਰਮਲ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥੩॥man niramal niramal sach soi ||3||मनु निरमलु निरमल सचु सोइ ॥३॥من نرمل نرمل سچ سوا ۔۔۳۔۔

ਜਿਨਿ ਗਿਆਨੁ ਕੀਆ ਤਿਸੁ ਹਰਿ ਤੂ ਜਾਣੁ ॥jin giaan keeaa tis har too jaan ||जिनि गिआनु कीआ तिसु हरि तू जाणु ॥جٍن گآن کیِآ تس هر تُو جاݨ ۔۔

ਸਾਚ ਸਬਦਿ ਪ੍ਰਭੁ ਏਕੁ ਸਿਞਾਣੁ ॥saach sabadh prabh ek sin(j)aan ||साच सबदि प्रभु एकु सिञाणु ॥ساچ سبد پربھ اےک سنجاݨ ۔۔

ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖੈ ਤਾਂ ਸੁਧਿ ਹੋਇ ॥har ras chaakhai taa(n) sudh hoi ||हरि रसु चाखै ताँ सुधि होइ ॥هر رس چاکھَے تاں سُدھ هوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥੪॥੮॥naanak naam rate sach soi ||4||8||नानक नामि रते सचु सोइ ॥४॥८॥نانک نام رتے سچ سوا ۔۔۴۔۔۸۔۔

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥basa(n)t mahalaa teejaa ||बसंतु महला ३ ॥بسںت مهلا ۳ ۔۔

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਕੁਲਾਂ ਕਾ ਕਰਹਿ ਉਧਾਰੁ ॥naam rate kulaa(n) kaa kareh udhaar ||नामि रते कुलाँ का करहि उधारु ॥نام رتے کُلاں کا کره اُدھار ۔۔

ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਨਾਮ ਪਿਆਰੁ ॥saachee baanee naam piaar ||साची बाणी नाम पिआरु ॥ساچیِ باݨیِ نام پآر ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਭੂਲੇ ਕਾਹੇ ਆਏ ॥manmukh bhoole kaahe aae ||मनमुख भूले काहे आए ॥منمکھ بھُولے کاهے آاے ۔۔

ਨਾਮਹੁ ਭੂਲੇ ਜਨਮੁ ਗਵਾਏ ॥੧॥naamahu bhoole janam gavaae ||1||नामहु भूले जनमु गवाए ॥१॥نامهُ بھُولے جنم گوااے ۔۔۱۔۔

ਜੀਵਤ ਮਰੈ ਮਰਿ ਮਰਣੁ ਸਵਾਰੈ ॥jeevat marai mar maran savaarai ||जीवत मरै मरि मरणु सवारै ॥جیِوت مرَے مر مرݨ سوارَے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਾਚੁ ਉਰ ਧਾਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur kai sabadh saach ur dhaarai ||1|| rahaau ||गुर कै सबदि साचु उर धारै ॥१॥ रहाउ ॥گُر کَے سبد ساچ اُر دھارَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਭੋਜਨੁ ਪਵਿਤੁ ਸਰੀਰਾ ॥gurmukh sach bhojan pavit sareeraa ||गुरमुखि सचु भोजनु पवितु सरीरा ॥گُرمکھ سچ بھوجن پوت سریِرا ۔۔

ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਸਦ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰਾ ॥man niramal sadh gunee gaheeraa ||मनु निरमलु सद गुणी गहीरा ॥من نرمل سد گُݨیِ گهیِرا ۔۔

ਜੰਮੈ ਮਰੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥ja(n)mai marai na aavai jai ||जंमै मरै न आवै जाइ ॥جںمَے مرَے ن آوَے جاا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਾਚਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥gur parasaadhee saach samai ||2||गुर परसादी साचि समाइ ॥२॥گُر پرسادیِ ساچ سماا ۔۔۲۔۔

ਸਾਚਾ ਸੇਵਹੁ ਸਾਚੁ ਪਛਾਣੈ ॥saachaa sevahu saach pachhaanai ||साचा सेवहु साचु पछाणै ॥ساچا سےوهُ ساچ پچھاݨَے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਦਰਿ ਨੀਸਾਣੈ ॥gur kai sabadh har dhar neesaanai ||गुर कै सबदि हरि दरि नीसाणै ॥گُر کَے سبد هر درِ نیِساݨَے ۔۔