Ang 1161 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੬੧)

ਤਬ ਪ੍ਰਭ ਕਾਜੁ ਸਵਾਰਹਿ ਆਇ ॥੧॥tab prabh kaaj savaareh aai ||1||तब प्रभ काजु सवारहि आइ ॥१॥تب پربھ کاج سواره آا ۔۔۱۔۔

ਐਸਾ ਗਿਆਨੁ ਬਿਚਾਰੁ ਮਨਾ ॥aaisaa giaan bichaar manaa ||ऐसा गिआनु बिचारु मना ॥اَےسا گآن بچار منا ۔۔

ਹਰਿ ਕੀ ਨ ਸਿਮਰਹੁ ਦੁਖ ਭੰਜਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har kee na simarahu dhukh bha(n)janaa ||1|| rahaau ||हरि की न सिमरहु दुख भंजना ॥१॥ रहाउ ॥هر کیِ ن سمرهُ دُکھ بھںجنا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਬ ਲਗੁ ਸਿੰਘੁ ਰਹੈ ਬਨ ਮਾਹਿ ॥jab lag si(n)gh rahai ban maeh ||जब लगु सिंघु रहै बन माहि ॥جب لگ سںگھ رهَے بن ماه ۔۔

ਤਬ ਲਗੁ ਬਨੁ ਫੂਲੈ ਹੀ ਨਾਹਿ ॥tab lag ban foolai hee naeh ||तब लगु बनु फूलै ही नाहि ॥تب لگ بن پھُولَے هیِ ناه ۔۔

ਜਬ ਹੀ ਸਿਆਰੁ ਸਿੰਘ ਕਉ ਖਾਇ ॥jab hee siaar si(n)gh kau khai ||जब ही सिआरु सिंघ कउ खाइ ॥جب هیِ سآر سںگھ کا کھاا ۔۔

ਫੂਲਿ ਰਹੀ ਸਗਲੀ ਬਨਰਾਇ ॥੨॥fool rahee sagalee banarai ||2||फूलि रही सगली बनराइ ॥२॥پھُول رهیِ سگلیِ بنراا ۔۔۲۔۔

ਜੀਤੋ ਬੂਡੈ ਹਾਰੋ ਤਿਰੈ ॥jeeto booddai haaro tirai ||जीतो बूडै हारो तिरै ॥جیِتو بُوڈَے هارو ترَے ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਰਿ ਉਤਰੈ ॥gur parasaadhee paar utarai ||गुर परसादी पारि उतरै ॥گُر پرسادیِ پار اُترَے ۔۔

ਦਾਸੁ ਕਬੀਰੁ ਕਹੈ ਸਮਝਾਇ ॥dhaas kabeer kahai samajhai ||दासु कबीरु कहै समझाइ ॥داس کبیِر کهَے سمجھاا ۔۔

ਕੇਵਲ ਰਾਮ ਰਹਹੁ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੩॥੬॥੧੪॥keval raam rahahu liv lai ||3||6||14||केवल राम रहहु लिव लाइ ॥३॥६॥१४॥کےول رام رههُ لو لاا ۔۔۳۔۔۶۔۔۱۴۔۔

ਸਤਰਿ ਸੈਇ ਸਲਾਰ ਹੈ ਜਾ ਕੇ ॥satar sai salaar hai jaa ke ||सतरि सैइ सलार है जा के ॥ستر سَےا سلار هَے جا کے ۔۔

ਸਵਾ ਲਾਖੁ ਪੈਕਾਬਰ ਤਾ ਕੇ ॥savaa laakh paikaabar taa ke ||सवा लाखु पैकाबर ता के ॥سوا لاکھ پَےکابر تا کے ۔۔

ਸੇਖ ਜੁ ਕਹੀਅਹਿ ਕੋਟਿ ਅਠਾਸੀ ॥sekh ju kahe'eeh koT aThaasee ||सेख जु कहीअहि कोटि अठासी ॥سےکھ جُ کهیِاه کوٹ اٹھاسیِ ۔۔

ਛਪਨ ਕੋਟਿ ਜਾ ਕੇ ਖੇਲ ਖਾਸੀ ॥੧॥chhapan koT jaa ke khel khaasee ||1||छपन कोटि जा के खेल खासी ॥१॥چھپن کوٹ جا کے کھےل کھاسیِ ۔۔۱۔۔

