Ang 111 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੧)

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਜੀਅ ਉਪਾਏ ॥lakh chauraaseeh jeea upaae ||लख चउरासीह जीअ उपाए ॥لکھ چاراسیِه جیِا اُپااے ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਗੁਰੂ ਮਿਲਾਏ ॥jis no nadhar kare tis guroo milaae ||जिस नो नदरि करे तिसु गुरू मिलाए ॥جِس نو ندر کرے تس گُرُو ملااے ۔۔

ਕਿਲਬਿਖ ਕਾਟਿ ਸਦਾ ਜਨ ਨਿਰਮਲ ਦਰਿ ਸਚੈ ਨਾਮਿ ਸੁਹਾਵਣਿਆ ॥੬॥kilabikh kaaT sadhaa jan niramal dhar sachai naam suhaavaniaa ||6||किलबिख काटि सदा जन निरमल दरि सचै नामि सुहावणिआ ॥६॥کِلبکھ کاٹ سدا جن نرمل در سچَے نام سُهاوݨآ ۔۔۶۔۔

ਲੇਖਾ ਮਾਗੈ ਤਾ ਕਿਨਿ ਦੀਐ ॥lekhaa maagai taa kin dheeaai ||लेखा मागै ता किनि दीऐ ॥لےکھا ماگَے تا کن دیِاَے ۔۔

ਸੁਖੁ ਨਾਹੀ ਫੁਨਿ ਦੂਐ ਤੀਐ ॥sukh naahee fun dhooaai teeaai ||सुखु नाही फुनि दूऐ तीऐ ॥سُکھ ناهیِ پھُن دُواَے تیِاَے ۔۔

ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਲਏ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਚਾ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੭॥aape bakhas le prabh saachaa aape bakhas milaavaniaa ||7||आपे बखसि लए प्रभु साचा आपे बखसि मिलावणिआ ॥७॥آپے بکھس لاے پربھ ساچا آپے بکھس ملاوݨآ ۔۔۷۔۔

ਆਪਿ ਕਰੇ ਤੈ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥aap kare tai aap karaae ||आपि करे तै आपि कराए ॥آپ کرے تَے آپ کرااے ۔۔

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਏ ॥poore gur kai sabadh milaae ||पूरे गुर कै सबदि मिलाए ॥پُورے گُر کَے سبد ملااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੮॥੨॥੩॥naanak naam milai vaddiaaiee aape mel milaavaniaa ||8||2||3||नानक नामु मिलै वडिआई आपे मेलि मिलावणिआ ॥८॥२॥३॥نانک نام ملَے وڈآای آپے مےل ملاوݨآ ۔۔۸۔۔۲۔۔۳۔۔

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥maajh mahalaa teejaa ||माझ महला ३ ॥ماجھ مهلا ۳ ۔۔

ਇਕੋ ਆਪਿ ਫਿਰੈ ਪਰਛੰਨਾ ॥eiko aap firai parachha(n)naa ||इको आपि फिरै परछंना ॥ِاکو آپ پھرَے پرچھنّا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵੇਖਾ ਤਾ ਇਹੁ ਮਨੁ ਭਿੰਨਾ ॥gurmukh vekhaa taa ih man bhi(n)naa ||गुरमुखि वेखा ता इहु मनु भिंना ॥گُرمکھ وےکھا تا اهُ من بھنّا ۔۔

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਤਜਿ ਸਹਜ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਏਕੋ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥੧॥tirasanaa taj sahaj sukh paiaa eko ma(n)n vasaavaniaa ||1||तृसना तजि सहज सुखु पाइआ एको मंनि वसावणिआ ॥१॥تِرسنا تج سهج سُکھ پاایا اےکو منّ وساوݨآ ۔۔۱۔۔

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਇਕਸੁ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਵਣਿਆ ॥hau vaaree jeeau vaaree ikas siau chit laavaniaa ||हउ वारी जीउ वारी इकसु सिउ चितु लावणिआ ॥ها واریِ جیِا واریِ اکس سا چت لاوݨآ ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਮਨੁ ਇਕਤੁ ਘਰਿ ਆਇਆ ਸਚੈ ਰੰਗਿ ਰੰਗਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gurmatee man ikat ghar aaiaa sachai ra(n)g ra(n)gaavaniaa ||1|| rahaau ||गुरमती मनु इकतु घरि आइआ सचै रंगि रंगावणिआ ॥१॥ रहाउ ॥گُرمتیِ من اکت گھر آایا سچَے رںگ رںگاوݨآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਇਹੁ ਜਗੁ ਭੂਲਾ ਤੈਂ ਆਪਿ ਭੁਲਾਇਆ ॥eih jag bhoolaa tai(n) aap bhulaiaa ||इहु जगु भूला तैं आपि भुलाइआ ॥ِاهُ جگ بھُولا تَےں آپ بھُلاایا ۔۔

