Ang 1133 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੩੩)

ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਮਾਏ ॥੪॥੯॥੧੯॥aape gurmukh dhe vaddiaaiee naanak naam samaae ||4||9||19||आपे गुरमुखि दे वडिआई नानक नामि समाए ॥४॥९॥१९॥آپے گُرمکھ دے وڈآای نانک نام سمااے ۔۔۴۔۔۹۔۔۱۹۔۔

ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥bhairau mahalaa teejaa ||भैरउ महला ३ ॥بھَےرا مهلا ۳ ۔۔

ਮੇਰੀ ਪਟੀਆ ਲਿਖਹੁ ਹਰਿ ਗੋਵਿੰਦ ਗੋਪਾਲਾ ॥meree paTeeaa likhahu har govi(n)dh gopaalaa ||मेरी पटीआ लिखहु हरि गोविंद गोपाला ॥مےریِ پٹیِآ لکھهُ هر گووںد گوپالا ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਫਾਥੇ ਜਮ ਜਾਲਾ ॥dhoojai bhai faathe jam jaalaa ||दूजै भाइ फाथे जम जाला ॥دُوجَے بھاا پھاتھے جم جالا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਕਰੇ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ॥satigur kare meree pratipaalaa ||सतिगुरु करे मेरी प्रतिपाला ॥ستگر کرے مےریِ پرتپالا ۔۔

ਹਰਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਮੇਰੈ ਨਾਲਾ ॥੧॥har sukhadhaataa merai naalaa ||1||हरि सुखदाता मेरै नाला ॥१॥هر سُکھداتا مےرَے نالا ۔۔۱۔۔

ਗੁਰ ਉਪਦੇਸਿ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦੁ ਹਰਿ ਉਚਰੈ ॥gur upadhes prahilaadh har ucharai ||गुर उपदेसि प्रहिलादु हरि उचरै ॥گُر اُپدےس پرهلاد هر اُچرَے ۔۔

ਸਾਸਨਾ ਤੇ ਬਾਲਕੁ ਗਮੁ ਨ ਕਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥saasanaa te baalak gam na karai ||1|| rahaau ||सासना ते बालकु गमु न करै ॥१॥ रहाउ ॥ساسنا تے بالک گم ن کرَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਾਤਾ ਉਪਦੇਸੈ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਪਿਆਰੇ ॥maataa upadhesai prahilaadh piaare ||माता उपदेसै प्रहिलाद पिआरे ॥ماتا اُپدےسَے پرهلاد پآرے ۔۔

ਪੁਤ੍ਰ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਛੋਡਹੁ ਜੀਉ ਲੇਹੁ ਉਬਾਰੇ ॥putr raam naam chhoddahu jeeau leh ubaare ||पुत्र राम नामु छोडहु जीउ लेहु उबारे ॥پُتر رام نام چھوڈهُ جیِا لےهُ اُبارے ۔۔

ਪ੍ਰਹਿਲਾਦੁ ਕਹੈ ਸੁਨਹੁ ਮੇਰੀ ਮਾਇ ॥prahilaadh kahai sunahu meree mai ||प्रहिलादु कहै सुनहु मेरी माइ ॥پرهلاد کهَے سُنهُ مےریِ ماا ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਨ ਛੋਡਾ ਗੁਰਿ ਦੀਆ ਬੁਝਾਇ ॥੨॥raam naam na chhoddaa gur dheeaa bujhai ||2||राम नामु न छोडा गुरि दीआ बुझाइ ॥२॥رام نام ن چھوڈا گُر دیِآ بُجھاا ۔۔۲۔۔

ਸੰਡਾ ਮਰਕਾ ਸਭਿ ਜਾਇ ਪੁਕਾਰੇ ॥sa(n)ddaa marakaa sabh jai pukaare ||संडा मरका सभि जाइ पुकारे ॥سںڈا مرکا سبھ جاا پُکارے ۔۔

ਪ੍ਰਹਿਲਾਦੁ ਆਪਿ ਵਿਗੜਿਆ ਸਭਿ ਚਾਟੜੇ ਵਿਗਾੜੇ ॥prahilaadh aap vigaRiaa sabh chaaTaRe vigaaRe ||प्रहिलादु आपि विगड़िआ सभि चाटड़े विगाड़े ॥پرهلاد آپ وگڑآ سبھ چاٹڑے وگاڑے ۔۔

ਦੁਸਟ ਸਭਾ ਮਹਿ ਮੰਤ੍ਰੁ ਪਕਾਇਆ ॥dhusaT sabhaa meh ma(n)tr pakaiaa ||दुसट सभा महि मंत्रु पकाइआ ॥دُسٹ سبھا مهِ مںترü پکااآ ۔۔

ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਕਾ ਰਾਖਾ ਹੋਇ ਰਘੁਰਾਇਆ ॥੩॥prahalaadh kaa raakhaa hoi raghuraiaa ||3||प्रहलाद का राखा होइ रघुराइआ ॥३॥پرهلاد کا راکھا هوا رگھراایا ۔۔۳۔۔

ਹਾਥਿ ਖੜਗੁ ਕਰਿ ਧਾਇਆ ਅਤਿ ਅਹੰਕਾਰਿ ॥haath khaRag kar dhaiaa at aha(n)kaar ||हाथि खड़गु करि धाइआ अति अहंकारि ॥هاتھ کھڑگ کر دھاایا اتِ اهںکار ۔۔

ਹਰਿ ਤੇਰਾ ਕਹਾ ਤੁਝੁ ਲਏ ਉਬਾਰਿ ॥har teraa kahaa tujh le ubaar ||हरि तेरा कहा तुझु लए उबारि ॥هر تےرا کها تُجھ لاے اُبار ۔۔

ਖਿਨ ਮਹਿ ਭੈਆਨ ਰੂਪੁ ਨਿਕਸਿਆ ਥੰਮੑ ਉਪਾੜਿ ॥khin meh bhaiaan roop nikasiaa tha(n)m(h) upaaR ||खिन महि भैआन रूपु निकसिआ थंम्म उपाड़ि ॥کھٍن مهِ بھَےآن رُوپ نکسآ تھںمھ اُپاڑ ۔۔

ਹਰਣਾਖਸੁ ਨਖੀ ਬਿਦਾਰਿਆ ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਲੀਆ ਉਬਾਰਿ ॥੪॥haranaakhas nakhee bidhaariaa prahalaadh leeaa ubaar ||4||हरणाखसु नखी बिदारिआ प्रहलादु लीआ उबारि ॥४॥هرݨاکھس نکھیِ بدارآ پرهلاد لیِآ اُبار ۔۔۴۔۔

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੇ ਹਰਿ ਜੀਉ ਕਾਰਜ ਸਵਾਰੇ ॥sa(n)t janaa ke har jeeau kaaraj savaare ||संत जना के हरि जीउ कारज सवारे ॥سںت جنا کے هر جیِا کارج سوارے ۔۔

ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਜਨ ਕੇ ਇਕੀਹ ਕੁਲ ਉਧਾਰੇ ॥prahalaadh jan ke ikeeh kul udhaare ||प्रहलाद जन के इकीह कुल उधारे ॥پرهلاد جن کے اکیِه کُل اُدھارے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਉਮੈ ਬਿਖੁ ਮਾਰੇ ॥gur kai sabadh haumai bikh maare ||गुर कै सबदि हउमै बिखु मारे ॥گُر کَے سبد هامَے بکھ مارے ۔۔

ਨਾਨਕ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਸੰਤ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥੫॥੧੦॥੨੦॥naanak raam naam sa(n)t nisataare ||5||10||20||नानक राम नामि संत निसतारे ॥५॥१०॥२०॥نانک رام نام سںت نستارے ۔۔۵۔۔۱۰۔۔۲۰۔۔

ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥bhairau mahalaa teejaa ||भैरउ महला ३ ॥بھَےرا مهلا ۳ ۔۔

ਆਪੇ ਦੈਤ ਲਾਇ ਦਿਤੇ ਸੰਤ ਜਨਾ ਕਉ ਆਪੇ ਰਾਖਾ ਸੋਈ ॥aape dhait lai dhite sa(n)t janaa kau aape raakhaa soiee ||आपे दैत लाइ दिते संत जना कउ आपे राखा सोई ॥آپے دَےت لاا دتے سںت جنا کا آپے راکھا سوای ۔۔

ਜੋ ਤੇਰੀ ਸਦਾ ਸਰਣਾਈ ਤਿਨ ਮਨਿ ਦੁਖੁ ਨ ਹੋਈ ॥੧॥jo teree sadhaa saranaiee tin man dhukh na hoiee ||1||जो तेरी सदा सरणाई तिन मनि दुखु न होई ॥१॥جو تےریِ سدا سرݨاای تن من دُکھ ن هوای ۔۔۱۔۔

ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਭਗਤਾ ਕੀ ਰਖਦਾ ਆਇਆ ॥jug jug bhagataa kee rakhadhaa aaiaa ||जुगि जुगि भगता की रखदा आइआ ॥جُگ جُگ بھگتا کیِ رکھدا آایا ۔۔

