Ang 1122 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੨੨)

ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਕੀ ਮਨ ਰੁਚੈ ॥har ke naam kee man ruchai ||हरि के नाम की मन रुचै ॥هر کے نام کیِ من رُچَے ۔۔

ਕੋਟਿ ਸਾਂਤਿ ਅਨੰਦ ਪੂਰਨ ਜਲਤ ਛਾਤੀ ਬੁਝੈ ॥ ਰਹਾਉ ॥koT saa(n)t ana(n)dh pooran jalat chhaatee bujhai || rahaau ||कोटि साँति अनंद पूरन जलत छाती बुझै ॥ रहाउ ॥کوٹ ساںت انµد پُورن جلت چھاتیِ بُجھَے ۔۔ رهاا ۔۔

ਸੰਤ ਮਾਰਗਿ ਚਲਤ ਪ੍ਰਾਨੀ ਪਤਿਤ ਉਧਰੇ ਮੁਚੈ ॥sa(n)t maarag chalat praanee patit udhare muchai ||संत मारगि चलत प्रानी पतित उधरे मुचै ॥سںت مارگ چلت پرانیِ پتت اُدھرے مُچَے ۔۔

ਰੇਨੁ ਜਨ ਕੀ ਲਗੀ ਮਸਤਕਿ ਅਨਿਕ ਤੀਰਥ ਸੁਚੈ ॥੧॥ren jan kee lagee masatak anik teerath suchai ||1||रेनु जन की लगी मसतकि अनिक तीरथ सुचै ॥१॥رےن جن کیِ لگیِ مستک انک تیِرتھ سُچَے ۔۔۱۔۔

ਚਰਨ ਕਮਲ ਧਿਆਨ ਭੀਤਰਿ ਘਟਿ ਘਟਹਿ ਸੁਆਮੀ ਸੁਝੈ ॥charan kamal dhiaan bheetar ghaT ghaTeh suaamee sujhai ||चरन कमल धिआन भीतरि घटि घटहि सुआमी सुझै ॥چرن کمل دھآن بھیِتر گھٹ گھٹه سُآمیِ سُجھَے ۔۔

ਸਰਨਿ ਦੇਵ ਅਪਾਰ ਨਾਨਕ ਬਹੁਰਿ ਜਮੁ ਨਹੀ ਲੁਝੈ ॥੨॥੭॥੧੫॥saran dhev apaar naanak bahur jam nahee lujhai ||2||7||15||सरनि देव अपार नानक बहुरि जमु नही लुझै ॥२॥७॥१५॥سرن دےو اپار نانک بهُر جم نهیِ لُجھَے ۔۔۲۔۔۷۔۔۱۵۔۔

ਕੇਦਾਰਾ ਛੰਤ ਮਹਲਾ ੫kedhaaraa chha(n)t mahalaa panjavaaकेदारा छंत महला ५کےدارا چھںت مهلا ۵

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਮਿਲੁ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪਿਆਰਿਆ ॥ ਰਹਾਉ ॥mil mere preetam piaariaa || rahaau ||मिलु मेरे प्रीतम पिआरिआ ॥ रहाउ ॥مِل مےرے پریِتم پآرآ ۔۔ رهاا ۔۔

ਪੂਰਿ ਰਹਿਆ ਸਰਬਤ੍ਰ ਮੈ ਸੋ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤਾ ॥poor rahiaa sarabatr mai so purakh bidhaataa ||पूरि रहिआ सरबत्र मै सो पुरखु बिधाता ॥پُور رهِآ سربتر مَے سو پُرکھ بدھاتا ۔۔

ਮਾਰਗੁ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਹਰਿ ਕੀਆ ਸੰਤਨ ਸੰਗਿ ਜਾਤਾ ॥maarag prabh kaa har keeaa sa(n)tan sa(n)g jaataa ||मारगु प्रभ का हरि कीआ संतन संगि जाता ॥مارگ پربھ کا هر کیِآ سںتن سںگ جاتا ۔۔

ਸੰਤਨ ਸੰਗਿ ਜਾਤਾ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤਾ ਘਟਿ ਘਟਿ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਿਆ ॥sa(n)tan sa(n)g jaataa purakh bidhaataa ghaT ghaT nadhar nihaaliaa ||संतन संगि जाता पुरखु बिधाता घटि घटि नदरि निहालिआ ॥سںتن سںگ جاتا پُرکھ بدھاتا گھٹ گھٹِ ندر نهالآ ۔۔

ਜੋ ਸਰਨੀ ਆਵੈ ਸਰਬ ਸੁਖ ਪਾਵੈ ਤਿਲੁ ਨਹੀ ਭੰਨੈ ਘਾਲਿਆ ॥jo saranee aavai sarab sukh paavai til nahee bha(n)nai ghaaliaa ||जो सरनी आवै सरब सुख पावै तिलु नही भंनै घालिआ ॥جو سرنیِ آوَے سرب سُکھ پاوَے تل نهیِ بھنَّے گھالآ ۔۔

