Ang 1126 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੨੬)

ਸਾਚ ਸਬਦ ਬਿਨੁ ਕਬਹੁ ਨ ਛੂਟਸਿ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਭਇਓ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥saach sabadh bin kabahu na chhooTas birathaa janam bhio ||1|| rahaau ||साच सबद बिनु कबहु न छूटसि बिरथा जनमु भइओ ॥१॥ रहाउ ॥ساچ سبد بن کبهُ ن چھُوٹس برتھا جنم بھِااو ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤਨ ਮਹਿ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਹਉ ਮਮਤਾ ਕਠਿਨ ਪੀਰ ਅਤਿ ਭਾਰੀ ॥tan meh kaam karodh hau mamataa kaThin peer at bhaaree ||तन महि कामु क्रोधु हउ ममता कठिन पीर अति भारी ॥تن مهِ کام ک®ودھ ها ممتا کٹھن پیِر اتِ بھاریِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਾਮ ਜਪਹੁ ਰਸੁ ਰਸਨਾ ਇਨ ਬਿਧਿ ਤਰੁ ਤੂ ਤਾਰੀ ॥੨॥gurmukh raam japahu ras rasanaa in bidh tar too taaree ||2||गुरमुखि राम जपहु रसु रसना इन बिधि तरु तू तारी ॥२॥گُرمکھ رام جپهُ رس رسنا ان بدھ تر تُو تاریِ ۔۔۲۔۔

ਬਹਰੇ ਕਰਨ ਅਕਲਿ ਭਈ ਹੋਛੀ ਸਬਦ ਸਹਜੁ ਨਹੀ ਬੂਝਿਆ ॥bahare karan akal bhiee hochhee sabadh sahaj nahee boojhiaa ||बहरे करन अकलि भई होछी सबद सहजु नही बूझिआ ॥بهرے کرن اکل بھای هوچھیِ سبد سهج نهیِ بُوجھآ ۔۔

ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਮਨਮੁਖਿ ਹਾਰਿਆ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਅੰਧੁ ਨ ਸੂਝਿਆ ॥੩॥janam padhaarath manmukh haariaa bin gur a(n)dh na soojhiaa ||3||जनमु पदारथु मनमुखि हारिआ बिनु गुर अंधु न सूझिआ ॥३॥جنم پدارتھ منمکھ هارآ بن گُر اںدھ ن سُوجھآ ۔۔۳۔۔

ਰਹੈ ਉਦਾਸੁ ਆਸ ਨਿਰਾਸਾ ਸਹਜ ਧਿਆਨਿ ਬੈਰਾਗੀ ॥rahai udhaas aas niraasaa sahaj dhiaan bairaagee ||रहै उदासु आस निरासा सहज धिआनि बैरागी ॥رهَے اُداس آس نراسا سهج دھآن بَےراگیِ ۔۔

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਛੂਟਸਿ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥੪॥੨॥੩॥pranavat naanak gurmukh chhooTas raam naam liv laagee ||4||2||3||प्रणवति नानक गुरमुखि छूटसि राम नामि लिव लागी ॥४॥२॥३॥پرݨوت نانک گُرمکھ چھُوٹس رام نام لو لاگیِ ۔۔۴۔۔۲۔۔۳۔۔

ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੧ ॥bhairau mahalaa pehilaa ||भैरउ महला १ ॥بھَےرا مهلا ۱ ۔۔

ਭੂੰਡੀ ਚਾਲ ਚਰਣ ਕਰ ਖਿਸਰੇ ਤੁਚਾ ਦੇਹ ਕੁਮਲਾਨੀ ॥bhoo(n)ddee chaal charan kar khisare tuchaa dheh kumalaanee ||भूँडी चाल चरण कर खिसरे तुचा देह कुमलानी ॥بھُوںڈیِ چال چرݨ کر کھسرے تُچا دےه کُملانیِ ۔۔

ਨੇਤ੍ਰੀ ਧੁੰਧਿ ਕਰਨ ਭਏ ਬਹਰੇ ਮਨਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਨ ਜਾਨੀ ॥੧॥netree dhu(n)dh karan bhe bahare manmukh naam na jaanee ||1||नेत्री धुँधि करन भए बहरे मनमुखि नामु न जानी ॥१॥نےتریِ دھُںدھ کرن بھاے بهرے منمکھ نام ن جانیِ ۔۔۱۔۔

ਅੰਧੁਲੇ ਕਿਆ ਪਾਇਆ ਜਗਿ ਆਇ ॥a(n)dhule kiaa paiaa jag aai ||अंधुले किआ पाइआ जगि आइ ॥اںدھلے کآ پاایا جگ آا ۔۔

