Ang 1123 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੨੩)

ਰਾਗੁ ਕੇਦਾਰਾ ਬਾਣੀ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਕੀraag kedhaaraa baanee kabeer jeeau keeरागु केदारा बाणी कबीर जीउ कीراگ کےدارا باݨیِ کبیِر جیِا کیِ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਉਸਤਤਿ ਨਿੰਦਾ ਦੋਊ ਬਿਬਰਜਿਤ ਤਜਹੁ ਮਾਨੁ ਅਭਿਮਾਨਾ ॥ausatat ni(n)dhaa dhouoo bibarajit tajahu maan abhimaanaa ||उसतति निंदा दोऊ बिबरजित तजहु मानु अभिमाना ॥اُستت نںدا دواُو ببرجت تجهُ مان ابھمانا ۔۔

ਲੋਹਾ ਕੰਚਨੁ ਸਮ ਕਰਿ ਜਾਨਹਿ ਤੇ ਮੂਰਤਿ ਭਗਵਾਨਾ ॥੧॥lohaa ka(n)chan sam kar jaaneh te moorat bhagavaanaa ||1||लोहा कंचनु सम करि जानहि ते मूरति भगवाना ॥१॥لوها کںچن سم کر جانه تے مُورت بھگوانا ۔۔۱۔۔

ਤੇਰਾ ਜਨੁ ਏਕੁ ਆਧੁ ਕੋਈ ॥teraa jan ek aadh koiee ||तेरा जनु एकु आधु कोई ॥تےرا جن اےک آدھ کوای ۔۔

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਲੋਭੁ ਮੋਹੁ ਬਿਬਰਜਿਤ ਹਰਿ ਪਦੁ ਚੀਨੑੈ ਸੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kaam karodh lobh moh bibarajit har padh cheen(h)ai soiee ||1|| rahaau ||कामु क्रोधु लोभु मोहु बिबरजित हरि पदु चीन्नै सोई ॥१॥ रहाउ ॥کام ک®ودھ لوبھ موهُ ببرجت هر پد چیٍنھَے سوای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਰਜ ਗੁਣ ਤਮ ਗੁਣ ਸਤ ਗੁਣ ਕਹੀਐ ਇਹ ਤੇਰੀ ਸਭ ਮਾਇਆ ॥raj gun tam gun sat gun kaheeaai ieh teree sabh maiaa ||रज गुण तम गुण सत गुण कहीऐ इह तेरी सभ माइआ ॥رج گُݨ تم گُݨ ست گُݨ کهیِاَے اه تےریِ سبھ ماایا ۔۔

ਚਉਥੇ ਪਦ ਕਉ ਜੋ ਨਰੁ ਚੀਨੑੈ ਤਿਨੑ ਹੀ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ॥੨॥chauthe padh kau jo nar cheen(h)ai tin(h) hee param padh paiaa ||2||चउथे पद कउ जो नरु चीन्नै तिन्न ही परम पदु पाइआ ॥२॥چاتھے پد کا جو نر چیٍنھَے تنھ هیِ پرم پد پاایا ۔۔۲۔۔

ਤੀਰਥ ਬਰਤ ਨੇਮ ਸੁਚਿ ਸੰਜਮ ਸਦਾ ਰਹੈ ਨਿਹਕਾਮਾ ॥teerath barat nem such sa(n)jam sadhaa rahai nihakaamaa ||तीरथ बरत नेम सुचि संजम सदा रहै निहकामा ॥تیِرتھ برت نےم سُچ سںجم سدا رهَے نهکاما ۔۔

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਰੁ ਮਾਇਆ ਭ੍ਰਮੁ ਚੂਕਾ ਚਿਤਵਤ ਆਤਮ ਰਾਮਾ ॥੩॥tirasanaa ar maiaa bhram chookaa chitavat aatam raamaa ||3||तृसना अरु माइआ भ्रमु चूका चितवत आतम रामा ॥३॥تِرسنا ار ماایا بھرم چُوکا چتوت آتم راما ۔۔۳۔۔

ਜਿਹ ਮੰਦਰਿ ਦੀਪਕੁ ਪਰਗਾਸਿਆ ਅੰਧਕਾਰੁ ਤਹ ਨਾਸਾ ॥jeh ma(n)dhar dheepak paragaasiaa a(n)dhakaar teh naasaa ||जिह मंदरि दीपकु परगासिआ अंधकारु तह नासा ॥جِه مںدر دیِپک پرگاسآ اںدھکار ته ناسا ۔۔

ਨਿਰਭਉ ਪੂਰਿ ਰਹੇ ਭ੍ਰਮੁ ਭਾਗਾ ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਜਨ ਦਾਸਾ ॥੪॥੧॥nirabhau poor rahe bhram bhaagaa keh kabeer jan dhaasaa ||4||1||निरभउ पूरि रहे भ्रमु भागा कहि कबीर जन दासा ॥४॥१॥نِربھا پُور رهے بھرم بھاگا کهِ کبیِر جن داسا ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਕਿਨਹੀ ਬਨਜਿਆ ਕਾਂਸੀ ਤਾਂਬਾ ਕਿਨਹੀ ਲਉਗ ਸੁਪਾਰੀ ॥kinahee banajiaa kaa(n)see taa(n)baa kinahee laug supaaree ||किनही बनजिआ काँसी ताँबा किनही लउग सुपारी ॥کٍنهیِ بنجآ کاںسیِ تاںبا کنهیِ لاگ سُپاریِ ۔۔