ਹਰਿ ਗੁਣ ਨਿਧਿ ਗਾਏ ਸਹਜ ਸੁਭਾਏ ਪ੍ਰੇਮ ਮਹਾ ਰਸ ਮਾਤਾ ॥har gun nidh gaae sahaj subhaae prem mahaa ras maataa ||हरि गुण निधि गाए सहज सुभाए प्रेम महा रस माता ॥هر گُݨ ندھِ گااے سهج سُبھااے پرےم مها رس ماتا ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ਤੂ ਪੂਰਨ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤਾ ॥੧॥naanak dhaas teree saranaiee too pooran purakh bidhaataa ||1||नानक दास तेरी सरणाई तू पूरन पुरखु बिधाता ॥१॥نانک داس تےریِ سرݨاای تُو پُورن پُرکھ بدھاتا ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਜਨ ਬੇਧਿਆ ਸੇ ਆਨ ਕਤ ਜਾਹੀ ॥har prem bhagat jan bedhiaa se aan kat jaahee ||हरि प्रेम भगति जन बेधिआ से आन कत जाही ॥هر پرےم بھگت جن بےدھآ سے آن کت جاهیِ ۔۔

ਮੀਨੁ ਬਿਛੋਹਾ ਨਾ ਸਹੈ ਜਲ ਬਿਨੁ ਮਰਿ ਪਾਹੀ ॥meen bichhohaa naa sahai jal bin mar paahee ||मीनु बिछोहा ना सहै जल बिनु मरि पाही ॥میٍن بچھوها نا سهَے جل بن مر پاهیِ ۔۔

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਕਿਉ ਰਹੀਐ ਦੂਖ ਕਿਨਿ ਸਹੀਐ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਬੂੰਦ ਪਿਆਸਿਆ ॥har bin kiau raheeaai dhookh kin saheeaai chaatirak boo(n)dh piaasiaa ||हरि बिनु किउ रहीऐ दूख किनि सहीऐ चातृक बूँद पिआसिआ ॥هر بن کا رهیِاَے دُوکھ کنِ سهیِاَے چاترک بُوںد پآسآ ۔۔

ਕਬ ਰੈਨਿ ਬਿਹਾਵੈ ਚਕਵੀ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ਸੂਰਜ ਕਿਰਣਿ ਪ੍ਰਗਾਸਿਆ ॥kab rain bihaavai chakavee sukh paavai sooraj kiran pragaasiaa ||कब रैनि बिहावै चकवी सुखु पावै सूरज किरणि प्रगासिआ ॥کب رَےن بهاوَے چکویِ سُکھ پاوَے سُورج کرݨ پرگاسآ ۔۔

ਹਰਿ ਦਰਸਿ ਮਨੁ ਲਾਗਾ ਦਿਨਸੁ ਸਭਾਗਾ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਹੀ ॥har dharas man laagaa dhinas sabhaagaa anadhin har gun gaahee ||हरि दरसि मनु लागा दिनसु सभागा अनदिनु हरि गुण गाही ॥هر درس من لاگا دنس سبھاگا اندن هرِ گُݨ گاهیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਕਤ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰਾਣ ਟਿਕਾਹੀ ॥੨॥naanak dhaas kahai bena(n)tee kat har bin praan Tikaahee ||2||नानक दासु कहै बेनंती कत हरि बिनु प्राण टिकाही ॥२॥نانک داس کهَے بےنµتیِ کت هر بن پراݨ ٹکاهیِ ۔۔۲۔۔

ਸਾਸ ਬਿਨਾ ਜਿਉ ਦੇਹੁਰੀ ਕਤ ਸੋਭਾ ਪਾਵੈ ॥saas binaa jiau dhehuree kat sobhaa paavai ||सास बिना जिउ देहुरी कत सोभा पावै ॥ساس بنا جا دےهُریِ کت سوبھا پاوَے ۔۔

ਦਰਸ ਬਿਹੂਨਾ ਸਾਧ ਜਨੁ ਖਿਨੁ ਟਿਕਣੁ ਨ ਆਵੈ ॥dharas bihoonaa saadh jan khin Tikan na aavai ||दरस बिहूना साध जनु खिनु टिकणु न आवै ॥درس بهٌا سادھ جن کھن ٹکݨ ن آوَے ۔۔

