Ang 1152 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੫੨)

ਨਿੰਦਕ ਕਾ ਕਹਿਆ ਕੋਇ ਨ ਮਾਨੈ ॥ni(n)dhak kaa kahiaa koi na maanai ||निंदक का कहिआ कोइ न मानै ॥نِںدک کا کهِآ کوا ن مانَے ۔۔

ਨਿੰਦਕ ਝੂਠੁ ਬੋਲਿ ਪਛੁਤਾਨੇ ॥ni(n)dhak jhooTh bol pachhutaane ||निंदक झूठु बोलि पछुताने ॥نِںدک جھُوٹھ بول پچھتانے ۔۔

ਹਾਥ ਪਛੋਰਹਿ ਸਿਰੁ ਧਰਨਿ ਲਗਾਹਿ ॥haath pachhoreh sir dharan lagaeh ||हाथ पछोरहि सिरु धरनि लगाहि ॥هاتھ پچھوره سر دھرن لگاه ۔۔

ਨਿੰਦਕ ਕਉ ਦਈ ਛੋਡੈ ਨਾਹਿ ॥੨॥ni(n)dhak kau dhiee chhoddai naeh ||2||निंदक कउ दई छोडै नाहि ॥२॥نِںدک کا دای چھوڈَے ناه ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਕਿਛੁ ਬੁਰਾ ਨ ਮਾਗੈ ॥har kaa dhaas kichh buraa na maagai ||हरि का दासु किछु बुरा न मागै ॥هر کا داس کچھ بُرا ن ماگَے ۔۔

ਨਿੰਦਕ ਕਉ ਲਾਗੈ ਦੁਖ ਸਾਂਗੈ ॥ni(n)dhak kau laagai dhukh saa(n)gai ||निंदक कउ लागै दुख साँगै ॥نِںدک کا لاگَے دُکھ ساںگَے ۔۔

ਬਗੁਲੇ ਜਿਉ ਰਹਿਆ ਪੰਖ ਪਸਾਰਿ ॥bagule jiau rahiaa pa(n)kh pasaar ||बगुले जिउ रहिआ पंख पसारि ॥بگلے جا رهِآ پںکھ پسار ۔۔

ਮੁਖ ਤੇ ਬੋਲਿਆ ਤਾਂ ਕਢਿਆ ਬੀਚਾਰਿ ॥੩॥mukh te boliaa taa(n) kaddiaa beechaar ||3||मुख ते बोलिआ ताँ कढिआ बीचारि ॥३॥مُکھ تے بولآ تاں کڈھآ بیِچار ۔۔۳۔۔

ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਕਰਤਾ ਸੋਇ ॥a(n)tarajaamee karataa soi ||अंतरजामी करता सोइ ॥اںترجامیِ کرتا سوا ۔۔

ਹਰਿ ਜਨੁ ਕਰੈ ਸੁ ਨਿਹਚਲੁ ਹੋਇ ॥har jan karai su nihachal hoi ||हरि जनु करै सु निहचलु होइ ॥هر جن کرَے سُ نهچل هوا ۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਸਾਚਾ ਦਰਬਾਰਿ ॥har kaa dhaas saachaa dharabaar ||हरि का दासु साचा दरबारि ॥هر کا داس ساچا دربار ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਹਿਆ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰਿ ॥੪॥੪੧॥੫੪॥jan naanak kahiaa tat beechaar ||4||41||54||जन नानक कहिआ ततु बीचारि ॥४॥४१॥५४॥جن نانک کهِآ تت بیِچار ۔۔۴۔۔۴۱۔۔۵۴۔۔

ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫ ॥bhairau mahalaa panjavaa ||भैरउ महला ५ ॥بھَےرا مهلا ۵ ۔۔

ਦੁਇ ਕਰ ਜੋਰਿ ਕਰਉ ਅਰਦਾਸਿ ॥dhui kar jor karau aradhaas ||दुइ कर जोरि करउ अरदासि ॥دُا کر جور کرا ارداس ۔۔

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਧਨੁ ਤਿਸ ਕੀ ਰਾਸਿ ॥jeeau pi(n)dd dhan tis kee raas ||जीउ पिंडु धनु तिस की रासि ॥جیِا پںڈ دھن تس کیِ راس ۔۔

ਸੋਈ ਮੇਰਾ ਸੁਆਮੀ ਕਰਨੈਹਾਰੁ ॥soiee meraa suaamee karanaihaar ||सोई मेरा सुआमी करनैहारु ॥سوای مےرا سُآمیِ کرنَےهار ۔۔

ਕੋਟਿ ਬਾਰ ਜਾਈ ਬਲਿਹਾਰ ॥੧॥koT baar jaiee balihaar ||1||कोटि बार जाई बलिहार ॥१॥کوٹ بار جاای بلهار ۔۔۱۔۔

