Ang 1128 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੨੮)

ਇਸੁ ਗਰਬ ਤੇ ਚਲਹਿ ਬਹੁਤੁ ਵਿਕਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥eis garab te chaleh bahut vikaaraa ||1|| rahaau ||इसु गरब ते चलहि बहुतु विकारा ॥१॥ रहाउ ॥ِاس گرب تے چله بهُت وکارا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਚਾਰੇ ਵਰਨ ਆਖੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥chaare varan aakhai sabh koiee ||चारे वरन आखै सभु कोई ॥چارے ورن آکھَے سبھ کوای ۔۔

ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਿੰਦ ਤੇ ਸਭ ਓਪਤਿ ਹੋਈ ॥੨॥braham bi(n)dh te sabh opat hoiee ||2||ब्रहमु बिंद ते सभ ओपति होई ॥२॥برهم بںد تے سبھ اوپت هوای ۔۔۲۔۔

ਮਾਟੀ ਏਕ ਸਗਲ ਸੰਸਾਰਾ ॥maaTee ek sagal sa(n)saaraa ||माटी एक सगल संसारा ॥ماٹیِ اےک سگل سںسارا ۔۔

ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਭਾਂਡੇ ਘੜੈ ਕੁਮੑਾਰਾ ॥੩॥bahu bidh bhaa(n)dde ghaRai kum(h)aaraa ||3||बहु बिधि भाँडे घड़ै कुम्मारा ॥३॥بهُ بدھ بھاںڈے گھڑَے کُمھارا ۔۔۳۔۔

ਪੰਚ ਤਤੁ ਮਿਲਿ ਦੇਹੀ ਕਾ ਆਕਾਰਾ ॥pa(n)ch tat mil dhehee kaa aakaaraa ||पंच ततु मिलि देही का आकारा ॥پںچ تت مل دےهیِ کا آکارا ۔۔

ਘਟਿ ਵਧਿ ਕੋ ਕਰੈ ਬੀਚਾਰਾ ॥੪॥ghaT vadh ko karai beechaaraa ||4||घटि वधि को करै बीचारा ॥४॥گھٹ ودھِ کو کرَے بیِچارا ۔۔۴۔۔

ਕਹਤੁ ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਜੀਉ ਕਰਮ ਬੰਧੁ ਹੋਈ ॥kahat naanak ih jeeau karam ba(n)dh hoiee ||कहतु नानक इहु जीउ करम बंधु होई ॥کهت نانک اهُ جیِا کرم بںدھ هوای ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥੫॥੧॥bin satigur bheTe mukat na hoiee ||5||1||बिनु सतिगुर भेटे मुकति न होई ॥५॥१॥بٍن ستگر بھےٹے مُکت ن هوای ۔۔۵۔۔۱۔۔

ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥bhairau mahalaa teejaa ||भैरउ महला ३ ॥بھَےرا مهلا ۳ ۔۔

ਜੋਗੀ ਗ੍ਰਿਹੀ ਪੰਡਿਤ ਭੇਖਧਾਰੀ ॥jogee girahee pa(n)ddit bhekhadhaaree ||जोगी गृही पंडित भेखधारी ॥جوگیِ گرهیِ پںڈت بھےکھدھاریِ ۔۔

ਏ ਸੂਤੇ ਅਪਣੈ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥੧॥e soote apanai aha(n)kaaree ||1||ए सूते अपणै अहंकारी ॥१॥اے سُوتے اپݨَے اهںکاریِ ۔۔۱۔۔

ਮਾਇਆ ਮਦਿ ਮਾਤਾ ਰਹਿਆ ਸੋਇ ॥maiaa madh maataa rahiaa soi ||माइआ मदि माता रहिआ सोइ ॥مااآ مد ماتا رهِآ سوا ۔۔

