Ang 1111 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੧੧)

ਨਾਨਕ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਪਤੀਣੇ ਤਾਰਾ ਚੜਿਆ ਲੰਮਾ ॥੧॥naanak haumai maar pateene taaraa chaRiaa la(n)maa ||1||नानक हउमै मारि पतीणे तारा चड़िआ लंमा ॥१॥نانک هامَے مار پتیِݨے تارا چڑآ لµما ۔۔۱۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਗਿ ਰਹੇ ਚੂਕੀ ਅਭਿਮਾਨੀ ਰਾਮ ॥gurmukh jaag rahe chookee abhimaanee raam ||गुरमुखि जागि रहे चूकी अभिमानी राम ॥گُرمکھ جاگ رهے چُوکیِ ابھمانیِ رام ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਭੋਰੁ ਭਇਆ ਸਾਚਿ ਸਮਾਨੀ ਰਾਮ ॥anadhin bhor bhiaa saach samaanee raam ||अनदिनु भोरु भइआ साचि समानी राम ॥اندن بھور بھایا ساچ سمانیِ رام ۔۔

ਸਾਚਿ ਸਮਾਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨਿ ਭਾਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਬਤੁ ਜਾਗੇ ॥saach samaanee gurmukh man bhaanee gurmukh saabat jaage ||साचि समानी गुरमुखि मनि भानी गुरमुखि साबतु जागे ॥ساچ سمانیِ گُرمکھ من بھانیِ گُرمکھ سابت جاگے ۔۔

ਸਾਚੁ ਨਾਮੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਗੁਰਿ ਦੀਆ ਹਰਿ ਚਰਨੀ ਲਿਵ ਲਾਗੇ ॥saach naam a(n)mrit gur dheeaa har charanee liv laage ||साचु नामु अंमृतु गुरि दीआ हरि चरनी लिव लागे ॥ساچ نام اںمرت گُر دیِآ هر چرنیِ لو لاگے ۔۔

ਪ੍ਰਗਟੀ ਜੋਤਿ ਜੋਤਿ ਮਹਿ ਜਾਤਾ ਮਨਮੁਖਿ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣੀ ॥pragaTee jot jot meh jaataa manmukh bharam bhulaanee ||प्रगटी जोति जोति महि जाता मनमुखि भरमि भुलाणी ॥پرگٹیِ جوت جوت مهِ جاتا منمکھ بھرم بھُلاݨیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਭੋਰੁ ਭਇਆ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਜਾਗਤ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਣੀ ॥੨॥naanak bhor bhiaa man maaniaa jaagat rain vihaanee ||2||नानक भोरु भइआ मनु मानिआ जागत रैणि विहाणी ॥२॥نانک بھور بھایا من مانآ جاگت رَےݨ وهاݨیِ ۔۔۲۔۔

ਅਉਗਣ ਵੀਸਰਿਆ ਗੁਣੀ ਘਰੁ ਕੀਆ ਰਾਮ ॥aaugan veesariaa gunee ghar keeaa raam ||अउगण वीसरिआ गुणी घरु कीआ राम ॥ااگݨ ویِسرآ گُݨیِ گھر کیِآ رام ۔۔

ਏਕੋ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਅਵਰੁ ਨ ਬੀਆ ਰਾਮ ॥eko rav rahiaa avar na beeaa raam ||एको रवि रहिआ अवरु न बीआ राम ॥اےکو رو رهِآ اور ن بیِآ رام ۔۔

ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸੋਈ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਮਨ ਹੀ ਤੇ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥rav rahiaa soiee avar na koiee man hee te man maaniaa ||रवि रहिआ सोई अवरु न कोई मन ही ते मनु मानिआ ॥رو رهِآ سوای اور ن کوای من هیِ تے من مانآ ۔۔

