Ang 114 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੪)

ਅਨਦਿਨੁ ਸਦਾ ਰਹੈ ਭੈ ਅੰਦਰਿ ਭੈ ਮਾਰਿ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਵਣਿਆ ॥੫॥anadhin sadhaa rahai bhai a(n)dhar bhai maar bharam chukaavaniaa ||5||अनदिनु सदा रहै भै अंदरि भै मारि भरमु चुकावणिआ ॥५॥اندن سدا رهَے بھَے اںدر بھَے مار بھرم چُکاوݨآ ۔۔۵۔۔

ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਇਆ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥bharam chukaiaa sadhaa sukh paiaa ||भरमु चुकाइआ सदा सुखु पाइआ ॥بھرم چُکاایا سدا سُکھ پاایا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ॥gur parasaadh param padh paiaa ||गुर परसादि परम पदु पाइआ ॥گُر پرساد پرم پد پاایا ۔۔

ਅੰਤਰੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਿਰਮਲ ਬਾਣੀ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਹਜੇ ਗਾਵਣਿਆ ॥੬॥a(n)tar niramal niramal baanee har gun sahaje gaavaniaa ||6||अंतरु निरमलु निरमल बाणी हरि गुण सहजे गावणिआ ॥६॥اںتر نرمل نرمل باݨیِ هر گُݨ سهجے گاوݨآ ۔۔۶۔۔

ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ਬੇਦ ਵਖਾਣੈ ॥simirat saasat bedh vakhaanai ||सिमृति सासत बेद वखाणै ॥سِمرت ساست بےد وکھاݨَے ۔۔

ਭਰਮੇ ਭੂਲਾ ਤਤੁ ਨ ਜਾਣੈ ॥bharame bhoolaa tat na jaanai ||भरमे भूला ततु न जाणै ॥بھرمے بھُولا تت ن جاݨَے ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਏ ਦੁਖੋ ਦੁਖੁ ਕਮਾਵਣਿਆ ॥੭॥bin satigur seve sukh na paae dhukho dhukh kamaavaniaa ||7||बिनु सतिगुर सेवे सुखु न पाए दुखो दुखु कमावणिआ ॥७॥بٍن ستگر سےوے سُکھ ن پااے دُکھو دُکھ کماوݨآ ۔۔۷۔۔

ਆਪਿ ਕਰੇ ਕਿਸੁ ਆਖੈ ਕੋਈ ॥aap kare kis aakhai koiee ||आपि करे किसु आखै कोई ॥آپ کرے کس آکھَے کوای ۔۔

ਆਖਣਿ ਜਾਈਐ ਜੇ ਭੂਲਾ ਹੋਈ ॥aakhan jaieeaai je bhoolaa hoiee ||आखणि जाईऐ जे भूला होई ॥آکھݨ جاایاَے جے بھُولا هوای ۔۔

ਨਾਨਕ ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੮॥੭॥੮॥naanak aape kare karaae naame naam samaavaniaa ||8||7||8||नानक आपे करे कराए नामे नामि समावणिआ ॥८॥७॥८॥نانک آپے کرے کرااے نامے نام سماوݨآ ۔۔۸۔۔۷۔۔۸۔۔

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥maajh mahalaa teejaa ||माझ महला ३ ॥ماجھ مهلا ۳ ۔۔

ਆਪੇ ਰੰਗੇ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥aape ra(n)ge sahaj subhaae ||आपे रंगे सहजि सुभाए ॥آپے رںگے سهج سُبھااے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਚੜਾਏ ॥gur kai sabadh har ra(n)g chaRaae ||गुर कै सबदि हरि रंगु चड़ाए ॥گُر کَے سبد هر رںگ چڑااے ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਤਾ ਰਸਨਾ ਰੰਗਿ ਚਲੂਲੀ ਭੈ ਭਾਇ ਰੰਗੁ ਚੜਾਵਣਿਆ ॥੧॥man tan rataa rasanaa ra(n)g chaloolee bhai bhai ra(n)g chaRaavaniaa ||1||मनु तनु रता रसना रंगि चलूली भै भाइ रंगु चड़ावणिआ ॥१॥من تن رتا رسنا رںگ چلُولیِ بھَے بھاا رںگ چڑاوݨآ ۔۔۱۔۔

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਨਿਰਭਉ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥hau vaaree jeeau vaaree nirabhau ma(n)n vasaavaniaa ||हउ वारी जीउ वारी निरभउ मंनि वसावणिआ ॥ها واریِ جیِا واریِ نربھا منّ وساوݨآ ۔۔

