Ang 1172 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੭੨)

ਜਿਨ ਕਉ ਤਖਤਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇ ਪਰਧਾਨ ਕੀਏ ॥jin kau takhat milai vaddiaaiee gurmukh se paradhaan ke'ee ||जिन कउ तखति मिलै वडिआई गुरमुखि से परधान कीए ॥جٍن کا تکھت ملَے وڈآای گُرمکھ سے پردھان کیِاے ۔۔

ਪਾਰਸੁ ਭੇਟਿ ਭਏ ਸੇ ਪਾਰਸ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਰ ਸੰਗਿ ਥੀਏ ॥੪॥੪॥੧੨॥paaras bheT bhe se paaras naanak har gur sa(n)g the'ee ||4||4||12||पारसु भेटि भए से पारस नानक हरि गुर संगि थीए ॥४॥४॥१२॥پارس بھےٹ بھاے سے پارس نانک هر گُر سںگ تھیِاے ۔۔۴۔۔۴۔۔۱۲۔۔

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧ ਦੁਤੁਕੇbasa(n)t mahalaa teejaa ghar pehilaa dhutukeबसंतु महला ३ घरु १ दुतुकेبسںت مهلا ۳ گھر ۱ دُتکے

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਮਾਹਾ ਰੁਤੀ ਮਹਿ ਸਦ ਬਸੰਤੁ ॥maahaa rutee meh sadh basa(n)t ||माहा रुती महि सद बसंतु ॥ماها رُتیِ مهِ سد بسںت ۔۔

ਜਿਤੁ ਹਰਿਆ ਸਭੁ ਜੀਅ ਜੰਤੁ ॥jit hariaa sabh jeea ja(n)t ||जितु हरिआ सभु जीअ जंतु ॥جِت هرآ سبھ جیِا جںت ۔۔

ਕਿਆ ਹਉ ਆਖਾ ਕਿਰਮ ਜੰਤੁ ॥kiaa hau aakhaa kiram ja(n)t ||किआ हउ आखा किरम जंतु ॥کِآ ها آکھا کرم جںت ۔۔

ਤੇਰਾ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ਆਦਿ ਅੰਤੁ ॥੧॥teraa kinai na paiaa aadh a(n)t ||1||तेरा किनै न पाइआ आदि अंतु ॥१॥تےرا کنَے ن پاایا آد اںت ۔۔۱۔۔

ਤੈ ਸਾਹਿਬ ਕੀ ਕਰਹਿ ਸੇਵ ॥tai saahib kee kareh sev ||तै साहिब की करहि सेव ॥تَے ساهب کیِ کره سےو ۔۔

ਪਰਮ ਸੁਖ ਪਾਵਹਿ ਆਤਮ ਦੇਵ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥param sukh paaveh aatam dhev ||1|| rahaau ||परम सुख पावहि आतम देव ॥१॥ रहाउ ॥پرم سُکھ پاوه آتم دےو ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਤਾਂ ਸੇਵਾ ਕਰੈ ॥karam hovai taa(n) sevaa karai ||करमु होवै ताँ सेवा करै ॥کرم هووَے تاں سےوا کرَے ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜੀਵਤ ਮਰੈ ॥gur parasaadhee jeevat marai ||गुर परसादी जीवत मरै ॥گُر پرسادیِ جیِوت مرَے ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਸਾਚੁ ਨਾਮੁ ਉਚਰੈ ॥anadhin saach naam ucharai ||अनदिनु साचु नामु उचरै ॥اندن ساچ نام اُچرَے ۔۔

ਇਨ ਬਿਧਿ ਪ੍ਰਾਣੀ ਦੁਤਰੁ ਤਰੈ ॥੨॥ein bidh praanee dhutar tarai ||2||इन बिधि प्राणी दुतरु तरै ॥२॥ِان بدھ پراݨیِ دُتر ترَے ۔۔۲۔۔

ਬਿਖੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਕਰਤਾਰਿ ਉਪਾਏ ॥bikh a(n)mrit karataar upaae ||बिखु अंमृतु करतारि उपाए ॥بِکھ اںمرت کرتار اُپااے ۔۔

ਸੰਸਾਰ ਬਿਰਖ ਕਉ ਦੁਇ ਫਲ ਲਾਏ ॥sa(n)saar birakh kau dhui fal laae ||संसार बिरख कउ दुइ फल लाए ॥سںسار برکھ کا دُا پھل لااے ۔۔

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ॥aape karataa kare karaae ||आपे करता करे कराए ॥آپے کرتا کرے کرااے ۔۔