ਮੋ ਗਰੀਬ ਕੀ ਕੋ ਗੁਜਰਾਵੈ ॥mo gareeb kee ko gujaraavai ||मो गरीब की को गुजरावै ॥مو گریِب کیِ کو گُجراوَے ۔۔

ਮਜਲਸਿ ਦੂਰਿ ਮਹਲੁ ਕੋ ਪਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥majalas dhoor mahal ko paavai ||1|| rahaau ||मजलसि दूरि महलु को पावै ॥१॥ रहाउ ॥مجلس دُور مهل کو پاوَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤੇਤੀਸ ਕਰੋੜੀ ਹੈ ਖੇਲ ਖਾਨਾ ॥tetees karoRee hai khel khaanaa ||तेतीस करोड़ी है खेल खाना ॥تےتیِس کروڑیِ هَے کھےل کھانا ۔۔

ਚਉਰਾਸੀ ਲਖ ਫਿਰੈ ਦਿਵਾਨਾਂ ॥chauraasee lakh firai dhivaanaa(n) ||चउरासी लख फिरै दिवानाँ ॥چاراسیِ لکھ پھرَے دواناں ۔۔

ਬਾਬਾ ਆਦਮ ਕਉ ਕਿਛੁ ਨਦਰਿ ਦਿਖਾਈ ॥baabaa aadham kau kichh nadhar dhikhaiee ||बाबा आदम कउ किछु नदरि दिखाई ॥بابا آدم کا کچھ ندر دکھاای ۔۔

ਉਨਿ ਭੀ ਭਿਸਤਿ ਘਨੇਰੀ ਪਾਈ ॥੨॥aun bhee bhisat ghaneree paiee ||2||उनि भी भिसति घनेरी पाई ॥२॥اُن بھیِ بھست گھنےریِ پاای ۔۔۲۔۔

ਦਿਲ ਖਲਹਲੁ ਜਾ ਕੈ ਜਰਦ ਰੂ ਬਾਨੀ ॥dhil khalahal jaa kai jaradh roo baanee ||दिल खलहलु जा कै जरद रू बानी ॥دِل کھلهل جا کَے جرد رُو بانیِ ۔۔

ਛੋਡਿ ਕਤੇਬ ਕਰੈ ਸੈਤਾਨੀ ॥chhodd kateb karai saitaanee ||छोडि कतेब करै सैतानी ॥چھوڈ کتےب کرَے سَےتانیِ ۔۔

ਦੁਨੀਆ ਦੋਸੁ ਰੋਸੁ ਹੈ ਲੋਈ ॥dhuneeaa dhos ros hai loiee ||दुनीआ दोसु रोसु है लोई ॥دُنیِآ دوس روس هَے لوای ۔۔

ਅਪਨਾ ਕੀਆ ਪਾਵੈ ਸੋਈ ॥੩॥apanaa keeaa paavai soiee ||3||अपना कीआ पावै सोई ॥३॥اپنا کیِآ پاوَے سوای ۔۔۳۔۔

ਤੁਮ ਦਾਤੇ ਹਮ ਸਦਾ ਭਿਖਾਰੀ ॥tum dhaate ham sadhaa bhikhaaree ||तुम दाते हम सदा भिखारी ॥تُم داتے هم سدا بھکھاریِ ۔۔

ਦੇਉ ਜਬਾਬੁ ਹੋਇ ਬਜਗਾਰੀ ॥dheau jabaab hoi bajagaaree ||देउ जबाबु होइ बजगारी ॥دےا جباب هوا بجگاریِ ۔۔

ਦਾਸੁ ਕਬੀਰੁ ਤੇਰੀ ਪਨਹ ਸਮਾਨਾਂ ॥dhaas kabeer teree paneh samaanaa(n) ||दासु कबीरु तेरी पनह समानाँ ॥داس کبیِر تےریِ پنه سماناں ۔۔

ਭਿਸਤੁ ਨਜੀਕਿ ਰਾਖੁ ਰਹਮਾਨਾ ॥੪॥੭॥੧੫॥bhisat najeek raakh rahamaanaa ||4||7||15||भिसतु नजीकि राखु रहमाना ॥४॥७॥१५॥بھِست نجیِک راکھ رهمانا ۔۔۴۔۔۷۔۔۱۵۔۔