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਜੋ ਰਹਣਾ ਨਰਕੁ ਸੋ ਸਹਣਾ ਚਰਨ ਕਮਲ ਮਨੁ ਬੇਧਿਆ ॥har bin jo rahanaa narak so sahanaa charan kamal man bedhiaa ||हरि बिनु जो रहणा नरकु सो सहणा चरन कमल मनु बेधिआ ॥هر بن جو رهݨا نرک سو سهݨا چرن کمل من بےدھآ ۔۔

ਹਰਿ ਰਸਿਕ ਬੈਰਾਗੀ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਕਤਹੁ ਨ ਜਾਇ ਨਿਖੇਧਿਆ ॥har rasik bairaagee naam liv laagee katahu na jai nikhedhiaa ||हरि रसिक बैरागी नामि लिव लागी कतहु न जाइ निखेधिआ ॥هر رسِک بَےراگیِ نام لو لاگیِ کتهُ ن جاا نکھےدھآ ۔۔

ਹਰਿ ਸਿਉ ਜਾਇ ਮਿਲਣਾ ਸਾਧਸੰਗਿ ਰਹਣਾ ਸੋ ਸੁਖੁ ਅੰਕਿ ਨ ਮਾਵੈ ॥har siau jai milanaa saadhasa(n)g rahanaa so sukh a(n)k na maavai ||हरि सिउ जाइ मिलणा साधसंगि रहणा सो सुखु अंकि न मावै ॥هر سا جاا ملݨا سادھسںگ رهݨا سو سُکھ اںک ن ماوَے ۔۔

ਹੋਹੁ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਨਾਨਕ ਕੇ ਸੁਆਮੀ ਹਰਿ ਚਰਨਹ ਸੰਗਿ ਸਮਾਵੈ ॥੩॥hoh kirapaal naanak ke suaamee har charaneh sa(n)g samaavai ||3||होहु कृपाल नानक के सुआमी हरि चरनह संगि समावै ॥३॥هوهُ ک®پال نانک کے سُآمیِ هر چرنه سںگ سماوَے ۔۔۳۔۔

ਖੋਜਤ ਖੋਜਤ ਪ੍ਰਭ ਮਿਲੇ ਹਰਿ ਕਰੁਣਾ ਧਾਰੇ ॥khojat khojat prabh mile har karunaa dhaare ||खोजत खोजत प्रभ मिले हरि करुणा धारे ॥کھوجت کھوجت پربھ ملے هر کرݨا دھارے ۔۔

ਨਿਰਗੁਣੁ ਨੀਚੁ ਅਨਾਥੁ ਮੈ ਨਹੀ ਦੋਖ ਬੀਚਾਰੇ ॥niragun neech anaath mai nahee dhokh beechaare ||निरगुणु नीचु अनाथु मै नही दोख बीचारे ॥نِرگݨ نیِچ اناتھ مَے نهیِ دوکھ بیِچارے ۔۔

ਨਹੀ ਦੋਖ ਬੀਚਾਰੇ ਪੂਰਨ ਸੁਖ ਸਾਰੇ ਪਾਵਨ ਬਿਰਦੁ ਬਖਾਨਿਆ ॥nahee dhokh beechaare pooran sukh saare paavan biradh bakhaaniaa ||नही दोख बीचारे पूरन सुख सारे पावन बिरदु बखानिआ ॥نهیِ دوکھ بیِچارے پُورن سُکھ سارے پاون برد بکھانآ ۔۔

ਭਗਤਿ ਵਛਲੁ ਸੁਨਿ ਅੰਚਲੋੁ ਗਹਿਆ ਘਟਿ ਘਟਿ ਪੂਰ ਸਮਾਨਿਆ ॥bhagat vachhal sun a(n)chaluo gahiaa ghaT ghaT poor samaaniaa ||भगति वछलु सुनि अंचलुो गहिआ घटि घटि पूर समानिआ ॥بھگت وچھل سُن اںچلو گهِآ گھٹ گھٹِ پُور سمانآ ۔۔

ਸੁਖ ਸਾਗਰੋੁ ਪਾਇਆ ਸਹਜ ਸੁਭਾਇਆ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੁਖ ਹਾਰੇ ॥sukh saagaruo paiaa sahaj subhaiaa janam maran dhukh haare ||सुख सागरुो पाइआ सहज सुभाइआ जनम मरन दुख हारे ॥سُکھ ساگرو پاایا سهج سُبھاایا جنم مرن دُکھ هارے ۔۔

ਕਰੁ ਗਹਿ ਲੀਨੇ ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਅਪਨੇ ਰਾਮ ਨਾਮ ਉਰਿ ਹਾਰੇ ॥੪॥੧॥kar geh leene naanak dhaas apane raam naam ur haare ||4||1||करु गहि लीने नानक दास अपने राम नाम उरि हारे ॥४॥१॥کر گهِ لیٍنے نانک داس اپنے رام نام اُر هارے ۔۔۴۔۔۱۔۔