Ang 1132 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੩੨)

ਜਿਨ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸੇ ਜਨ ਸੋਹੇ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਵਸਾਏ ॥੩॥jin man vasiaa se jan sohe hiradhai naam vasaae ||3||जिन मनि वसिआ से जन सोहे हिरदै नामु वसाए ॥३॥جٍن من وسِآ سے جن سوهے هردَے نام وسااے ۔۔۳۔۔

ਘਰੁ ਦਰੁ ਮਹਲੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦਿਖਾਇਆ ਰੰਗ ਸਿਉ ਰਲੀਆ ਮਾਣੈ ॥ghar dhar mahal satiguroo dhikhaiaa ra(n)g siau raleeaa maanai ||घरु दरु महलु सतिगुरू दिखाइआ रंग सिउ रलीआ माणै ॥گھر در مهل ستگرُو دکھاایا رںگ سا رلیِآ ماݨَے ۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਹੈ ਸੁ ਭਲਾ ਕਰਿ ਮਾਨੈ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੈ ॥੪॥੬॥੧੬॥jo kichh kahai su bhalaa kar maanai naanak naam vakhaanai ||4||6||16||जो किछु कहै सु भला करि मानै नानक नामु वखाणै ॥४॥६॥१६॥جو کچھ کهَے سُ بھلا کر مانَے نانک نام وکھاݨَے ۔۔۴۔۔۶۔۔۱۶۔۔

ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥bhairau mahalaa teejaa ||भैरउ महला ३ ॥بھَےرا مهلا ۳ ۔۔

ਮਨਸਾ ਮਨਹਿ ਸਮਾਇ ਲੈ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰ ॥manasaa maneh samai lai gur sabadhee veechaar ||मनसा मनहि समाइ लै गुर सबदी वीचार ॥منسا منه سماا لَے گُر سبدیِ ویِچار ۔۔

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਤੇ ਸੋਝੀ ਪਵੈ ਫਿਰਿ ਮਰੈ ਨ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥੧॥gur poore te sojhee pavai fir marai na vaaro vaar ||1||गुर पूरे ते सोझी पवै फिरि मरै न वारो वार ॥१॥گُر پُورے تے سوجھیِ پوَے پھر مرَے ن وارو وار ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਮੇਰੇ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਆਧਾਰੁ ॥man mere raam naam aadhaar ||मन मेरे राम नामु आधारु ॥من مےرے رام نام آدھار ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ਸਭ ਇਛ ਪੁਜਾਵਣਹਾਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur parasaadh param padh paiaa sabh ichh pujaavanahaar ||1|| rahaau ||गुर परसादि परम पदु पाइआ सभ इछ पुजावणहारु ॥१॥ रहाउ ॥گُر پرساد پرم پد پاایا سبھ اچھ پُجاوݨهار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਭ ਮਹਿ ਏਕੋ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਬੂਝ ਨ ਪਾਇ ॥sabh meh eko rav rahiaa gur bin boojh na pai ||सभ महि एको रवि रहिआ गुर बिनु बूझ न पाइ ॥سبھ مهِ اےکو رو رهِآ گُر بن بُوجھ ن پاا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰਗਟੁ ਹੋਆ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥੨॥gurmukh pragaT hoaa meraa har prabh anadhin har gun gai ||2||गुरमुखि प्रगटु होआ मेरा हरि प्रभु अनदिनु हरि गुण गाइ ॥२॥گُرمکھ پرگٹ هوآ مےرا هر پربھ اندن هرِ گُݨ گاِا ۔۔۲۔۔

ਸੁਖਦਾਤਾ ਹਰਿ ਏਕੁ ਹੈ ਹੋਰ ਥੈ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਹਿ ॥sukhadhaataa har ek hai hor thai sukh na paeh ||सुखदाता हरि एकु है होर थै सुखु न पाहि ॥سُکھداتا هر اےک هَے هور تھَے سُکھ ن پاه ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਿਨੀ ਨ ਸੇਵਿਆ ਦਾਤਾ ਸੇ ਅੰਤਿ ਗਏ ਪਛੁਤਾਹਿ ॥੩॥satigur jinee na seviaa dhaataa se a(n)t ge pachhutaeh ||3||सतिगुरु जिनी न सेविआ दाता से अंति गए पछुताहि ॥३॥ستگر جنیِ ن سےوآ داتا سے اںت گاے پچھتاه ۔۔۳۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਫਿਰਿ ਦੁਖੁ ਨ ਲਾਗੈ ਧਾਇ ॥satigur sev sadhaa sukh paiaa fir dhukh na laagai dhai ||सतिगुरु सेवि सदा सुखु पाइआ फिरि दुखु न लागै धाइ ॥ستگر سےو سدا سُکھ پاایا پھرِ دُکھ ن لاگَے دھاِا ۔۔

