Ang 1171 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੭੧)

ਕਾਹੇ ਕਲਰਾ ਸਿੰਚਹੁ ਜਨਮੁ ਗਵਾਵਹੁ ॥kaahe kalaraa si(n)chahu janam gavaavahu ||काहे कलरा सिंचहु जनमु गवावहु ॥کاهے کلرا سںچهُ جنم گواوهُ ۔۔

ਕਾਚੀ ਢਹਗਿ ਦਿਵਾਲ ਕਾਹੇ ਗਚੁ ਲਾਵਹੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kaachee ddahag dhivaal kaahe gach laavahu ||1|| rahaau ||काची ढहगि दिवाल काहे गचु लावहु ॥१॥ रहाउ ॥کاچیِ ڈھهگ دوال کاهے گچ لاوهُ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਰ ਹਰਿਹਟ ਮਾਲ ਟਿੰਡ ਪਰੋਵਹੁ ਤਿਸੁ ਭੀਤਰਿ ਮਨੁ ਜੋਵਹੁ ॥kar harihaT maal Ti(n)dd parovahu tis bheetar man jovahu ||कर हरिहट माल टिंड परोवहु तिसु भीतरि मनु जोवहु ॥کر هرهٹ مال ٹںڈ پرووهُ تس بھیِتر من جووهُ ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਿੰਚਹੁ ਭਰਹੁ ਕਿਆਰੇ ਤਉ ਮਾਲੀ ਕੇ ਹੋਵਹੁ ॥੨॥a(n)mrit si(n)chahu bharahu kiaare tau maalee ke hovahu ||2||अंमृतु सिंचहु भरहु किआरे तउ माली के होवहु ॥२॥اںمرت سںچهُ بھرهُ کآرے تا مالیِ کے هووهُ ۔۔۲۔۔

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਦੁਇ ਕਰਹੁ ਬਸੋਲੇ ਗੋਡਹੁ ਧਰਤੀ ਭਾਈ ॥kaam karodh dhui karahu basole goddahu dharatee bhaiee ||कामु क्रोधु दुइ करहु बसोले गोडहु धरती भाई ॥کام ک®ودھ دُا کرهُ بسولے گوڈهُ دھرتیِ بھاای ۔۔

ਜਿਉ ਗੋਡਹੁ ਤਿਉ ਤੁਮੑ ਸੁਖ ਪਾਵਹੁ ਕਿਰਤੁ ਨ ਮੇਟਿਆ ਜਾਈ ॥੩॥jiau goddahu tiau tum(h) sukh paavahu kirat na meTiaa jaiee ||3||जिउ गोडहु तिउ तुम्म सुख पावहु किरतु न मेटिआ जाई ॥३॥جِا گوڈهُ تا تُمھ سُکھ پاوهُ کرت ن مےٹآ جاای ۔۔۳۔۔

ਬਗੁਲੇ ਤੇ ਫੁਨਿ ਹੰਸੁਲਾ ਹੋਵੈ ਜੇ ਤੂ ਕਰਹਿ ਦਇਆਲਾ ॥bagule te fun ha(n)sulaa hovai je too kareh dhiaalaa ||बगुले ते फुनि हंसुला होवै जे तू करहि दइआला ॥بگلے تے پھُن هںسلا هووَے جے تُو کره دایالا ۔۔

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕੁ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸਾ ਦਇਆ ਕਰਹੁ ਦਇਆਲਾ ॥੪॥੧॥੯॥pranavat naanak dhaasan dhaasaa dhiaa karahu dhiaalaa ||4||1||9||प्रणवति नानकु दासनि दासा दइआ करहु दइआला ॥४॥१॥९॥پرݨوت نانک داسن داسا دایا کرهُ دایالا ۔۔۴۔۔۱۔۔۹۔۔

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੧ ਹਿੰਡੋਲ ॥basa(n)t mahalaa pehilaa hi(n)ddol ||बसंतु महला १ हिंडोल ॥بسںت مهلا ۱ هںڈول ۔۔