ਰਾਮੁ ਰਿਦੈ ਨਹੀ ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਚਾਲੇ ਮੂਲੁ ਗਵਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥raam ridhai nahee gur kee sevaa chaale mool gavai ||1|| rahaau ||रामु रिदै नही गुर की सेवा चाले मूलु गवाइ ॥१॥ रहाउ ॥رام ردَے نهیِ گُر کیِ سےوا چالے مُول گواا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਹਵਾ ਰੰਗਿ ਨਹੀ ਹਰਿ ਰਾਤੀ ਜਬ ਬੋਲੈ ਤਬ ਫੀਕੇ ॥jihavaa ra(n)g nahee har raatee jab bolai tab feeke ||जिहवा रंगि नही हरि राती जब बोलै तब फीके ॥جِهوا رںگ نهیِ هر راتیِ جب بولَے تب پھیِکے ۔۔

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਵਿਆਪਸਿ ਪਸੂ ਭਏ ਕਦੇ ਹੋਹਿ ਨ ਨੀਕੇ ॥੨॥sa(n)t janaa kee ni(n)dhaa viaapas pasoo bhe kadhe hoh na neeke ||2||संत जना की निंदा विआपसि पसू भए कदे होहि न नीके ॥२॥سںت جنا کیِ نںدا وآپس پسُو بھاے کدے هوه ن نیِکے ۔۔۲۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਾ ਰਸੁ ਵਿਰਲੀ ਪਾਇਆ ਸਤਿਗੁਰ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥a(n)mirat kaa ras viralee paiaa satigur mel milaae ||अंमृत का रसु विरली पाइआ सतिगुर मेलि मिलाए ॥اںمرت کا رس ورلیِ پاایا ستگر مےل ملااے ۔۔

ਜਬ ਲਗੁ ਸਬਦ ਭੇਦੁ ਨਹੀ ਆਇਆ ਤਬ ਲਗੁ ਕਾਲੁ ਸੰਤਾਏ ॥੩॥jab lag sabadh bhedh nahee aaiaa tab lag kaal sa(n)taae ||3||जब लगु सबद भेदु नही आइआ तब लगु कालु संताए ॥३॥جب لگ سبد بھےد نهیِ آایا تب لگ کال سںتااے ۔۔۳۔۔

ਅਨ ਕੋ ਦਰੁ ਘਰੁ ਕਬਹੂ ਨ ਜਾਨਸਿ ਏਕੋ ਦਰੁ ਸਚਿਆਰਾ ॥an ko dhar ghar kabahoo na jaanas eko dhar sachiaaraa ||अन को दरु घरु कबहू न जानसि एको दरु सचिआरा ॥ان کو در گھر کبهُو ن جانس اےکو در سچآرا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਵਿਚਾਰਾ ॥੪॥੩॥੪॥gur parasaadh param padh paiaa naanak kahai vichaaraa ||4||3||4||गुर परसादि परम पदु पाइआ नानकु कहै विचारा ॥४॥३॥४॥گُر پرساد پرم پد پاایا نانک کهَے وچارا ۔۔۴۔۔۳۔۔۴۔۔

ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੧ ॥bhairau mahalaa pehilaa ||भैरउ महला १ ॥بھَےرا مهلا ۱ ۔۔

ਸਗਲੀ ਰੈਣਿ ਸੋਵਤ ਗਲਿ ਫਾਹੀ ਦਿਨਸੁ ਜੰਜਾਲਿ ਗਵਾਇਆ ॥sagalee rain sovat gal faahee dhinas ja(n)jaal gavaiaa ||सगली रैणि सोवत गलि फाही दिनसु जंजालि गवाइआ ॥سگلیِ رَےݨ سووت گل پھاهیِ دنس جںجال گواایا ۔۔

ਖਿਨੁ ਪਲੁ ਘੜੀ ਨਹੀ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਨਿਆ ਜਿਨਿ ਇਹੁ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ॥੧॥khin pal ghaRee nahee prabh jaaniaa jin ih jagat upaiaa ||1||खिनु पलु घड़ी नही प्रभु जानिआ जिनि इहु जगतु उपाइआ ॥१॥کھٍن پل گھڑیِ نهیِ پربھ جانآ جن اهُ جگت اُپاایا ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਰੇ ਕਿਉ ਛੂਟਸਿ ਦੁਖੁ ਭਾਰੀ ॥man re kiau chhooTas dhukh bhaaree ||मन रे किउ छूटसि दुखु भारी ॥من رے کا چھُوٹس دُکھ بھاریِ ۔۔

ਕਿਆ ਲੇ ਆਵਸਿ ਕਿਆ ਲੇ ਜਾਵਸਿ ਰਾਮ ਜਪਹੁ ਗੁਣਕਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kiaa le aavas kiaa le jaavas raam japahu gunakaaree ||1|| rahaau ||किआ ले आवसि किआ ले जावसि राम जपहु गुणकारी ॥१॥ रहाउ ॥کِآ لے آوس کآ لے جاوس رام جپهُ گُݨکاریِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਊਂਧਉ ਕਵਲੁ ਮਨਮੁਖ ਮਤਿ ਹੋਛੀ ਮਨਿ ਅੰਧੈ ਸਿਰਿ ਧੰਧਾ ॥uoo(n)dhau kaval manmukh mat hochhee man a(n)dhai sir dha(n)dhaa ||ऊंधउ कवलु मनमुख मति होछी मनि अंधै सिरि धंधा ॥اُوںدھا کول منمکھ مت هوچھیِ منِ اںدھَے سرِ دھںدھا ۔۔