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੈ ਖਵਾਏ ॥੩॥jo tis bhaavai tisai khavaae ||3||जो तिसु भावै तिसै खवाए ॥३॥جو تس بھاوَے تسَے کھوااے ۔۔۳۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥naanak jis no nadhar karei ||नानक जिस नो नदरि करेइ ॥نانک جس نو ندر کرےا ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਆਪੇ ਦੇਇ ॥a(n)mirat naam aape dhei ||अंमृत नामु आपे देइ ॥اںمرت نام آپے دےا ۔۔

ਬਿਖਿਆ ਕੀ ਬਾਸਨਾ ਮਨਹਿ ਕਰੇਇ ॥bikhiaa kee baasanaa maneh karei ||बिखिआ की बासना मनहि करेइ ॥بِکھآ کیِ باسنا منه کرےا ۔۔

ਅਪਣਾ ਭਾਣਾ ਆਪਿ ਕਰੇਇ ॥੪॥੧॥apanaa bhaanaa aap karei ||4||1||अपणा भाणा आपि करेइ ॥४॥१॥اپݨا بھاݨا آپ کرےا ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥basa(n)t mahalaa teejaa ||बसंतु महला ३ ॥بسںت مهلا ۳ ۔۔

ਰਾਤੇ ਸਾਚਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਨਿਹਾਲਾ ॥raate saach har naam nihaalaa ||राते साचि हरि नामि निहाला ॥راتے ساچ هر نام نهالا ۔۔

ਦਇਆ ਕਰਹੁ ਪ੍ਰਭ ਦੀਨ ਦਇਆਲਾ ॥dhiaa karahu prabh dheen dhiaalaa ||दइआ करहु प्रभ दीन दइआला ॥دایا کرهُ پربھ دیٍن دایالا ۔۔

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨਹੀ ਮੈ ਕੋਇ ॥tis bin avar nahee mai koi ||तिसु बिनु अवरु नही मै कोइ ॥تِس بن اور نهیِ مَے کوا ۔۔

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਾਖੈ ਸੋਇ ॥੧॥jiau bhaavai tiau raakhai soi ||1||जिउ भावै तिउ राखै सोइ ॥१॥جِا بھاوَے تا راکھَے سوا ۔۔۱۔۔

ਗੁਰ ਗੋਪਾਲ ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਏ ॥gur gopaal merai man bhaae ||गुर गोपाल मेरै मनि भाए ॥گُر گوپال مےرَے من بھااے ۔۔

ਰਹਿ ਨ ਸਕਉ ਦਰਸਨ ਦੇਖੇ ਬਿਨੁ ਸਹਜਿ ਮਿਲਉ ਗੁਰੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥reh na sakau dharasan dhekhe bin sahaj milau gur mel milaae ||1|| rahaau ||रहि न सकउ दरसन देखे बिनु सहजि मिलउ गुरु मेलि मिलाए ॥१॥ रहाउ ॥رهِ ن سکا درسن دےکھے بن سهج ملا گُر مےل ملااے ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਇਹੁ ਮਨੁ ਲੋਭੀ ਲੋਭਿ ਲੁਭਾਨਾ ॥eih man lobhee lobh lubhaanaa ||इहु मनु लोभी लोभि लुभाना ॥ِاهُ من لوبھیِ لوبھ لُبھانا ۔۔

ਰਾਮ ਬਿਸਾਰਿ ਬਹੁਰਿ ਪਛੁਤਾਨਾ ॥raam bisaar bahur pachhutaanaa ||राम बिसारि बहुरि पछुताना ॥رام بسار بهُر پچھتانا ۔۔

ਬਿਛੁਰਤ ਮਿਲਾਇ ਗੁਰ ਸੇਵ ਰਾਂਗੇ ॥bichhurat milai gur sev raa(n)ge ||बिछुरत मिलाइ गुर सेव राँगे ॥بِچھرت ملاا گُر سےو راںگے ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੀਓ ਮਸਤਕਿ ਵਡਭਾਗੇ ॥੨॥har naam dheeo masatak vaddabhaage ||2||हरि नामु दीओ मसतकि वडभागे ॥२॥هر نام دیِاو مستک وڈبھاگے ۔۔۲۔۔

ਪਉਣ ਪਾਣੀ ਕੀ ਇਹ ਦੇਹ ਸਰੀਰਾ ॥paun paanee kee ieh dheh sareeraa ||पउण पाणी की इह देह सरीरा ॥پاݨ پاݨیِ کیِ اه دےه سریِرا ۔۔

ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਕਠਿਨ ਤਨਿ ਪੀਰਾ ॥haumai rog kaThin tan peeraa ||हउमै रोगु कठिन तनि पीरा ॥هامَے روگ کٹھن تنِ پیِرا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਾਮ ਨਾਮ ਦਾਰੂ ਗੁਣ ਗਾਇਆ ॥gurmukh raam naam dhaaroo gun gaiaa ||गुरमुखि राम नाम दारू गुण गाइआ ॥گُرمکھ رام نام دارُو گُݨ گاایا ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਗੁਰਿ ਰੋਗੁ ਗਵਾਇਆ ॥੩॥kar kirapaa gur rog gavaiaa ||3||करि किरपा गुरि रोगु गवाइआ ॥३॥کر کرپا گُر روگ گواایا ۔۔۳۔۔

ਚਾਰਿ ਨਦੀਆ ਅਗਨੀ ਤਨਿ ਚਾਰੇ ॥chaar nadheeaa aganee tan chaare ||चारि नदीआ अगनी तनि चारे ॥چار ندیِآ اگنیِ تن چارے ۔۔

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਜਲਤ ਜਲੇ ਅਹੰਕਾਰੇ ॥tirasanaa jalat jale aha(n)kaare ||तृसना जलत जले अहंकारे ॥تِرسنا جلت جلے اهںکارے ۔۔

ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਵਡਭਾਗੀ ਤਾਰੇ ॥gur raakhe vaddabhaagee taare ||गुरि राखे वडभागी तारे ॥گُر راکھے وڈبھاگیِ تارے ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਉਰਿ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਧਾਰੇ ॥੪॥੨॥jan naanak ur har a(n)mrit dhaare ||4||2||जन नानक उरि हरि अंमृतु धारे ॥४॥२॥جن نانک اُر هر اںمرت دھارے ۔۔۴۔۔۲۔۔

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥basa(n)t mahalaa teejaa ||बसंतु महला ३ ॥بسںت مهلا ۳ ۔۔

ਹਰਿ ਸੇਵੇ ਸੋ ਹਰਿ ਕਾ ਲੋਗੁ ॥har seve so har kaa log ||हरि सेवे सो हरि का लोगु ॥هر سےوے سو هرِ کا لوگ ۔۔

ਸਾਚੁ ਸਹਜੁ ਕਦੇ ਨ ਹੋਵੈ ਸੋਗੁ ॥saach sahaj kadhe na hovai sog ||साचु सहजु कदे न होवै सोगु ॥ساچ سهج کدے ن هووَے سوگ ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਮੁਏ ਨਾਹੀ ਹਰਿ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥manmukh mue naahee har man maeh ||मनमुख मुए नाही हरि मन माहि ॥منمکھ مُاے ناهیِ هر من ماه ۔۔

ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਭੀ ਮਰਿ ਜਾਹਿ ॥੧॥mar mar ja(n)meh bhee mar jaeh ||1||मरि मरि जंमहि भी मरि जाहि ॥१॥مر مرِ جںمه بھیِ مرِ جاه ۔۔۱۔۔

ਸੇ ਜਨ ਜੀਵੇ ਜਿਨ ਹਰਿ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥se jan jeeve jin har man maeh ||से जन जीवे जिन हरि मन माहि ॥سے جن جیِوے جن هر من ماه ۔۔

ਸਾਚੁ ਸਮੑਾਲਹਿ ਸਾਚਿ ਸਮਾਹਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥saach sam(h)aaleh saach samaeh ||1|| rahaau ||साचु सम्मालहि साचि समाहि ॥१॥ रहाउ ॥ساچ سمھاله ساچ سماه ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਰਿ ਨ ਸੇਵਹਿ ਤੇ ਹਰਿ ਤੇ ਦੂਰਿ ॥har na seveh te har te dhoor ||हरि न सेवहि ते हरि ते दूरि ॥هر ن سےوه تے هرِ تے دُور ۔۔

ਦਿਸੰਤਰੁ ਭਵਹਿ ਸਿਰਿ ਪਾਵਹਿ ਧੂਰਿ ॥dhisa(n)tar bhaveh sir paaveh dhoor ||दिसंतरु भवहि सिरि पावहि धूरि ॥دِسںتر بھوه سر پاوه دھُور ۔۔

ਹਰਿ ਆਪੇ ਜਨ ਲੀਏ ਲਾਇ ॥har aape jan le'ee lai ||हरि आपे जन लीए लाइ ॥هر آپے جن لیِاے لاا ۔۔

ਤਿਨ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੈ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਇ ॥੨॥tin sadhaa sukh hai til na tamai ||2||तिन सदा सुखु है तिलु न तमाइ ॥२॥تٍن سدا سُکھ هَے تل ن تماا ۔۔۲۔۔