Ang 113 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੩)

ਤੂੰ ਆਪੇ ਹੀ ਘੜਿ ਭੰਨਿ ਸਵਾਰਹਿ ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸੁਹਾਵਣਿਆ ॥੮॥੫॥੬॥too(n) aape hee ghaR bha(n)n savaareh naanak naam suhaavaniaa ||8||5||6||तूँ आपे ही घड़ि भंनि सवारहि नानक नामि सुहावणिआ ॥८॥५॥६॥تُوں آپے هیِ گھڑ بھنّ سواره نانک نام سُهاوݨآ ۔۔۸۔۔۵۔۔۶۔۔

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥maajh mahalaa teejaa ||माझ महला ३ ॥ماجھ مهلا ۳ ۔۔

ਸਭ ਘਟ ਆਪੇ ਭੋਗਣਹਾਰਾ ॥sabh ghaT aape bhoganahaaraa ||सभ घट आपे भोगणहारा ॥سبھ گھٹ آپے بھوگݨهارا ۔۔

ਅਲਖੁ ਵਰਤੈ ਅਗਮ ਅਪਾਰਾ ॥alakh varatai agam apaaraa ||अलखु वरतै अगम अपारा ॥الکھ ورتَے اگم اپارا ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਧਿਆਈਐ ਸਹਜੇ ਸਚਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੧॥gur kai sabadh meraa har prabh dhiaaieeaai sahaje sach samaavaniaa ||1||गुर कै सबदि मेरा हरि प्रभु धिआईऐ सहजे सचि समावणिआ ॥१॥گُر کَے سبد مےرا هر پربھ دھآایاَے سهجے سچِ سماوݨآ ۔۔۱۔۔

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥hau vaaree jeeau vaaree gur sabadh ma(n)n vasaavaniaa ||हउ वारी जीउ वारी गुर सबदु मंनि वसावणिआ ॥ها واریِ جیِا واریِ گُر سبد منّ وساوݨآ ۔۔

ਸਬਦੁ ਸੂਝੈ ਤਾ ਮਨ ਸਿਉ ਲੂਝੈ ਮਨਸਾ ਮਾਰਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sabadh soojhai taa man siau loojhai manasaa maar samaavaniaa ||1|| rahaau ||सबदु सूझै ता मन सिउ लूझै मनसा मारि समावणिआ ॥१॥ रहाउ ॥سبد سُوجھَے تا من سا لُوجھَے منسا مار سماوݨآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪੰਚ ਦੂਤ ਮੁਹਹਿ ਸੰਸਾਰਾ ॥pa(n)ch dhoot muheh sa(n)saaraa ||पंच दूत मुहहि संसारा ॥پںچ دُوت مُههِ سںسارا ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਅੰਧੇ ਸੁਧਿ ਨ ਸਾਰਾ ॥manmukh a(n)dhe sudh na saaraa ||मनमुख अंधे सुधि न सारा ॥منمکھ اںدھے سُدھ ن سارا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਅਪਣਾ ਘਰੁ ਰਾਖੈ ਪੰਚ ਦੂਤ ਸਬਦਿ ਪਚਾਵਣਿਆ ॥੨॥gurmukh hovai su apanaa ghar raakhai pa(n)ch dhoot sabadh pachaavaniaa ||2||गुरमुखि होवै सु अपणा घरु राखै पंच दूत सबदि पचावणिआ ॥२॥گُرمکھ هووَے سُ اپݨا گھر راکھَے پںچ دُوت سبد پچاوݨآ ۔۔۲۔۔

ਇਕਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸਚੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ॥eik gurmukh sadhaa sachai ra(n)g raate ||इकि गुरमुखि सदा सचै रंगि राते ॥ِاک گُرمکھ سدا سچَے رںگ راتے ۔۔

ਸਹਜੇ ਪ੍ਰਭੁ ਸੇਵਹਿ ਅਨਦਿਨੁ ਮਾਤੇ ॥sahaje prabh seveh anadhin maate ||सहजे प्रभु सेवहि अनदिनु माते ॥سهجے پربھ سےوه اندن ماتے ۔۔

ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਹਰਿ ਦਰਿ ਸੋਭਾ ਪਾਵਣਿਆ ॥੩॥mil preetam sache gun gaaveh har dhar sobhaa paavaniaa ||3||मिलि प्रीतम सचे गुण गावहि हरि दरि सोभा पावणिआ ॥३॥مِل پریِتم سچے گُݨ گاوه هر درِ سوبھا پاوݨآ ۔۔۳۔۔

ਏਕਮ ਏਕੈ ਆਪੁ ਉਪਾਇਆ ॥ekam ekai aap upaiaa ||एकम एकै आपु उपाइआ ॥اےکم اےکَے آپ اُپاایا ۔۔

