Ang 1117 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੧੭)

ਜਾਗਾਤੀਆ ਉਪਾਵ ਸਿਆਣਪ ਕਰਿ ਵੀਚਾਰੁ ਡਿਠਾ ਭੰਨਿ ਬੋਲਕਾ ਸਭਿ ਉਠਿ ਗਇਆ ॥jaagaateeaa upaav siaanap kar veechaar ddiThaa bha(n)n bolakaa sabh uTh giaa ||जागातीआ उपाव सिआणप करि वीचारु डिठा भंनि बोलका सभि उठि गइआ ॥جاگاتیِآ اُپاو سآݨپ کر ویِچار ڈٹھا بھنّ بولکا سبھِ اُٹھ گایا ۔۔

ਤ੍ਰਿਤੀਆ ਆਏ ਸੁਰਸਰੀ ਤਹ ਕਉਤਕੁ ਚਲਤੁ ਭਇਆ ॥੫॥tirateeaa aae surasaree teh kautak chalat bhiaa ||5||तृतीआ आए सुरसरी तह कउतकु चलतु भइआ ॥५॥تِرتیِآ آاے سُرسریِ ته کاتک چلت بھایا ۔۔۵۔۔

ਮਿਲਿ ਆਏ ਨਗਰ ਮਹਾ ਜਨਾ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਓਟ ਗਹੀ ॥mil aae nagar mahaa janaa gur satigur oT gahee ||मिलि आए नगर महा जना गुर सतिगुर ओट गही ॥مِل آاے نگر مها جنا گُر ستگر اوٹ گهیِ ۔۔

ਗੁਰੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਗੁਰੁ ਗੋਵਿਦੁ ਪੁਛਿ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਕੀਤਾ ਸਹੀ ॥gur satigur gur govidh puchh simirat keetaa sahee ||गुरु सतिगुरु गुरु गोविदु पुछि सिमृति कीता सही ॥گُر ستگر گُر گوود پُچھ سمِرت کیِتا سهیِ ۔۔

ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ੍ਰ ਸਭਨੀ ਸਹੀ ਕੀਤਾ ਸੁਕਿ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦਿ ਸ੍ਰੀਰਾਮਿ ਕਰਿ ਗੁਰ ਗੋਵਿਦੁ ਧਿਆਇਆ ॥simirat saasatr sabhanee sahee keetaa suk prahilaadh sreeraam kar gur govidh dhiaaiaa ||सिमृति सासत्र सभनी सही कीता सुकि प्रहिलादि स्रीरामि करि गुर गोविदु धिआइआ ॥سِمرت ساستر سبھنیِ سهیِ کیِتا سُک پرهلاد سریِرام کر گُر گوود دھآایا ۔۔

ਦੇਹੀ ਨਗਰਿ ਕੋਟਿ ਪੰਚ ਚੋਰ ਵਟਵਾਰੇ ਤਿਨ ਕਾ ਥਾਉ ਥੇਹੁ ਗਵਾਇਆ ॥dhehee nagar koT pa(n)ch chor vaTavaare tin kaa thaau theh gavaiaa ||देही नगरि कोटि पंच चोर वटवारे तिन का थाउ थेहु गवाइआ ॥دےهیِ نگر کوٹ پںچ چور وٹوارے تن کا تھاا تھےهُ گواایا ۔۔

ਕੀਰਤਨ ਪੁਰਾਣ ਨਿਤ ਪੁੰਨ ਹੋਵਹਿ ਗੁਰ ਬਚਨਿ ਨਾਨਕਿ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਲਹੀ ॥keeratan puraan nit pu(n)n hoveh gur bachan naanak har bhagat lahee ||कीरतन पुराण नित पुँन होवहि गुर बचनि नानकि हरि भगति लही ॥کیِرتن پُراݨ نت پُنّ هووه گُر بچن نانک هر بھگت لهیِ ۔۔

ਮਿਲਿ ਆਏ ਨਗਰ ਮਹਾ ਜਨਾ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਓਟ ਗਹੀ ॥੬॥੪॥੧੦॥mil aae nagar mahaa janaa gur satigur oT gahee ||6||4||10||मिलि आए नगर महा जना गुर सतिगुर ओट गही ॥६॥४॥१०॥مِل آاے نگر مها جنا گُر ستگر اوٹ گهیِ ۔۔۶۔۔۴۔۔۱۰۔۔

ਤੁਖਾਰੀ ਛੰਤ ਮਹਲਾ ੫tukhaaree chha(n)t mahalaa panjavaaतुखारी छंत महला ५تُکھاریِ چھںت مهلا ۵

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਘੋਲਿ ਘੁਮਾਈ ਲਾਲਨਾ ਗੁਰਿ ਮਨੁ ਦੀਨਾ ॥ghol ghumaiee laalanaa gur man dheenaa ||घोलि घुमाई लालना गुरि मनु दीना ॥گھول گھُماای لالنا گُر من دیٍنا ۔۔