ਜਿਨਿ ਜਲ ਥਲ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਘਟੁ ਘਟੁ ਥਾਪਿਆ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਨਿਆ ॥jin jal thal tirabhavan ghaT ghaT thaapiaa so prabh gurmukh jaaniaa ||जिनि जल थल तृभवण घटु घटु थापिआ सो प्रभु गुरमुखि जानिआ ॥جٍن جل تھل تربھوݨ گھٹ گھٹ تھاپآ سو پربھ گُرمکھ جانآ ۔۔

ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥ ਅਪਾਰਾ ਤ੍ਰਿਬਿਧਿ ਮੇਟਿ ਸਮਾਈ ॥karan kaaran samarath apaaraa tirabidh meT samaiee ||करण कारण समरथ अपारा तृबिधि मेटि समाई ॥کرݨ کارݨ سمرتھ اپارا تربدھ مےٹ سماای ۔۔

ਨਾਨਕ ਅਵਗਣ ਗੁਣਹ ਸਮਾਣੇ ਐਸੀ ਗੁਰਮਤਿ ਪਾਈ ॥੩॥naanak avagan guneh samaane aaisee gurmat paiee ||3||नानक अवगण गुणह समाणे ऐसी गुरमति पाई ॥३॥نانک اوگݨ گُݨه سماݨے اَےسیِ گُرمت پاای ۔۔۳۔۔

ਆਵਣ ਜਾਣ ਰਹੇ ਚੂਕਾ ਭੋਲਾ ਰਾਮ ॥aavan jaan rahe chookaa bholaa raam ||आवण जाण रहे चूका भोला राम ॥آوݨ جاݨ رهے چُوکا بھولا رام ۔۔

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮਿਲੇ ਸਾਚਾ ਚੋਲਾ ਰਾਮ ॥haumai maar mile saachaa cholaa raam ||हउमै मारि मिले साचा चोला राम ॥هامَے مار ملے ساچا چولا رام ۔۔

ਹਉਮੈ ਗੁਰਿ ਖੋਈ ਪਰਗਟੁ ਹੋਈ ਚੂਕੇ ਸੋਗ ਸੰਤਾਪੈ ॥haumai gur khoiee paragaT hoiee chooke sog sa(n)taapai ||हउमै गुरि खोई परगटु होई चूके सोग संतापै ॥هامَے گُر کھوای پرگٹ هوای چُوکے سوگ سںتاپَے ۔۔

ਜੋਤੀ ਅੰਦਰਿ ਜੋਤਿ ਸਮਾਣੀ ਆਪੁ ਪਛਾਤਾ ਆਪੈ ॥jotee a(n)dhar jot samaanee aap pachhaataa aapai ||जोती अंदरि जोति समाणी आपु पछाता आपै ॥جوتیِ اںدر جوت سماݨیِ آپ پچھاتا آپَے ۔۔

ਪੇਈਅੜੈ ਘਰਿ ਸਬਦਿ ਪਤੀਣੀ ਸਾਹੁਰੜੈ ਪਿਰ ਭਾਣੀ ॥peieeaRai ghar sabadh pateenee saahuraRai pir bhaanee ||पेईअड़ै घरि सबदि पतीणी साहुरड़ै पिर भाणी ॥پےایاڑَے گھر سبد پتیِݨیِ ساهُرڑَے پر بھاݨیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ਚੂਕੀ ਕਾਣਿ ਲੋਕਾਣੀ ॥੪॥੩॥naanak satigur mel milaiee chookee kaan lokaanee ||4||3||नानक सतिगुरि मेलि मिलाई चूकी काणि लोकाणी ॥४॥३॥نانک ستگر مےل ملاای چُوکیِ کاݨ لوکاݨیِ ۔۔۴۔۔۳۔۔

ਤੁਖਾਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥tukhaaree mahalaa pehilaa ||तुखारी महला १ ॥تُکھاریِ مهلا ۱ ۔۔

ਭੋਲਾਵੜੈ ਭੁਲੀ ਭੁਲਿ ਭੁਲਿ ਪਛੋਤਾਣੀ ॥bholaavaRai bhulee bhul bhul pachhotaanee ||भोलावड़ै भुली भुलि भुलि पछोताणी ॥بھولاوڑَے بھُلیِ بھُل بھُل پچھوتاݨیِ ۔۔

