Ang 1159 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੫੯)

ਪੰਡਿਤ ਮੁਲਾਂ ਛਾਡੇ ਦੋਊ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥pa(n)ddit mulaa(n) chhaadde dhouoo ||1|| rahaau ||पंडित मुलाँ छाडे दोऊ ॥१॥ रहाउ ॥پںڈت مُلاں چھاڈے دواُو ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬੁਨਿ ਬੁਨਿ ਆਪ ਆਪੁ ਪਹਿਰਾਵਉ ॥bun bun aap aap pahiraavau ||बुनि बुनि आप आपु पहिरावउ ॥بُن بُن آپ آپ پهِراوا ۔۔

ਜਹ ਨਹੀ ਆਪੁ ਤਹਾ ਹੋਇ ਗਾਵਉ ॥੨॥jeh nahee aap tahaa hoi gaavau ||2||जह नही आपु तहा होइ गावउ ॥२॥جه نهیِ آپ تها هوا گاوا ۔۔۲۔۔

ਪੰਡਿਤ ਮੁਲਾਂ ਜੋ ਲਿਖਿ ਦੀਆ ॥pa(n)ddit mulaa(n) jo likh dheeaa ||पंडित मुलाँ जो लिखि दीआ ॥پںڈت مُلاں جو لکھ دیِآ ۔۔

ਛਾਡਿ ਚਲੇ ਹਮ ਕਛੂ ਨ ਲੀਆ ॥੩॥chhaadd chale ham kachhoo na leeaa ||3||छाडि चले हम कछू न लीआ ॥३॥چھاڈ چلے هم کچھُو ن لیِآ ۔۔۳۔۔

ਰਿਦੈ ਇਖਲਾਸੁ ਨਿਰਖਿ ਲੇ ਮੀਰਾ ॥ridhai ikhalaas nirakh le meeraa ||रिदै इखलासु निरखि ले मीरा ॥رِدَے اکھلاس نرکھ لے میِرا ۔۔

ਆਪੁ ਖੋਜਿ ਖੋਜਿ ਮਿਲੇ ਕਬੀਰਾ ॥੪॥੭॥aap khoj khoj mile kabeeraa ||4||7||आपु खोजि खोजि मिले कबीरा ॥४॥७॥آپ کھوج کھوج ملے کبیِرا ۔۔۴۔۔۷۔۔

ਨਿਰਧਨ ਆਦਰੁ ਕੋਈ ਨ ਦੇਇ ॥niradhan aadhar koiee na dhei ||निरधन आदरु कोई न देइ ॥نِردھن آدر کوای ن دےا ۔۔

ਲਾਖ ਜਤਨ ਕਰੈ ਓਹੁ ਚਿਤਿ ਨ ਧਰੇਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥laakh jatan karai oh chit na dharei ||1|| rahaau ||लाख जतन करै ओहु चिति न धरेइ ॥१॥ रहाउ ॥لاکھ جتن کرَے اوهُ چت ن دھرےا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਉ ਨਿਰਧਨੁ ਸਰਧਨ ਕੈ ਜਾਇ ॥jau niradhan saradhan kai jai ||जउ निरधनु सरधन कै जाइ ॥جا نردھن سردھن کَے جاا ۔۔

ਆਗੇ ਬੈਠਾ ਪੀਠਿ ਫਿਰਾਇ ॥੧॥aage baiThaa peeTh firai ||1||आगे बैठा पीठि फिराइ ॥१॥آگے بَےٹھا پیِٹھ پھراا ۔۔۱۔۔

ਜਉ ਸਰਧਨੁ ਨਿਰਧਨ ਕੈ ਜਾਇ ॥jau saradhan niradhan kai jai ||जउ सरधनु निरधन कै जाइ ॥جا سردھن نردھن کَے جاا ۔۔

ਦੀਆ ਆਦਰੁ ਲੀਆ ਬੁਲਾਇ ॥੨॥dheeaa aadhar leeaa bulai ||2||दीआ आदरु लीआ बुलाइ ॥२॥دیِآ آدر لیِآ بُلاا ۔۔۲۔۔

