Ang 1139 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੩੯)

ਅਹੰਬੁਧਿ ਦੁਰਮਤਿ ਹੈ ਮੈਲੀ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਭਵਜਲਿ ਫੇਰਾ ॥੩॥aha(n)budh dhuramat hai mailee bin gur bhavajal feraa ||3||अहंबुधि दुरमति है मैली बिनु गुर भवजलि फेरा ॥३॥اهںبدھ دُرمت هَے مَےلیِ بن گُر بھوجل پھےرا ۔۔۳۔۔

ਹੋਮ ਜਗ ਜਪ ਤਪ ਸਭਿ ਸੰਜਮ ਤਟਿ ਤੀਰਥਿ ਨਹੀ ਪਾਇਆ ॥hom jag jap tap sabh sa(n)jam taT teerath nahee paiaa ||होम जग जप तप सभि संजम तटि तीरथि नही पाइआ ॥هوم جگ جپ تپ سبھ سںجم تٹِ تیِرتھ نهیِ پاایا ۔۔

ਮਿਟਿਆ ਆਪੁ ਪਏ ਸਰਣਾਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਨਕ ਜਗਤੁ ਤਰਾਇਆ ॥੪॥੧॥੧੪॥miTiaa aap pe saranaiee gurmukh naanak jagat taraiaa ||4||1||14||मिटिआ आपु पए सरणाई गुरमुखि नानक जगतु तराइआ ॥४॥१॥१४॥مِٹآ آپ پاے سرݨاای گُرمکھ نانک جگت تراایا ۔۔۴۔۔۱۔۔۱۴۔۔

ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫ ॥bhairau mahalaa panjavaa ||भैरउ महला ५ ॥بھَےرا مهلا ۵ ۔۔

ਬਨ ਮਹਿ ਪੇਖਿਓ ਤ੍ਰਿਣ ਮਹਿ ਪੇਖਿਓ ਗ੍ਰਿਹਿ ਪੇਖਿਓ ਉਦਾਸਾਏ ॥ban meh pekhio tiran meh pekhio gireh pekhio udhaasaae ||बन महि पेखिओ तृण महि पेखिओ गृहि पेखिओ उदासाए ॥بن مهِ پےکھاو ترݨ مهِ پےکھاو گره پےکھاو اُداسااے ۔۔

ਦੰਡਧਾਰ ਜਟਧਾਰੈ ਪੇਖਿਓ ਵਰਤ ਨੇਮ ਤੀਰਥਾਏ ॥੧॥dha(n)ddadhaar jaTadhaarai pekhio varat nem teerathaae ||1||दंडधार जटधारै पेखिओ वरत नेम तीरथाए ॥१॥دںڈدھار جٹدھارَے پےکھاو ورت نےم تیِرتھااے ۔۔۱۔۔

ਸੰਤਸੰਗਿ ਪੇਖਿਓ ਮਨ ਮਾਏਂ ॥sa(n)tasa(n)g pekhio man maae(n) ||संतसंगि पेखिओ मन माएं ॥سںتسںگ پےکھاو من مااےں ۔۔

ਊਭ ਪਇਆਲ ਸਰਬ ਮਹਿ ਪੂਰਨ ਰਸਿ ਮੰਗਲ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥uoobh piaal sarab meh pooran ras ma(n)gal gun gaae ||1|| rahaau ||ऊभ पइआल सरब महि पूरन रसि मंगल गुण गाए ॥१॥ रहाउ ॥اُوبھ پایال سرب مهِ پُورن رس مںگل گُݨ گااے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੋਗ ਭੇਖ ਸੰਨਿਆਸੈ ਪੇਖਿਓ ਜਤਿ ਜੰਗਮ ਕਾਪੜਾਏ ॥jog bhekh sa(n)niaasai pekhio jat ja(n)gam kaapaRaae ||जोग भेख संनिआसै पेखिओ जति जंगम कापड़ाए ॥جوگ بھےکھ سنّآسَے پےکھاو جت جںگم کاپڑااے ۔۔

