Ang 1112 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੧੨)

ਅਨਦਿਨੁ ਰਤੜੀਏ ਸਹਜਿ ਮਿਲੀਜੈ ॥anadhin rataRe'e sahaj mileejai ||अनदिनु रतड़ीए सहजि मिलीजै ॥اندن رتڑیِاے سهج ملیِجَے ۔۔

ਸੁਖਿ ਸਹਜਿ ਮਿਲੀਜੈ ਰੋਸੁ ਨ ਕੀਜੈ ਗਰਬੁ ਨਿਵਾਰਿ ਸਮਾਣੀ ॥sukh sahaj mileejai ros na keejai garab nivaar samaanee ||सुखि सहजि मिलीजै रोसु न कीजै गरबु निवारि समाणी ॥سُکھ سهج ملیِجَے روس ن کیِجَے گرب نوار سماݨیِ ۔۔

ਸਾਚੈ ਰਾਤੀ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਈ ਮਨਮੁਖਿ ਆਵਣ ਜਾਣੀ ॥saachai raatee milai milaiee manmukh aavan jaanee ||साचै राती मिलै मिलाई मनमुखि आवण जाणी ॥ساچَے راتیِ ملَے ملاای منمکھ آوݨ جاݨیِ ۔۔

ਜਬ ਨਾਚੀ ਤਬ ਘੂਘਟੁ ਕੈਸਾ ਮਟੁਕੀ ਫੋੜਿ ਨਿਰਾਰੀ ॥jab naachee tab ghooghaT kaisaa maTukee foR niraaree ||जब नाची तब घूघटु कैसा मटुकी फोड़ि निरारी ॥جب ناچیِ تب گھُوگھٹ کَےسا مٹکیِ پھوڑ نراریِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਆਪੈ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰੀ ॥੪॥੪॥naanak aapai aap pachhaanai gurmukh tat beechaaree ||4||4||नानक आपै आपु पछाणै गुरमुखि ततु बीचारी ॥४॥४॥نانک آپَے آپ پچھاݨَے گُرمکھ تت بیِچاریِ ۔۔۴۔۔۴۔۔

ਤੁਖਾਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥tukhaaree mahalaa pehilaa ||तुखारी महला १ ॥تُکھاریِ مهلا ۱ ۔۔

ਮੇਰੇ ਲਾਲ ਰੰਗੀਲੇ ਹਮ ਲਾਲਨ ਕੇ ਲਾਲੇ ॥mere laal ra(n)geele ham laalan ke laale ||मेरे लाल रंगीले हम लालन के लाले ॥مےرے لال رںگیِلے هم لالن کے لالے ۔۔

ਗੁਰਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਇਆ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਭਾਲੇ ॥gur alakh lakhaiaa avar na dhoojaa bhaale ||गुरि अलखु लखाइआ अवरु न दूजा भाले ॥گُر الکھ لکھاایا اور ن دُوجا بھالے ۔۔

ਗੁਰਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਇਆ ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਇਆ ਜਾ ਪ੍ਰਭਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ॥gur alakh lakhaiaa jaa tis bhaiaa jaa prabh kirapaa dhaaree ||गुरि अलखु लखाइआ जा तिसु भाइआ जा प्रभि किरपा धारी ॥گُر الکھ لکھاایا جا تس بھاایا جا پربھ کرپا دھاریِ ۔۔

ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤਾ ਸਹਜਿ ਮਿਲੇ ਬਨਵਾਰੀ ॥jagajeevan dhaataa purakh bidhaataa sahaj mile banavaaree ||जगजीवनु दाता पुरखु बिधाता सहजि मिले बनवारी ॥جگجیِون داتا پُرکھ بدھاتا سهج ملے بنواریِ ۔۔