ਜਾਗਤੁ ਰਹੈ ਨ ਮੂਸੈ ਕੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jaagat rahai na moosai koi ||1|| rahaau ||जागतु रहै न मूसै कोइ ॥१॥ रहाउ ॥جاگت رهَے ن مُوسَے کوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸੋ ਜਾਗੈ ਜਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ॥so jaagai jis satigur milai ||सो जागै जिसु सतिगुरु मिलै ॥سو جاگَے جس ستگر ملَے ۔۔

ਪੰਚ ਦੂਤ ਓਹੁ ਵਸਗਤਿ ਕਰੈ ॥੨॥pa(n)ch dhoot oh vasagat karai ||2||पंच दूत ओहु वसगति करै ॥२॥پںچ دُوت اوهُ وسگت کرَے ۔۔۲۔۔

ਸੋ ਜਾਗੈ ਜੋ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰੈ ॥so jaagai jo tat beechaarai ||सो जागै जो ततु बीचारै ॥سو جاگَے جو تت بیِچارَے ۔۔

ਆਪਿ ਮਰੈ ਅਵਰਾ ਨਹ ਮਾਰੈ ॥੩॥aap marai avaraa neh maarai ||3||आपि मरै अवरा नह मारै ॥३॥آپ مرَے اورا نه مارَے ۔۔۳۔۔

ਸੋ ਜਾਗੈ ਜੋ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ॥so jaagai jo eko jaanai ||सो जागै जो एको जाणै ॥سو جاگَے جو اےکو جاݨَے ۔۔

ਪਰਕਿਰਤਿ ਛੋਡੈ ਤਤੁ ਪਛਾਣੈ ॥੪॥parakirat chhoddai tat pachhaanai ||4||परकिरति छोडै ततु पछाणै ॥४॥پرکرت چھوڈَے تت پچھاݨَے ۔۔۴۔۔

ਚਹੁ ਵਰਨਾ ਵਿਚਿ ਜਾਗੈ ਕੋਇ ॥chahu varanaa vich jaagai koi ||चहु वरना विचि जागै कोइ ॥چهُ ورنا وچ جاگَے کوا ۔۔

ਜਮੈ ਕਾਲੈ ਤੇ ਛੂਟੈ ਸੋਇ ॥੫॥jamai kaalai te chhooTai soi ||5||जमै कालै ते छूटै सोइ ॥५॥جمَے کالَے تے چھُوٹَے سوا ۔۔۵۔۔

ਕਹਤ ਨਾਨਕ ਜਨੁ ਜਾਗੈ ਸੋਇ ॥kahat naanak jan jaagai soi ||कहत नानक जनु जागै सोइ ॥کهت نانک جن جاگَے سوا ۔۔

ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਜਾ ਕੀ ਨੇਤ੍ਰੀ ਹੋਇ ॥੬॥੨॥giaan a(n)jan jaa kee netree hoi ||6||2||गिआन अंजनु जा की नेत्री होइ ॥६॥२॥گِآن اںجن جا کیِ نےتریِ هوا ۔۔۶۔۔۲۔۔

ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥bhairau mahalaa teejaa ||भैरउ महला ३ ॥بھَےرا مهلا ۳ ۔۔

ਜਾ ਕਉ ਰਾਖੈ ਅਪਣੀ ਸਰਣਾਈ ॥jaa kau raakhai apanee saranaiee ||जा कउ राखै अपणी सरणाई ॥جا کا راکھَے اپݨیِ سرݨاای ۔۔

ਸਾਚੇ ਲਾਗੈ ਸਾਚਾ ਫਲੁ ਪਾਈ ॥੧॥saache laagai saachaa fal paiee ||1||साचे लागै साचा फलु पाई ॥१॥ساچے لاگَے ساچا پھل پاای ۔۔۱۔۔

ਰੇ ਜਨ ਕੈ ਸਿਉ ਕਰਹੁ ਪੁਕਾਰਾ ॥re jan kai siau karahu pukaaraa ||रे जन कै सिउ करहु पुकारा ॥رے جن کَے سا کرهُ پُکارا ۔۔

