Ang 1153 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੫੩)

ਰਾਗੁ ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫ ਪੜਤਾਲ ਘਰੁ ੩raag bhairau mahalaa panjavaa paRataal ghar teejaaरागु भैरउ महला ५ पड़ताल घरु ३راگ بھَےرا مهلا ۵ پڑتال گھر ۳

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਪਰਤਿਪਾਲ ਪ੍ਰਭ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਕਵਨ ਗੁਨ ਗਨੀ ॥paratipaal prabh kirapaal kavan gun ganee ||परतिपाल प्रभ कृपाल कवन गुन गनी ॥پرتپال پربھ ک®پال کون گُن گنیِ ۔۔

ਅਨਿਕ ਰੰਗ ਬਹੁ ਤਰੰਗ ਸਰਬ ਕੋ ਧਨੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥anik ra(n)g bahu tara(n)g sarab ko dhanee ||1|| rahaau ||अनिक रंग बहु तरंग सरब को धनी ॥१॥ रहाउ ॥انک رںگ بهُ ترںگ سرب کو دھنیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅਨਿਕ ਗਿਆਨ ਅਨਿਕ ਧਿਆਨ ਅਨਿਕ ਜਾਪ ਜਾਪ ਤਾਪ ॥anik giaan anik dhiaan anik jaap jaap taap ||अनिक गिआन अनिक धिआन अनिक जाप जाप ताप ॥انک گآن انِک دھآن انِک جاپ جاپ تاپ ۔۔

ਅਨਿਕ ਗੁਨਿਤ ਧੁਨਿਤ ਲਲਿਤ ਅਨਿਕ ਧਾਰ ਮੁਨੀ ॥੧॥anik gunit dhunit lalit anik dhaar munee ||1||अनिक गुनित धुनित ललित अनिक धार मुनी ॥१॥انک گُنت دھُنت للِت انِک دھار مُنیِ ۔۔۱۔۔

ਅਨਿਕ ਨਾਦ ਅਨਿਕ ਬਾਜ ਨਿਮਖ ਨਿਮਖ ਅਨਿਕ ਸ੍ਵਾਦ ਅਨਿਕ ਦੋਖ ਅਨਿਕ ਰੋਗ ਮਿਟਹਿ ਜਸ ਸੁਨੀ ॥anik naadh anik baaj nimakh nimakh anik savaiaadh anik dhokh anik rog miTeh jas sunee ||अनिक नाद अनिक बाज निमख निमख अनिक स्वाद अनिक दोख अनिक रोग मिटहि जस सुनी ॥انک ناد انِک باج نمکھ نمکھ انِک سواد انِک دوکھ انِک روگ مٹه جس سُنیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੇਵ ਅਪਾਰ ਦੇਵ ਤਟਹ ਖਟਹ ਬਰਤ ਪੂਜਾ ਗਵਨ ਭਵਨ ਜਾਤ੍ਰ ਕਰਨ ਸਗਲ ਫਲ ਪੁਨੀ ॥੨॥੧॥੫੭॥੮॥੨੧॥੭॥੫੭॥੯੩॥naanak sev apaar dhev taTeh khaTeh barat poojaa gavan bhavan jaatr karan sagal fal punee ||2||1||57||8||21||7||57||93||नानक सेव अपार देव तटह खटह बरत पूजा गवन भवन जात्र करन सगल फल पुनी ॥२॥१॥५७॥८॥२१॥७॥५७॥९३॥نانک سےو اپار دےو تٹه کھٹه برت پُوجا گون بھون جاتر کرن سگل پھل پُنیِ ۔۔۲۔۔۱۔۔۵۷۔۔۸۔۔۲۱۔۔۷۔۔۵۷۔۔۹۳۔۔

ਭੈਰਉ ਅਸਟਪਦੀਆ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੨bhairau asaTapadheeaa mahalaa pehilaa ghar doojaaभैरउ असटपदीआ महला १ घरु २بھَےرا اسٹپدیِآ مهلا ۱ گھر ۲