ਨਿਰਧਨੁ ਸਰਧਨੁ ਦੋਨਉ ਭਾਈ ॥niradhan saradhan dhonau bhaiee ||निरधनु सरधनु दोनउ भाई ॥نِردھن سردھن دونا بھاای ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਕਲਾ ਨ ਮੇਟੀ ਜਾਈ ॥੩॥prabh kee kalaa na meTee jaiee ||3||प्रभ की कला न मेटी जाई ॥३॥پربھ کیِ کلا ن مےٹیِ جاای ۔۔۳۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਨਿਰਧਨੁ ਹੈ ਸੋਈ ॥keh kabeer niradhan hai soiee ||कहि कबीर निरधनु है सोई ॥کهِ کبیِر نردھن هَے سوای ۔۔

ਜਾ ਕੇ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਨ ਹੋਈ ॥੪॥੮॥jaa ke hiradhai naam na hoiee ||4||8||जा के हिरदै नामु न होई ॥४॥८॥جا کے هردَے نام ن هوای ۔۔۴۔۔۸۔۔

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਭਗਤਿ ਕਮਾਈ ॥gur sevaa te bhagat kamaiee ||गुर सेवा ते भगति कमाई ॥گُر سےوا تے بھگت کماای ۔۔

ਤਬ ਇਹ ਮਾਨਸ ਦੇਹੀ ਪਾਈ ॥tab ieh maanas dhehee paiee ||तब इह मानस देही पाई ॥تب اه مانس دےهیِ پاای ۔۔

ਇਸ ਦੇਹੀ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਦੇਵ ॥eis dhehee kau simareh dhev ||इस देही कउ सिमरहि देव ॥ِاس دےهیِ کا سمره دےو ۔۔

ਸੋ ਦੇਹੀ ਭਜੁ ਹਰਿ ਕੀ ਸੇਵ ॥੧॥so dhehee bhaj har kee sev ||1||सो देही भजु हरि की सेव ॥१॥سو دےهیِ بھج هر کیِ سےو ۔۔۱۔۔

ਭਜਹੁ ਗੋੁਬਿੰਦ ਭੂਲਿ ਮਤ ਜਾਹੁ ॥bhajahu guobi(n)dh bhool mat jaahu ||भजहु गुोबिंद भूलि मत जाहु ॥بھجهُ گُوبںد بھُول مت جاهُ ۔۔

ਮਾਨਸ ਜਨਮ ਕਾ ਏਹੀ ਲਾਹੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥maanas janam kaa ehee laahu ||1|| rahaau ||मानस जनम का एही लाहु ॥१॥ रहाउ ॥مانس جنم کا اےهیِ لاهُ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਬ ਲਗੁ ਜਰਾ ਰੋਗੁ ਨਹੀ ਆਇਆ ॥jab lag jaraa rog nahee aaiaa ||जब लगु जरा रोगु नही आइआ ॥جب لگ جرا روگ نهیِ آایا ۔۔

ਜਬ ਲਗੁ ਕਾਲਿ ਗ੍ਰਸੀ ਨਹੀ ਕਾਇਆ ॥jab lag kaal grasee nahee kaiaa ||जब लगु कालि ग्रसी नही काइआ ॥جب لگ کال گرسیِ نهیِ کاایا ۔۔

ਜਬ ਲਗੁ ਬਿਕਲ ਭਈ ਨਹੀ ਬਾਨੀ ॥jab lag bikal bhiee nahee baanee ||जब लगु बिकल भई नही बानी ॥جب لگ بکل بھای نهیِ بانیِ ۔۔

ਭਜਿ ਲੇਹਿ ਰੇ ਮਨ ਸਾਰਿਗਪਾਨੀ ॥੨॥bhaj leh re man saarigapaanee ||2||भजि लेहि रे मन सारिगपानी ॥२॥بھج لےه رے من سارگپانیِ ۔۔۲۔۔

ਅਬ ਨ ਭਜਸਿ ਭਜਸਿ ਕਬ ਭਾਈ ॥ab na bhajas bhajas kab bhaiee ||अब न भजसि भजसि कब भाई ॥اب ن بھجس بھجس کب بھاای ۔۔