ਤਪੀ ਤਪੀਸੁਰ ਮੁਨਿ ਮਹਿ ਪੇਖਿਓ ਨਟ ਨਾਟਿਕ ਨਿਰਤਾਏ ॥੨॥tapee tapeesur mun meh pekhio naT naaTik nirataae ||2||तपी तपीसुर मुनि महि पेखिओ नट नाटिक निरताए ॥२॥تپیِ تپیِسر مُن مهِ پےکھاو نٹ ناٹک نرتااے ۔۔۲۔۔

ਚਹੁ ਮਹਿ ਪੇਖਿਓ ਖਟ ਮਹਿ ਪੇਖਿਓ ਦਸ ਅਸਟੀ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਾਏ ॥chahu meh pekhio khaT meh pekhio dhas asaTee si(n)mritaae ||चहु महि पेखिओ खट महि पेखिओ दस असटी सिंमृताए ॥چهُ مهِ پےکھاو کھٹ مهِ پےکھاو دس اسٹیِ سںمرتااے ۔۔

ਸਭ ਮਿਲਿ ਏਕੋ ਏਕੁ ਵਖਾਨਹਿ ਤਉ ਕਿਸ ਤੇ ਕਹਉ ਦੁਰਾਏ ॥੩॥sabh mil eko ek vakhaaneh tau kis te kahau dhuraae ||3||सभ मिलि एको एकु वखानहि तउ किस ते कहउ दुराए ॥३॥سبھ مل اےکو اےک وکھانه تا کس تے کها دُرااے ۔۔۳۔۔

ਅਗਹ ਅਗਹ ਬੇਅੰਤ ਸੁਆਮੀ ਨਹ ਕੀਮ ਕੀਮ ਕੀਮਾਏ ॥ageh ageh bea(n)t suaamee neh keem keem keemaae ||अगह अगह बेअंत सुआमी नह कीम कीम कीमाए ॥اگه اگه بےاںت سُآمیِ نه کیِم کیِم کیِمااے ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਕੈ ਬਲਿ ਬਲਿ ਜਾਈਐ ਜਿਹ ਘਟਿ ਪਰਗਟੀਆਏ ॥੪॥੨॥੧੫॥jan naanak tin kai bal bal jaieeaai jeh ghaT paragaTeeaae ||4||2||15||जन नानक तिन कै बलि बलि जाईऐ जिह घटि परगटीआए ॥४॥२॥१५॥جن نانک تن کَے بل بلِ جاایاَے جه گھٹِ پرگٹیِآاے ۔۔۴۔۔۲۔۔۱۵۔۔

ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫ ॥bhairau mahalaa panjavaa ||भैरउ महला ५ ॥بھَےرا مهلا ۵ ۔۔

ਨਿਕਟਿ ਬੁਝੈ ਸੋ ਬੁਰਾ ਕਿਉ ਕਰੈ ॥nikaT bujhai so buraa kiau karai ||निकटि बुझै सो बुरा किउ करै ॥نِکٹ بُجھَے سو بُرا کا کرَے ۔۔

ਬਿਖੁ ਸੰਚੈ ਨਿਤ ਡਰਤਾ ਫਿਰੈ ॥bikh sa(n)chai nit ddarataa firai ||बिखु संचै नित डरता फिरै ॥بِکھ سںچَے نت ڈرتا پھرَے ۔۔

ਹੈ ਨਿਕਟੇ ਅਰੁ ਭੇਦੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥hai nikaTe ar bhedh na paiaa ||है निकटे अरु भेदु न पाइआ ॥هَے نکٹے ار بھےد ن پاایا ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸਭ ਮੋਹੀ ਮਾਇਆ ॥੧॥bin satigur sabh mohee maiaa ||1||बिनु सतिगुर सभ मोही माइआ ॥१॥بٍن ستگر سبھ موهیِ ماایا ۔۔۱۔۔