ਪਿਰਿ ਛੋਡਿਅੜੀ ਸੁਤੀ ਪਿਰ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣੀ ॥pir chhoddiaRee sutee pir kee saar na jaanee ||पिरि छोडिअड़ी सुती पिर की सार न जाणी ॥پِر چھوڈاڑیِ سُتیِ پر کیِ سار ن جاݨیِ ۔۔

ਪਿਰਿ ਛੋਡੀ ਸੁਤੀ ਅਵਗਣਿ ਮੁਤੀ ਤਿਸੁ ਧਨ ਵਿਧਣ ਰਾਤੇ ॥pir chhoddee sutee avagan mutee tis dhan vidhan raate ||पिरि छोडी सुती अवगणि मुती तिसु धन विधण राते ॥پِر چھوڈیِ سُتیِ اوگݨ مُتیِ تس دھن ودھݨ راتے ۔۔

ਕਾਮਿ ਕ੍ਰੋਧਿ ਅਹੰਕਾਰਿ ਵਿਗੁਤੀ ਹਉਮੈ ਲਗੀ ਤਾਤੇ ॥kaam karodh aha(n)kaar vigutee haumai lagee taate ||कामि क्रोधि अहंकारि विगुती हउमै लगी ताते ॥کام ک®ودھ اهںکار وگتیِ هامَے لگیِ تاتے ۔۔

ਉਡਰਿ ਹੰਸੁ ਚਲਿਆ ਫੁਰਮਾਇਆ ਭਸਮੈ ਭਸਮ ਸਮਾਣੀ ॥auddar ha(n)s chaliaa furamaiaa bhasamai bhasam samaanee ||उडरि हंसु चलिआ फुरमाइआ भसमै भसम समाणी ॥اُڈر هںس چلآ پھُرماایا بھسمَے بھسم سماݨیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਵਿਹੂਣੀ ਭੁਲਿ ਭੁਲਿ ਪਛੋਤਾਣੀ ॥੧॥naanak sache naam vihoonee bhul bhul pachhotaanee ||1||नानक सचे नाम विहूणी भुलि भुलि पछोताणी ॥१॥نانک سچے نام وهُوݨیِ بھُل بھُل پچھوتاݨیِ ۔۔۱۔۔

ਸੁਣਿ ਨਾਹ ਪਿਆਰੇ ਇਕ ਬੇਨੰਤੀ ਮੇਰੀ ॥sun naeh piaare ik bena(n)tee meree ||सुणि नाह पिआरे इक बेनंती मेरी ॥سُݨ ناه پآرے اک بےنµتیِ مےریِ ۔۔

ਤੂ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਸਿਅੜਾ ਹਉ ਰੁਲਿ ਭਸਮੈ ਢੇਰੀ ॥too nij ghar vasiaRaa hau rul bhasamai dderee ||तू निज घरि वसिअड़ा हउ रुलि भसमै ढेरी ॥تُو نج گھر وسِاڑا ها رُل بھسمَے ڈھےریِ ۔۔

ਬਿਨੁ ਅਪਨੇ ਨਾਹੈ ਕੋਇ ਨ ਚਾਹੈ ਕਿਆ ਕਹੀਐ ਕਿਆ ਕੀਜੈ ॥bin apane naahai koi na chaahai kiaa kaheeaai kiaa keejai ||बिनु अपने नाहै कोइ न चाहै किआ कहीऐ किआ कीजै ॥بٍن اپنے ناهَے کوا ن چاهَے کآ کهیِاَے کآ کیِجَے ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਰਸਨ ਰਸੁ ਰਸਨਾ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਰਸੁ ਪੀਜੈ ॥a(n)mirat naam rasan ras rasanaa gur sabadhee ras peejai ||अंमृत नामु रसन रसु रसना गुर सबदी रसु पीजै ॥اںمرت نام رسن رس رسنا گُر سبدیِ رس پیِجَے ۔۔

