Ang 1173 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੭੩)

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਚੂਕੈ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥nadhar kare chookai abhimaan ||नदरि करे चूकै अभिमानु ॥ندر کرے چُوکَے ابھمان ۔۔

ਸਾਚੀ ਦਰਗਹ ਪਾਵੈ ਮਾਨੁ ॥saachee dharageh paavai maan ||साची दरगह पावै मानु ॥ساچیِ درگه پاوَے مان ۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਵੇਖੈ ਸਦ ਹਜੂਰਿ ॥har jeeau vekhai sadh hajoor ||हरि जीउ वेखै सद हजूरि ॥هر جیِا وےکھَے سد هجُور ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥੩॥gur kai sabadh rahiaa bharapoor ||3||गुर कै सबदि रहिआ भरपूरि ॥३॥گُر کَے سبد رهِآ بھرپُور ۔۔۳۔۔

ਜੀਅ ਜੰਤ ਕੀ ਕਰੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ॥jeea ja(n)t kee kare pratipaal ||जीअ जंत की करे प्रतिपाल ॥جیِا جںت کیِ کرے پرتپال ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਦ ਸਮੑਾਲ ॥gur parasaadhee sadh sam(h)aal ||गुर परसादी सद सम्माल ॥گُر پرسادیِ سد سمھال ۔۔

ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਪਤਿ ਸਿਉ ਘਰਿ ਜਾਇ ॥dhar saachai pat siau ghar jai ||दरि साचै पति सिउ घरि जाइ ॥در ساچَے پتِ سا گھرِ جاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਵਡਾਈ ਪਾਇ ॥੪॥੩॥naanak naam vaddaiee pai ||4||3||नानक नामि वडाई पाइ ॥४॥३॥نانک نام وڈاای پاا ۔۔۴۔۔۳۔۔

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥basa(n)t mahalaa teejaa ||बसंतु महला ३ ॥بسںت مهلا ۳ ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਪੂਜਾ ਮਨ ਤੇ ਹੋਇ ॥a(n)tar poojaa man te hoi ||अंतरि पूजा मन ते होइ ॥اںتر پُوجا من تے هوا ۔۔

ਏਕੋ ਵੇਖੈ ਅਉਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥eko vekhai aaur na koi ||एको वेखै अउरु न कोइ ॥اےکو وےکھَے اار ن کوا ۔۔

ਦੂਜੈ ਲੋਕੀ ਬਹੁਤੁ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥dhoojai lokee bahut dhukh paiaa ||दूजै लोकी बहुतु दुखु पाइआ ॥دُوجَے لوکیِ بهُت دُکھ پاایا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮੈਨੋ ਏਕੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥੧॥satigur maino ek dhikhaiaa ||1||सतिगुरि मैनो एकु दिखाइआ ॥१॥ستگر مَےنو اےک دکھاایا ۔۔۱۔۔

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਮਉਲਿਆ ਸਦ ਬਸੰਤੁ ॥meraa prabh mauliaa sadh basa(n)t ||मेरा प्रभु मउलिआ सद बसंतु ॥مےرا پربھ مالآ سد بسںت ۔۔

ਇਹੁ ਮਨੁ ਮਉਲਿਆ ਗਾਇ ਗੁਣ ਗੋਬਿੰਦ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥eih man mauliaa gai gun gobi(n)dh ||1|| rahaau ||इहु मनु मउलिआ गाइ गुण गोबिंद ॥१॥ रहाउ ॥ِاهُ من مالآ گاا گُݨ گوبںد ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰ ਪੂਛਹੁ ਤੁਮੑ ਕਰਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥gur poochhahu tum(h) karahu beechaar ||गुर पूछहु तुम्म करहु बीचारु ॥گُر پُوچھهُ تُمھ کرهُ بیِچار ۔۔

ਤਾਂ ਪ੍ਰਭ ਸਾਚੇ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥taa(n) prabh saache lagai piaar ||ताँ प्रभ साचे लगै पिआरु ॥تاں پربھ ساچے لگَے پآر ۔۔

ਆਪੁ ਛੋਡਿ ਹੋਹਿ ਦਾਸਤ ਭਾਇ ॥aap chhodd hoh dhaasat bhai ||आपु छोडि होहि दासत भाइ ॥آپ چھوڈ هوه داست بھاا ۔۔

ਤਉ ਜਗਜੀਵਨੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੨॥tau jagajeevan vasai man aai ||2||तउ जगजीवनु वसै मनि आइ ॥२॥تا جگجیِون وسَے من آا ۔۔۲۔۔

ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਸਦ ਵੇਖੈ ਹਜੂਰਿ ॥bhagat kare sadh vekhai hajoor ||भगति करे सद वेखै हजूरि ॥بھگت کرے سد وےکھَے هجُور ۔۔

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਦ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥meraa prabh sadh rahiaa bharapoor ||मेरा प्रभु सद रहिआ भरपूरि ॥مےرا پربھ سد رهِآ بھرپُور ۔۔

ਇਸੁ ਭਗਤੀ ਕਾ ਕੋਈ ਜਾਣੈ ਭੇਉ ॥eis bhagatee kaa koiee jaanai bheau ||इसु भगती का कोई जाणै भेउ ॥ِاس بھگتیِ کا کوای جاݨَے بھےا ۔۔

ਸਭੁ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਆਤਮ ਦੇਉ ॥੩॥sabh meraa prabh aatam dheau ||3||सभु मेरा प्रभु आतम देउ ॥३॥سبھ مےرا پربھ آتم دےا ۔۔۳۔۔

ਆਪੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥aape satigur mel milaae ||आपे सतिगुरु मेलि मिलाए ॥آپے ستگر مےل ملااے ۔۔

ਜਗਜੀਵਨ ਸਿਉ ਆਪਿ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥jagajeevan siau aap chit laae ||जगजीवन सिउ आपि चितु लाए ॥جگجیِون سا آپ چت لااے ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਹਰਿਆ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥man tan hariaa sahaj subhaae ||मनु तनु हरिआ सहजि सुभाए ॥من تن هرآ سهجِ سُبھااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥੪॥੪॥naanak naam rahe liv laae ||4||4||नानक नामि रहे लिव लाए ॥४॥४॥نانک نام رهے لو لااے ۔۔۴۔۔۴۔۔

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥basa(n)t mahalaa teejaa ||बसंतु महला ३ ॥بسںت مهلا ۳ ۔۔

ਭਗਤਿ ਵਛਲੁ ਹਰਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥bhagat vachhal har vasai man aai ||भगति वछलु हरि वसै मनि आइ ॥بھگت وچھل هر وسَے منِ آا ۔۔

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਸਹਜ ਸੁਭਾਇ ॥gur kirapaa te sahaj subhai ||गुर किरपा ते सहज सुभाइ ॥گُر کرپا تے سهج سُبھاا ۔۔

ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਖੋਇ ॥bhagat kare vichahu aap khoi ||भगति करे विचहु आपु खोइ ॥بھگت کرے وچهُ آپ کھوا ۔۔

ਤਦ ਹੀ ਸਾਚਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੧॥tadh hee saach milaavaa hoi ||1||तद ही साचि मिलावा होइ ॥१॥تد هیِ ساچ ملاوا هوا ۔۔۱۔۔

ਭਗਤ ਸੋਹਹਿ ਸਦਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਦੁਆਰਿ ॥bhagat soheh sadhaa har prabh dhuaar ||भगत सोहहि सदा हरि प्रभ दुआरि ॥بھگت سوههِ سدا هر پربھ دُآر ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਸਾਚੈ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur kai het saachai prem piaar ||1|| rahaau ||गुर कै हेति साचै प्रेम पिआरि ॥१॥ रहाउ ॥گُر کَے هےت ساچَے پرےم پآر ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਸੋ ਜਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥bhagat kare so jan niramal hoi ||भगति करे सो जनु निरमलु होइ ॥بھگت کرے سو جن نرمل هوا ۔۔

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵਿਚਹੁ ਹਉਮੈ ਖੋਇ ॥gur sabadhee vichahu haumai khoi ||गुर सबदी विचहु हउमै खोइ ॥گُر سبدیِ وچهُ هامَے کھوا ۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਆਪਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥har jeeau aap vasai man aai ||हरि जीउ आपि वसै मनि आइ ॥هر جیِا آپ وسَے منِ آا ۔۔

ਸਦਾ ਸਾਂਤਿ ਸੁਖਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥sadhaa saa(n)t sukh sahaj samai ||2||सदा साँति सुखि सहजि समाइ ॥२॥سدا ساںت سُکھ سهج سماا ۔۔۲۔۔

ਸਾਚਿ ਰਤੇ ਤਿਨ ਸਦ ਬਸੰਤ ॥saach rate tin sadh basa(n)t ||साचि रते तिन सद बसंत ॥ساچ رتے تن سد بسںت ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਹਰਿਆ ਰਵਿ ਗੁਣ ਗੁਵਿੰਦ ॥man tan hariaa rav gun guvi(n)dh ||मनु तनु हरिआ रवि गुण गुविंद ॥من تن هرآ روِ گُݨ گُوںد ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸੂਕਾ ਸੰਸਾਰੁ ॥bin naavai sookaa sa(n)saar ||बिनु नावै सूका संसारु ॥بٍن ناوَے سُوکا سںسار ۔۔

ਅਗਨਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਜਲੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥੩॥agan tirasanaa jalai vaaro vaar ||3||अगनि तृसना जलै वारो वार ॥३॥اگن ترسنا جلَے وارو وار ۔۔۳۔۔

ਸੋਈ ਕਰੇ ਜਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਭਾਵੈ ॥soiee kare j har jeeau bhaavai ||सोई करे जि हरि जीउ भावै ॥سوای کرے ج هر جیِا بھاوَے ۔۔

ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਸਰੀਰਿ ਭਾਣੈ ਚਿਤੁ ਲਾਵੈ ॥sadhaa sukh sareer bhaanai chit laavai ||सदा सुखु सरीरि भाणै चितु लावै ॥سدا سُکھ سریِر بھاݨَے چت لاوَے ۔۔

ਅਪਣਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸੇਵੇ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥apanaa prabh seve sahaj subhai ||अपणा प्रभु सेवे सहजि सुभाइ ॥اپݨا پربھ سےوے سهج سُبھاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੪॥੫॥naanak naam vasai man aai ||4||5||नानक नामु वसै मनि आइ ॥४॥५॥نانک نام وسَے من آا ۔۔۴۔۔۵۔۔

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥basa(n)t mahalaa teejaa ||बसंतु महला ३ ॥بسںت مهلا ۳ ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥maiaa moh sabadh jalaae ||माइआ मोहु सबदि जलाए ॥مااآ موهُ سبد جلااے ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਹਰਿਆ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਏ ॥man tan hariaa satigur bhaae ||मनु तनु हरिआ सतिगुर भाए ॥من تن هرآ ستِگر بھااے ۔۔

ਸਫਲਿਓੁ ਬਿਰਖੁ ਹਰਿ ਕੈ ਦੁਆਰਿ ॥safalio birakh har kai dhuaar ||सफलिओु बिरखु हरि कै दुआरि ॥سپھلاو برکھ هر کَے دُآر ۔۔

ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਨਾਮ ਪਿਆਰਿ ॥੧॥saachee baanee naam piaar ||1||साची बाणी नाम पिआरि ॥१॥ساچیِ باݨیِ نام پآر ۔۔۱۔۔

ਏ ਮਨ ਹਰਿਆ ਸਹਜ ਸੁਭਾਇ ॥e man hariaa sahaj subhai ||ए मन हरिआ सहज सुभाइ ॥اے من هرآ سهج سُبھاا ۔۔

ਸਚ ਫਲੁ ਲਾਗੈ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sach fal laagai satigur bhai ||1|| rahaau ||सच फलु लागै सतिगुर भाइ ॥१॥ रहाउ ॥سچ پھل لاگَے ستگر بھاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਆਪੇ ਨੇੜੈ ਆਪੇ ਦੂਰਿ ॥aape neRai aape dhoor ||आपे नेड़ै आपे दूरि ॥آپے نےڑَے آپے دُور ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੇਖੈ ਸਦ ਹਜੂਰਿ ॥gur kai sabadh vekhai sadh hajoor ||गुर कै सबदि वेखै सद हजूरि ॥گُر کَے سبد وےکھَے سد هجُور ۔۔

ਛਾਵ ਘਣੀ ਫੂਲੀ ਬਨਰਾਇ ॥chhaav ghanee foolee banarai ||छाव घणी फूली बनराइ ॥چھاو گھݨیِ پھُولیِ بنراا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਿਗਸੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥੨॥gurmukh bigasai sahaj subhai ||2||गुरमुखि बिगसै सहजि सुभाइ ॥२॥گُرمکھ بگسَے سهج سُبھاا ۔۔۲۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਕੀਰਤਨੁ ਕਰਹਿ ਦਿਨ ਰਾਤਿ ॥anadhin keeratan kareh dhin raat ||अनदिनु कीरतनु करहि दिन राति ॥اندن کیِرتن کره دن رات ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਗਵਾਈ ਵਿਚਹੁ ਜੂਠਿ ਭਰਾਂਤਿ ॥satigur gavaiee vichahu jooTh bharaa(n)t ||सतिगुरि गवाई विचहु जूठि भराँति ॥ستگر گواای وچهُ جُوٹھ بھراںت ۔۔