ਦੁਬਿਧਾ ਦੂਜਾ ਤ੍ਰਿਬਿਧਿ ਮਾਇਆ ॥dhubidhaa dhoojaa tirabidh maiaa ||दुबिधा दूजा तृबिधि माइआ ॥دُبدھا دُوجا تربدھ ماایا ۔۔

ਚਉਥੀ ਪਉੜੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਊਚੀ ਸਚੋ ਸਚੁ ਕਮਾਵਣਿਆ ॥੪॥chauthee pauRee gurmukh uoochee sacho sach kamaavaniaa ||4||चउथी पउड़ी गुरमुखि ऊची सचो सचु कमावणिआ ॥४॥چاتھیِ پاڑیِ گُرمکھ اُوچیِ سچو سچ کماوݨآ ۔۔۴۔۔

ਸਭੁ ਹੈ ਸਚਾ ਜੇ ਸਚੇ ਭਾਵੈ ॥sabh hai sachaa je sache bhaavai ||सभु है सचा जे सचे भावै ॥سبھ هَے سچا جے سچے بھاوَے ۔۔

ਜਿਨਿ ਸਚੁ ਜਾਤਾ ਸੋ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵੈ ॥jin sach jaataa so sahaj samaavai ||जिनि सचु जाता सो सहजि समावै ॥جٍن سچ جاتا سو سهج سماوَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰਣੀ ਸਚੇ ਸੇਵਹਿ ਸਾਚੇ ਜਾਇ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੫॥gurmukh karanee sache seveh saache jai samaavaniaa ||5||गुरमुखि करणी सचे सेवहि साचे जाइ समावणिआ ॥५॥گُرمکھ کرݨیِ سچے سےوه ساچے جاا سماوݨآ ۔۔۵۔۔

ਸਚੇ ਬਾਝਹੁ ਕੋ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਆ ॥sache baajhahu ko avar na dhooaa ||सचे बाझहु को अवरु न दूआ ॥سچے باجھهُ کو اور ن دُوآ ۔۔

ਦੂਜੈ ਲਾਗਿ ਜਗੁ ਖਪਿ ਖਪਿ ਮੂਆ ॥dhoojai laag jag khap khap mooaa ||दूजै लागि जगु खपि खपि मूआ ॥دُوجَے لاگ جگ کھپ کھپِ مُوآ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ਏਕੋ ਸੇਵਿ ਸੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੬॥gurmukh hovai su eko jaanai eko sev sukh paavaniaa ||6||गुरमुखि होवै सु एको जाणै एको सेवि सुखु पावणिआ ॥६॥گُرمکھ هووَے سُ اےکو جاݨَے اےکو سےو سُکھ پاوݨآ ۔۔۶۔۔

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਸਰਣਿ ਤੁਮਾਰੀ ॥jeea ja(n)t sabh saran tumaaree ||जीअ जंत सभि सरणि तुमारी ॥جیِا جںت سبھ سرݨ تُماریِ ۔۔

ਆਪੇ ਧਰਿ ਦੇਖਹਿ ਕਚੀ ਪਕੀ ਸਾਰੀ ॥aape dhar dhekheh kachee pakee saaree ||आपे धरि देखहि कची पकी सारी ॥آپے دھر دےکھه کچیِ پکیِ ساریِ ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਆਪੇ ਕਾਰ ਕਰਾਏ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੭॥anadhin aape kaar karaae aape mel milaavaniaa ||7||अनदिनु आपे कार कराए आपे मेलि मिलावणिआ ॥७॥اندن آپے کار کرااے آپے مےل ملاوݨآ ۔۔۷۔۔

ਤੂੰ ਆਪੇ ਮੇਲਹਿ ਵੇਖਹਿ ਹਦੂਰਿ ॥too(n) aape meleh vekheh hadhoor ||तूँ आपे मेलहि वेखहि हदूरि ॥تُوں آپے مےله وےکھه هدُور ۔۔

ਸਭ ਮਹਿ ਆਪਿ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥sabh meh aap rahiaa bharapoor ||सभ महि आपि रहिआ भरपूरि ॥سبھ مهِ آپ رهِآ بھرپُور ۔۔

ਨਾਨਕ ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੋਝੀ ਪਾਵਣਿਆ ॥੮॥੬॥੭॥naanak aape aap varatai gurmukh sojhee paavaniaa ||8||6||7||नानक आपे आपि वरतै गुरमुखि सोझी पावणिआ ॥८॥६॥७॥نانک آپے آپ ورتَے گُرمکھ سوجھیِ پاوݨآ ۔۔۸۔۔۶۔۔۷۔۔