ਸਭੁ ਕੋਈ ਚਲਨ ਕਹਤ ਹੈ ਊਹਾਂ ॥sabh koiee chalan kahat hai uoohaa(n) ||सभु कोई चलन कहत है ऊहाँ ॥سبھ کوای چلن کهت هَے اُوهاں ۔۔

ਨਾ ਜਾਨਉ ਬੈਕੁੰਠੁ ਹੈ ਕਹਾਂ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥naa jaanau baiku(n)Th hai kahaa(n) ||1|| rahaau ||ना जानउ बैकुँठु है कहाँ ॥१॥ रहाउ ॥نا جانا بَےکںٹھ هَے کهاں ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਆਪ ਆਪ ਕਾ ਮਰਮੁ ਨ ਜਾਨਾਂ ॥aap aap kaa maram na jaanaa(n) ||आप आप का मरमु न जानाँ ॥آپ آپ کا مرم ن جاناں ۔۔

ਬਾਤਨ ਹੀ ਬੈਕੁੰਠੁ ਬਖਾਨਾਂ ॥੧॥baatan hee baiku(n)Th bakhaanaa(n) ||1||बातन ही बैकुँठु बखानाँ ॥१॥باتن هیِ بَےکںٹھ بکھاناں ۔۔۱۔۔

ਜਬ ਲਗੁ ਮਨ ਬੈਕੁੰਠ ਕੀ ਆਸ ॥jab lag man baiku(n)Th kee aas ||जब लगु मन बैकुँठ की आस ॥جب لگ من بَےکںٹھ کیِ آس ۔۔

ਤਬ ਲਗੁ ਨਾਹੀ ਚਰਨ ਨਿਵਾਸ ॥੨॥tab lag naahee charan nivaas ||2||तब लगु नाही चरन निवास ॥२॥تب لگ ناهیِ چرن نواس ۔۔۲۔۔

ਖਾਈ ਕੋਟੁ ਨ ਪਰਲ ਪਗਾਰਾ ॥khaiee koT na paral pagaaraa ||खाई कोटु न परल पगारा ॥کھاای کوٹ ن پرل پگارا ۔۔

ਨਾ ਜਾਨਉ ਬੈਕੁੰਠ ਦੁਆਰਾ ॥੩॥naa jaanau baiku(n)Th dhuaaraa ||3||ना जानउ बैकुँठ दुआरा ॥३॥نا جانا بَےکںٹھ دُآرا ۔۔۳۔۔

ਕਹਿ ਕਮੀਰ ਅਬ ਕਹੀਐ ਕਾਹਿ ॥keh kameer ab kaheeaai kaeh ||कहि कमीर अब कहीऐ काहि ॥کهِ کمیِر اب کهیِاَے کاه ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਬੈਕੁੰਠੈ ਆਹਿ ॥੪॥੮॥੧੬॥saadhasa(n)gat baiku(n)Thai aaeh ||4||8||16||साधसंगति बैकुँठै आहि ॥४॥८॥१६॥سادھسںگت بَےکںٹھَے آه ۔۔۴۔۔۸۔۔۱۶۔۔

ਕਿਉ ਲੀਜੈ ਗਢੁ ਬੰਕਾ ਭਾਈ ॥kiau leejai gadd ba(n)kaa bhaiee ||किउ लीजै गढु बंका भाई ॥کِا لیِجَے گڈھ بںکا بھاای ۔۔

ਦੋਵਰ ਕੋਟ ਅਰੁ ਤੇਵਰ ਖਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhovar koT ar tevar khaiee ||1|| rahaau ||दोवर कोट अरु तेवर खाई ॥१॥ रहाउ ॥دوور کوٹ ار تےور کھاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪਾਂਚ ਪਚੀਸ ਮੋਹ ਮਦ ਮਤਸਰ ਆਡੀ ਪਰਬਲ ਮਾਇਆ ॥paa(n)ch pachees moh madh matasar aaddee parabal maiaa ||पाँच पचीस मोह मद मतसर आडी परबल माइआ ॥پاںچ پچیِس موه مد متسر آڈیِ پربل مااآ ۔۔

