Ang 1160 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੬੦)

ਹੈ ਹਜੂਰਿ ਕਤ ਦੂਰਿ ਬਤਾਵਹੁ ॥hai hajoor kat dhoor bataavahu ||है हजूरि कत दूरि बतावहु ॥هَے هجُور کت دُور بتاوهُ ۔۔

ਦੁੰਦਰ ਬਾਧਹੁ ਸੁੰਦਰ ਪਾਵਹੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhu(n)dhar baadhahu su(n)dhar paavahu ||1|| rahaau ||दुँदर बाधहु सुँदर पावहु ॥१॥ रहाउ ॥دُںدر بادھهُ سُںدر پاوهُ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਾਜੀ ਸੋ ਜੁ ਕਾਇਆ ਬੀਚਾਰੈ ॥kaajee so ju kaiaa beechaarai ||काजी सो जु काइआ बीचारै ॥کاجیِ سو جُ کااآ بیِچارَے ۔۔

ਕਾਇਆ ਕੀ ਅਗਨਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਰਜਾਰੈ ॥kaiaa kee agan braham parajaarai ||काइआ की अगनि ब्रहमु परजारै ॥کااآ کیِ اگن برهم پرجارَے ۔۔

ਸੁਪਨੈ ਬਿੰਦੁ ਨ ਦੇਈ ਝਰਨਾ ॥supanai bi(n)dh na dheiee jharanaa ||सुपनै बिंदु न देई झरना ॥سُپنَے بںد ن دےای جھرنا ۔۔

ਤਿਸੁ ਕਾਜੀ ਕਉ ਜਰਾ ਨ ਮਰਨਾ ॥੨॥tis kaajee kau jaraa na maranaa ||2||तिसु काजी कउ जरा न मरना ॥२॥تِس کاجیِ کا جرا ن مرنا ۔۔۲۔۔

ਸੋ ਸੁਰਤਾਨੁ ਜੁ ਦੁਇ ਸਰ ਤਾਨੈ ॥so surataanu ju dhui sar taanai ||सो सुरतानु जु दुइ सर तानै ॥سو سُرتان جُ دُا سر تانَے ۔۔

ਬਾਹਰਿ ਜਾਤਾ ਭੀਤਰਿ ਆਨੈ ॥baahar jaataa bheetar aanai ||बाहरि जाता भीतरि आनै ॥باهر جاتا بھیِتر آنَے ۔۔

ਗਗਨ ਮੰਡਲ ਮਹਿ ਲਸਕਰੁ ਕਰੈ ॥gagan ma(n)ddal meh lasakar karai ||गगन मंडल महि लसकरु करै ॥گگن مںڈل مهِ لسکر کرَے ۔۔

ਸੋ ਸੁਰਤਾਨੁ ਛਤ੍ਰੁ ਸਿਰਿ ਧਰੈ ॥੩॥so surataan chhatr sir dharai ||3||सो सुरतानु छत्रु सिरि धरै ॥३॥سو سُرتان چھترü سر دھرَے ۔۔۳۔۔

ਜੋਗੀ ਗੋਰਖੁ ਗੋਰਖੁ ਕਰੈ ॥jogee gorakh gorakh karai ||जोगी गोरखु गोरखु करै ॥جوگیِ گورکھ گورکھ کرَے ۔۔

ਹਿੰਦੂ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਉਚਰੈ ॥hi(n)dhoo raam naam ucharai ||हिंदू राम नामु उचरै ॥هِںدُو رام نام اُچرَے ۔۔

ਮੁਸਲਮਾਨ ਕਾ ਏਕੁ ਖੁਦਾਇ ॥musalamaan kaa ek khudhai ||मुसलमान का एकु खुदाइ ॥مُسلمان کا اےک کھُداا ۔۔

ਕਬੀਰ ਕਾ ਸੁਆਮੀ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੪॥੩॥੧੧॥kabeer kaa suaamee rahiaa samai ||4||3||11||कबीर का सुआमी रहिआ समाइ ॥४॥३॥११॥کبیِر کا سُآمیِ رهِآ سماا ۔۔۴۔۔۳۔۔۱۱۔۔

