Ang 1151 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੫੧)

ਭੈ ਭ੍ਰਮ ਬਿਨਸਿ ਗਏ ਖਿਨ ਮਾਹਿ ॥bhai bhram binas ge khin maeh ||भै भ्रम बिनसि गए खिन माहि ॥بھَے بھرم بنس گاے کھن ماه ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥੧॥paarabraham vasiaa man aai ||1||पारब्रहमु वसिआ मनि आइ ॥१॥پاربرهم وسآ منِ آا ۔۔۱۔۔

ਰਾਮ ਰਾਮ ਸੰਤ ਸਦਾ ਸਹਾਇ ॥raam raam sa(n)t sadhaa sahai ||राम राम संत सदा सहाइ ॥رام رام سںت سدا سهاا ۔۔

ਘਰਿ ਬਾਹਰਿ ਨਾਲੇ ਪਰਮੇਸਰੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਪੂਰਨ ਸਭ ਠਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ghar baahar naale paramesar rav rahiaa pooran sabh Thai ||1|| rahaau ||घरि बाहरि नाले परमेसरु रवि रहिआ पूरन सभ ठाइ ॥१॥ रहाउ ॥گھر باهرِ نالے پرمےسر روِ رهِآ پُورن سبھ ٹھاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਧਨੁ ਮਾਲੁ ਜੋਬਨੁ ਜੁਗਤਿ ਗੋਪਾਲ ॥dhan maal joban jugat gopaal ||धनु मालु जोबनु जुगति गोपाल ॥دھن مال جوبن جُگت گوپال ۔۔

ਜੀਅ ਪ੍ਰਾਣ ਨਿਤ ਸੁਖ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ॥jeea praan nit sukh pratipaal ||जीअ प्राण नित सुख प्रतिपाल ॥جیِا پراݨ نت سُکھ پرتپال ۔۔

ਅਪਨੇ ਦਾਸ ਕਉ ਦੇ ਰਾਖੈ ਹਾਥ ॥apane dhaas kau dhe raakhai haath ||अपने दास कउ दे राखै हाथ ॥اپنے داس کا دے راکھَے هاتھ ۔۔

ਨਿਮਖ ਨ ਛੋਡੈ ਸਦ ਹੀ ਸਾਥ ॥੨॥nimakh na chhoddai sadh hee saath ||2||निमख न छोडै सद ही साथ ॥२॥نِمکھ ن چھوڈَے سد هیِ ساتھ ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਸਾ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥har saa preetam avar na koi ||हरि सा प्रीतमु अवरु न कोइ ॥هر سا پریِتم اور ن کوا ۔۔

ਸਾਰਿ ਸਮੑਾਲੇ ਸਾਚਾ ਸੋਇ ॥saar sam(h)aale saachaa soi ||सारि सम्माले साचा सोइ ॥سار سمھالے ساچا سوا ۔۔

ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਸੁਤ ਬੰਧੁ ਨਰਾਇਣੁ ॥maat pitaa sut ba(n)dh narain ||मात पिता सुत बंधु नराइणु ॥مات پتا سُت بںدھ نرااݨ ۔۔

ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਭਗਤ ਗੁਣ ਗਾਇਣੁ ॥੩॥aadh jugaadh bhagat gun gain ||3||आदि जुगादि भगत गुण गाइणु ॥३॥آد جُگاد بھگت گُݨ گااݨ ۔۔۳۔۔

ਤਿਸ ਕੀ ਧਰ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਮਨਿ ਜੋਰੁ ॥tis kee dhar prabh kaa man jor ||तिस की धर प्रभ का मनि जोरु ॥تِس کیِ دھر پربھ کا من جور ۔۔

ਏਕ ਬਿਨਾ ਦੂਜਾ ਨਹੀ ਹੋਰੁ ॥ek binaa dhoojaa nahee hor ||एक बिना दूजा नही होरु ॥اےک بنا دُوجا نهیِ هور ۔۔