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥maajh mahalaa teejaa ||माझ महला ३ ॥ماجھ مهلا ۳ ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਗੁਰ ਕੀ ਮੀਠੀ ॥a(n)mirat baanee gur kee meeThee ||अंमृत बाणी गुर की मीठी ॥اںمرت باݨیِ گُر کیِ میِٹھیِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੈ ਕਿਨੈ ਚਖਿ ਡੀਠੀ ॥gurmukh viralai kinai chakh ddeeThee ||गुरमुखि विरलै किनै चखि डीठी ॥گُرمکھ ورلَے کنَے چکھ ڈیِٹھیِ ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਪਰਗਾਸੁ ਮਹਾ ਰਸੁ ਪੀਵੈ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਬਦੁ ਵਜਾਵਣਿਆ ॥੧॥a(n)tar paragaas mahaa ras peevai dhar sachai sabadh vajaavaniaa ||1||अंतरि परगासु महा रसु पीवै दरि सचै सबदु वजावणिआ ॥१॥اںتر پرگاس مها رس پیِوَے در سچَے سبد وجاوݨآ ۔۔۱۔۔

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਵਣਿਆ ॥hau vaaree jeeau vaaree gur charanee chit laavaniaa ||हउ वारी जीउ वारी गुर चरणी चितु लावणिआ ॥ها واریِ جیِا واریِ گُر چرݨیِ چت لاوݨآ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰੁ ਸਾਚਾ ਮਨੁ ਨਾਵੈ ਮੈਲੁ ਚੁਕਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥satigur hai a(n)mirat sar saachaa man naavai mail chukaavaniaa ||1|| rahaau ||सतिगुरु है अंमृत सरु साचा मनु नावै मैलु चुकावणिआ ॥१॥ रहाउ ॥ستگر هَے اںمرت سر ساچا من ناوَے مَےل چُکاوݨآ ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਤੇਰਾ ਸਚੇ ਕਿਨੈ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥teraa sache kinai a(n)t na paiaa ||तेरा सचे किनै अंतु न पाइआ ॥تےرا سچے کنَے اںت ن پاایا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਕਿਨੈ ਵਿਰਲੈ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥gur parasaadh kinai viralai chit laiaa ||गुर परसादि किनै विरलै चितु लाइआ ॥گُر پرساد کنَے ورلَے چت لاایا ۔۔

ਤੁਧੁ ਸਾਲਾਹਿ ਨ ਰਜਾ ਕਬਹੂੰ ਸਚੇ ਨਾਵੈ ਕੀ ਭੁਖ ਲਾਵਣਿਆ ॥੨॥tudh saalaeh na rajaa kabahoo(n) sache naavai kee bhukh laavaniaa ||2||तुधु सालाहि न रजा कबहूँ सचे नावै की भुख लावणिआ ॥२॥تُدھ سالاه ن رجا کبهُوں سچے ناوَے کیِ بھُکھ لاوݨآ ۔۔۲۔۔

ਏਕੋ ਵੇਖਾ ਅਵਰੁ ਨ ਬੀਆ ॥eko vekhaa avar na beeaa ||एको वेखा अवरु न बीआ ॥اےکو وےکھا اور ن بیِآ ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆ ॥gur parasaadhee a(n)mrit peeaa ||गुर परसादी अंमृतु पीआ ॥گُر پرسادیِ اںمرت پیِآ ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਤਿਖਾ ਨਿਵਾਰੀ ਸਹਜੇ ਸੂਖਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੩॥gur kai sabadh tikhaa nivaaree sahaje sookh samaavaniaa ||3||गुर कै सबदि तिखा निवारी सहजे सूखि समावणिआ ॥३॥گُر کَے سبد تکھا نواریِ سهجے سُوکھ سماوݨآ ۔۔۳۔۔

ਰਤਨੁ ਪਦਾਰਥੁ ਪਲਰਿ ਤਿਆਗੈ ॥ratan padhaarath palar tiaagai ||रतनु पदारथु पलरि तिआगै ॥رتن پدارتھ پلر تآگَے ۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਅੰਧਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਲਾਗੈ ॥manmukh a(n)dhaa dhoojai bhai laagai ||मनमुखु अंधा दूजै भाइ लागै ॥منمکھ اںدھا دُوجَے بھاا لاگَے ۔۔

ਜੋ ਬੀਜੈ ਸੋਈ ਫਲੁ ਪਾਏ ਸੁਪਨੈ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਵਣਿਆ ॥੪॥jo beejai soiee fal paae supanai sukh na paavaniaa ||4||जो बीजै सोई फलु पाए सुपनै सुखु न पावणिआ ॥४॥جو بیِجَے سوای پھل پااے سُپنَے سُکھ ن پاوݨآ ۔۔۴۔۔

ਅਪਨੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਏ ॥apanee kirapaa kare soiee jan paae ||अपनी किरपा करे सोई जनु पाए ॥اپنیِ کرپا کرے سوای جن پااے ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥gur kaa sabadh ma(n)n vasaae ||गुर का सबदु मंनि वसाए ॥گُر کا سبد منّ وسااے ۔۔