ਆਵੈ ਅੰਤੁ ਨ ਭਜਿਆ ਜਾਈ ॥aavai a(n)t na bhajiaa jaiee ||आवै अंतु न भजिआ जाई ॥آوَے اںت ن بھجآ جاای ۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰਹਿ ਸੋਈ ਅਬ ਸਾਰੁ ॥jo kichh kareh soiee ab saar ||जो किछु करहि सोई अब सारु ॥جو کچھ کره سوای اب سار ۔۔

ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਹੁ ਨ ਪਾਵਹੁ ਪਾਰੁ ॥੩॥fir pachhutaahu na paavahu paar ||3||फिरि पछुताहु न पावहु पारु ॥३॥پھِر پچھتاهُ ن پاوهُ پار ۔۔۳۔۔

ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਜੋ ਲਾਇਆ ਸੇਵ ॥so sevak jo laiaa sev ||सो सेवकु जो लाइआ सेव ॥سو سےوک جو لاایا سےو ۔۔

ਤਿਨ ਹੀ ਪਾਏ ਨਿਰੰਜਨ ਦੇਵ ॥tin hee paae nira(n)jan dhev ||तिन ही पाए निरंजन देव ॥تٍن هیِ پااے نرںجن دےو ۔۔

ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਤਾ ਕੇ ਖੁਲੑੇ ਕਪਾਟ ॥gur mil taa ke khul(h)e kapaaT ||गुर मिलि ता के खुल्ले कपाट ॥گُر مل تا کے کھُلھے کپاٹ ۔۔

ਬਹੁਰਿ ਨ ਆਵੈ ਜੋਨੀ ਬਾਟ ॥੪॥bahur na aavai jonee baaT ||4||बहुरि न आवै जोनी बाट ॥४॥بهُر ن آوَے جونیِ باٹ ۔۔۴۔۔

ਇਹੀ ਤੇਰਾ ਅਉਸਰੁ ਇਹ ਤੇਰੀ ਬਾਰ ॥eihee teraa aausar ieh teree baar ||इही तेरा अउसरु इह तेरी बार ॥ِاهیِ تےرا ااسر اه تےریِ بار ۔۔

ਘਟ ਭੀਤਰਿ ਤੂ ਦੇਖੁ ਬਿਚਾਰਿ ॥ghaT bheetar too dhekh bichaar ||घट भीतरि तू देखु बिचारि ॥گھٹ بھیِتر تُو دےکھ بچار ۔۔

ਕਹਤ ਕਬੀਰੁ ਜੀਤਿ ਕੈ ਹਾਰਿ ॥kahat kabeer jeet kai haar ||कहत कबीरु जीति कै हारि ॥کهت کبیِر جیِت کَے هار ۔۔

ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਕਹਿਓ ਪੁਕਾਰਿ ਪੁਕਾਰਿ ॥੫॥੧॥੯॥bahu bidh kahio pukaar pukaar ||5||1||9||बहु बिधि कहिओ पुकारि पुकारि ॥५॥१॥९॥بهُ بدھ کهِاو پُکار پُکار ۔۔۵۔۔۱۔۔۹۔۔

ਸਿਵ ਕੀ ਪੁਰੀ ਬਸੈ ਬੁਧਿ ਸਾਰੁ ॥siv kee puree basai budh saar ||सिव की पुरी बसै बुधि सारु ॥سِو کیِ پُریِ بسَے بُدھ سار ۔۔

ਤਹ ਤੁਮੑ ਮਿਲਿ ਕੈ ਕਰਹੁ ਬਿਚਾਰੁ ॥teh tum(h) mil kai karahu bichaar ||तह तुम्म मिलि कै करहु बिचारु ॥ته تُمھ مل کَے کرهُ بچار ۔۔

ਈਤ ਊਤ ਕੀ ਸੋਝੀ ਪਰੈ ॥e'eet uoot kee sojhee parai ||ईत ऊत की सोझी परै ॥ایت اُوت کیِ سوجھیِ پرَے ۔۔