ਨਾਨਕ ਕੈ ਮਨਿ ਇਹੁ ਪੁਰਖਾਰਥੁ ॥naanak kai man ih purakhaarath ||नानक कै मनि इहु पुरखारथु ॥نانک کَے من اهُ پُرکھارتھ ۔۔

ਪ੍ਰਭੂ ਹਮਾਰਾ ਸਾਰੇ ਸੁਆਰਥੁ ॥੪॥੩੮॥੫੧॥prabhoo hamaaraa saare suaarath ||4||38||51||प्रभू हमारा सारे सुआरथु ॥४॥३८॥५१॥پربھُو همارا سارے سُآرتھ ۔۔۴۔۔۳۸۔۔۵۱۔۔

ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫ ॥bhairau mahalaa panjavaa ||भैरउ महला ५ ॥بھَےرا مهلا ۵ ۔۔

ਭੈ ਕਉ ਭਉ ਪੜਿਆ ਸਿਮਰਤ ਹਰਿ ਨਾਮ ॥bhai kau bhau paRiaa simarat har naam ||भै कउ भउ पड़िआ सिमरत हरि नाम ॥بھَے کا بھا پڑآ سمرت هرِ نام ۔۔

ਸਗਲ ਬਿਆਧਿ ਮਿਟੀ ਤ੍ਰਿਹੁ ਗੁਣ ਕੀ ਦਾਸ ਕੇ ਹੋਏ ਪੂਰਨ ਕਾਮ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sagal biaadh miTee tirahu gun kee dhaas ke hoe pooran kaam ||1|| rahaau ||सगल बिआधि मिटी तृहु गुण की दास के होए पूरन काम ॥१॥ रहाउ ॥سگل بآدھ مٹیِ ترهُ گُݨ کیِ داس کے هواے پُورن کام ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਲੋਕ ਸਦਾ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਤਿਨ ਕਉ ਮਿਲਿਆ ਪੂਰਨ ਧਾਮ ॥har ke lok sadhaa gun gaaveh tin kau miliaa pooran dhaam ||हरि के लोक सदा गुण गावहि तिन कउ मिलिआ पूरन धाम ॥هر کے لوک سدا گُݨ گاوه تن کا ملِآ پُورن دھام ۔۔

ਜਨ ਕਾ ਦਰਸੁ ਬਾਂਛੈ ਦਿਨ ਰਾਤੀ ਹੋਇ ਪੁਨੀਤ ਧਰਮ ਰਾਇ ਜਾਮ ॥੧॥jan kaa dharas baa(n)chhai dhin raatee hoi puneet dharam rai jaam ||1||जन का दरसु बाँछै दिन राती होइ पुनीत धरम राइ जाम ॥१॥جن کا درس باںچھَے دن راتیِ هوا پُنیِت دھرم راا جام ۔۔۱۔۔

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਲੋਭ ਮਦ ਨਿੰਦਾ ਸਾਧਸੰਗਿ ਮਿਟਿਆ ਅਭਿਮਾਨ ॥kaam karodh lobh madh ni(n)dhaa saadhasa(n)g miTiaa abhimaan ||काम क्रोध लोभ मद निंदा साधसंगि मिटिआ अभिमान ॥کام ک®ودھ لوبھ مد نںدا سادھسںگ مٹآ ابھِمان ۔۔

ਐਸੇ ਸੰਤ ਭੇਟਹਿ ਵਡਭਾਗੀ ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਕੈ ਸਦ ਕੁਰਬਾਨ ॥੨॥੩੯॥੫੨॥aaise sa(n)t bheTeh vaddabhaagee naanak tin kai sadh kurabaan ||2||39||52||ऐसे संत भेटहि वडभागी नानक तिन कै सद कुरबान ॥२॥३९॥५२॥اَےسے سںت بھےٹه وڈبھاگیِ نانک تن کَے سد کُربان ۔۔۲۔۔۳۹۔۔۵۲۔۔

ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫ ॥bhairau mahalaa panjavaa ||भैरउ महला ५ ॥بھَےرا مهلا ۵ ۔۔

ਪੰਚ ਮਜਮੀ ਜੋ ਪੰਚਨ ਰਾਖੈ ॥pa(n)ch majamee jo pa(n)chan raakhai ||पंच मजमी जो पंचन राखै ॥پںچ مجمیِ جو پںچن راکھَے ۔۔

ਮਿਥਿਆ ਰਸਨਾ ਨਿਤ ਉਠਿ ਭਾਖੈ ॥mithiaa rasanaa nit uTh bhaakhai ||मिथिआ रसना नित उठि भाखै ॥مِتھآ رسنا نت اُٹھ بھاکھَے ۔۔

ਚਕ੍ਰ ਬਣਾਇ ਕਰੈ ਪਾਖੰਡ ॥chakar banai karai paakha(n)dd ||चक्र बणाइ करै पाखंड ॥چک® بݨاا کرَے پاکھںڈ ۔۔

ਝੁਰਿ ਝੁਰਿ ਪਚੈ ਜੈਸੇ ਤ੍ਰਿਅ ਰੰਡ ॥੧॥jhur jhur pachai jaise tria ra(n)dd ||1||झुरि झुरि पचै जैसे तृअ रंड ॥१॥جھُر جھُر پچَے جَےسے ترا رںڈ ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਸਭ ਝੂਠੁ ॥har ke naam binaa sabh jhooTh ||हरि के नाम बिना सभ झूठु ॥هر کے نام بنا سبھ جھُوٹھ ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਮੁਕਤਿ ਨ ਪਾਈਐ ਸਾਚੀ ਦਰਗਹਿ ਸਾਕਤ ਮੂਠੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥bin gur poore mukat na paieeaai saachee dharageh saakat mooTh ||1|| rahaau ||बिनु गुर पूरे मुकति न पाईऐ साची दरगहि साकत मूठु ॥१॥ रहाउ ॥بٍن گُر پُورے مُکت ن پاایاَے ساچیِ درگه ساکت مُوٹھ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸੋਈ ਕੁਚੀਲੁ ਕੁਦਰਤਿ ਨਹੀ ਜਾਨੈ ॥soiee kucheel kudharat nahee jaanai ||सोई कुचीलु कुदरति नही जानै ॥سوای کُچیِل کُدرت نهیِ جانَے ۔۔

ਲੀਪਿਐ ਥਾਇ ਨ ਸੁਚਿ ਹਰਿ ਮਾਨੈ ॥leepiaai thai na such har maanai ||लीपिऐ थाइ न सुचि हरि मानै ॥لیِپاَے تھاا ن سُچ هر مانَے ۔۔

ਅੰਤਰੁ ਮੈਲਾ ਬਾਹਰੁ ਨਿਤ ਧੋਵੈ ॥a(n)tar mailaa baahar nit dhovai ||अंतरु मैला बाहरु नित धोवै ॥اںتر مَےلا باهر نت دھووَے ۔۔

ਸਾਚੀ ਦਰਗਹਿ ਅਪਨੀ ਪਤਿ ਖੋਵੈ ॥੨॥saachee dharageh apanee pat khovai ||2||साची दरगहि अपनी पति खोवै ॥२॥ساچیِ درگه اپنیِ پت کھووَے ۔۔۲۔۔

ਮਾਇਆ ਕਾਰਣਿ ਕਰੈ ਉਪਾਉ ॥maiaa kaaran karai upaau ||माइआ कारणि करै उपाउ ॥مااآ کارݨ کرَے اُپاا ۔۔

ਕਬਹਿ ਨ ਘਾਲੈ ਸੀਧਾ ਪਾਉ ॥kabeh na ghaalai seedhaa paau ||कबहि न घालै सीधा पाउ ॥کبه ن گھالَے سیِدھا پاا ۔۔