ਨਦਰਿ ਕਰਹਿ ਤੂ ਤਾਰਹਿ ਤਰੀਐ ਸਚੁ ਦੇਵਹੁ ਦੀਨ ਦਇਆਲਾ ॥nadhar kareh too taareh tareeaai sach dhevahu dheen dhiaalaa ||नदरि करहि तू तारहि तरीऐ सचु देवहु दीन दइआला ॥ندر کره تُو تاره تریِاَے سچ دےوهُ دیٍن دایالا ۔۔

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸਾ ਤੂ ਸਰਬ ਜੀਆ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ॥੧॥pranavat naanak dhaasan dhaasaa too sarab jeeaa pratipaalaa ||1||प्रणवति नानक दासनि दासा तू सरब जीआ प्रतिपाला ॥१॥پرݨوت نانک داسن داسا تُو سرب جیِآ پرتپالا ۔۔۱۔۔

ਭਰਿਪੁਰਿ ਧਾਰਿ ਰਹੇ ਅਤਿ ਪਿਆਰੇ ॥bharipur dhaar rahe at piaare ||भरिपुरि धारि रहे अति पिआरे ॥بھرپر دھار رهے اتِ پآرے ۔۔

ਸਬਦੇ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਗੁਰ ਰੂਪਿ ਮੁਰਾਰੇ ॥sabadhe rav rahiaa gur roop muraare ||सबदे रवि रहिआ गुर रूपि मुरारे ॥سبدے رو رهِآ گُر رُوپ مُرارے ۔۔

ਗੁਰ ਰੂਪ ਮੁਰਾਰੇ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਧਾਰੇ ਤਾ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥gur roop muraare tirabhavan dhaare taa kaa a(n)t na paiaa ||गुर रूप मुरारे तृभवण धारे ता का अंतु न पाइआ ॥گُر رُوپ مُرارے تربھوݨ دھارے تا کا اںت ن پاایا ۔۔

ਰੰਗੀ ਜਿਨਸੀ ਜੰਤ ਉਪਾਏ ਨਿਤ ਦੇਵੈ ਚੜੈ ਸਵਾਇਆ ॥ra(n)gee jinasee ja(n)t upaae nit dhevai chaRai savaiaa ||रंगी जिनसी जंत उपाए नित देवै चड़ै सवाइआ ॥رںگیِ جنسیِ جںت اُپااے نت دےوَے چڑَے سواایا ۔۔

ਅਪਰੰਪਰੁ ਆਪੇ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪੇ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਹੋਵੈ ॥apara(n)par aape thaap uthaape tis bhaavai so hovai ||अपरंपरु आपे थापि उथापे तिसु भावै सो होवै ॥اپرمپر آپے تھاپ اُتھاپے تس بھاوَے سو هووَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਹੀਰਾ ਹੀਰੈ ਬੇਧਿਆ ਗੁਣ ਕੈ ਹਾਰਿ ਪਰੋਵੈ ॥੨॥naanak heeraa heerai bedhiaa gun kai haar parovai ||2||नानक हीरा हीरै बेधिआ गुण कै हारि परोवै ॥२॥نانک هیِرا هیِرَے بےدھآ گُݨ کَے هار پرووَے ۔۔۲۔۔

ਗੁਣ ਗੁਣਹਿ ਸਮਾਣੇ ਮਸਤਕਿ ਨਾਮ ਨੀਸਾਣੋ ॥gun guneh samaane masatak naam neesaano ||गुण गुणहि समाणे मसतकि नाम नीसाणो ॥گُݨ گُݨه سماݨے مستک نام نیِساݨو ۔۔

ਸਚੁ ਸਾਚਿ ਸਮਾਇਆ ਚੂਕਾ ਆਵਣ ਜਾਣੋ ॥sach saach samaiaa chookaa aavan jaano ||सचु साचि समाइआ चूका आवण जाणो ॥سچ ساچ سماایا چُوکا آوݨ جاݨو ۔۔