ਨੇੜੈ ਨੇੜੈ ਸਭੁ ਕੋ ਕਹੈ ॥neRai neRai sabh ko kahai ||नेड़ै नेड़ै सभु को कहै ॥نےڑَے نےڑَے سبھ کو کهَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਭੇਦੁ ਵਿਰਲਾ ਕੋ ਲਹੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gurmukh bhedh viralaa ko lahai ||1|| rahaau ||गुरमुखि भेदु विरला को लहै ॥१॥ रहाउ ॥گُرمکھ بھےد ورلا کو لهَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨਿਕਟਿ ਨ ਦੇਖੈ ਪਰ ਗ੍ਰਿਹਿ ਜਾਇ ॥nikaT na dhekhai par gireh jai ||निकटि न देखै पर गृहि जाइ ॥نِکٹ ن دےکھَے پر گره جاا ۔۔

ਦਰਬੁ ਹਿਰੈ ਮਿਥਿਆ ਕਰਿ ਖਾਇ ॥dharab hirai mithiaa kar khai ||दरबु हिरै मिथिआ करि खाइ ॥درب هرَے متھآ کرِ کھاا ۔۔

ਪਈ ਠਗਉਰੀ ਹਰਿ ਸੰਗਿ ਨ ਜਾਨਿਆ ॥piee Thagauree har sa(n)g na jaaniaa ||पई ठगउरी हरि संगि न जानिआ ॥پای ٹھگاریِ هر سںگ ن جانآ ۔۔

ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਹੈ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਨਿਆ ॥੨॥baajh guroo hai bharam bhulaaniaa ||2||बाझु गुरू है भरमि भुलानिआ ॥२॥باجھ گُرُو هَے بھرم بھُلانآ ۔۔۲۔۔

ਨਿਕਟਿ ਨ ਜਾਨੈ ਬੋਲੈ ਕੂੜੁ ॥nikaT na jaanai bolai kooR ||निकटि न जानै बोलै कूड़ु ॥نِکٹ ن جانَے بولَے کُوڑ ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਮੂਠਾ ਹੈ ਮੂੜੁ ॥maiaa moh mooThaa hai mooR ||माइआ मोहि मूठा है मूड़ु ॥مااآ موه مُوٹھا هَے مُوڑ ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਵਸਤੁ ਦਿਸੰਤਰਿ ਜਾਇ ॥a(n)tar vasat dhisa(n)tar jai ||अंतरि वसतु दिसंतरि जाइ ॥اںتر وست دسںتر جاا ۔۔

ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਹੈ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥੩॥baajh guroo hai bharam bhulai ||3||बाझु गुरू है भरमि भुलाइ ॥३॥باجھ گُرُو هَے بھرم بھُلاا ۔۔۳۔۔

ਜਿਸੁ ਮਸਤਕਿ ਕਰਮੁ ਲਿਖਿਆ ਲਿਲਾਟ ॥jis masatak karam likhiaa lilaaT ||जिसु मसतकि करमु लिखिआ लिलाट ॥جِس مستک کرم لکھآ للاٹ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਖੁਲੑੇ ਕਪਾਟ ॥satigur seve khul(h)e kapaaT ||सतिगुरु सेवे खुल्ले कपाट ॥ستگر سےوے کھُلھے کپاٹ ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਨਿਕਟੇ ਸੋਇ ॥a(n)tar baahar nikaTe soi ||अंतरि बाहरि निकटे सोइ ॥اںتر باهر نکٹے سوا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਆਵੈ ਨ ਜਾਵੈ ਕੋਇ ॥੪॥੩॥੧੬॥jan naanak aavai na jaavai koi ||4||3||16||जन नानक आवै न जावै कोइ ॥४॥३॥१६॥جن نانک آوَے ن جاوَے کوا ۔۔۴۔۔۳۔۔۱۶۔۔

ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫ ॥bhairau mahalaa panjavaa ||भैरउ महला ५ ॥بھَےرا مهلا ۵ ۔۔

ਜਿਸੁ ਤੂ ਰਾਖਹਿ ਤਿਸੁ ਕਉਨੁ ਮਾਰੈ ॥jis too raakheh tis kaun maarai ||जिसु तू राखहि तिसु कउनु मारै ॥جِس تُو راکھه تس کان مارَے ۔۔

