Ang 1124 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੨੪)

ਚਲਤ ਕਤ ਟੇਢੇ ਟੇਢੇ ਟੇਢੇ ॥chalat kat Tedde Tedde Tedde ||चलत कत टेढे टेढे टेढे ॥چلت کت ٹےڈھے ٹےڈھے ٹےڈھے ۔۔

ਅਸਤਿ ਚਰਮ ਬਿਸਟਾ ਕੇ ਮੂੰਦੇ ਦੁਰਗੰਧ ਹੀ ਕੇ ਬੇਢੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥asat charam bisaTaa ke moo(n)dhe dhuraga(n)dh hee ke bedde ||1|| rahaau ||असति चरम बिसटा के मूँदे दुरगंध ही के बेढे ॥१॥ रहाउ ॥است چرم بسٹا کے مُوںدے دُرگںدھ هیِ کے بےڈھے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਰਾਮ ਨ ਜਪਹੁ ਕਵਨ ਭ੍ਰਮ ਭੂਲੇ ਤੁਮ ਤੇ ਕਾਲੁ ਨ ਦੂਰੇ ॥raam na japahu kavan bhram bhoole tum te kaal na dhoore ||राम न जपहु कवन भ्रम भूले तुम ते कालु न दूरे ॥رام ن جپهُ کون بھرم بھُولے تُم تے کال ن دُورے ۔۔

ਅਨਿਕ ਜਤਨ ਕਰਿ ਇਹੁ ਤਨੁ ਰਾਖਹੁ ਰਹੈ ਅਵਸਥਾ ਪੂਰੇ ॥੨॥anik jatan kar ih tan raakhahu rahai avasathaa poore ||2||अनिक जतन करि इहु तनु राखहु रहै अवसथा पूरे ॥२॥انک جتن کرِ اهُ تن راکھهُ رهَے اوستھا پُورے ۔۔۲۔۔

ਆਪਨ ਕੀਆ ਕਛੂ ਨ ਹੋਵੈ ਕਿਆ ਕੋ ਕਰੈ ਪਰਾਨੀ ॥aapan keeaa kachhoo na hovai kiaa ko karai paraanee ||आपन कीआ कछू न होवै किआ को करै परानी ॥آپن کیِآ کچھُو ن هووَے کآ کو کرَے پرانیِ ۔۔

ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੈ ਏਕੋ ਨਾਮੁ ਬਖਾਨੀ ॥੩॥jaa tis bhaavai satigur bheTai eko naam bakhaanee ||3||जा तिसु भावै सतिगुरु भेटै एको नामु बखानी ॥३॥جا تس بھاوَے ستگر بھےٹَے اےکو نام بکھانیِ ۔۔۳۔۔

ਬਲੂਆ ਕੇ ਘਰੂਆ ਮਹਿ ਬਸਤੇ ਫੁਲਵਤ ਦੇਹ ਅਇਆਨੇ ॥balooaa ke gharooaa meh basate fulavat dheh iaane ||बलूआ के घरूआ महि बसते फुलवत देह अइआने ॥بلُوآ کے گھرُوآ مهِ بستے پھُلوت دےه اایانے ۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਜਿਹ ਰਾਮੁ ਨ ਚੇਤਿਓ ਬੂਡੇ ਬਹੁਤੁ ਸਿਆਨੇ ॥੪॥੪॥kahu kabeer jeh raam na chetio boodde bahut siaane ||4||4||कहु कबीर जिह रामु न चेतिओ बूडे बहुतु सिआने ॥४॥४॥کهُ کبیِر جه رام ن چےتاو بُوڈے بهُت سآنے ۔۔۴۔۔۴۔۔

ਟੇਢੀ ਪਾਗ ਟੇਢੇ ਚਲੇ ਲਾਗੇ ਬੀਰੇ ਖਾਨ ॥Teddee paag Tedde chale laage beere khaan ||टेढी पाग टेढे चले लागे बीरे खान ॥ٹےڈھیِ پاگ ٹےڈھے چلے لاگے بیِرے کھان ۔۔

ਭਾਉ ਭਗਤਿ ਸਿਉ ਕਾਜੁ ਨ ਕਛੂਐ ਮੇਰੋ ਕਾਮੁ ਦੀਵਾਨ ॥੧॥bhaau bhagat siau kaaj na kachhooaai mero kaam dheevaan ||1||भाउ भगति सिउ काजु न कछूऐ मेरो कामु दीवान ॥१॥بھاا بھگت سا کاج ن کچھُواَے مےرو کام دیِوان ۔۔۱۔۔