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਆਤਮ ਮਹਿ ਰਾਮੁ ਰਾਮ ਮਹਿ ਆਤਮੁ ਚੀਨਸਿ ਗੁਰ ਬੀਚਾਰਾ ॥aatam meh raam raam meh aatam cheenas gur beechaaraa ||आतम महि रामु राम महि आतमु चीनसि गुर बीचारा ॥آتم مهِ رام رام مهِ آتم چیٍنس گُر بیِچارا ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੀ ਦੁਖ ਕਾਟੈ ਹਉ ਮਾਰਾ ॥੧॥a(n)mirat baanee sabadh pachhaanee dhukh kaaTai hau maaraa ||1||अंमृत बाणी सबदि पछाणी दुख काटै हउ मारा ॥१॥اںمرت باݨیِ سبد پچھاݨیِ دُکھ کاٹَے ها مارا ۔۔۱۔۔

ਨਾਨਕ ਹਉਮੈ ਰੋਗ ਬੁਰੇ ॥naanak haumai rog bure ||नानक हउमै रोग बुरे ॥نانک هامَے روگ بُرے ۔۔

ਜਹ ਦੇਖਾਂ ਤਹ ਏਕਾ ਬੇਦਨ ਆਪੇ ਬਖਸੈ ਸਬਦਿ ਧੁਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jeh dhekhaa(n) teh ekaa bedhan aape bakhasai sabadh dhure ||1|| rahaau ||जह देखाँ तह एका बेदन आपे बखसै सबदि धुरे ॥१॥ रहाउ ॥جه دےکھاں ته اےکا بےدن آپے بکھسَے سبد دھُرے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਆਪੇ ਪਰਖੇ ਪਰਖਣਹਾਰੈ ਬਹੁਰਿ ਸੂਲਾਕੁ ਨ ਹੋਈ ॥aape parakhe parakhanahaarai bahur soolaak na hoiee ||आपे परखे परखणहारै बहुरि सूलाकु न होई ॥آپے پرکھے پرکھݨهارَے بهُر سُولاک ن هوای ۔۔

ਜਿਨ ਕਉ ਨਦਰਿ ਭਈ ਗੁਰਿ ਮੇਲੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਣਾ ਸਚੁ ਸੋਈ ॥੨॥jin kau nadhar bhiee gur mele prabh bhaanaa sach soiee ||2||जिन कउ नदरि भई गुरि मेले प्रभ भाणा सचु सोई ॥२॥جٍن کا ندر بھای گُر مےلے پربھ بھاݨا سچ سوای ۔۔۲۔۔

ਪਉਣੁ ਪਾਣੀ ਬੈਸੰਤਰੁ ਰੋਗੀ ਰੋਗੀ ਧਰਤਿ ਸਭੋਗੀ ॥paun paanee baisa(n)tar rogee rogee dharat sabhogee ||पउणु पाणी बैसंतरु रोगी रोगी धरति सभोगी ॥پاݨ پاݨیِ بَےسںتر روگیِ روگیِ دھرت سبھوگیِ ۔۔

ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਮਾਇਆ ਦੇਹ ਸਿ ਰੋਗੀ ਰੋਗੀ ਕੁਟੰਬ ਸੰਜੋਗੀ ॥੩॥maat pitaa maiaa dheh s rogee rogee kuTa(n)b sa(n)jogee ||3||मात पिता माइआ देह सि रोगी रोगी कुटंब संजोगी ॥३॥مات پتا ماایا دےه س روگیِ روگیِ کُٹںب سںجوگیِ ۔۔۳۔۔

ਰੋਗੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਸਰੁਦ੍ਰਾ ਰੋਗੀ ਸਗਲ ਸੰਸਾਰਾ ॥rogee brahamaa bisan sarudhraa rogee sagal sa(n)saaraa ||रोगी ब्रहमा बिसनु सरुद्रा रोगी सगल संसारा ॥روگیِ برهما بسن سردرا روگیِ سگل سںسارا ۔۔

ਹਰਿ ਪਦੁ ਚੀਨਿ ਭਏ ਸੇ ਮੁਕਤੇ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਾ ॥੪॥har padh cheen bhe se mukate gur kaa sabadh veechaaraa ||4||हरि पदु चीनि भए से मुकते गुर का सबदु वीचारा ॥४॥هر پد چیٍن بھاے سے مُکتے گُر کا سبد ویِچارا ۔۔۴۔۔