ਹੁਕਮੇ ਹੋਆ ਹੁਕਮੇ ਵਰਤਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥hukame hoaa hukame varataaraa ||1|| rahaau ||हुकमे होआ हुकमे वरतारा ॥१॥ रहाउ ॥هُکمے هوآ هُکمے ورتارا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਏਹੁ ਆਕਾਰੁ ਤੇਰਾ ਹੈ ਧਾਰਾ ॥eh aakaar teraa hai dhaaraa ||एहु आकारु तेरा है धारा ॥اےهُ آکار تےرا هَے دھارا ۔۔

ਖਿਨ ਮਹਿ ਬਿਨਸੈ ਕਰਤ ਨ ਲਾਗੈ ਬਾਰਾ ॥੨॥khin meh binasai karat na laagai baaraa ||2||खिन महि बिनसै करत न लागै बारा ॥२॥کھٍن مهِ بنسَے کرت ن لاگَے بارا ۔۔۲۔۔

ਕਰਿ ਪ੍ਰਸਾਦੁ ਇਕੁ ਖੇਲੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥kar prasaadh ik khel dhikhaiaa ||करि प्रसादु इकु खेलु दिखाइआ ॥کر پرساد اک کھےل دکھاایا ۔۔

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ॥੩॥gur kirapaa te param padh paiaa ||3||गुर किरपा ते परम पदु पाइआ ॥३॥گُر کرپا تے پرم پد پاایا ۔۔۳۔۔

ਕਹਤ ਨਾਨਕੁ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਲੇ ਸੋਇ ॥kahat naanak maar jeevaale soi ||कहत नानकु मारि जीवाले सोइ ॥کهت نانک مار جیِوالے سوا ۔۔

ਐਸਾ ਬੂਝਹੁ ਭਰਮਿ ਨ ਭੂਲਹੁ ਕੋਇ ॥੪॥੩॥aaisaa boojhahu bharam na bhoolahu koi ||4||3||ऐसा बूझहु भरमि न भूलहु कोइ ॥४॥३॥اَےسا بُوجھهُ بھرم ن بھُولهُ کوا ۔۔۴۔۔۳۔۔

ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥bhairau mahalaa teejaa ||भैरउ महला ३ ॥بھَےرا مهلا ۳ ۔۔

ਮੈ ਕਾਮਣਿ ਮੇਰਾ ਕੰਤੁ ਕਰਤਾਰੁ ॥mai kaaman meraa ka(n)t karataar ||मै कामणि मेरा कंतु करतारु ॥مَے کامݨ مےرا کںت کرتار ۔۔

ਜੇਹਾ ਕਰਾਏ ਤੇਹਾ ਕਰੀ ਸੀਗਾਰੁ ॥੧॥jehaa karaae tehaa karee seegaar ||1||जेहा कराए तेहा करी सीगारु ॥१॥جےها کرااے تےها کریِ سیِگار ۔۔۱۔۔

ਜਾਂ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਾਂ ਕਰੇ ਭੋਗੁ ॥jaa(n) tis bhaavai taa(n) kare bhog ||जाँ तिसु भावै ताँ करे भोगु ॥جاں تس بھاوَے تاں کرے بھوگ ۔۔

ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਾਚੇ ਸਾਹਿਬ ਜੋਗੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tan man saache saahib jog ||1|| rahaau ||तनु मनु साचे साहिब जोगु ॥१॥ रहाउ ॥تن من ساچے ساهب جوگ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਉਸਤਤਿ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ ਕਿਆ ਕੋਈ ॥ausatat ni(n)dhaa kare kiaa koiee ||उसतति निंदा करे किआ कोई ॥اُستت نںدا کرے کآ کوای ۔۔