ਰਾਮੁ ਬਿਸਾਰਿਓ ਹੈ ਅਭਿਮਾਨਿ ॥raam bisaario hai abhimaan ||रामु बिसारिओ है अभिमानि ॥رام بساراو هَے ابھمان ۔۔

ਕਨਿਕ ਕਾਮਨੀ ਮਹਾ ਸੁੰਦਰੀ ਪੇਖਿ ਪੇਖਿ ਸਚੁ ਮਾਨਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kanik kaamanee mahaa su(n)dharee pekh pekh sach maan ||1|| rahaau ||कनिक कामनी महा सुँदरी पेखि पेखि सचु मानि ॥१॥ रहाउ ॥کنک کامنیِ مها سُںدریِ پےکھ پےکھ سچ مان ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਲਾਲਚ ਝੂਠ ਬਿਕਾਰ ਮਹਾ ਮਦ ਇਹ ਬਿਧਿ ਅਉਧ ਬਿਹਾਨਿ ॥laalach jhooTh bikaar mahaa madh ieh bidh aaudh bihaan ||लालच झूठ बिकार महा मद इह बिधि अउध बिहानि ॥لالچ جھُوٹھ بکار مها مد اه بدھ اادھ بهان ۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਅੰਤ ਕੀ ਬੇਰ ਆਇ ਲਾਗੋ ਕਾਲੁ ਨਿਦਾਨਿ ॥੨॥੫॥keh kabeer a(n)t kee ber aai laago kaal nidhaan ||2||5||कहि कबीर अंत की बेर आइ लागो कालु निदानि ॥२॥५॥کهِ کبیِر اںت کیِ بےر آا لاگو کال ندان ۔۔۲۔۔۵۔۔

ਚਾਰਿ ਦਿਨ ਅਪਨੀ ਨਉਬਤਿ ਚਲੇ ਬਜਾਇ ॥chaar dhin apanee naubat chale bajai ||चारि दिन अपनी नउबति चले बजाइ ॥چار دن اپنیِ نابت چلے بجاا ۔۔

ਇਤਨਕੁ ਖਟੀਆ ਗਠੀਆ ਮਟੀਆ ਸੰਗਿ ਨ ਕਛੁ ਲੈ ਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥eitanak khaTeeaa gaTheeaa maTeeaa sa(n)g na kachh lai jai ||1|| rahaau ||इतनकु खटीआ गठीआ मटीआ संगि न कछु लै जाइ ॥१॥ रहाउ ॥ِاتنک کھٹیِآ گٹھیِآ مٹیِآ سںگ ن کچھ لَے جاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਦਿਹਰੀ ਬੈਠੀ ਮਿਹਰੀ ਰੋਵੈ ਦੁਆਰੈ ਲਉ ਸੰਗਿ ਮਾਇ ॥dhiharee baiThee miharee rovai dhuaarai lau sa(n)g mai ||दिहरी बैठी मिहरी रोवै दुआरै लउ संगि माइ ॥دِهریِ بَےٹھیِ مهریِ رووَے دُآرَے لا سںگ ماا ۔۔

ਮਰਹਟ ਲਗਿ ਸਭੁ ਲੋਗੁ ਕੁਟੰਬੁ ਮਿਲਿ ਹੰਸੁ ਇਕੇਲਾ ਜਾਇ ॥੧॥marahaT lag sabh log kuTa(n)b mil ha(n)s ikelaa jai ||1||मरहट लगि सभु लोगु कुटंबु मिलि हंसु इकेला जाइ ॥१॥مرهٹ لگ سبھ لوگ کُٹںب ملِ هںس اکےلا جاِا ۔۔۱۔۔

ਵੈ ਸੁਤ ਵੈ ਬਿਤ ਵੈ ਪੁਰ ਪਾਟਨ ਬਹੁਰਿ ਨ ਦੇਖੈ ਆਇ ॥vai sut vai bit vai pur paaTan bahur na dhekhai aai ||वै सुत वै बित वै पुर पाटन बहुरि न देखै आइ ॥وَے سُت وَے بت وَے پُر پاٹن بهُر ن دےکھَے آا ۔۔