ਸਾਧੂ ਧੂਰਿ ਪੁਨੀਤ ਕਰੀ ॥saadhoo dhoor puneet karee ||साधू धूरि पुनीत करी ॥سادھُو دھُور پُنیِت کریِ ۔۔

ਮਨ ਕੇ ਬਿਕਾਰ ਮਿਟਹਿ ਪ੍ਰਭ ਸਿਮਰਤ ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੀ ਮੈਲੁ ਹਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥man ke bikaar miTeh prabh simarat janam janam kee mail haree ||1|| rahaau ||मन के बिकार मिटहि प्रभ सिमरत जनम जनम की मैलु हरी ॥१॥ रहाउ ॥من کے بکار مٹه پربھ سمرت جنم جنم کیِ مَےل هریِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਾ ਕੈ ਗ੍ਰਿਹ ਮਹਿ ਸਗਲ ਨਿਧਾਨ ॥jaa kai gireh meh sagal nidhaan ||जा कै गृह महि सगल निधान ॥جا کَے گره مهِ سگل ندھان ۔۔

ਜਾ ਕੀ ਸੇਵਾ ਪਾਈਐ ਮਾਨੁ ॥jaa kee sevaa paieeaai maan ||जा की सेवा पाईऐ मानु ॥جا کیِ سےوا پاایاَے مان ۔۔

ਸਗਲ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਨਹਾਰ ॥sagal manorath pooranahaar ||सगल मनोरथ पूरनहार ॥سگل منورتھ پُورنهار ۔۔

ਜੀਅ ਪ੍ਰਾਨ ਭਗਤਨ ਆਧਾਰ ॥੨॥jeea praan bhagatan aadhaar ||2||जीअ प्रान भगतन आधार ॥२॥جیِا پران بھگتن آدھار ۔۔۲۔۔

ਘਟ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸਗਲ ਪ੍ਰਗਾਸ ॥ghaT ghaT a(n)tar sagal pragaas ||घट घट अंतरि सगल प्रगास ॥گھٹ گھٹ اںتر سگل پرگاس ۔۔

ਜਪਿ ਜਪਿ ਜੀਵਹਿ ਭਗਤ ਗੁਣਤਾਸ ॥jap jap jeeveh bhagat gunataas ||जपि जपि जीवहि भगत गुणतास ॥جپ جپِ جیِوه بھگت گُݨتاس ۔۔

ਜਾ ਕੀ ਸੇਵ ਨ ਬਿਰਥੀ ਜਾਇ ॥jaa kee sev na birathee jai ||जा की सेव न बिरथी जाइ ॥جا کیِ سےو ن برتھیِ جاا ۔۔

ਮਨ ਤਨ ਅੰਤਰਿ ਏਕੁ ਧਿਆਇ ॥੩॥man tan a(n)tar ek dhiaai ||3||मन तन अंतरि एकु धिआइ ॥३॥من تن اںتر اےک دھآا ۔۔۳۔۔

ਗੁਰ ਉਪਦੇਸਿ ਦਇਆ ਸੰਤੋਖੁ ॥gur upadhes dhiaa sa(n)tokh ||गुर उपदेसि दइआ संतोखु ॥گُر اُپدےس دایا سںتوکھ ۔۔

ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਇਹੁ ਥੋਕੁ ॥naam nidhaan niramal ih thok ||नामु निधानु निरमलु इहु थोकु ॥نام ندھان نرمل اهُ تھوک ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਲੀਜੈ ਲੜਿ ਲਾਇ ॥kar kirapaa leejai laR lai ||करि किरपा लीजै लड़ि लाइ ॥کر کرپا لیِجَے لڑِ لاا ۔۔

ਚਰਨ ਕਮਲ ਨਾਨਕ ਨਿਤ ਧਿਆਇ ॥੪॥੪੨॥੫੫॥charan kamal naanak nit dhiaai ||4||42||55||चरन कमल नानक नित धिआइ ॥४॥४२॥५५॥چرن کمل نانک نت دھآا ۔۔۴۔۔۴۲۔۔۵۵۔۔

ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫ ॥bhairau mahalaa panjavaa ||भैरउ महला ५ ॥بھَےرا مهلا ۵ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਅਪੁਨੇ ਸੁਨੀ ਅਰਦਾਸਿ ॥satigur apune sunee aradhaas ||सतिगुर अपुने सुनी अरदासि ॥ستگر اپنے سُنیِ ارداس ۔۔

ਕਾਰਜੁ ਆਇਆ ਸਗਲਾ ਰਾਸਿ ॥kaaraj aaiaa sagalaa raas ||कारजु आइआ सगला रासि ॥کارج آایا سگلا راس ۔۔