ਜਾਂ ਆਪੇ ਵਰਤੈ ਏਕੋ ਸੋਈ ॥੨॥jaa(n) aape varatai eko soiee ||2||जाँ आपे वरतै एको सोई ॥२॥جاں آپے ورتَے اےکو سوای ۔۔۲۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਿਰਮ ਕਸਾਈ ॥gur parasaadhee piram kasaiee ||गुर परसादी पिरम कसाई ॥گُر پرسادیِ پرم کساای ۔۔

ਮਿਲਉਗੀ ਦਇਆਲ ਪੰਚ ਸਬਦ ਵਜਾਈ ॥੩॥milaugee dhiaal pa(n)ch sabadh vajaiee ||3||मिलउगी दइआल पंच सबद वजाई ॥३॥مِلاگیِ دایال پںچ سبد وجاای ۔۔۳۔۔

ਭਨਤਿ ਨਾਨਕੁ ਕਰੇ ਕਿਆ ਕੋਇ ॥bhanat naanak kare kiaa koi ||भनति नानकु करे किआ कोइ ॥بھنت نانک کرے کآ کوا ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਮਿਲਾਵੈ ਸੋਇ ॥੪॥੪॥jis no aap milaavai soi ||4||4||जिस नो आपि मिलावै सोइ ॥४॥४॥جِس نو آپ ملاوَے سوا ۔۔۴۔۔۴۔۔

ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥bhairau mahalaa teejaa ||भैरउ महला ३ ॥بھَےرا مهلا ۳ ۔۔

ਸੋ ਮੁਨਿ ਜਿ ਮਨ ਕੀ ਦੁਬਿਧਾ ਮਾਰੇ ॥so mun j man kee dhubidhaa maare ||सो मुनि जि मन की दुबिधा मारे ॥سو مُن ج من کیِ دُبدھا مارے ۔۔

ਦੁਬਿਧਾ ਮਾਰਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਬੀਚਾਰੇ ॥੧॥dhubidhaa maar braham beechaare ||1||दुबिधा मारि ब्रहमु बीचारे ॥१॥دُبدھا مار برهم بیِچارے ۔۔۱۔۔

ਇਸੁ ਮਨ ਕਉ ਕੋਈ ਖੋਜਹੁ ਭਾਈ ॥eis man kau koiee khojahu bhaiee ||इसु मन कउ कोई खोजहु भाई ॥ِاس من کا کوای کھوجهُ بھاای ۔۔

ਮਨੁ ਖੋਜਤ ਨਾਮੁ ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥man khojat naam nau nidh paiee ||1|| rahaau ||मनु खोजत नामु नउ निधि पाई ॥१॥ रहाउ ॥من کھوجت نام نا ندھ پاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮੂਲੁ ਮੋਹੁ ਕਰਿ ਕਰਤੈ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ॥mool moh kar karatai jagat upaiaa ||मूलु मोहु करि करतै जगतु उपाइआ ॥مُول موهُ کر کرتَے جگت اُپاایا ۔۔

ਮਮਤਾ ਲਾਇ ਭਰਮਿ ਭੋੁਲਾਇਆ ॥੨॥mamataa lai bharam bhuolaiaa ||2||ममता लाइ भरमि भुोलाइआ ॥२॥ممتا لاا بھرم بھُولاایا ۔۔۲۔۔

ਇਸੁ ਮਨ ਤੇ ਸਭ ਪਿੰਡ ਪਰਾਣਾ ॥eis man te sabh pi(n)dd paraanaa ||इसु मन ते सभ पिंड पराणा ॥ِاس من تے سبھ پںڈ پراݨا ۔۔

ਮਨ ਕੈ ਵੀਚਾਰਿ ਹੁਕਮੁ ਬੁਝਿ ਸਮਾਣਾ ॥੩॥man kai veechaar hukam bujh samaanaa ||3||मन कै वीचारि हुकमु बुझि समाणा ॥३॥من کَے ویِچار هُکم بُجھ سماݨا ۔۔۳۔۔