ਸੰਤਹੁ ਬਨਜਿਆ ਨਾਮੁ ਗੋਬਿਦ ਕਾ ਐਸੀ ਖੇਪ ਹਮਾਰੀ ॥੧॥sa(n)tahu banajiaa naam gobidh kaa aaisee khep hamaaree ||1||संतहु बनजिआ नामु गोबिद का ऐसी खेप हमारी ॥१॥سںتهُ بنجآ نام گوبد کا اَےسیِ کھےپ هماریِ ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਕੇ ਬਿਆਪਾਰੀ ॥har ke naam ke biaapaaree ||हरि के नाम के बिआपारी ॥هر کے نام کے بآپاریِ ۔۔

ਹੀਰਾ ਹਾਥਿ ਚੜਿਆ ਨਿਰਮੋਲਕੁ ਛੂਟਿ ਗਈ ਸੰਸਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥heeraa haath chaRiaa niramolak chhooT giee sa(n)saaree ||1|| rahaau ||हीरा हाथि चड़िआ निरमोलकु छूटि गई संसारी ॥१॥ रहाउ ॥هیِرا هاتھ چڑآ نرمولک چھُوٹ گای سںساریِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਾਚੇ ਲਾਏ ਤਉ ਸਚ ਲਾਗੇ ਸਾਚੇ ਕੇ ਬਿਉਹਾਰੀ ॥saache laae tau sach laage saache ke biauhaaree ||साचे लाए तउ सच लागे साचे के बिउहारी ॥ساچے لااے تا سچ لاگے ساچے کے باهاریِ ۔۔

ਸਾਚੀ ਬਸਤੁ ਕੇ ਭਾਰ ਚਲਾਏ ਪਹੁਚੇ ਜਾਇ ਭੰਡਾਰੀ ॥੨॥saachee basat ke bhaar chalaae pahuche jai bha(n)ddaaree ||2||साची बसतु के भार चलाए पहुचे जाइ भंडारी ॥२॥ساچیِ بست کے بھار چلااے پهُچے جاا بھںڈاریِ ۔۔۲۔۔

ਆਪਹਿ ਰਤਨ ਜਵਾਹਰ ਮਾਨਿਕ ਆਪੈ ਹੈ ਪਾਸਾਰੀ ॥aapeh ratan javaahar maanik aapai hai paasaaree ||आपहि रतन जवाहर मानिक आपै है पासारी ॥آپه رتن جواهر مانک آپَے هَے پاساریِ ۔۔

ਆਪੈ ਦਹ ਦਿਸ ਆਪ ਚਲਾਵੈ ਨਿਹਚਲੁ ਹੈ ਬਿਆਪਾਰੀ ॥੩॥aapai dheh dhis aap chalaavai nihachal hai biaapaaree ||3||आपै दह दिस आप चलावै निहचलु है बिआपारी ॥३॥آپَے ده دس آپ چلاوَے نهچل هَے بآپاریِ ۔۔۳۔۔

ਮਨੁ ਕਰਿ ਬੈਲੁ ਸੁਰਤਿ ਕਰਿ ਪੈਡਾ ਗਿਆਨ ਗੋਨਿ ਭਰਿ ਡਾਰੀ ॥man kar bail surat kar paiddaa giaan gon bhar ddaaree ||मनु करि बैलु सुरति करि पैडा गिआन गोनि भरि डारी ॥من کر بَےل سُرت کرِ پَےڈا گآن گون بھرِ ڈاریِ ۔۔

ਕਹਤੁ ਕਬੀਰੁ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਸੰਤਹੁ ਨਿਬਹੀ ਖੇਪ ਹਮਾਰੀ ॥੪॥੨॥kahat kabeer sunahu re sa(n)tahu nibahee khep hamaaree ||4||2||कहतु कबीरु सुनहु रे संतहु निबही खेप हमारी ॥४॥२॥کهت کبیِر سُنهُ رے سںتهُ نبهیِ کھےپ هماریِ ۔۔۴۔۔۲۔۔

ਰੀ ਕਲਵਾਰਿ ਗਵਾਰਿ ਮੂਢ ਮਤਿ ਉਲਟੋ ਪਵਨੁ ਫਿਰਾਵਉ ॥ree kalavaar gavaar moodd mat ulaTo pavan firaavau ||री कलवारि गवारि मूढ मति उलटो पवनु फिरावउ ॥ریِ کلوار گوار مُوڈھ مت اُلٹو پون پھراوا ۔۔