ਸਾਹੁਰੜੀ ਵਥੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸਾਝੀ ਪੇਵਕੜੈ ਧਨ ਵਖੇ ॥saahuraRee vath sabh kichh saajhee pevakaRai dhan vakhe ||साहुरड़ी वथु सभु किछु साझी पेवकड़ै धन वखे ॥ساهُرڑیِ وتھ سبھ کچھ ساجھیِ پےوکڑَے دھن وکھے ۔۔

ਆਪਿ ਕੁਚਜੀ ਦੋਸੁ ਨ ਦੇਊ ਜਾਣਾ ਨਾਹੀ ਰਖੇ ॥੧॥aap kuchajee dhos na dheuoo jaanaa naahee rakhe ||1||आपि कुचजी दोसु न देऊ जाणा नाही रखे ॥१॥آپ کُچجیِ دوس ن دےاُو جاݨا ناهیِ رکھے ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬਾ ਹਉ ਆਪੇ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣੀ ॥mere saahibaa hau aape bharam bhulaanee ||मेरे साहिबा हउ आपे भरमि भुलाणी ॥مےرے ساهبا ها آپے بھرم بھُلاݨیِ ۔۔

ਅਖਰ ਲਿਖੇ ਸੇਈ ਗਾਵਾ ਅਵਰ ਨ ਜਾਣਾ ਬਾਣੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥akhar likhe seiee gaavaa avar na jaanaa baanee ||1|| rahaau ||अखर लिखे सेई गावा अवर न जाणा बाणी ॥१॥ रहाउ ॥اکھر لکھے سےای گاوا اور ن جاݨا باݨیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਢਿ ਕਸੀਦਾ ਪਹਿਰਹਿ ਚੋਲੀ ਤਾਂ ਤੁਮੑ ਜਾਣਹੁ ਨਾਰੀ ॥kadd kaseedhaa pahireh cholee taa(n) tum(h) jaanahu naaree ||कढि कसीदा पहिरहि चोली ताँ तुम्म जाणहु नारी ॥کڈھ کسیِدا پهِره چولیِ تاں تُمھ جاݨهُ ناریِ ۔۔

ਜੇ ਘਰੁ ਰਾਖਹਿ ਬੁਰਾ ਨ ਚਾਖਹਿ ਹੋਵਹਿ ਕੰਤ ਪਿਆਰੀ ॥੨॥je ghar raakheh buraa na chaakheh hoveh ka(n)t piaaree ||2||जे घरु राखहि बुरा न चाखहि होवहि कंत पिआरी ॥२॥جے گھر راکھه بُرا ن چاکھه هووه کںت پآریِ ۔۔۲۔۔

ਜੇ ਤੂੰ ਪੜਿਆ ਪੰਡਿਤੁ ਬੀਨਾ ਦੁਇ ਅਖਰ ਦੁਇ ਨਾਵਾ ॥je too(n) paRiaa pa(n)ddit beenaa dhui akhar dhui naavaa ||जे तूँ पड़िआ पंडितु बीना दुइ अखर दुइ नावा ॥جے تُوں پڑآ پںڈت بیٍنا دُا اکھر دُا ناوا ۔۔

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕੁ ਏਕੁ ਲੰਘਾਏ ਜੇ ਕਰਿ ਸਚਿ ਸਮਾਵਾਂ ॥੩॥੨॥੧੦॥pranavat naanak ek la(n)ghaae je kar sach samaavaa(n) ||3||2||10||प्रणवति नानकु एकु लंघाए जे करि सचि समावाँ ॥३॥२॥१०॥پرݨوت نانک اےک لµگھااے جے کر سچِ سماواں ۔۔۳۔۔۲۔۔۱۰۔۔

ਬਸੰਤੁ ਹਿੰਡੋਲ ਮਹਲਾ ੧ ॥basa(n)t hi(n)ddol mahalaa pehilaa ||बसंतु हिंडोल महला १ ॥بسںت هںڈول مهلا ۱ ۔۔