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਈ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਇ ॥੪॥੭॥੧੭॥naanak har bhagat paraapat hoiee jotee jot samai ||4||7||17||नानक हरि भगति परापति होई जोती जोति समाइ ॥४॥७॥१७॥نانک هر بھگت پراپت هوای جوتیِ جوت سماا ۔۔۴۔۔۷۔۔۱۷۔۔

ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥bhairau mahalaa teejaa ||भैरउ महला ३ ॥بھَےرا مهلا ۳ ۔۔

ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਜਗਤੁ ਬਉਰਾਨਾ ਭੂਲਾ ਚੋਟਾ ਖਾਈ ॥baajh guroo jagat bauraanaa bhoolaa choTaa khaiee ||बाझु गुरू जगतु बउराना भूला चोटा खाई ॥باجھ گُرُو جگت بارانا بھُولا چوٹا کھاای ۔۔

ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ਦਰ ਕੀ ਖਬਰਿ ਨ ਪਾਈ ॥੧॥mar mar ja(n)mai sadhaa dhukh paae dhar kee khabar na paiee ||1||मरि मरि जंमै सदा दुखु पाए दर की खबरि न पाई ॥१॥مر مرِ جںمَے سدا دُکھ پااے در کیِ کھبر ن پاای ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਮਨ ਸਦਾ ਰਹਹੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸਰਣਾ ॥mere man sadhaa rahahu satigur kee saranaa ||मेरे मन सदा रहहु सतिगुर की सरणा ॥مےرے من سدا رههُ ستگر کیِ سرݨا ۔۔

ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮੀਠਾ ਸਦ ਲਾਗਾ ਗੁਰ ਸਬਦੇ ਭਵਜਲੁ ਤਰਣਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥hiradhai har naam meeThaa sadh laagaa gur sabadhe bhavajal taranaa ||1|| rahaau ||हिरदै हरि नामु मीठा सद लागा गुर सबदे भवजलु तरणा ॥१॥ रहाउ ॥هِردَے هر نام میِٹھا سد لاگا گُر سبدے بھوجل ترݨا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਭੇਖ ਕਰੈ ਬਹੁਤੁ ਚਿਤੁ ਡੋਲੈ ਅੰਤਰਿ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥bhekh karai bahut chit ddolai a(n)tar kaam karodh aha(n)kaar ||भेख करै बहुतु चितु डोलै अंतरि कामु क्रोधु अहंकारु ॥بھےکھ کرَے بهُت چت ڈولَے اںتر کام ک®ودھ اهںکار ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਤਿਸਾ ਭੂਖ ਅਤਿ ਬਹੁਤੀ ਭਉਕਤ ਫਿਰੈ ਦਰ ਬਾਰੁ ॥੨॥a(n)tar tisaa bhookh at bahutee bhaukat firai dhar baar ||2||अंतरि तिसा भूख अति बहुती भउकत फिरै दर बारु ॥२॥اںتر تسا بھُوکھ ات بهُتیِ بھاکت پھرَے در بار ۔۔۲۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਰਹਿ ਫਿਰਿ ਜੀਵਹਿ ਤਿਨ ਕਉ ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰਿ ॥gur kai sabadh mareh fir jeeveh tin kau mukat dhuaar ||गुर कै सबदि मरहि फिरि जीवहि तिन कउ मुकति दुआरि ॥گُر کَے سبد مره پھر جیِوه تن کا مُکت دُآر ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਵੈ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੩॥a(n)tar saa(n)t sadhaa sukh hovai har raakhiaa ur dhaar ||3||अंतरि साँति सदा सुखु होवै हरि राखिआ उर धारि ॥३॥اںتر ساںت سدا سُکھ هووَے هر راکھآ اُر دھار ۔۔۳۔۔