ਸਭ ਤੁਝ ਹੀ ਅੰਤਰਿ ਸਗਲ ਸੰਸਾਰੈ ॥sabh tujh hee a(n)tar sagal sa(n)saarai ||सभ तुझ ही अंतरि सगल संसारै ॥سبھ تُجھ هیِ اںتر سگل سںسارَے ۔۔

ਕੋਟਿ ਉਪਾਵ ਚਿਤਵਤ ਹੈ ਪ੍ਰਾਣੀ ॥koT upaav chitavat hai praanee ||कोटि उपाव चितवत है प्राणी ॥کوٹ اُپاو چتوت هَے پراݨیِ ۔۔

ਸੋ ਹੋਵੈ ਜਿ ਕਰੈ ਚੋਜ ਵਿਡਾਣੀ ॥੧॥so hovai j karai choj viddaanee ||1||सो होवै जि करै चोज विडाणी ॥१॥سو هووَے ج کرَے چوج وڈاݨیِ ۔۔۱۔۔

ਰਾਖਹੁ ਰਾਖਹੁ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥raakhahu raakhahu kirapaa dhaar ||राखहु राखहु किरपा धारि ॥راکھهُ راکھهُ کرپا دھار ۔۔

ਤੇਰੀ ਸਰਣਿ ਤੇਰੈ ਦਰਵਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥teree saran terai dharavaar ||1|| rahaau ||तेरी सरणि तेरै दरवारि ॥१॥ रहाउ ॥تےریِ سرݨ تےرَے دروار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਨਿ ਸੇਵਿਆ ਨਿਰਭਉ ਸੁਖਦਾਤਾ ॥jin seviaa nirabhau sukhadhaataa ||जिनि सेविआ निरभउ सुखदाता ॥جٍن سےوآ نربھا سُکھداتا ۔۔

ਤਿਨਿ ਭਉ ਦੂਰਿ ਕੀਆ ਏਕੁ ਪਰਾਤਾ ॥tin bhau dhoor keeaa ek paraataa ||तिनि भउ दूरि कीआ एकु पराता ॥تٍن بھا دُور کیِآ اےک پراتا ۔۔

ਜੋ ਤੂ ਕਰਹਿ ਸੋਈ ਫੁਨਿ ਹੋਇ ॥jo too kareh soiee fun hoi ||जो तू करहि सोई फुनि होइ ॥جو تُو کره سوای پھُن هوا ۔۔

ਮਾਰੈ ਨ ਰਾਖੈ ਦੂਜਾ ਕੋਇ ॥੨॥maarai na raakhai dhoojaa koi ||2||मारै न राखै दूजा कोइ ॥२॥مارَے ن راکھَے دُوجا کوا ۔۔۲۔۔

ਕਿਆ ਤੂ ਸੋਚਹਿ ਮਾਣਸ ਬਾਣਿ ॥kiaa too socheh maanas baan ||किआ तू सोचहि माणस बाणि ॥کِآ تُو سوچه ماݨس باݨ ۔۔

ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥a(n)tarajaamee purakh sujaan ||अंतरजामी पुरखु सुजाणु ॥اںترجامیِ پُرکھ سُجاݨ ۔۔

ਏਕ ਟੇਕ ਏਕੋ ਆਧਾਰੁ ॥ek Tek eko aadhaar ||एक टेक एको आधारु ॥اےک ٹےک اےکو آدھار ۔۔

ਸਭ ਕਿਛੁ ਜਾਣੈ ਸਿਰਜਣਹਾਰੁ ॥੩॥sabh kichh jaanai sirajanahaar ||3||सभ किछु जाणै सिरजणहारु ॥३॥سبھ کچھ جاݨَے سرجݨهار ۔۔۳۔۔

ਜਿਸੁ ਊਪਰਿ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਕਰਤਾਰੁ ॥jis uoopar nadhar kare karataar ||जिसु ऊपरि नदरि करे करतारु ॥جِس اُوپر ندر کرے کرتار ۔۔