ਰਾਜਾ ਬਾਲਕੁ ਨਗਰੀ ਕਾਚੀ ਦੁਸਟਾ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੋ ॥raajaa baalak nagaree kaachee dhusaTaa naal piaaro ||राजा बालकु नगरी काची दुसटा नालि पिआरो ॥راجا بالک نگریِ کاچیِ دُسٹا نال پآرو ۔۔

ਦੁਇ ਮਾਈ ਦੁਇ ਬਾਪਾ ਪੜੀਅਹਿ ਪੰਡਿਤ ਕਰਹੁ ਬੀਚਾਰੋ ॥੧॥dhui maiee dhui baapaa paRe'eh pa(n)ddit karahu beechaaro ||1||दुइ माई दुइ बापा पड़ीअहि पंडित करहु बीचारो ॥१॥دُا ماای دُا باپا پڑیِاه پںڈت کرهُ بیِچارو ۔۔۱۔۔

ਸੁਆਮੀ ਪੰਡਿਤਾ ਤੁਮੑ ਦੇਹੁ ਮਤੀ ॥suaamee pa(n)dditaa tum(h) dheh matee ||सुआमी पंडिता तुम्म देहु मती ॥سُآمیِ پںڈتا تُمھ دےهُ متیِ ۔۔

ਕਿਨ ਬਿਧਿ ਪਾਵਉ ਪ੍ਰਾਨਪਤੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kin bidh paavau praanapatee ||1|| rahaau ||किन बिधि पावउ प्रानपती ॥१॥ रहाउ ॥کٍن بدھ پاوا پرانپتیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਭੀਤਰਿ ਅਗਨਿ ਬਨਾਸਪਤਿ ਮਉਲੀ ਸਾਗਰੁ ਪੰਡੈ ਪਾਇਆ ॥bheetar agan banaasapat maulee saagar pa(n)ddai paiaa ||भीतरि अगनि बनासपति मउली सागरु पंडै पाइआ ॥بھیِتر اگن بناسپت مالیِ ساگر پںڈَے پاایا ۔۔

ਚੰਦੁ ਸੂਰਜੁ ਦੁਇ ਘਰ ਹੀ ਭੀਤਰਿ ਐਸਾ ਗਿਆਨੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥੨॥cha(n)dh sooraj dhui ghar hee bheetar aaisaa giaan na paiaa ||2||चंदु सूरजु दुइ घर ही भीतरि ऐसा गिआनु न पाइआ ॥२॥چںد سُورج دُا گھر هیِ بھیِتر اَےسا گآن ن پاایا ۔۔۲۔۔

ਰਾਮ ਰਵੰਤਾ ਜਾਣੀਐ ਇਕ ਮਾਈ ਭੋਗੁ ਕਰੇਇ ॥raam rava(n)taa jaaneeaai ik maiee bhog karei ||राम रवंता जाणीऐ इक माई भोगु करेइ ॥رام روںتا جاݨیِاَے اک ماای بھوگ کرےا ۔۔

ਤਾ ਕੇ ਲਖਣ ਜਾਣੀਅਹਿ ਖਿਮਾ ਧਨੁ ਸੰਗ੍ਰਹੇਇ ॥੩॥taa ke lakhan jaane'eeh khimaa dhan sa(n)grahei ||3||ता के लखण जाणीअहि खिमा धनु संग्रहेइ ॥३॥تا کے لکھݨ جاݨیِاه کھما دھن سںگرهےا ۔۔۳۔۔

ਕਹਿਆ ਸੁਣਹਿ ਨ ਖਾਇਆ ਮਾਨਹਿ ਤਿਨੑਾ ਹੀ ਸੇਤੀ ਵਾਸਾ ॥kahiaa suneh na khaiaa maaneh tin(h)aa hee setee vaasaa ||कहिआ सुणहि न खाइआ मानहि तिन्ना ही सेती वासा ॥کهِآ سُݨه ن کھاایا مانه تنھا هیِ سےتیِ واسا ۔۔