ਮਨ ਤਨ ਅੰਤਰਿ ਪ੍ਰਭੂ ਧਿਆਇਆ ॥man tan a(n)tar prabhoo dhiaaiaa ||मन तन अंतरि प्रभू धिआइआ ॥من تن اںتر پربھُو دھآایا ۔۔

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਡਰੁ ਸਗਲ ਚੁਕਾਇਆ ॥੧॥gur poore ddar sagal chukaiaa ||1||गुर पूरे डरु सगल चुकाइआ ॥१॥گُر پُورے ڈر سگل چُکاایا ۔۔۱۔۔

ਸਭ ਤੇ ਵਡ ਸਮਰਥ ਗੁਰਦੇਵ ॥sabh te vadd samarath gurdhev ||सभ ते वड समरथ गुरदेव ॥سبھ تے وڈ سمرتھ گُردےو ۔۔

ਸਭਿ ਸੁਖ ਪਾਈ ਤਿਸ ਕੀ ਸੇਵ ॥ ਰਹਾਉ ॥sabh sukh paiee tis kee sev || rahaau ||सभि सुख पाई तिस की सेव ॥ रहाउ ॥سبھ سُکھ پاای تس کیِ سےو ۔۔ رهاا ۔۔

ਜਾ ਕਾ ਕੀਆ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੋਇ ॥jaa kaa keeaa sabh kichh hoi ||जा का कीआ सभु किछु होइ ॥جا کا کیِآ سبھ کچھ هوا ۔۔

ਤਿਸ ਕਾ ਅਮਰੁ ਨ ਮੇਟੈ ਕੋਇ ॥tis kaa amar na meTai koi ||तिस का अमरु न मेटै कोइ ॥تِس کا امر ن مےٹَے کوا ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਪਰਮੇਸਰੁ ਅਨੂਪੁ ॥paarabraham paramesar anoop ||पारब्रहमु परमेसरु अनूपु ॥پاربرهم پرمےسر انُوپ ۔۔

ਸਫਲ ਮੂਰਤਿ ਗੁਰੁ ਤਿਸ ਕਾ ਰੂਪੁ ॥੨॥safal moorat gur tis kaa roop ||2||सफल मूरति गुरु तिस का रूपु ॥२॥سپھل مُورت گُر تس کا رُوپ ۔۔۲۔۔

ਜਾ ਕੈ ਅੰਤਰਿ ਬਸੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ॥jaa kai a(n)tar basai har naam ||जा कै अंतरि बसै हरि नामु ॥جا کَے اںتر بسَے هر نام ۔۔

ਜੋ ਜੋ ਪੇਖੈ ਸੁ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੁ ॥jo jo pekhai su braham giaan ||जो जो पेखै सु ब्रहम गिआनु ॥جو جو پےکھَے سُ برهم گآن ۔۔

ਬੀਸ ਬਿਸੁਏ ਜਾ ਕੈ ਮਨਿ ਪਰਗਾਸੁ ॥bees bisue jaa kai man paragaas ||बीस बिसुए जा कै मनि परगासु ॥بیِس بساے جا کَے من پرگاس ۔۔

ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕਾ ਨਿਵਾਸੁ ॥੩॥tis jan kai paarabraham kaa nivaas ||3||तिसु जन कै पारब्रहम का निवासु ॥३॥تِس جن کَے پاربرهم کا نواس ۔۔۳۔۔

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕਉ ਸਦ ਕਰੀ ਨਮਸਕਾਰ ॥tis gur kau sadh karee namasakaar ||तिसु गुर कउ सद करी नमसकार ॥تِس گُر کا سد کریِ نمسکار ۔۔

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕਉ ਸਦ ਜਾਉ ਬਲਿਹਾਰ ॥tis gur kau sadh jaau balihaar ||तिसु गुर कउ सद जाउ बलिहार ॥تِس گُر کا سد جاا بلهار ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕੇ ਚਰਨ ਧੋਇ ਧੋਇ ਪੀਵਾ ॥satigur ke charan dhoi dhoi peevaa ||सतिगुर के चरन धोइ धोइ पीवा ॥ستگر کے چرن دھوا دھوا پیِوا ۔۔

ਗੁਰ ਨਾਨਕ ਜਪਿ ਜਪਿ ਸਦ ਜੀਵਾ ॥੪॥੪੩॥੫੬॥gur naanak jap jap sadh jeevaa ||4||43||56||गुर नानक जपि जपि सद जीवा ॥४॥४३॥५६॥گُر نانک جپ جپِ سد جیِوا ۔۔۴۔۔۴۳۔۔۵۶۔۔