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਨਿਰਭਉ ਧਿਆਇਆ ਬਿਖੁ ਭਉਜਲੁ ਸਬਦਿ ਤਰਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur kirapaa te har nirabhau dhiaaiaa bikh bhaujal sabadh taraavaniaa ||1|| rahaau ||गुर किरपा ते हरि निरभउ धिआइआ बिखु भउजलु सबदि तरावणिआ ॥१॥ रहाउ ॥گُر کرپا تے هر نربھا دھآایا بکھ بھاجل سبد تراوݨآ ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਮੁਗਧ ਕਰਹਿ ਚਤੁਰਾਈ ॥manmukh mugadh kareh chaturaiee ||मनमुख मुगध करहि चतुराई ॥منمکھ مُگدھ کره چتراای ۔۔

ਨਾਤਾ ਧੋਤਾ ਥਾਇ ਨ ਪਾਈ ॥naataa dhotaa thai na paiee ||नाता धोता थाइ न पाई ॥ناتا دھوتا تھاا ن پاای ۔۔

ਜੇਹਾ ਆਇਆ ਤੇਹਾ ਜਾਸੀ ਕਰਿ ਅਵਗਣ ਪਛੋਤਾਵਣਿਆ ॥੨॥jehaa aaiaa tehaa jaasee kar avagan pachhotaavaniaa ||2||जेहा आइआ तेहा जासी करि अवगण पछोतावणिआ ॥२॥جےها آاآ تےها جاسیِ کر اوگݨ پچھوتاوݨآ ۔۔۲۔۔

ਮਨਮੁਖ ਅੰਧੇ ਕਿਛੂ ਨ ਸੂਝੈ ॥manmukh a(n)dhe kichhoo na soojhai ||मनमुख अंधे किछू न सूझै ॥منمکھ اںدھے کچھُو ن سُوجھَے ۔۔

ਮਰਣੁ ਲਿਖਾਇ ਆਏ ਨਹੀ ਬੂਝੈ ॥maran likhai aae nahee boojhai ||मरणु लिखाइ आए नही बूझै ॥مرݨ لکھاا آاے نهیِ بُوجھَے ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਕਰਮ ਕਰੇ ਨਹੀ ਪਾਏ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਜਨਮੁ ਗਵਾਵਣਿਆ ॥੩॥manmukh karam kare nahee paae bin naavai janam gavaavaniaa ||3||मनमुख करम करे नही पाए बिनु नावै जनमु गवावणिआ ॥३॥منمکھ کرم کرے نهیِ پااے بن ناوَے جنم گواوݨآ ۔۔۳۔۔

ਸਚੁ ਕਰਣੀ ਸਬਦੁ ਹੈ ਸਾਰੁ ॥sach karanee sabadh hai saar ||सचु करणी सबदु है सारु ॥سچ کرݨیِ سبد هَے سار ۔۔

ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਪਾਈਐ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥poorai gur paieeaai mokh dhuaar ||पूरै गुरि पाईऐ मोख दुआरु ॥پُورَے گُر پاایاَے موکھ دُآر ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਸੁਣਾਏ ਸਚਿ ਰਾਤੇ ਰੰਗਿ ਰੰਗਾਵਣਿਆ ॥੪॥anadhin baanee sabadh sunaae sach raate ra(n)g ra(n)gaavaniaa ||4||अनदिनु बाणी सबदि सुणाए सचि राते रंगि रंगावणिआ ॥४॥اندن باݨیِ سبد سُݨااے سچ راتے رںگ رںگاوݨآ ۔۔۴۔۔

ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸਿ ਰਾਤੀ ਰੰਗੁ ਲਾਏ ॥rasanaa har ras raatee ra(n)g laae ||रसना हरि रसि राती रंगु लाए ॥رسنا هر رسِ راتیِ رںگ لااے ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਮੋਹਿਆ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥man tan mohiaa sahaj subhaae ||मनु तनु मोहिआ सहजि सुभाए ॥من تن موهآ سهج سُبھااے ۔۔

ਸਹਜੇ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਪਿਆਰਾ ਪਾਇਆ ਸਹਜੇ ਸਹਜਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੫॥sahaje preetam piaaraa paiaa sahaje sahaj milaavaniaa ||5||सहजे प्रीतमु पिआरा पाइआ सहजे सहजि मिलावणिआ ॥५॥سهجے پریِتم پآرا پاایا سهجے سهج ملاوݨآ ۔۔۵۔۔

ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਰੰਗੁ ਸੋਈ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥jis a(n)dhar ra(n)g soiee gun gaavai ||जिसु अंदरि रंगु सोई गुण गावै ॥جِس اںدر رںگ سوای گُݨ گاوَے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਹਜੇ ਸੁਖਿ ਸਮਾਵੈ ॥gur kai sabadh sahaje sukh samaavai ||गुर कै सबदि सहजे सुखि समावै ॥گُر کَے سبد سهجے سُکھ سماوَے ۔۔

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਸਦਾ ਤਿਨ ਵਿਟਹੁ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਚਿਤੁ ਲਾਵਣਿਆ ॥੬॥hau balihaaree sadhaa tin viTahu gur sevaa chit laavaniaa ||6||हउ बलिहारी सदा तिन विटहु गुर सेवा चितु लावणिआ ॥६॥ها بلهاریِ سدا تن وٹهُ گُر سےوا چت لاوݨآ ۔۔۶۔۔

ਸਚਾ ਸਚੋ ਸਚਿ ਪਤੀਜੈ ॥sachaa sacho sach pateejai ||सचा सचो सचि पतीजै ॥سچا سچو سچ پتیِجَے ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਅੰਦਰੁ ਭੀਜੈ ॥gur parasaadhee a(n)dhar bheejai ||गुर परसादी अंदरु भीजै ॥گُر پرسادیِ اںدر بھیِجَے ۔۔

ਬੈਸਿ ਸੁਥਾਨਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਆਪੇ ਕਰਿ ਸਤਿ ਮਨਾਵਣਿਆ ॥੭॥bais suthaan har gun gaaveh aape kar sat manaavaniaa ||7||बैसि सुथानि हरि गुण गावहि आपे करि सति मनावणिआ ॥७॥بَےس سُتھان هر گُݨ گاوه آپے کرِ ستِ مناوݨآ ۔۔۷۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਪਾਏ ॥jis no nadhar kare so paae ||जिस नो नदरि करे सो पाए ॥جِس نو ندر کرے سو پااے ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਉਮੈ ਜਾਏ ॥gur parasaadhee haumai jaae ||गुर परसादी हउमै जाए ॥گُر پرسادیِ هامَے جااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸੋਭਾ ਪਾਵਣਿਆ ॥੮॥੮॥੯॥naanak naam vasai man a(n)tar dhar sachai sobhaa paavaniaa ||8||8||9||नानक नामु वसै मन अंतरि दरि सचै सोभा पावणिआ ॥८॥८॥९॥نانک نام وسَے من اںتر در سچَے سوبھا پاوݨآ ۔۔۸۔۔۸۔۔۹۔۔

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥maajh mahalaa teejaa ||माझ महला ३ ॥ماجھ مهلا ۳ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਐ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ॥satigur seviaai vaddee vaddiaaiee ||सतिगुरु सेविऐ वडी वडिआई ॥ستگر سےواَے وڈیِ وڈِآای ۔۔

ਹਰਿ ਜੀ ਅਚਿੰਤੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਈ ॥har jee achi(n)t vasai man aaiee ||हरि जी अचिंतु वसै मनि आई ॥هر جیِ اچِںت وسَے منِ آای ۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਫਲਿਓ ਬਿਰਖੁ ਹੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਜਿਨਿ ਪੀਤਾ ਤਿਸੁ ਤਿਖਾ ਲਹਾਵਣਿਆ ॥੧॥har jeeau safalio birakh hai a(n)mrit jin peetaa tis tikhaa lahaavaniaa ||1||हरि जीउ सफलिओ बिरखु है अंमृतु जिनि पीता तिसु तिखा लहावणिआ ॥१॥هر جیِا سپھلاو برکھ هَے اںمرت جنِ پیِتا تس تکھا لهاوݨآ ۔۔۱۔۔

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਸਚੁ ਸੰਗਤਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥hau vaaree jeeau vaaree sach sa(n)gat mel milaavaniaa ||हउ वारी जीउ वारी सचु संगति मेलि मिलावणिआ ॥ها واریِ جیِا واریِ سچ سںگت مےل ملاوݨآ ۔۔

ਹਰਿ ਸਤਸੰਗਤਿ ਆਪੇ ਮੇਲੈ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har satasa(n)gat aape melai gur sabadhee har gun gaavaniaa ||1|| rahaau ||हरि सतसंगति आपे मेलै गुर सबदी हरि गुण गावणिआ ॥१॥ रहाउ ॥هر ستسںگت آپے مےلَے گُر سبدیِ هرِ گُݨ گاوݨآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