ਜਨ ਗਰੀਬ ਕੋ ਜੋਰੁ ਨ ਪਹੁਚੈ ਕਹਾ ਕਰਉ ਰਘੁਰਾਇਆ ॥੧॥jan gareeb ko jor na pahuchai kahaa karau raghuraiaa ||1||जन गरीब को जोरु न पहुचै कहा करउ रघुराइआ ॥१॥جن گریِب کو جور ن پهُچَے کها کرا رگھراایا ۔۔۱۔۔

ਕਾਮੁ ਕਿਵਾਰੀ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਦਰਵਾਨੀ ਪਾਪੁ ਪੁੰਨੁ ਦਰਵਾਜਾ ॥kaam kivaaree dhukh sukh dharavaanee paap pu(n)n dharavaajaa ||कामु किवारी दुखु सुखु दरवानी पापु पुँनु दरवाजा ॥کام کواریِ دُکھ سُکھ دروانیِ پاپ پُنّ درواجا ۔۔

ਕ੍ਰੋਧੁ ਪ੍ਰਧਾਨੁ ਮਹਾ ਬਡ ਦੁੰਦਰ ਤਹ ਮਨੁ ਮਾਵਾਸੀ ਰਾਜਾ ॥੨॥karodh pradhaan mahaa badd dhu(n)dhar teh man maavaasee raajaa ||2||क्रोधु प्रधानु महा बड दुँदर तह मनु मावासी राजा ॥२॥ک®ودھ پردھان مها بڈ دُںدر ته من ماواسیِ راجا ۔۔۲۔۔

ਸ੍ਵਾਦ ਸਨਾਹ ਟੋਪੁ ਮਮਤਾ ਕੋ ਕੁਬੁਧਿ ਕਮਾਨ ਚਢਾਈ ॥savaiaadh sanaeh Top mamataa ko kubudh kamaan chaddaiee ||स्वाद सनाह टोपु ममता को कुबुधि कमान चढाई ॥سواد سناه ٹوپ ممتا کو کُبدھ کمان چڈھاای ۔۔

ਤਿਸਨਾ ਤੀਰ ਰਹੇ ਘਟ ਭੀਤਰਿ ਇਉ ਗਢੁ ਲੀਓ ਨ ਜਾਈ ॥੩॥tisanaa teer rahe ghaT bheetar iau gadd leeo na jaiee ||3||तिसना तीर रहे घट भीतरि इउ गढु लीओ न जाई ॥३॥تِسنا تیِر رهے گھٹ بھیِتر اا گڈھ لیِاو ن جاای ۔۔۳۔۔

ਪ੍ਰੇਮ ਪਲੀਤਾ ਸੁਰਤਿ ਹਵਾਈ ਗੋਲਾ ਗਿਆਨੁ ਚਲਾਇਆ ॥prem paleetaa surat havaiee golaa giaan chalaiaa ||प्रेम पलीता सुरति हवाई गोला गिआनु चलाइआ ॥پرےم پلیِتا سُرت هواای گولا گآن چلاایا ۔۔

ਬ੍ਰਹਮ ਅਗਨਿ ਸਹਜੇ ਪਰਜਾਲੀ ਏਕਹਿ ਚੋਟ ਸਿਝਾਇਆ ॥੪॥braham agan sahaje parajaalee ekeh choT sijhaiaa ||4||ब्रहम अगनि सहजे परजाली एकहि चोट सिझाइआ ॥४॥برهم اگن سهجے پرجالیِ اےکه چوٹ سجھاایا ۔۔۴۔۔

ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਲੈ ਲਰਨੇ ਲਾਗਾ ਤੋਰੇ ਦੁਇ ਦਰਵਾਜਾ ॥sat sa(n)tokh lai larane laagaa tore dhui dharavaajaa ||सतु संतोखु लै लरने लागा तोरे दुइ दरवाजा ॥ست سںتوکھ لَے لرنے لاگا تورے دُا درواجا ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਅਰੁ ਗੁਰ ਕੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਪਕਰਿਓ ਗਢ ਕੋ ਰਾਜਾ ॥੫॥saadhasa(n)gat ar gur kee kirapaa te pakario gadd ko raajaa ||5||साधसंगति अरु गुर की कृपा ते पकरिओ गढ को राजा ॥५॥سادھسںگت ار گُر کیِ ک®پا تے پکراو گڈھ کو راجا ۔۔۵۔۔