ਜਿਨਿ ਕੀਆ ਤਿਸੁ ਚੀਤਿ ਨ ਆਣੈ ॥jin keeaa tis cheet na aanai ||जिनि कीआ तिसु चीति न आणै ॥جٍن کیِآ تس چیِت ن آݨَے ۔۔

ਕੂੜੀ ਕੂੜੀ ਮੁਖਹੁ ਵਖਾਣੈ ॥੩॥kooRee kooRee mukhahu vakhaanai ||3||कूड़ी कूड़ी मुखहु वखाणै ॥३॥کُوڑیِ کُوڑیِ مُکھهُ وکھاݨَے ۔۔۳۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਕਰਮੁ ਕਰੇ ਕਰਤਾਰੁ ॥jis no karam kare karataar ||जिस नो करमु करे करतारु ॥جِس نو کرم کرے کرتار ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਿ ਹੋਇ ਤਿਸੁ ਬਿਉਹਾਰੁ ॥saadhasa(n)g hoi tis biauhaar ||साधसंगि होइ तिसु बिउहारु ॥سادھسںگ هوا تس باهار ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮ ਭਗਤਿ ਸਿਉ ਲਾਗਾ ਰੰਗੁ ॥har naam bhagat siau laagaa ra(n)g ||हरि नाम भगति सिउ लागा रंगु ॥هر نام بھگت سا لاگا رںگ ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਜਨ ਨਹੀ ਭੰਗੁ ॥੪॥੪੦॥੫੩॥kahu naanak tis jan nahee bha(n)g ||4||40||53||कहु नानक तिसु जन नही भंगु ॥४॥४०॥५३॥کهُ نانک تس جن نهیِ بھںگ ۔۔۴۔۔۴۰۔۔۵۳۔۔

ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫ ॥bhairau mahalaa panjavaa ||भैरउ महला ५ ॥بھَےرا مهلا ۵ ۔۔

ਨਿੰਦਕ ਕਉ ਫਿਟਕੇ ਸੰਸਾਰੁ ॥ni(n)dhak kau fiTake sa(n)saar ||निंदक कउ फिटके संसारु ॥نِںدک کا پھٹکے سںسار ۔۔

ਨਿੰਦਕ ਕਾ ਝੂਠਾ ਬਿਉਹਾਰੁ ॥ni(n)dhak kaa jhooThaa biauhaar ||निंदक का झूठा बिउहारु ॥نِںدک کا جھُوٹھا باهار ۔۔

ਨਿੰਦਕ ਕਾ ਮੈਲਾ ਆਚਾਰੁ ॥ni(n)dhak kaa mailaa aachaar ||निंदक का मैला आचारु ॥نِںدک کا مَےلا آچار ۔۔

ਦਾਸ ਅਪੁਨੇ ਕਉ ਰਾਖਨਹਾਰੁ ॥੧॥dhaas apune kau raakhanahaar ||1||दास अपुने कउ राखनहारु ॥१॥داس اپنے کا راکھنهار ۔۔۱۔۔

ਨਿੰਦਕੁ ਮੁਆ ਨਿੰਦਕ ਕੈ ਨਾਲਿ ॥ni(n)dhak muaa ni(n)dhak kai naal ||निंदकु मुआ निंदक कै नालि ॥نِںدک مُآ نںدک کَے نال ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਪਰਮੇਸਰਿ ਜਨ ਰਾਖੇ ਨਿੰਦਕ ਕੈ ਸਿਰਿ ਕੜਕਿਓ ਕਾਲੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥paarabraham paramesar jan raakhe ni(n)dhak kai sir kaRakio kaal ||1|| rahaau ||पारब्रहम परमेसरि जन राखे निंदक कै सिरि कड़किओ कालु ॥१॥ रहाउ ॥پاربرهم پرمےسر جن راکھے نںدک کَے سر کڑکاو کال ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