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕੁ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸਾ ਖਿਨੁ ਤੋਲਾ ਖਿਨੁ ਮਾਸਾ ॥੪॥੩॥੧੧॥pranavat naanak dhaasan dhaasaa khin tolaa khin maasaa ||4||3||11||प्रणवति नानकु दासनि दासा खिनु तोला खिनु मासा ॥४॥३॥११॥پرݨوت نانک داسن داسا کھن تولا کھن ماسا ۔۔۴۔۔۳۔۔۱۱۔۔

ਬਸੰਤੁ ਹਿੰਡੋਲ ਮਹਲਾ ੧ ॥basa(n)t hi(n)ddol mahalaa pehilaa ||बसंतु हिंडोल महला १ ॥بسںت هںڈول مهلا ۱ ۔۔

ਸਾਚਾ ਸਾਹੁ ਗੁਰੂ ਸੁਖਦਾਤਾ ਹਰਿ ਮੇਲੇ ਭੁਖ ਗਵਾਏ ॥saachaa saahu guroo sukhadhaataa har mele bhukh gavaae ||साचा साहु गुरू सुखदाता हरि मेले भुख गवाए ॥ساچا ساهُ گُرُو سُکھداتا هر مےلے بھُکھ گوااے ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥੧॥kar kirapaa har bhagat dhiraRaae anadhin har gun gaae ||1||करि किरपा हरि भगति दृड़ाए अनदिनु हरि गुण गाए ॥१॥کر کرپا هرِ بھگت درڑااے اندن هرِ گُݨ گااے ۔۔۱۔۔

ਮਤ ਭੂਲਹਿ ਰੇ ਮਨ ਚੇਤਿ ਹਰੀ ॥mat bhooleh re man chet haree ||मत भूलहि रे मन चेति हरी ॥مت بھُوله رے من چےت هریِ ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਮੁਕਤਿ ਨਾਹੀ ਤ੍ਰੈ ਲੋਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਨਾਮੁ ਹਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥bin gur mukat naahee trai loiee gurmukh paieeaai naam haree ||1|| rahaau ||बिनु गुर मुकति नाही त्रै लोई गुरमुखि पाईऐ नामु हरी ॥१॥ रहाउ ॥بٍن گُر مُکت ناهیِ ترَے لوای گُرمکھ پاایاَے نام هریِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਿਨੁ ਭਗਤੀ ਨਹੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਬਿਨੁ ਭਾਗਾ ਨਹੀ ਭਗਤਿ ਹਰੀ ॥bin bhagatee nahee satigur paieeaai bin bhaagaa nahee bhagat haree ||बिनु भगती नही सतिगुरु पाईऐ बिनु भागा नही भगति हरी ॥بٍن بھگتیِ نهیِ ستگر پاایاَے بن بھاگا نهیِ بھگت هریِ ۔۔

ਬਿਨੁ ਭਾਗਾ ਸਤਸੰਗੁ ਨ ਪਾਈਐ ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਰੀ ॥੨॥bin bhaagaa satasa(n)g na paieeaai karam milai har naam haree ||2||बिनु भागा सतसंगु न पाईऐ करमि मिलै हरि नामु हरी ॥२॥بٍن بھاگا ستسںگ ن پاایاَے کرم ملَے هر نام هریِ ۔۔۲۔۔

ਘਟਿ ਘਟਿ ਗੁਪਤੁ ਉਪਾਏ ਵੇਖੈ ਪਰਗਟੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੰਤ ਜਨਾ ॥ghaT ghaT gupat upaae vekhai paragaT gurmukh sa(n)t janaa ||घटि घटि गुपतु उपाए वेखै परगटु गुरमुखि संत जना ॥گھٹ گھٹِ گُپت اُپااے وےکھَے پرگٹ گُرمکھ سںت جنا ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਰਹਿ ਸੁ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਭੀਨੇ ਹਰਿ ਜਲੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਮਨਾ ॥੩॥har har kareh su har ra(n)g bheene har jal a(n)mirat naam manaa ||3||हरि हरि करहि सु हरि रंगि भीने हरि जलु अंमृत नामु मना ॥३॥هر هرِ کره سُ هرِ رںگ بھیٍنے هرِ جل اںمرت نام منا ۔۔۳۔۔