ਸਚੁ ਸਾਚਿ ਪਛਾਤਾ ਸਾਚੈ ਰਾਤਾ ਸਾਚੁ ਮਿਲੈ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ॥sach saach pachhaataa saachai raataa saach milai man bhaavai ||सचु साचि पछाता साचै राता साचु मिलै मनि भावै ॥سچ ساچ پچھاتا ساچَے راتا ساچ ملَے من بھاوَے ۔۔

ਸਾਚੇ ਊਪਰਿ ਅਵਰੁ ਨ ਦੀਸੈ ਸਾਚੇ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵੈ ॥saache uoopar avar na dheesai saache saach samaavai ||साचे ऊपरि अवरु न दीसै साचे साचि समावै ॥ساچے اُوپر اور ن دیِسَے ساچے ساچ سماوَے ۔۔

ਮੋਹਨਿ ਮੋਹਿ ਲੀਆ ਮਨੁ ਮੇਰਾ ਬੰਧਨ ਖੋਲਿ ਨਿਰਾਰੇ ॥mohan moh leeaa man meraa ba(n)dhan khol niraare ||मोहनि मोहि लीआ मनु मेरा बंधन खोलि निरारे ॥موهن موه لیِآ من مےرا بںدھن کھول نرارے ۔۔

ਨਾਨਕ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਣੀ ਜਾ ਮਿਲਿਆ ਅਤਿ ਪਿਆਰੇ ॥੩॥naanak jotee jot samaanee jaa miliaa at piaare ||3||नानक जोती जोति समाणी जा मिलिआ अति पिआरे ॥३॥نانک جوتیِ جوت سماݨیِ جا ملآ اتِ پآرے ۔۔۳۔۔

ਸਚ ਘਰੁ ਖੋਜਿ ਲਹੇ ਸਾਚਾ ਗੁਰ ਥਾਨੋ ॥sach ghar khoj lahe saachaa gur thaano ||सच घरु खोजि लहे साचा गुर थानो ॥سچ گھر کھوج لهے ساچا گُر تھانو ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਨਹ ਪਾਈਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੋ ॥manmukh neh paieeaai gurmukh giaano ||मनमुखि नह पाईऐ गुरमुखि गिआनो ॥منمکھ نه پاایاَے گُرمکھ گآنو ۔۔

ਦੇਵੈ ਸਚੁ ਦਾਨੋ ਸੋ ਪਰਵਾਨੋ ਸਦ ਦਾਤਾ ਵਡ ਦਾਣਾ ॥dhevai sach dhaano so paravaano sadh dhaataa vadd dhaanaa ||देवै सचु दानो सो परवानो सद दाता वड दाणा ॥دےوَے سچ دانو سو پروانو سد داتا وڈ داݨا ۔۔

ਅਮਰੁ ਅਜੋਨੀ ਅਸਥਿਰੁ ਜਾਪੈ ਸਾਚਾ ਮਹਲੁ ਚਿਰਾਣਾ ॥amar ajonee asathir jaapai saachaa mahal chiraanaa ||अमरु अजोनी असथिरु जापै साचा महलु चिराणा ॥امر اجونیِ استھر جاپَے ساچا مهل چراݨا ۔۔

ਦੋਤਿ ਉਚਾਪਤਿ ਲੇਖੁ ਨ ਲਿਖੀਐ ਪ੍ਰਗਟੀ ਜੋਤਿ ਮੁਰਾਰੀ ॥dhot uchaapat lekh na likheeaai pragaTee jot muraaree ||दोति उचापति लेखु न लिखीऐ प्रगटी जोति मुरारी ॥دوت اُچاپت لےکھ ن لکھیِاَے پرگٹیِ جوت مُراریِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਾਚਾ ਸਾਚੈ ਰਾਚਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਰੀਐ ਤਾਰੀ ॥੪॥੫॥naanak saachaa saachai raachaa gurmukh tareeaai taaree ||4||5||नानक साचा साचै राचा गुरमुखि तरीऐ तारी ॥४॥५॥نانک ساچا ساچَے راچا گُرمکھ تریِاَے تاریِ ۔۔۴۔۔۵۔۔

ਤੁਖਾਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥tukhaaree mahalaa pehilaa ||तुखारी महला १ ॥تُکھاریِ مهلا ۱ ۔۔

ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਤੂ ਸਮਝੁ ਅਚੇਤ ਇਆਣਿਆ ਰਾਮ ॥e man meriaa too samajh achet iaaniaa raam ||ए मन मेरिआ तू समझु अचेत इआणिआ राम ॥اے من مےرآ تُو سمجھ اچےت ایاݨآ رام ۔۔

ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਛਡਿ ਅਵਗਣ ਗੁਣੀ ਸਮਾਣਿਆ ਰਾਮ ॥e man meriaa chhadd avagan gunee samaaniaa raam ||ए मन मेरिआ छडि अवगण गुणी समाणिआ राम ॥اے من مےرآ چھڈ اوگݨ گُݨیِ سماݨآ رام ۔۔

ਬਹੁ ਸਾਦ ਲੁਭਾਣੇ ਕਿਰਤ ਕਮਾਣੇ ਵਿਛੁੜਿਆ ਨਹੀ ਮੇਲਾ ॥bahu saadh lubhaane kirat kamaane vichhuRiaa nahee melaa ||बहु साद लुभाणे किरत कमाणे विछुड़िआ नही मेला ॥بهُ ساد لُبھاݨے کرت کماݨے وچھڑآ نهیِ مےلا ۔۔

ਕਿਉ ਦੁਤਰੁ ਤਰੀਐ ਜਮ ਡਰਿ ਮਰੀਐ ਜਮ ਕਾ ਪੰਥੁ ਦੁਹੇਲਾ ॥kiau dhutar tareeaai jam ddar mareeaai jam kaa pa(n)th dhuhelaa ||किउ दुतरु तरीऐ जम डरि मरीऐ जम का पंथु दुहेला ॥کِا دُتر تریِاَے جم ڈر مریِاَے جم کا پںتھ دُهےلا ۔۔

ਮਨਿ ਰਾਮੁ ਨਹੀ ਜਾਤਾ ਸਾਝ ਪ੍ਰਭਾਤਾ ਅਵਘਟਿ ਰੁਧਾ ਕਿਆ ਕਰੇ ॥man raam nahee jaataa saajh prabhaataa avaghaT rudhaa kiaa kare ||मनि रामु नही जाता साझ प्रभाता अवघटि रुधा किआ करे ॥من رام نهیِ جاتا ساجھ پربھاتا اوگھٹ رُدھا کآ کرے ۔۔

ਬੰਧਨਿ ਬਾਧਿਆ ਇਨ ਬਿਧਿ ਛੂਟੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵੈ ਨਰਹਰੇ ॥੧॥ba(n)dhan baadhiaa in bidh chhooTai gurmukh sevai narahare ||1||बंधनि बाधिआ इन बिधि छूटै गुरमुखि सेवै नरहरे ॥१॥بںدھن بادھآ ان بدھ چھُوٹَے گُرمکھ سےوَے نرهرے ۔۔۱۔۔

ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਤੂ ਛੋਡਿ ਆਲ ਜੰਜਾਲਾ ਰਾਮ ॥e man meriaa too chhodd aal ja(n)jaalaa raam ||ए मन मेरिआ तू छोडि आल जंजाला राम ॥اے من مےرآ تُو چھوڈ آل جںجالا رام ۔۔

ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਹਰਿ ਸੇਵਹੁ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਾਲਾ ਰਾਮ ॥e man meriaa har sevahu purakh niraalaa raam ||ए मन मेरिआ हरि सेवहु पुरखु निराला राम ॥اے من مےرآ هر سےوهُ پُرکھ نرالا رام ۔۔