ਇਕੁ ਵਿਸਾਰਿ ਦੂਜੈ ਲੋਭਾਇਆ ॥eik visaar dhoojai lobhaiaa ||इकु विसारि दूजै लोभाइआ ॥ِاک وسار دُوجَے لوبھاایا ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਸਦਾ ਫਿਰੈ ਭ੍ਰਮਿ ਭੂਲਾ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਦੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੨॥anadhin sadhaa firai bhram bhoolaa bin naavai dhukh paavaniaa ||2||अनदिनु सदा फिरै भ्रमि भूला बिनु नावै दुखु पावणिआ ॥२॥اندن سدا پھرَے بھرم بھُولا بن ناوَے دُکھ پاوݨآ ۔۔۲۔۔

ਜੋ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਕਰਮ ਬਿਧਾਤੇ ॥jo ra(n)g raate karam bidhaate ||जो रंगि राते करम बिधाते ॥جو رںگ راتے کرم بدھاتے ۔۔

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਜਾਤੇ ॥gur sevaa te jug chaare jaate ||गुर सेवा ते जुग चारे जाते ॥گُر سےوا تے جُگ چارے جاتے ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਦੇਇ ਵਡਿਆਈ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੩॥jis no aap dhei vaddiaaiee har kai naam samaavaniaa ||3||जिस नो आपि देइ वडिआई हरि कै नामि समावणिआ ॥३॥جِس نو آپ دےا وڈآای هرِ کَے نام سماوݨآ ۔۔۳۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਹਰਿ ਚੇਤੈ ਨਾਹੀ ॥maiaa moh har chetai naahee ||माइआ मोहि हरि चेतै नाही ॥مااآ موه هر چےتَے ناهیِ ۔۔

ਜਮਪੁਰਿ ਬਧਾ ਦੁਖ ਸਹਾਹੀ ॥jamapur badhaa dhukh sahaahee ||जमपुरि बधा दुख सहाही ॥جمپر بدھا دُکھ سهاهیِ ۔۔

ਅੰਨਾ ਬੋਲਾ ਕਿਛੁ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵੈ ਮਨਮੁਖ ਪਾਪਿ ਪਚਾਵਣਿਆ ॥੪॥a(n)naa bolaa kichh nadhar na aavai manmukh paap pachaavaniaa ||4||अंना बोला किछु नदरि न आवै मनमुख पापि पचावणिआ ॥४॥انّا بولا کچھ ندر ن آوَے منمکھ پاپ پچاوݨآ ۔۔۴۔۔

ਇਕਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਜੋ ਤੁਧੁ ਆਪਿ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥eik ra(n)g raate jo tudh aap liv laae ||इकि रंगि राते जो तुधु आपि लिव लाए ॥ِاک رںگ راتے جو تُدھ آپ لو لااے ۔۔

ਭਾਇ ਭਗਤਿ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਏ ॥bhai bhagat terai man bhaae ||भाइ भगति तेरै मनि भाए ॥بھاا بھگت تےرَے من بھااے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਸਭ ਇਛਾ ਆਪਿ ਪੁਜਾਵਣਿਆ ॥੫॥satigur sevan sadhaa sukhadhaataa sabh ichhaa aap pujaavaniaa ||5||सतिगुरु सेवनि सदा सुखदाता सभ इछा आपि पुजावणिआ ॥५॥ستگر سےون سدا سُکھداتا سبھ اچھا آپ پُجاوݨآ ۔۔۵۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੇਰੀ ਸਦਾ ਸਰਣਾਈ ॥har jeeau teree sadhaa saranaiee ||हरि जीउ तेरी सदा सरणाई ॥هر جیِا تےریِ سدا سرݨاای ۔۔

ਆਪੇ ਬਖਸਿਹਿ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥aape bakhaseh dhe vaddiaaiee ||आपे बखसिहि दे वडिआई ॥آپے بکھسه دے وڈآای ۔۔