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਕੋ ਸੰਗਿ ਨ ਸਾਥੀ ਆਵੈ ਜਾਇ ਘਨੇਰੀ ॥vin naavai ko sa(n)g na saathee aavai jai ghaneree ||विणु नावै को संगि न साथी आवै जाइ घनेरी ॥وِݨ ناوَے کو سںگ ن ساتھیِ آوَے جاا گھنےریِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਲਾਹਾ ਲੈ ਘਰਿ ਜਾਈਐ ਸਾਚੀ ਸਚੁ ਮਤਿ ਤੇਰੀ ॥੨॥naanak laahaa lai ghar jaieeaai saachee sach mat teree ||2||नानक लाहा लै घरि जाईऐ साची सचु मति तेरी ॥२॥نانک لاها لَے گھر جاایاَے ساچیِ سچ متِ تےریِ ۔۔۲۔۔

ਸਾਜਨ ਦੇਸਿ ਵਿਦੇਸੀਅੜੇ ਸਾਨੇਹੜੇ ਦੇਦੀ ॥saajan dhes vidheseeaRe saanehaRe dhedhee ||साजन देसि विदेसीअड़े सानेहड़े देदी ॥ساجن دےس ودےسیِاڑے سانےهڑے دےدیِ ۔۔

ਸਾਰਿ ਸਮਾਲੇ ਤਿਨ ਸਜਣਾ ਮੁੰਧ ਨੈਣ ਭਰੇਦੀ ॥saar samaale tin sajanaa mu(n)dh nain bharedhee ||सारि समाले तिन सजणा मुँध नैण भरेदी ॥سار سمالے تن سجݨا مُںدھ نَےݨ بھرےدیِ ۔۔

ਮੁੰਧ ਨੈਣ ਭਰੇਦੀ ਗੁਣ ਸਾਰੇਦੀ ਕਿਉ ਪ੍ਰਭ ਮਿਲਾ ਪਿਆਰੇ ॥mu(n)dh nain bharedhee gun saaredhee kiau prabh milaa piaare ||मुँध नैण भरेदी गुण सारेदी किउ प्रभ मिला पिआरे ॥مُںدھ نَےݨ بھرےدیِ گُݨ سارےدیِ کا پربھ ملا پآرے ۔۔

ਮਾਰਗੁ ਪੰਥੁ ਨ ਜਾਣਉ ਵਿਖੜਾ ਕਿਉ ਪਾਈਐ ਪਿਰੁ ਪਾਰੇ ॥maarag pa(n)th na jaanau vikhaRaa kiau paieeaai pir paare ||मारगु पंथु न जाणउ विखड़ा किउ पाईऐ पिरु पारे ॥مارگ پںتھ ن جاݨا وکھڑا کا پاایاَے پر پارے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮਿਲੈ ਵਿਛੁੰਨੀ ਤਨੁ ਮਨੁ ਆਗੈ ਰਾਖੈ ॥satigur sabadhee milai vichhu(n)nee tan man aagai raakhai ||सतिगुर सबदी मिलै विछुँनी तनु मनु आगै राखै ॥ستگر سبدیِ ملَے وچھنّیِ تن من آگَے راکھَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਿਰਖੁ ਮਹਾ ਰਸ ਫਲਿਆ ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਰਸੁ ਚਾਖੈ ॥੩॥naanak a(n)mirat birakh mahaa ras faliaa mil preetam ras chaakhai ||3||नानक अंमृत बिरखु महा रस फलिआ मिलि प्रीतम रसु चाखै ॥३॥نانک اںمرت برکھ مها رس پھلآ ملِ پریِتم رس چاکھَے ۔۔۳۔۔

ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਇੜੀਏ ਬਿਲਮੁ ਨ ਕੀਜੈ ॥mahal bulaiRe'e bilam na keejai ||महलि बुलाइड़ीए बिलमु न कीजै ॥مهل بُلااڑیِاے بلم ن کیِجَے ۔۔