ਕਾਲੁ ਬਿਕਾਲੁ ਸਦਾ ਸਿਰਿ ਤੇਰੈ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਗਲਿ ਫੰਧਾ ॥੨॥kaal bikaal sadhaa sir terai bin naavai gal fa(n)dhaa ||2||कालु बिकालु सदा सिरि तेरै बिनु नावै गलि फंधा ॥२॥کال بکال سدا سر تےرَے بن ناوَے گلِ پھںدھا ۔۔۲۔۔

ਡਗਰੀ ਚਾਲ ਨੇਤ੍ਰ ਫੁਨਿ ਅੰਧੁਲੇ ਸਬਦ ਸੁਰਤਿ ਨਹੀ ਭਾਈ ॥ddagaree chaal netr fun a(n)dhule sabadh surat nahee bhaiee ||डगरी चाल नेत्र फुनि अंधुले सबद सुरति नही भाई ॥ڈگریِ چال نےتر پھُن اںدھلے سبد سُرت نهیِ بھاای ۔۔

ਸਾਸਤ੍ਰ ਬੇਦ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਹੈ ਮਾਇਆ ਅੰਧੁਲਉ ਧੰਧੁ ਕਮਾਈ ॥੩॥saasatr bedh trai gun hai maiaa a(n)dhulau dha(n)dh kamaiee ||3||सासत्र बेद त्रै गुण है माइआ अंधुलउ धंधु कमाई ॥३॥ساستر بےد ترَے گُݨ هَے مااآ اںدھلا دھںدھ کماای ۔۔۳۔۔

ਖੋਇਓ ਮੂਲੁ ਲਾਭੁ ਕਹ ਪਾਵਸਿ ਦੁਰਮਤਿ ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣੇ ॥khoio mool laabh keh paavas dhuramat giaan vihoone ||खोइओ मूलु लाभु कह पावसि दुरमति गिआन विहूणे ॥کھوااو مُول لابھ که پاوس دُرمت گآن وهُوݨے ۔۔

ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਿ ਰਾਮ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਨਾਨਕ ਸਾਚਿ ਪਤੀਣੇ ॥੪॥੪॥੫॥sabadh beechaar raam ras chaakhiaa naanak saach pateene ||4||4||5||सबदु बीचारि राम रसु चाखिआ नानक साचि पतीणे ॥४॥४॥५॥سبد بیِچار رام رس چاکھآ نانک ساچ پتیِݨے ۔۔۴۔۔۴۔۔۵۔۔

ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੧ ॥bhairau mahalaa pehilaa ||भैरउ महला १ ॥بھَےرا مهلا ۱ ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸੰਗਿ ਰਹੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਰਾਮੁ ਰਸਨਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ॥gur kai sa(n)g rahai dhin raatee raam rasan ra(n)g raataa ||गुर कै संगि रहै दिनु राती रामु रसनि रंगि राता ॥گُر کَے سںگ رهَے دن راتیِ رام رسن رںگ راتا ۔۔

ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਣਸਿ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣਸਿ ਅੰਤਰਿ ਜਾਣਿ ਪਛਾਤਾ ॥੧॥avar na jaanas sabadh pachhaanas a(n)tar jaan pachhaataa ||1||अवरु न जाणसि सबदु पछाणसि अंतरि जाणि पछाता ॥१॥اور ن جاݨس سبد پچھاݨس اںتر جاݨ پچھاتا ۔۔۱۔۔

ਸੋ ਜਨੁ ਐਸਾ ਮੈ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ॥so jan aaisaa mai man bhaavai ||सो जनु ऐसा मै मनि भावै ॥سو جن اَےسا مَے من بھاوَے ۔۔

ਆਪੁ ਮਾਰਿ ਅਪਰੰਪਰਿ ਰਾਤਾ ਗੁਰ ਕੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥aap maar apara(n)par raataa gur kee kaar kamaavai ||1|| rahaau ||आपु मारि अपरंपरि राता गुर की कार कमावै ॥१॥ रहाउ ॥آپ مار اپرمپر راتا گُر کیِ کار کماوَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਆਦੇਸੋ ॥a(n)tar baahar purakh nira(n)jan aadh purakh aadheso ||अंतरि बाहरि पुरखु निरंजनु आदि पुरखु आदेसो ॥اںتر باهر پُرکھ نرںجن آد پُرکھ آدےسو ۔۔

ਘਟ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਚੁ ਵੇਸੋ ॥੨॥ghaT ghaT a(n)tar sarab nira(n)tar rav rahiaa sach veso ||2||घट घट अंतरि सरब निरंतरि रवि रहिआ सचु वेसो ॥२॥گھٹ گھٹ اںتر سرب نرںتر رو رهِآ سچ وےسو ۔۔۲۔۔