ਕਹਤੁ ਕਬੀਰੁ ਰਾਮੁ ਕੀ ਨ ਸਿਮਰਹੁ ਜਨਮੁ ਅਕਾਰਥੁ ਜਾਇ ॥੨॥੬॥kahat kabeer raam kee na simarahu janam akaarath jai ||2||6||कहतु कबीरु रामु की न सिमरहु जनमु अकारथु जाइ ॥२॥६॥کهت کبیِر رام کیِ ن سمرهُ جنم اکارتھ جاِا ۔۔۲۔۔۶۔۔

ਰਾਗੁ ਕੇਦਾਰਾ ਬਾਣੀ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀਉ ਕੀraag kedhaaraa baanee ravidhaas jeeau keeरागु केदारा बाणी रविदास जीउ कीراگ کےدارا باݨیِ روداس جیِا کیِ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਖਟੁ ਕਰਮ ਕੁਲ ਸੰਜੁਗਤੁ ਹੈ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਹਿਰਦੈ ਨਾਹਿ ॥khaT karam kul sa(n)jugat hai har bhagat hiradhai naeh ||खटु करम कुल संजुगतु है हरि भगति हिरदै नाहि ॥کھٹ کرم کُل سںجگت هَے هر بھگت هردَے ناه ۔۔

ਚਰਨਾਰਬਿੰਦ ਨ ਕਥਾ ਭਾਵੈ ਸੁਪਚ ਤੁਲਿ ਸਮਾਨਿ ॥੧॥charanaarabi(n)dh na kathaa bhaavai supach tul samaan ||1||चरनारबिंद न कथा भावै सुपच तुलि समानि ॥१॥چرناربںد ن کتھا بھاوَے سُپچ تُل سمان ۔۔۱۔۔

ਰੇ ਚਿਤ ਚੇਤਿ ਚੇਤ ਅਚੇਤ ॥re chit chet chet achet ||रे चित चेति चेत अचेत ॥رے چت چےت چےت اچےت ۔۔

ਕਾਹੇ ਨ ਬਾਲਮੀਕਹਿ ਦੇਖ ॥kaahe na baalameekeh dhekh ||काहे न बालमीकहि देख ॥کاهے ن بالمیِکه دےکھ ۔۔

ਕਿਸੁ ਜਾਤਿ ਤੇ ਕਿਹ ਪਦਹਿ ਅਮਰਿਓ ਰਾਮ ਭਗਤਿ ਬਿਸੇਖ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kis jaat te keh padheh amario raam bhagat bisekh ||1|| rahaau ||किसु जाति ते किह पदहि अमरिओ राम भगति बिसेख ॥१॥ रहाउ ॥کِس جات تے که پده امراو رام بھگت بسےکھ ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਸੁਆਨ ਸਤ੍ਰੁ ਅਜਾਤੁ ਸਭ ਤੇ ਕ੍ਰਿ੍ਰਸ੍ਨ ਲਾਵੈ ਹੇਤੁ ॥suaan satr ajaat sabh te kirarasan laavai het ||सुआन सत्रु अजातु सभ ते कृ्रस्न लावै हेतु ॥سُآن سترü اجات سبھ تے ک®®سن لاوَے هےت ۔۔

ਲੋਗੁ ਬਪੁਰਾ ਕਿਆ ਸਰਾਹੈ ਤੀਨਿ ਲੋਕ ਪ੍ਰਵੇਸ ॥੨॥log bapuraa kiaa saraahai teen lok praves ||2||लोगु बपुरा किआ सराहै तीनि लोक प्रवेस ॥२॥لوگ بپرا کآ سراهَے تیٍن لوک پروےس ۔۔۲۔۔

ਅਜਾਮਲੁ ਪਿੰਗੁਲਾ ਲੁਭਤੁ ਕੁੰਚਰੁ ਗਏ ਹਰਿ ਕੈ ਪਾਸਿ ॥ajaamal pi(n)gulaa lubhat ku(n)char ge har kai paas ||अजामलु पिंगुला लुभतु कुँचरु गए हरि कै पासि ॥اجامل پںگلا لُبھت کُںچر گاے هر کَے پاس ۔۔

ਐਸੇ ਦੁਰਮਤਿ ਨਿਸਤਰੇ ਤੂ ਕਿਉ ਨ ਤਰਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ॥੩॥੧॥aaise dhuramat nisatare too kiau na tareh ravidhaas ||3||1||ऐसे दुरमति निसतरे तू किउ न तरहि रविदास ॥३॥१॥اَےسے دُرمت نسترے تُو کا ن تره روداس ۔۔۳۔۔۱۔۔