ਦੈਤ ਪੁਤ੍ਰੁ ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਤਰਪਣੁ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਣੈ ਸਬਦੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhait putr prahalaadh gaitree tarapan kichhoo na jaanai sabadhe mel milaiaa ||1|| rahaau ||दैत पुत्रु प्रहलादु गाइत्री तरपणु किछू न जाणै सबदे मेलि मिलाइआ ॥१॥ रहाउ ॥دَےت پُترü پرهلاد گااتریِ ترپݨ کچھُو ن جاݨَے سبدے مےل ملاایا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਦਿਨ ਰਾਤੀ ਦੁਬਿਧਾ ਸਬਦੇ ਖੋਈ ॥anadhin bhagat kareh dhin raatee dhubidhaa sabadhe khoiee ||अनदिनु भगति करहि दिन राती दुबिधा सबदे खोई ॥اندن بھگت کره دن راتیِ دُبدھا سبدے کھوای ۔۔

ਸਦਾ ਨਿਰਮਲ ਹੈ ਜੋ ਸਚਿ ਰਾਤੇ ਸਚੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਸੋਈ ॥੨॥sadhaa niramal hai jo sach raate sach vasiaa man soiee ||2||सदा निरमल है जो सचि राते सचु वसिआ मनि सोई ॥२॥سدا نرمل هَے جو سچ راتے سچ وسِآ منِ سوای ۔۔۲۔۔

ਮੂਰਖ ਦੁਬਿਧਾ ਪੜ੍ਹਹਿ ਮੂਲੁ ਨ ਪਛਾਣਹਿ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥moorakh dhubidhaa paRheh mool na pachhaaneh birathaa janam gavaiaa ||मूरख दुबिधा पड़्हहि मूलु न पछाणहि बिरथा जनमु गवाइआ ॥مُورکھ دُبدھا پڑھه مُول ن پچھاݨه برتھا جنم گواایا ۔۔

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਹਿ ਦੁਸਟੁ ਦੈਤੁ ਚਿੜਾਇਆ ॥੩॥sa(n)t janaa kee ni(n)dhaa kareh dhusaT dhait chiRaiaa ||3||संत जना की निंदा करहि दुसटु दैतु चिड़ाइआ ॥३॥سںت جنا کیِ نںدا کره دُسٹ دَےت چڑاایا ۔۔۳۔۔

ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਦੁਬਿਧਾ ਨ ਪੜੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਛੋਡੈ ਡਰੈ ਨ ਕਿਸੈ ਦਾ ਡਰਾਇਆ ॥prahalaadh dhubidhaa na paRai har naam na chhoddai ddarai na kisai dhaa ddaraiaa ||प्रहलादु दुबिधा न पड़ै हरि नामु न छोडै डरै न किसै दा डराइआ ॥پرهلاد دُبدھا ن پڑَے هر نام ن چھوڈَے ڈرَے ن کسَے دا ڈراایا ۔۔

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਰਾਖਾ ਦੈਤੈ ਕਾਲੁ ਨੇੜਾ ਆਇਆ ॥੪॥sa(n)t janaa kaa har jeeau raakhaa dhaitai kaal neRaa aaiaa ||4||संत जना का हरि जीउ राखा दैतै कालु नेड़ा आइआ ॥४॥سںت جنا کا هر جیِا راکھا دَےتَے کال نےڑا آایا ۔۔۴۔۔

ਆਪਣੀ ਪੈਜ ਆਪੇ ਰਾਖੈ ਭਗਤਾਂ ਦੇਇ ਵਡਿਆਈ ॥aapanee paij aape raakhai bhagataa(n) dhei vaddiaaiee ||आपणी पैज आपे राखै भगताँ देइ वडिआई ॥آپݨیِ پَےج آپے راکھَے بھگتاں دےا وڈآای ۔۔

ਨਾਨਕ ਹਰਣਾਖਸੁ ਨਖੀ ਬਿਦਾਰਿਆ ਅੰਧੈ ਦਰ ਕੀ ਖਬਰਿ ਨ ਪਾਈ ॥੫॥੧੧॥੨੧॥naanak haranaakhas nakhee bidhaariaa a(n)dhai dhar kee khabar na paiee ||5||11||21||नानक हरणाखसु नखी बिदारिआ अंधै दर की खबरि न पाई ॥५॥११॥२१॥نانک هرݨاکھس نکھیِ بدارآ اںدھَے در کیِ کھبر ن پاای ۔۔۵۔۔۱۱۔۔۲۱۔۔

ਰਾਗੁ ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੪ ਚਉਪਦੇ ਘਰੁ ੧raag bhairau mahalaa chauthhaa chaupadhe ghar pehilaaरागु भैरउ महला ४ चउपदे घरु १راگ بھَےرا مهلا ۴ چاپدے گھر ۱

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਹਰਿ ਜਨ ਸੰਤ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪਗਿ ਲਾਇਣੁ ॥har jan sa(n)t kar kirapaa pag lain ||हरि जन संत करि किरपा पगि लाइणु ॥هر جن سںت کرِ کرپا پگِ لااݨ ۔۔