ਕਉਨੁ ਕਰਮ ਮੇਰਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਮਰੈ ॥੧॥kaun karam meraa kar kar marai ||1||कउनु करम मेरा करि करि मरै ॥१॥کان کرم مےرا کر کرِ مرَے ۔۔۱۔۔

ਨਿਜ ਪਦ ਊਪਰਿ ਲਾਗੋ ਧਿਆਨੁ ॥nij padh uoopar laago dhiaan ||निज पद ऊपरि लागो धिआनु ॥نِج پد اُوپر لاگو دھآن ۔۔

ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਮੋਰਾ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥raajaa raam naam moraa braham giaan ||1|| rahaau ||राजा राम नामु मोरा ब्रहम गिआनु ॥१॥ रहाउ ॥راجا رام نام مورا برهم گآن ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮੂਲ ਦੁਆਰੈ ਬੰਧਿਆ ਬੰਧੁ ॥mool dhuaarai ba(n)dhiaa ba(n)dh ||मूल दुआरै बंधिआ बंधु ॥مُول دُآرَے بںدھآ بںدھ ۔۔

ਰਵਿ ਊਪਰਿ ਗਹਿ ਰਾਖਿਆ ਚੰਦੁ ॥rav uoopar geh raakhiaa cha(n)dh ||रवि ऊपरि गहि राखिआ चंदु ॥رو اُوپر گهِ راکھآ چںد ۔۔

ਪਛਮ ਦੁਆਰੈ ਸੂਰਜੁ ਤਪੈ ॥pachham dhuaarai sooraj tapai ||पछम दुआरै सूरजु तपै ॥پچھم دُآرَے سُورج تپَے ۔۔

ਮੇਰ ਡੰਡ ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਬਸੈ ॥੨॥mer dda(n)dd sir uoopar basai ||2||मेर डंड सिर ऊपरि बसै ॥२॥مےر ڈںڈ سر اُوپر بسَے ۔۔۲۔۔

ਪਸਚਮ ਦੁਆਰੇ ਕੀ ਸਿਲ ਓੜ ॥pasacham dhuaare kee sil oR ||पसचम दुआरे की सिल ओड़ ॥پسچم دُآرے کیِ سل اوڑ ۔۔

ਤਿਹ ਸਿਲ ਊਪਰਿ ਖਿੜਕੀ ਅਉਰ ॥teh sil uoopar khiRakee aaur ||तिह सिल ऊपरि खिड़की अउर ॥تِه سل اُوپر کھڑکیِ اار ۔۔

ਖਿੜਕੀ ਊਪਰਿ ਦਸਵਾ ਦੁਆਰੁ ॥khiRakee uoopar dhasavaa dhuaar ||खिड़की ऊपरि दसवा दुआरु ॥کھِڑکیِ اُوپر دسوا دُآر ۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਤਾ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰੁ ॥੩॥੨॥੧੦॥keh kabeer taa kaa a(n)t na paar ||3||2||10||कहि कबीर ता का अंतु न पारु ॥३॥२॥१०॥کهِ کبیِر تا کا اںت ن پار ۔۔۳۔۔۲۔۔۱۰۔۔

ਸੋ ਮੁਲਾਂ ਜੋ ਮਨ ਸਿਉ ਲਰੈ ॥so mulaa(n) jo man siau larai ||सो मुलाँ जो मन सिउ लरै ॥سو مُلاں جو من سا لرَے ۔۔

ਗੁਰ ਉਪਦੇਸਿ ਕਾਲ ਸਿਉ ਜੁਰੈ ॥gur upadhes kaal siau jurai ||गुर उपदेसि काल सिउ जुरै ॥گُر اُپدےس کال سا جُرَے ۔۔

ਕਾਲ ਪੁਰਖ ਕਾ ਮਰਦੈ ਮਾਨੁ ॥kaal purakh kaa maradhai maan ||काल पुरख का मरदै मानु ॥کال پُرکھ کا مردَے مان ۔۔

ਤਿਸੁ ਮੁਲਾ ਕਉ ਸਦਾ ਸਲਾਮੁ ॥੧॥tis mulaa kau sadhaa salaam ||1||तिसु मुला कउ सदा सलामु ॥१॥تِس مُلا کا سدا سلام ۔۔۱۔۔