ਮਹਲਾ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||महला ५ ॥مهلا ۵ ۔۔

ਜੋ ਪਾਥਰ ਕਉ ਕਹਤੇ ਦੇਵ ॥jo paathar kau kahate dhev ||जो पाथर कउ कहते देव ॥جو پاتھر کا کهتے دےو ۔۔

ਤਾ ਕੀ ਬਿਰਥਾ ਹੋਵੈ ਸੇਵ ॥taa kee birathaa hovai sev ||ता की बिरथा होवै सेव ॥تا کیِ برتھا هووَے سےو ۔۔

ਜੋ ਪਾਥਰ ਕੀ ਪਾਂਈ ਪਾਇ ॥jo paathar kee paa(n)iee pai ||जो पाथर की पाँई पाइ ॥جو پاتھر کیِ پاںای پاا ۔۔

ਤਿਸ ਕੀ ਘਾਲ ਅਜਾਂਈ ਜਾਇ ॥੧॥tis kee ghaal ajaa(n)iee jai ||1||तिस की घाल अजाँई जाइ ॥१॥تِس کیِ گھال اجاںای جاا ۔۔۱۔۔

ਠਾਕੁਰੁ ਹਮਰਾ ਸਦ ਬੋਲੰਤਾ ॥Thaakur hamaraa sadh bola(n)taa ||ठाकुरु हमरा सद बोलंता ॥ٹھاکر همرا سد بولµتا ۔۔

ਸਰਬ ਜੀਆ ਕਉ ਪ੍ਰਭੁ ਦਾਨੁ ਦੇਤਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sarab jeeaa kau prabh dhaan dhetaa ||1|| rahaau ||सरब जीआ कउ प्रभु दानु देता ॥१॥ रहाउ ॥سرب جیِآ کا پربھ دان دےتا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਦੇਉ ਨ ਜਾਨੈ ਅੰਧੁ ॥a(n)tar dheau na jaanai a(n)dh ||अंतरि देउ न जानै अंधु ॥اںتر دےا ن جانَے اںدھ ۔۔

ਭ੍ਰਮ ਕਾ ਮੋਹਿਆ ਪਾਵੈ ਫੰਧੁ ॥bhram kaa mohiaa paavai fa(n)dh ||भ्रम का मोहिआ पावै फंधु ॥بھرم کا موهآ پاوَے پھںدھ ۔۔

ਨ ਪਾਥਰੁ ਬੋਲੈ ਨਾ ਕਿਛੁ ਦੇਇ ॥n paathar bolai naa kichh dhei ||न पाथरु बोलै ना किछु देइ ॥ن پاتھر بولَے نا کچھ دےا ۔۔

ਫੋਕਟ ਕਰਮ ਨਿਹਫਲ ਹੈ ਸੇਵ ॥੨॥fokaT karam nihafal hai sev ||2||फोकट करम निहफल है सेव ॥२॥پھوکٹ کرم نهپھل هَے سےو ۔۔۲۔۔

ਜੇ ਮਿਰਤਕ ਕਉ ਚੰਦਨੁ ਚੜਾਵੈ ॥je mritak kau cha(n)dhan chaRaavai ||जे मिरतक कउ चंदनु चड़ावै ॥جے مرتک کا چںدن چڑاوَے ۔۔

ਉਸ ਤੇ ਕਹਹੁ ਕਵਨ ਫਲ ਪਾਵੈ ॥aus te kahahu kavan fal paavai ||उस ते कहहु कवन फल पावै ॥اُس تے کههُ کون پھل پاوَے ۔۔

ਜੇ ਮਿਰਤਕ ਕਉ ਬਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਰੁਲਾਈ ॥je mritak kau bisaTaa maeh rulaiee ||जे मिरतक कउ बिसटा माहि रुलाई ॥جے مرتک کا بسٹا ماه رُلاای ۔۔

ਤਾਂ ਮਿਰਤਕ ਕਾ ਕਿਆ ਘਟਿ ਜਾਈ ॥੩॥taa(n) mritak kaa kiaa ghaT jaiee ||3||ताँ मिरतक का किआ घटि जाई ॥३॥تاں مرتک کا کآ گھٹ جاای ۔۔۳۔۔

ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਹਉ ਕਹਉ ਪੁਕਾਰਿ ॥kahat kabeer hau kahau pukaar ||कहत कबीर हउ कहउ पुकारि ॥کهت کبیِر ها کها پُکار ۔۔

ਸਮਝਿ ਦੇਖੁ ਸਾਕਤ ਗਾਵਾਰ ॥samajh dhekh saakat gaavaar ||समझि देखु साकत गावार ॥سمجھ دےکھ ساکت گاوار ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਬਹੁਤੁ ਘਰ ਗਾਲੇ ॥dhoojai bhai bahut ghar gaale ||दूजै भाइ बहुतु घर गाले ॥دُوجَے بھاا بهُت گھر گالے ۔۔

ਰਾਮ ਭਗਤ ਹੈ ਸਦਾ ਸੁਖਾਲੇ ॥੪॥੪॥੧੨॥raam bhagat hai sadhaa sukhaale ||4||4||12||राम भगत है सदा सुखाले ॥४॥४॥१२॥رام بھگت هَے سدا سُکھالے ۔۔۴۔۔۴۔۔۱۲۔۔

ਜਲ ਮਹਿ ਮੀਨ ਮਾਇਆ ਕੇ ਬੇਧੇ ॥jal meh meen maiaa ke bedhe ||जल महि मीन माइआ के बेधे ॥جل مهِ میٍن مااآ کے بےدھے ۔۔

ਦੀਪਕ ਪਤੰਗ ਮਾਇਆ ਕੇ ਛੇਦੇ ॥dheepak pata(n)g maiaa ke chhedhe ||दीपक पतंग माइआ के छेदे ॥دیِپک پتںگ مااآ کے چھےدے ۔۔

ਕਾਮ ਮਾਇਆ ਕੁੰਚਰ ਕਉ ਬਿਆਪੈ ॥kaam maiaa ku(n)char kau biaapai ||काम माइआ कुँचर कउ बिआपै ॥کام مااآ کُںچر کا بآپَے ۔۔

ਭੁਇਅੰਗਮ ਭ੍ਰਿੰਗ ਮਾਇਆ ਮਹਿ ਖਾਪੇ ॥੧॥bhuia(n)gam bhira(n)g maiaa meh khaape ||1||भुइअंगम भृंग माइआ महि खापे ॥१॥بھُااںگم بھرںگ ماایا مهِ کھاپے ۔۔۱۔۔

ਮਾਇਆ ਐਸੀ ਮੋਹਨੀ ਭਾਈ ॥maiaa aaisee mohanee bhaiee ||माइआ ऐसी मोहनी भाई ॥مااآ اَےسیِ موهنیِ بھاای ۔۔

ਜੇਤੇ ਜੀਅ ਤੇਤੇ ਡਹਕਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jete jeea tete ddahakaiee ||1|| rahaau ||जेते जीअ तेते डहकाई ॥१॥ रहाउ ॥جےتے جیِا تےتے ڈهکاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪੰਖੀ ਮ੍ਰਿਗ ਮਾਇਆ ਮਹਿ ਰਾਤੇ ॥pa(n)khee mirag maiaa meh raate ||पंखी मृग माइआ महि राते ॥پںکھیِ مرگ ماایا مهِ راتے ۔۔

ਸਾਕਰ ਮਾਖੀ ਅਧਿਕ ਸੰਤਾਪੇ ॥saakar maakhee adhik sa(n)taape ||साकर माखी अधिक संतापे ॥ساکر ماکھیِ ادھک سںتاپے ۔۔

ਤੁਰੇ ਉਸਟ ਮਾਇਆ ਮਹਿ ਭੇਲਾ ॥ture usaT maiaa meh bhelaa ||तुरे उसट माइआ महि भेला ॥تُرے اُسٹ مااآ مهِ بھےلا ۔۔

ਸਿਧ ਚਉਰਾਸੀਹ ਮਾਇਆ ਮਹਿ ਖੇਲਾ ॥੨॥sidh chauraaseeh maiaa meh khelaa ||2||सिध चउरासीह माइआ महि खेला ॥२॥سِدھ چاراسیِه ماایا مهِ کھےلا ۔۔۲۔۔