ਸੁਣਿ ਸਬਦੁ ਤੁਮਾਰਾ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਭੀਨਾ ॥sun sabadh tumaaraa meraa man bheenaa ||सुणि सबदु तुमारा मेरा मनु भीना ॥سُݨ سبد تُمارا مےرا من بھیٍنا ۔۔

ਇਹੁ ਮਨੁ ਭੀਨਾ ਜਿਉ ਜਲ ਮੀਨਾ ਲਾਗਾ ਰੰਗੁ ਮੁਰਾਰਾ ॥eih man bheenaa jiau jal meenaa laagaa ra(n)g muraaraa ||इहु मनु भीना जिउ जल मीना लागा रंगु मुरारा ॥ِاهُ من بھیٍنا جا جل میٍنا لاگا رںگ مُرارا ۔۔

ਕੀਮਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਈ ਠਾਕੁਰ ਤੇਰਾ ਮਹਲੁ ਅਪਾਰਾ ॥keemat kahee na jaiee Thaakur teraa mahal apaaraa ||कीमति कही न जाई ठाकुर तेरा महलु अपारा ॥کیِمت کهیِ ن جاای ٹھاکر تےرا مهل اپارا ۔۔

ਸਗਲ ਗੁਣਾ ਕੇ ਦਾਤੇ ਸੁਆਮੀ ਬਿਨਉ ਸੁਨਹੁ ਇਕ ਦੀਨਾ ॥sagal gunaa ke dhaate suaamee binau sunahu ik dheenaa ||सगल गुणा के दाते सुआमी बिनउ सुनहु इक दीना ॥سگل گُݨا کے داتے سُآمیِ بنا سُنهُ اک دیٍنا ۔۔

ਦੇਹੁ ਦਰਸੁ ਨਾਨਕ ਬਲਿਹਾਰੀ ਜੀਅੜਾ ਬਲਿ ਬਲਿ ਕੀਨਾ ॥੧॥dheh dharas naanak balihaaree jeeaRaa bal bal keenaa ||1||देहु दरसु नानक बलिहारी जीअड़ा बलि बलि कीना ॥१॥دےهُ درس نانک بلهاریِ جیِاڑا بلِ بلِ کیٍنا ۔۔۱۔۔

ਇਹੁ ਤਨੁ ਮਨੁ ਤੇਰਾ ਸਭਿ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ॥eih tan man teraa sabh gun tere ||इहु तनु मनु तेरा सभि गुण तेरे ॥ِاهُ تن من تےرا سبھ گُݨ تےرے ۔۔

ਖੰਨੀਐ ਵੰਞਾ ਦਰਸਨ ਤੇਰੇ ॥kha(n)neeaai va(n)n(j)aa dharasan tere ||खंनीऐ वंञा दरसन तेरे ॥کھنّیِاَے وںنجا درسن تےرے ۔۔

ਦਰਸਨ ਤੇਰੇ ਸੁਣਿ ਪ੍ਰਭ ਮੇਰੇ ਨਿਮਖ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਪੇਖਿ ਜੀਵਾ ॥dharasan tere sun prabh mere nimakh dhirasaT pekh jeevaa ||दरसन तेरे सुणि प्रभ मेरे निमख दृसटि पेखि जीवा ॥درسن تےرے سُݨ پربھ مےرے نمکھ درسٹ پےکھ جیِوا ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਸੁਨੀਜੈ ਤੇਰਾ ਕਿਰਪਾ ਕਰਹਿ ਤ ਪੀਵਾ ॥a(n)mirat naam suneejai teraa kirapaa kareh ta peevaa ||अंमृत नामु सुनीजै तेरा किरपा करहि त पीवा ॥اںمرت نام سُنیِجَے تےرا کرپا کره ت پیِوا ۔۔

ਆਸ ਪਿਆਸੀ ਪਿਰ ਕੈ ਤਾਈ ਜਿਉ ਚਾਤ੍ਰਿਕੁ ਬੂੰਦੇਰੇ ॥aas piaasee pir kai taiee jiau chaatirak boo(n)dhere ||आस पिआसी पिर कै ताई जिउ चातृकु बूँदेरे ॥آس پآسیِ پر کَے تاای جا چاترک بُوںدےرے ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜੀਅੜਾ ਬਲਿਹਾਰੀ ਦੇਹੁ ਦਰਸੁ ਪ੍ਰਭ ਮੇਰੇ ॥੨॥kahu naanak jeeaRaa balihaaree dheh dharas prabh mere ||2||कहु नानक जीअड़ा बलिहारी देहु दरसु प्रभ मेरे ॥२॥کهُ نانک جیِاڑا بلهاریِ دےهُ درس پربھ مےرے ۔۔۲۔۔