ਜਿਉ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਵੈ ਕਰਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਈ ॥jiau tis bhaavai tivai chalaavai karanaa kichhoo na jaiee ||जिउ तिसु भावै तिवै चलावै करणा किछू न जाई ॥جِا تس بھاوَے توَے چلاوَے کرݨا کچھُو ن جاای ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਸਮੑਾਲੇ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਵਡਿਆਈ ॥੪॥੮॥੧੮॥naanak gurmukh sabadh sam(h)aale raam naam vaddiaaiee ||4||8||18||नानक गुरमुखि सबदु सम्माले राम नामि वडिआई ॥४॥८॥१८॥نانک گُرمکھ سبد سمھالے رام نام وڈآای ۔۔۴۔۔۸۔۔۱۸۔۔

ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥bhairau mahalaa teejaa ||भैरउ महला ३ ॥بھَےرا مهلا ۳ ۔۔

ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਖੁਆਇਆ ਦੁਖੁ ਖਟੇ ਦੁਖ ਖਾਇ ॥haumai maiaa moh khuaaiaa dhukh khaTe dhukh khai ||हउमै माइआ मोहि खुआइआ दुखु खटे दुख खाइ ॥هامَے ماایا موه کھُآایا دُکھ کھٹے دُکھ کھاا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਲੋਭ ਹਲਕੁ ਦੁਖੁ ਭਾਰੀ ਬਿਨੁ ਬਿਬੇਕ ਭਰਮਾਇ ॥੧॥a(n)tar lobh halak dhukh bhaaree bin bibek bharamai ||1||अंतरि लोभ हलकु दुखु भारी बिनु बिबेक भरमाइ ॥१॥اںتر لوبھ هلک دُکھ بھاریِ بن ببےک بھرماِا ۔۔۱۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਸੈਸਾਰਿ ॥manmukh dhirag jeevan saisaar ||मनमुखि धृगु जीवणु सैसारि ॥منمکھ دھرگ جیِوݨ سَےسار ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਸੁਪਨੈ ਨਹੀ ਚੇਤਿਆ ਹਰਿ ਸਿਉ ਕਦੇ ਨ ਲਾਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥raam naam supanai nahee chetiaa har siau kadhe na laagai piaar ||1|| rahaau ||राम नामु सुपनै नही चेतिआ हरि सिउ कदे न लागै पिआरु ॥१॥ रहाउ ॥رام نام سُپنَے نهیِ چےتآ هر سا کدے ن لاگَے پآر ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪਸੂਆ ਕਰਮ ਕਰੈ ਨਹੀ ਬੂਝੈ ਕੂੜੁ ਕਮਾਵੈ ਕੂੜੋ ਹੋਇ ॥pasooaa karam karai nahee boojhai kooR kamaavai kooRo hoi ||पसूआ करम करै नही बूझै कूड़ु कमावै कूड़ो होइ ॥پسُوآ کرم کرَے نهیِ بُوجھَے کُوڑ کماوَے کُوڑو هوا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਉਲਟੀ ਹੋਵੈ ਖੋਜਿ ਲਹੈ ਜਨੁ ਕੋਇ ॥੨॥satigur milai ta ulaTee hovai khoj lahai jan koi ||2||सतिगुरु मिलै त उलटी होवै खोजि लहै जनु कोइ ॥२॥ستگر ملَے ت اُلٹیِ هووَے کھوج لهَے جن کوا ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਸਦ ਵਸਿਆ ਪਾਇਆ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨੁ ॥har har naam ridhai sadh vasiaa paiaa gunee nidhaan ||हरि हरि नामु रिदै सद वसिआ पाइआ गुणी निधानु ॥هر هرِ نام ردَے سد وسِآ پاایا گُݨیِ ندھان ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ਚੂਕਾ ਮਨ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥੩॥gur parasaadhee pooraa paiaa chookaa man abhimaan ||3||गुर परसादी पूरा पाइआ चूका मन अभिमानु ॥३॥گُر پرسادیِ پُورا پااآ چُوکا من ابھمان ۔۔۳۔۔

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਆਪੇ ਮਾਰਗਿ ਪਾਏ ॥aape karataa kare karaae aape maarag paae ||आपे करता करे कराए आपे मारगि पाए ॥آپے کرتا کرے کرااے آپے مارگ پااے ۔۔