Ang 115 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੫)

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੀ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਇਆ ॥satigur sevee sabadh suhaiaa ||सतिगुरु सेवी सबदि सुहाइआ ॥ستگر سےویِ سبد سُهاایا ۔۔

ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥jin har kaa naam ma(n)n vasaiaa ||जिनि हरि का नामु मंनि वसाइआ ॥جٍن هر کا نام منّ وساایا ۔۔

ਹਰਿ ਨਿਰਮਲੁ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਗਵਾਏ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸੋਭਾ ਪਾਵਣਿਆ ॥੨॥har niramal haumai mail gavaae dhar sachai sobhaa paavaniaa ||2||हरि निरमलु हउमै मैलु गवाए दरि सचै सोभा पावणिआ ॥२॥هر نرمل هامَے مَےل گوااے درِ سچَے سوبھا پاوݨآ ۔۔۲۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥bin gur naam na paiaa jai ||बिनु गुर नामु न पाइआ जाइ ॥بٍن گُر نام ن پاایا جاا ۔۔

ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਰਹੇ ਬਿਲਲਾਇ ॥sidh saadhik rahe bilalai ||सिध साधिक रहे बिललाइ ॥سِدھ سادھک رهے بللاا ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸੇਵੇ ਸੁਖੁ ਨ ਹੋਵੀ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਗੁਰੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੩॥bin gur seve sukh na hovee poorai bhaag gur paavaniaa ||3||बिनु गुर सेवे सुखु न होवी पूरै भागि गुरु पावणिआ ॥३॥بٍن گُر سےوے سُکھ ن هوویِ پُورَے بھاگ گُر پاوݨآ ۔۔۳۔۔

ਇਹੁ ਮਨੁ ਆਰਸੀ ਕੋਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵੇਖੈ ॥eih man aarasee koiee gurmukh vekhai ||इहु मनु आरसी कोई गुरमुखि वेखै ॥ِاهُ من آرسیِ کوای گُرمکھ وےکھَے ۔۔

ਮੋਰਚਾ ਨ ਲਾਗੈ ਜਾ ਹਉਮੈ ਸੋਖੈ ॥morachaa na laagai jaa haumai sokhai ||मोरचा न लागै जा हउमै सोखै ॥مورچا ن لاگَے جا هامَے سوکھَے ۔۔

ਅਨਹਤ ਬਾਣੀ ਨਿਰਮਲ ਸਬਦੁ ਵਜਾਏ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਚਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੪॥anahat baanee niramal sabadh vajaae gur sabadhee sach samaavaniaa ||4||अनहत बाणी निरमल सबदु वजाए गुर सबदी सचि समावणिआ ॥४॥انهت باݨیِ نرمل سبد وجااے گُر سبدیِ سچ سماوݨآ ۔۔۴۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਹੁ ਨ ਦੇਖਿਆ ਜਾਇ ॥bin satigur kih na dhekhiaa jai ||बिनु सतिगुर किहु न देखिआ जाइ ॥بٍن ستگر کهُ ن دےکھآ جاا ۔۔

ਗੁਰਿ ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਆਪੁ ਦਿਤਾ ਦਿਖਾਇ ॥gur kirapaa kar aap dhitaa dhikhai ||गुरि किरपा करि आपु दिता दिखाइ ॥گُر کرپا کر آپ دتا دکھاا ۔۔

ਆਪੇ ਆਪਿ ਆਪਿ ਮਿਲਿ ਰਹਿਆ ਸਹਜੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੫॥aape aap aap mil rahiaa sahaje sahaj samaavaniaa ||5||आपे आपि आपि मिलि रहिआ सहजे सहजि समावणिआ ॥५॥آپے آپ آپ مل رهِآ سهجے سهجِ سماوݨآ ۔۔۵۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਇਕਸੁ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥gurmukh hovai su ikas siau liv laae ||गुरमुखि होवै सु इकसु सिउ लिव लाए ॥گُرمکھ هووَے سُ اکس سا لو لااے ۔۔

ਦੂਜਾ ਭਰਮੁ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥dhoojaa bharam gur sabadh jalaae ||दूजा भरमु गुर सबदि जलाए ॥دُوجا بھرم گُر سبد جلااے ۔۔

ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਵਣਜੁ ਕਰੇ ਵਾਪਾਰਾ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਸਚੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੬॥kaiaa a(n)dhar vanaj kare vaapaaraa naam nidhaan sach paavaniaa ||6||काइआ अंदरि वणजु करे वापारा नामु निधानु सचु पावणिआ ॥६॥کااآ اںدر وݨج کرے واپارا نام ندھان سچ پاوݨآ ۔۔۶۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰਣੀ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਸਾਰੁ ॥gurmukh karanee har keerat saar ||गुरमुखि करणी हरि कीरति सारु ॥گُرمکھ کرݨیِ هر کیِرت سار ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥gurmukh paae mokh dhuaar ||गुरमुखि पाए मोख दुआरु ॥گُرمکھ پااے موکھ دُآر ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਰੰਗਿ ਰਤਾ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਅੰਦਰਿ ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਵਣਿਆ ॥੭॥anadhin ra(n)g rataa gun gaavai a(n)dhar mahal bulaavaniaa ||7||अनदिनु रंगि रता गुण गावै अंदरि महलि बुलावणिआ ॥७॥اندن رںگ رتا گُݨ گاوَے اںدر مهل بُلاوݨآ ۔۔۷۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਇਆ ॥satigur dhaataa milai milaiaa ||सतिगुरु दाता मिलै मिलाइआ ॥ستگر داتا ملَے ملاایا ۔۔

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਮਨਿ ਸਬਦੁ ਵਸਾਇਆ ॥poorai bhaag man sabadh vasaiaa ||पूरै भागि मनि सबदु वसाइआ ॥پُورَے بھاگ من سبد وساایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਹਰਿ ਸਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਵਣਿਆ ॥੮॥੯॥੧੦॥naanak naam milai vaddiaaiee har sache ke gun gaavaniaa ||8||9||10||नानक नामु मिलै वडिआई हरि सचे के गुण गावणिआ ॥८॥९॥१०॥نانک نام ملَے وڈآای هرِ سچے کے گُݨ گاوݨآ ۔۔۸۔۔۹۔۔۱۰۔۔

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥maajh mahalaa teejaa ||माझ महला ३ ॥ماجھ مهلا ۳ ۔۔

ਆਪੁ ਵੰਞਾਏ ਤਾ ਸਭ ਕਿਛੁ ਪਾਏ ॥aap va(n)n(j)aae taa sabh kichh paae ||आपु वंञाए ता सभ किछु पाए ॥آپ وںنجااے تا سبھ کچھ پااے ۔۔

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਚੀ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥gur sabadhee sachee liv laae ||गुर सबदी सची लिव लाए ॥گُر سبدیِ سچیِ لو لااے ۔۔

ਸਚੁ ਵਣੰਜਹਿ ਸਚੁ ਸੰਘਰਹਿ ਸਚੁ ਵਾਪਾਰੁ ਕਰਾਵਣਿਆ ॥੧॥sach vana(n)jeh sach sa(n)ghareh sach vaapaar karaavaniaa ||1||सचु वणंजहि सचु संघरहि सचु वापारु करावणिआ ॥१॥سچ وݨںجه سچ سںگھره سچ واپار کراوݨآ ۔۔۱۔۔

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਹਰਿ ਗੁਣ ਅਨਦਿਨੁ ਗਾਵਣਿਆ ॥hau vaaree jeeau vaaree har gun anadhin gaavaniaa ||हउ वारी जीउ वारी हरि गुण अनदिनु गावणिआ ॥ها واریِ جیِا واریِ هر گُݨ اندن گاوݨآ ۔۔

ਹਉ ਤੇਰਾ ਤੂੰ ਠਾਕੁਰੁ ਮੇਰਾ ਸਬਦਿ ਵਡਿਆਈ ਦੇਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥hau teraa too(n) Thaakur meraa sabadh vaddiaaiee dhevaniaa ||1|| rahaau ||हउ तेरा तूँ ठाकुरु मेरा सबदि वडिआई देवणिआ ॥१॥ रहाउ ॥ها تےرا تُوں ٹھاکر مےرا سبد وڈآای دےوݨآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਵੇਲਾ ਵਖਤ ਸਭਿ ਸੁਹਾਇਆ ॥velaa vakhat sabh suhaiaa ||वेला वखत सभि सुहाइआ ॥وےلا وکھت سبھ سُهااآ ۔۔

ਜਿਤੁ ਸਚਾ ਮੇਰੇ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥jit sachaa mere man bhaiaa ||जितु सचा मेरे मनि भाइआ ॥جِت سچا مےرے من بھاایا ۔۔