ਜਮਕਾਲੁ ਤਿਸੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ਜੋ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਣਿਆ ॥੬॥jamakaal tis neR na aavai jo har har naam dhiaavaniaa ||6||जमकालु तिसु नेड़ि न आवै जो हरि हरि नामु धिआवणिआ ॥६॥جمکال تس نےڑ ن آوَے جو هر هرِ نام دھآوݨآ ۔۔۶۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਰਾਤੇ ਜੋ ਹਰਿ ਭਾਏ ॥anadhin raate jo har bhaae ||अनदिनु राते जो हरि भाए ॥اندن راتے جو هر بھااے ۔۔

ਮੇਰੈ ਪ੍ਰਭਿ ਮੇਲੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥merai prabh mele mel milaae ||मेरै प्रभि मेले मेलि मिलाए ॥مےرَے پربھ مےلے مےل ملااے ۔۔

ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਚੇ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ਤੂੰ ਆਪੇ ਸਚੁ ਬੁਝਾਵਣਿਆ ॥੭॥sadhaa sadhaa sache teree saranaiee too(n) aape sach bujhaavaniaa ||7||सदा सदा सचे तेरी सरणाई तूँ आपे सचु बुझावणिआ ॥७॥سدا سدا سچے تےریِ سرݨاای تُوں آپے سچ بُجھاوݨآ ۔۔۷۔۔

ਜਿਨ ਸਚੁ ਜਾਤਾ ਸੇ ਸਚਿ ਸਮਾਣੇ ॥jin sach jaataa se sach samaane ||जिन सचु जाता से सचि समाणे ॥جٍن سچ جاتا سے سچ سماݨے ۔۔

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਸਚੁ ਵਖਾਣੇ ॥har gun gaaveh sach vakhaane ||हरि गुण गावहि सचु वखाणे ॥هر گُݨ گاوه سچ وکھاݨے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਨਿਜ ਘਰਿ ਤਾੜੀ ਲਾਵਣਿਆ ॥੮॥੩॥੪॥naanak naam rate bairaagee nij ghar taaRee laavaniaa ||8||3||4||नानक नामि रते बैरागी निज घरि ताड़ी लावणिआ ॥८॥३॥४॥نانک نام رتے بَےراگیِ نج گھر تاڑیِ لاوݨآ ۔۔۸۔۔۳۔۔۴۔۔

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥maajh mahalaa teejaa ||माझ महला ३ ॥ماجھ مهلا ۳ ۔۔

ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਸੁ ਮੁਆ ਜਾਪੈ ॥sabadh marai su muaa jaapai ||सबदि मरै सु मुआ जापै ॥سبد مرَے سُ مُآ جاپَے ۔۔

ਕਾਲੁ ਨ ਚਾਪੈ ਦੁਖੁ ਨ ਸੰਤਾਪੈ ॥kaal na chaapai dhukh na sa(n)taapai ||कालु न चापै दुखु न संतापै ॥کال ن چاپَے دُکھ ن سںتاپَے ۔۔

ਜੋਤੀ ਵਿਚਿ ਮਿਲਿ ਜੋਤਿ ਸਮਾਣੀ ਸੁਣਿ ਮਨ ਸਚਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੧॥jotee vich mil jot samaanee sun man sach samaavaniaa ||1||जोती विचि मिलि जोति समाणी सुणि मन सचि समावणिआ ॥१॥جوتیِ وچ ملِ جوت سماݨیِ سُݨ من سچِ سماوݨآ ۔۔۱۔۔

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ਸੋਭਾ ਪਾਵਣਿਆ ॥hau vaaree jeeau vaaree har kai nai sobhaa paavaniaa ||हउ वारी जीउ वारी हरि कै नाइ सोभा पावणिआ ॥ها واریِ جیِا واریِ هر کَے ناا سوبھا پاوݨآ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਚਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ਗੁਰਮਤੀ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥satigur sev sach chit laiaa gurmatee sahaj samaavaniaa ||1|| rahaau ||सतिगुरु सेवि सचि चितु लाइआ गुरमती सहजि समावणिआ ॥१॥ रहाउ ॥ستگر سےو سچِ چت لاایا گُرمتیِ سهجِ سماوݨآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਾਇਆ ਕਚੀ ਕਚਾ ਚੀਰੁ ਹੰਢਾਏ ॥kaiaa kachee kachaa cheer ha(n)ddaae ||काइआ कची कचा चीरु हंढाए ॥کااآ کچیِ کچا چیِر هںڈھااے ۔۔

ਦੂਜੈ ਲਾਗੀ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਏ ॥dhoojai laagee mahal na paae ||दूजै लागी महलु न पाए ॥دُوجَے لاگیِ مهل ن پااے ۔۔