ਮਨੁ ਮਤਵਾਰ ਮੇਰ ਸਰ ਭਾਠੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਧਾਰ ਚੁਆਵਉ ॥੧॥man matavaar mer sar bhaaThee a(n)mirat dhaar chuaavau ||1||मनु मतवार मेर सर भाठी अंमृत धार चुआवउ ॥१॥من متوار مےر سر بھاٹھیِ اںمرت دھار چُآوا ۔۔۱۔۔

ਬੋਲਹੁ ਭਈਆ ਰਾਮ ਕੀ ਦੁਹਾਈ ॥bolahu bhieeaa raam kee dhuhaiee ||बोलहु भईआ राम की दुहाई ॥بولهُ بھایآ رام کیِ دُهاای ۔۔

ਪੀਵਹੁ ਸੰਤ ਸਦਾ ਮਤਿ ਦੁਰਲਭ ਸਹਜੇ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥peevahu sa(n)t sadhaa mat dhuralabh sahaje piaas bujhaiee ||1|| rahaau ||पीवहु संत सदा मति दुरलभ सहजे पिआस बुझाई ॥१॥ रहाउ ॥پیِوهُ سںت سدا مت دُرلبھ سهجے پآس بُجھاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਭੈ ਬਿਚਿ ਭਾਉ ਭਾਇ ਕੋਊ ਬੂਝਹਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਾਵੈ ਭਾਈ ॥bhai bich bhaau bhai kouoo boojheh har ras paavai bhaiee ||भै बिचि भाउ भाइ कोऊ बूझहि हरि रसु पावै भाई ॥بھَے بچ بھاا بھاا کواُو بُوجھه هرِ رس پاوَے بھاای ۔۔

ਜੇਤੇ ਘਟ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਭ ਹੀ ਮਹਿ ਭਾਵੈ ਤਿਸਹਿ ਪੀਆਈ ॥੨॥jete ghaT a(n)mrit sabh hee meh bhaavai tiseh peeaaiee ||2||जेते घट अंमृतु सभ ही महि भावै तिसहि पीआई ॥२॥جےتے گھٹ اںمرت سبھ هیِ مهِ بھاوَے تسه پیِآای ۔۔۲۔۔

ਨਗਰੀ ਏਕੈ ਨਉ ਦਰਵਾਜੇ ਧਾਵਤੁ ਬਰਜਿ ਰਹਾਈ ॥nagaree ekai nau dharavaaje dhaavat baraj rahaiee ||नगरी एकै नउ दरवाजे धावतु बरजि रहाई ॥نگریِ اےکَے نا درواجے دھاوت برج رهاای ۔۔

ਤ੍ਰਿਕੁਟੀ ਛੂਟੈ ਦਸਵਾ ਦਰੁ ਖੂਲੑੈ ਤਾ ਮਨੁ ਖੀਵਾ ਭਾਈ ॥੩॥tirakuTee chhooTai dhasavaa dhar khool(h)ai taa man kheevaa bhaiee ||3||तृकुटी छूटै दसवा दरु खूल्लै ता मनु खीवा भाई ॥३॥تِرکٹیِ چھُوٹَے دسوا در کھُولھَے تا من کھیِوا بھاای ۔۔۳۔۔

ਅਭੈ ਪਦ ਪੂਰਿ ਤਾਪ ਤਹ ਨਾਸੇ ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਬੀਚਾਰੀ ॥abhai padh poor taap teh naase keh kabeer beechaaree ||अभै पद पूरि ताप तह नासे कहि कबीर बीचारी ॥ابھَے پد پُور تاپ ته ناسے کهِ کبیِر بیِچاریِ ۔۔

ਉਬਟ ਚਲੰਤੇ ਇਹੁ ਮਦੁ ਪਾਇਆ ਜੈਸੇ ਖੋਂਦ ਖੁਮਾਰੀ ॥੪॥੩॥aubaT chala(n)te ih madh paiaa jaise kho(n)dh khumaaree ||4||3||उबट चलंते इहु मदु पाइआ जैसे खोंद खुमारी ॥४॥३॥اُبٹ چلµتے اهُ مد پاایا جَےسے کھوںد کھُماریِ ۔۔۴۔۔۳۔۔

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਕੇ ਲੀਨੇ ਗਤਿ ਨਹੀ ਏਕੈ ਜਾਨੀ ॥kaam karodh tirasanaa ke leene gat nahee ekai jaanee ||काम क्रोध तृसना के लीने गति नही एकै जानी ॥کام ک®ودھ ترسنا کے لیٍنے گت نهیِ اےکَے جانیِ ۔۔

ਫੂਟੀ ਆਖੈ ਕਛੂ ਨ ਸੂਝੈ ਬੂਡਿ ਮੂਏ ਬਿਨੁ ਪਾਨੀ ॥੧॥fooTee aakhai kachhoo na soojhai boodd mooe bin paanee ||1||फूटी आखै कछू न सूझै बूडि मूए बिनु पानी ॥१॥پھُوٹیِ آکھَے کچھُو ن سُوجھَے بُوڈ مُواے بن پانیِ ۔۔۱۔۔