ਰੋਗੀ ਸਾਤ ਸਮੁੰਦ ਸਨਦੀਆ ਖੰਡ ਪਤਾਲ ਸਿ ਰੋਗਿ ਭਰੇ ॥rogee saat samu(n)dh sanadheeaa kha(n)dd pataal s rog bhare ||रोगी सात समुँद सनदीआ खंड पताल सि रोगि भरे ॥روگیِ سات سمںد سندیِآ کھںڈ پتال س روگ بھرے ۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਲੋਕ ਸਿ ਸਾਚਿ ਸੁਹੇਲੇ ਸਰਬੀ ਥਾਈ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥੫॥har ke lok s saach suhele sarabee thaiee nadhar kare ||5||हरि के लोक सि साचि सुहेले सरबी थाई नदरि करे ॥५॥هر کے لوک س ساچ سُهےلے سربیِ تھاای ندر کرے ۔۔۵۔۔

ਰੋਗੀ ਖਟ ਦਰਸਨ ਭੇਖਧਾਰੀ ਨਾਨਾ ਹਠੀ ਅਨੇਕਾ ॥rogee khaT dharasan bhekhadhaaree naanaa haThee anekaa ||रोगी खट दरसन भेखधारी नाना हठी अनेका ॥روگیِ کھٹ درسن بھےکھدھاریِ نانا هٹھیِ انےکا ۔۔

ਬੇਦ ਕਤੇਬ ਕਰਹਿ ਕਹ ਬਪੁਰੇ ਨਹ ਬੂਝਹਿ ਇਕ ਏਕਾ ॥੬॥bedh kateb kareh keh bapure neh boojheh ik ekaa ||6||बेद कतेब करहि कह बपुरे नह बूझहि इक एका ॥६॥بےد کتےب کره که بپرے نه بُوجھه اک اےکا ۔۔۶۔۔

ਮਿਠ ਰਸੁ ਖਾਇ ਸੁ ਰੋਗਿ ਭਰੀਜੈ ਕੰਦ ਮੂਲਿ ਸੁਖੁ ਨਾਹੀ ॥miTh ras khai su rog bhareejai ka(n)dh mool sukh naahee ||मिठ रसु खाइ सु रोगि भरीजै कंद मूलि सुखु नाही ॥مِٹھ رس کھاا سُ روگ بھریِجَے کںد مُول سُکھ ناهیِ ۔۔

ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ਚਲਹਿ ਅਨ ਮਾਰਗਿ ਅੰਤ ਕਾਲਿ ਪਛੁਤਾਹੀ ॥੭॥naam visaar chaleh an maarag a(n)t kaal pachhutaahee ||7||नामु विसारि चलहि अन मारगि अंत कालि पछुताही ॥७॥نام وسار چله ان مارگ اںت کال پچھتاهیِ ۔۔۷۔۔

ਤੀਰਥਿ ਭਰਮੈ ਰੋਗੁ ਨ ਛੂਟਸਿ ਪੜਿਆ ਬਾਦੁ ਬਿਬਾਦੁ ਭਇਆ ॥teerath bharamai rog na chhooTas paRiaa baadh bibaadh bhiaa ||तीरथि भरमै रोगु न छूटसि पड़िआ बादु बिबादु भइआ ॥تیِرتھ بھرمَے روگ ن چھُوٹس پڑآ باد بباد بھایا ۔۔

ਦੁਬਿਧਾ ਰੋਗੁ ਸੁ ਅਧਿਕ ਵਡੇਰਾ ਮਾਇਆ ਕਾ ਮੁਹਤਾਜੁ ਭਇਆ ॥੮॥dhubidhaa rogu su adhik vadderaa maiaa kaa muhataaj bhiaa ||8||दुबिधा रोगु सु अधिक वडेरा माइआ का मुहताजु भइआ ॥८॥دُبدھا روگ سُ ادھک وڈےرا ماایا کا مُهتاج بھایا ۔۔۸۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚਾ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹੈ ਮਨਿ ਸਾਚਾ ਤਿਸੁ ਰੋਗੁ ਗਇਆ ॥gurmukh saachaa sabadh salaahai man saachaa tis rog giaa ||गुरमुखि साचा सबदि सलाहै मनि साचा तिसु रोगु गइआ ॥گُرمکھ ساچا سبد سلاهَے من ساچا تس روگ گایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਜਨ ਅਨਦਿਨੁ ਨਿਰਮਲ ਜਿਨ ਕਉ ਕਰਮਿ ਨੀਸਾਣੁ ਪਇਆ ॥੯॥੧॥naanak har jan anadhin niramal jin kau karam neesaan piaa ||9||1||नानक हरि जन अनदिनु निरमल जिन कउ करमि नीसाणु पइआ ॥९॥१॥نانک هر جن اندن نرمل جن کا کرم نیِساݨ پایا ۔۔۹۔۔۱۔۔