ਸਚੇ ਸੇਵਿਐ ਸਚੁ ਵਡਿਆਈ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਸਚੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੨॥sache seviaai sach vaddiaaiee gur kirapaa te sach paavaniaa ||2||सचे सेविऐ सचु वडिआई गुर किरपा ते सचु पावणिआ ॥२॥سچے سےواَے سچ وڈآای گُر کرپا تے سچ پاوݨآ ۔۔۲۔۔

ਭਾਉ ਭੋਜਨੁ ਸਤਿਗੁਰਿ ਤੁਠੈ ਪਾਏ ॥bhaau bhojan satigur tuThai paae ||भाउ भोजनु सतिगुरि तुठै पाए ॥بھاا بھوجن ستگر تُٹھَے پااے ۔۔

ਅਨ ਰਸੁ ਚੂਕੈ ਹਰਿ ਰਸੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥an ras chookai har ras ma(n)n vasaae ||अन रसु चूकै हरि रसु मंनि वसाए ॥ان رس چُوکَے هر رس منّ وسااے ۔۔

ਸਚੁ ਸੰਤੋਖੁ ਸਹਜ ਸੁਖੁ ਬਾਣੀ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਵਣਿਆ ॥੩॥sach sa(n)tokh sahaj sukh baanee poore gur te paavaniaa ||3||सचु संतोखु सहज सुखु बाणी पूरे गुर ते पावणिआ ॥३॥سچ سںتوکھ سهج سُکھ باݨیِ پُورے گُر تے پاوݨآ ۔۔۳۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਨ ਸੇਵਹਿ ਮੂਰਖ ਅੰਧ ਗਵਾਰਾ ॥satigur na seveh moorakh a(n)dh gavaaraa ||सतिगुरु न सेवहि मूरख अंध गवारा ॥ستگر ن سےوه مُورکھ اںدھ گوارا ۔۔

ਫਿਰਿ ਓਇ ਕਿਥਹੁ ਪਾਇਨਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰਾ ॥fir oi kithahu pain mokh dhuaaraa ||फिरि ओइ किथहु पाइनि मोख दुआरा ॥پھِر اوِا کتھهُ پاان موکھ دُآرا ۔۔

ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵਹਿ ਜਮ ਦਰਿ ਚੋਟਾ ਖਾਵਣਿਆ ॥੪॥mar mar ja(n)meh fir fir aaveh jam dhar choTaa khaavaniaa ||4||मरि मरि जंमहि फिरि फिरि आवहि जम दरि चोटा खावणिआ ॥४॥مر مرِ جںمه پھرِ پھرِ آوه جم درِ چوٹا کھاوݨآ ۔۔۴۔۔

ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਜਾਣਹਿ ਤਾ ਆਪੁ ਪਛਾਣਹਿ ॥sabadhai saadh jaaneh taa aap pachhaaneh ||सबदै सादु जाणहि ता आपु पछाणहि ॥سبدَے ساد جاݨه تا آپ پچھاݨه ۔۔

ਨਿਰਮਲ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਵਖਾਣਹਿ ॥niramal baanee sabadh vakhaaneh ||निरमल बाणी सबदि वखाणहि ॥نِرمل باݨیِ سبد وکھاݨه ۔۔

ਸਚੇ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਨਿ ਨਉ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥੫॥sache sev sadhaa sukh pain nau nidh naam ma(n)n vasaavaniaa ||5||सचे सेवि सदा सुखु पाइनि नउ निधि नामु मंनि वसावणिआ ॥५॥سچے سےو سدا سُکھ پاان نا ندھ نام مںن وساوݨآ ۔۔۵۔۔

ਸੋ ਥਾਨੁ ਸੁਹਾਇਆ ਜੋ ਹਰਿ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥so thaan suhaiaa jo har man bhaiaa ||सो थानु सुहाइआ जो हरि मनि भाइआ ॥سو تھان سُهاایا جو هر منِ بھاایا ۔۔

ਸਤਸੰਗਤਿ ਬਹਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇਆ ॥satasa(n)gat beh har gun gaiaa ||सतसंगति बहि हरि गुण गाइआ ॥ستسںگت بهِ هر گُݨ گاایا ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਸਾਲਾਹਹਿ ਸਾਚਾ ਨਿਰਮਲ ਨਾਦੁ ਵਜਾਵਣਿਆ ॥੬॥anadhin har saalaaheh saachaa niramal naadh vajaavaniaa ||6||अनदिनु हरि सालाहहि साचा निरमल नादु वजावणिआ ॥६॥اندن هر سالاههِ ساچا نرمل ناد وجاوݨآ ۔۔۶۔۔