ਤੂ ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਾਹੁ ਅਮਿਤਾ ॥too saachaa saahib saahu amitaa ||तू साचा साहिबु साहु अमिता ॥تُو ساچا ساهب ساهُ امتا ۔۔

ਤੂ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਪਿਆਰਾ ਪ੍ਰਾਨ ਹਿਤ ਚਿਤਾ ॥too preetam piaaraa praan hit chitaa ||तू प्रीतमु पिआरा प्रान हित चिता ॥تُو پریِتم پآرا پران هت چتا ۔۔

ਪ੍ਰਾਨ ਸੁਖਦਾਤਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਸਗਲ ਰੰਗ ਬਨਿ ਆਏ ॥praan sukhadhaataa gurmukh jaataa sagal ra(n)g ban aae ||प्रान सुखदाता गुरमुखि जाता सगल रंग बनि आए ॥پران سُکھداتا گُرمکھ جاتا سگل رںگ بن آاے ۔۔

ਸੋਈ ਕਰਮੁ ਕਮਾਵੈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਜੇਹਾ ਤੂ ਫੁਰਮਾਏ ॥soiee karam kamaavai praanee jehaa too furamaae ||सोई करमु कमावै प्राणी जेहा तू फुरमाए ॥سوای کرم کماوَے پراݨیِ جےها تُو پھُرمااے ۔۔

ਜਾ ਕਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੀ ਜਗਦੀਸੁਰਿ ਤਿਨਿ ਸਾਧਸੰਗਿ ਮਨੁ ਜਿਤਾ ॥jaa kau kirapaa karee jagadheesur tin saadhasa(n)g man jitaa ||जा कउ कृपा करी जगदीसुरि तिनि साधसंगि मनु जिता ॥جا کا ک®پا کریِ جگدیِسر تن سادھسںگ من جتا ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜੀਅੜਾ ਬਲਿਹਾਰੀ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਤਉ ਦਿਤਾ ॥੩॥kahu naanak jeeaRaa balihaaree jeeau pi(n)dd tau dhitaa ||3||कहु नानक जीअड़ा बलिहारी जीउ पिंडु तउ दिता ॥३॥کهُ نانک جیِاڑا بلهاریِ جیِا پںڈ تا دتا ۔۔۳۔۔

ਨਿਰਗੁਣੁ ਰਾਖਿ ਲੀਆ ਸੰਤਨ ਕਾ ਸਦਕਾ ॥niragun raakh leeaa sa(n)tan kaa sadhakaa ||निरगुणु राखि लीआ संतन का सदका ॥نِرگݨ راکھ لیِآ سںتن کا سدکا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਢਾਕਿ ਲੀਆ ਮੋਹਿ ਪਾਪੀ ਪੜਦਾ ॥satigur ddaak leeaa moh paapee paRadhaa ||सतिगुरि ढाकि लीआ मोहि पापी पड़दा ॥ستگر ڈھاک لیِآ موه پاپیِ پڑدا ۔۔

ਢਾਕਨਹਾਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਮਾਰੇ ਜੀਅ ਪ੍ਰਾਨ ਸੁਖਦਾਤੇ ॥ddaakanahaare prabhoo hamaare jeea praan sukhadhaate ||ढाकनहारे प्रभू हमारे जीअ प्रान सुखदाते ॥ڈھاکنهارے پربھُو همارے جیِا پران سُکھداتے ۔۔

ਅਬਿਨਾਸੀ ਅਬਿਗਤ ਸੁਆਮੀ ਪੂਰਨ ਪੁਰਖ ਬਿਧਾਤੇ ॥abinaasee abigat suaamee pooran purakh bidhaate ||अबिनासी अबिगत सुआमी पूरन पुरख बिधाते ॥ابناسیِ ابِگت سُآمیِ پُورن پُرکھ بدھاتے ۔۔

ਉਸਤਤਿ ਕਹਨੁ ਨ ਜਾਇ ਤੁਮਾਰੀ ਕਉਣੁ ਕਹੈ ਤੂ ਕਦ ਕਾ ॥ausatat kahan na jai tumaaree kaun kahai too kadh kaa ||उसतति कहनु न जाइ तुमारी कउणु कहै तू कद का ॥اُستت کهن ن جاا تُماریِ کاݨ کهَے تُو کد کا ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਤਾ ਕੈ ਬਲਿਹਾਰੀ ਮਿਲੈ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਨਿਮਕਾ ॥੪॥੧॥੧੧॥naanak dhaas taa kai balihaaree milai naam har nimakaa ||4||1||11||नानक दासु ता कै बलिहारी मिलै नामु हरि निमका ॥४॥१॥११॥نانک داس تا کَے بلهاریِ ملَے نام هرِ نمکا ۔۔۴۔۔۱۔۔۱۱۔۔