ਛਿਅ ਜਤੀ ਮਾਇਆ ਕੇ ਬੰਦਾ ॥chhia jatee maiaa ke ba(n)dhaa ||छिअ जती माइआ के बंदा ॥چھِا جتیِ مااآ کے بںدا ۔۔

ਨਵੈ ਨਾਥ ਸੂਰਜ ਅਰੁ ਚੰਦਾ ॥navai naath sooraj ar cha(n)dhaa ||नवै नाथ सूरज अरु चंदा ॥نوَے ناتھ سُورج ار چںدا ۔۔

ਤਪੇ ਰਖੀਸਰ ਮਾਇਆ ਮਹਿ ਸੂਤਾ ॥tape rakheesar maiaa meh sootaa ||तपे रखीसर माइआ महि सूता ॥تپے رکھیِسر مااآ مهِ سُوتا ۔۔

ਮਾਇਆ ਮਹਿ ਕਾਲੁ ਅਰੁ ਪੰਚ ਦੂਤਾ ॥੩॥maiaa meh kaal ar pa(n)ch dhootaa ||3||माइआ महि कालु अरु पंच दूता ॥३॥مااآ مهِ کال ار پںچ دُوتا ۔۔۳۔۔

ਸੁਆਨ ਸਿਆਲ ਮਾਇਆ ਮਹਿ ਰਾਤਾ ॥suaan siaal maiaa meh raataa ||सुआन सिआल माइआ महि राता ॥سُآن سآل ماایا مهِ راتا ۔۔

ਬੰਤਰ ਚੀਤੇ ਅਰੁ ਸਿੰਘਾਤਾ ॥ba(n)tar cheete ar si(n)ghaataa ||बंतर चीते अरु सिंघाता ॥بںتر چیِتے ار سںگھاتا ۔۔

ਮਾਂਜਾਰ ਗਾਡਰ ਅਰੁ ਲੂਬਰਾ ॥maa(n)jaar gaaddar ar loobaraa ||माँजार गाडर अरु लूबरा ॥ماںجار گاڈر ار لُوبرا ۔۔

ਬਿਰਖ ਮੂਲ ਮਾਇਆ ਮਹਿ ਪਰਾ ॥੪॥birakh mool maiaa meh paraa ||4||बिरख मूल माइआ महि परा ॥४॥بِرکھ مُول مااآ مهِ پرا ۔۔۴۔۔

ਮਾਇਆ ਅੰਤਰਿ ਭੀਨੇ ਦੇਵ ॥maiaa a(n)tar bheene dhev ||माइआ अंतरि भीने देव ॥مااآ اںتر بھیٍنے دےو ۔۔

ਸਾਗਰ ਇੰਦ੍ਰਾ ਅਰੁ ਧਰਤੇਵ ॥saagar i(n)dhraa ar dharatev ||सागर इंद्रा अरु धरतेव ॥ساگر اںدرا ار دھرتےو ۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਉਦਰੁ ਤਿਸੁ ਮਾਇਆ ॥keh kabeer jis udhar tis maiaa ||कहि कबीर जिसु उदरु तिसु माइआ ॥کهِ کبیِر جس اُدر تس ماایا ۔۔

ਤਬ ਛੂਟੇ ਜਬ ਸਾਧੂ ਪਾਇਆ ॥੫॥੫॥੧੩॥tab chhooTe jab saadhoo paiaa ||5||5||13||तब छूटे जब साधू पाइआ ॥५॥५॥१३॥تب چھُوٹے جب سادھُو پااآ ۔۔۵۔۔۵۔۔۱۳۔۔

ਜਬ ਲਗੁ ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰੈ ॥jab lag meree meree karai ||जब लगु मेरी मेरी करै ॥جب لگ مےریِ مےریِ کرَے ۔۔

ਤਬ ਲਗੁ ਕਾਜੁ ਏਕੁ ਨਹੀ ਸਰੈ ॥tab lag kaaj ek nahee sarai ||तब लगु काजु एकु नही सरै ॥تب لگ کاج اےک نهیِ سرَے ۔۔

ਜਬ ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਮਿਟਿ ਜਾਇ ॥jab meree meree miT jai ||जब मेरी मेरी मिटि जाइ ॥جب مےریِ مےریِ مٹ جاا ۔۔