Ang 110 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੦)

ਸੇਵਾ ਸੁਰਤਿ ਸਬਦਿ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥sevaa surat sabadh chit laae ||सेवा सुरति सबदि चितु लाए ॥سےوا سُرت سبد چت لااے ۔۔

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਵਣਿਆ ॥੧॥haumai maar sadhaa sukh paiaa maiaa moh chukaavaniaa ||1||हउमै मारि सदा सुखु पाइआ माइआ मोहु चुकावणिआ ॥१॥هامَے مار سدا سُکھ پاایا ماایا موهُ چُکاوݨآ ۔۔۱۔۔

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਬਲਿਹਾਰਣਿਆ ॥hau vaaree jeeau vaaree satigur kai balihaaraniaa ||हउ वारी जीउ वारी सतिगुर कै बलिहारणिआ ॥ها واریِ جیِا واریِ ستگر کَے بلِهارݨآ ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਪਰਗਾਸੁ ਹੋਆ ਜੀ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gurmatee paragaas hoaa jee anadhin har gun gaavaniaa ||1|| rahaau ||गुरमती परगासु होआ जी अनदिनु हरि गुण गावणिआ ॥१॥ रहाउ ॥گُرمتیِ پرگاس هوآ جیِ اندن هر گُݨ گاوݨآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤਨੁ ਮਨੁ ਖੋਜੇ ਤਾ ਨਾਉ ਪਾਏ ॥tan man khoje taa naau paae ||तनु मनु खोजे ता नाउ पाए ॥تن من کھوجے تا ناا پااے ۔۔

ਧਾਵਤੁ ਰਾਖੈ ਠਾਕਿ ਰਹਾਏ ॥dhaavat raakhai Thaak rahaae ||धावतु राखै ठाकि रहाए ॥دھاوت راکھَے ٹھاک رهااے ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਅਨਦਿਨੁ ਗਾਵੈ ਸਹਜੇ ਭਗਤਿ ਕਰਾਵਣਿਆ ॥੨॥gur kee baanee anadhin gaavai sahaje bhagat karaavaniaa ||2||गुर की बाणी अनदिनु गावै सहजे भगति करावणिआ ॥२॥گُر کیِ باݨیِ اندن گاوَے سهجے بھگت کراوݨآ ۔۔۲۔۔

ਇਸੁ ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਵਸਤੁ ਅਸੰਖਾ ॥eis kaiaa a(n)dhar vasat asa(n)khaa ||इसु काइआ अंदरि वसतु असंखा ॥ِاس کاایا اںدر وست اسںکھا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚੁ ਮਿਲੈ ਤਾ ਵੇਖਾ ॥gurmukh saach milai taa vekhaa ||गुरमुखि साचु मिलै ता वेखा ॥گُرمکھ ساچ ملَے تا وےکھا ۔۔

ਨਉ ਦਰਵਾਜੇ ਦਸਵੈ ਮੁਕਤਾ ਅਨਹਦ ਸਬਦੁ ਵਜਾਵਣਿਆ ॥੩॥nau dharavaaje dhasavai mukataa anahadh sabadh vajaavaniaa ||3||नउ दरवाजे दसवै मुकता अनहद सबदु वजावणिआ ॥३॥نا درواجے دسوَے مُکتا انهد سبد وجاوݨآ ۔۔۳۔۔

ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੀ ਨਾਈ ॥sachaa saahib sachee naiee ||सचा साहिबु सची नाई ॥سچا ساهب سچیِ ناای ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥gur parasaadhee ma(n)n vasaiee ||गुर परसादी मंनि वसाई ॥گُر پرسادیِ منّ وساای ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਸਦਾ ਰਹੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸੋਝੀ ਪਾਵਣਿਆ ॥੪॥anadhin sadhaa rahai ra(n)g raataa dhar sachai sojhee paavaniaa ||4||अनदिनु सदा रहै रंगि राता दरि सचै सोझी पावणिआ ॥४॥اندن سدا رهَے رںگ راتا در سچَے سوجھیِ پاوݨآ ۔۔۴۔۔

ਪਾਪ ਪੁੰਨ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣੀ ॥paap pu(n)n kee saar na jaanee ||पाप पुँन की सार न जाणी ॥پاپ پُنّ کیِ سار ن جاݨیِ ۔۔

ਦੂਜੈ ਲਾਗੀ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣੀ ॥dhoojai laagee bharam bhulaanee ||दूजै लागी भरमि भुलाणी ॥دُوجَے لاگیِ بھرم بھُلاݨیِ ۔۔

ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧਾ ਮਗੁ ਨ ਜਾਣੈ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵਣ ਜਾਵਣਿਆ ॥੫॥agiaanee a(n)dhaa mag na jaanai fir fir aavan jaavaniaa ||5||अगिआनी अंधा मगु न जाणै फिरि फिरि आवण जावणिआ ॥५॥اگآنیِ اںدھا مگ ن جاݨَے پھرِ پھرِ آوݨ جاوݨآ ۔۔۵۔۔

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥gur sevaa te sadhaa sukh paiaa ||गुर सेवा ते सदा सुखु पाइआ ॥گُر سےوا تے سدا سُکھ پاایا ۔۔

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਠਾਕਿ ਰਹਾਇਆ ॥haumai meraa Thaak rahaiaa ||हउमै मेरा ठाकि रहाइआ ॥هامَے مےرا ٹھاک رهاایا ۔۔

ਗੁਰ ਸਾਖੀ ਮਿਟਿਆ ਅੰਧਿਆਰਾ ਬਜਰ ਕਪਾਟ ਖੁਲਾਵਣਿਆ ॥੬॥gur saakhee miTiaa a(n)dhiaaraa bajar kapaaT khulaavaniaa ||6||गुर साखी मिटिआ अंधिआरा बजर कपाट खुलावणिआ ॥६॥گُر ساکھیِ مٹآ اںدھآرا بجر کپاٹ کھُلاوݨآ ۔۔۶۔۔

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥haumai maar ma(n)n vasaiaa ||हउमै मारि मंनि वसाइआ ॥هامَے مار منّ وساایا ۔۔

ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਸਦਾ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥gur charanee sadhaa chit laiaa ||गुर चरणी सदा चितु लाइआ ॥گُر چرݨیِ سدا چت لاایا ۔۔

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਮਨੁ ਤਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਿਰਮਲ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਣਿਆ ॥੭॥gur kirapaa te man tan niramal niramal naam dhiaavaniaa ||7||गुर किरपा ते मनु तनु निरमलु निरमल नामु धिआवणिआ ॥७॥گُر کرپا تے من تن نرمل نرمل نام دھآوݨآ ۔۔۷۔۔

ਜੀਵਣੁ ਮਰਣਾ ਸਭੁ ਤੁਧੈ ਤਾਈ ॥jeevan maranaa sabh tudhai taiee ||जीवणु मरणा सभु तुधै ताई ॥جیِوݨ مرݨا سبھ تُدھَے تاای ۔۔

ਜਿਸੁ ਬਖਸੇ ਤਿਸੁ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥jis bakhase tis dhe vaddiaaiee ||जिसु बखसे तिसु दे वडिआई ॥جِس بکھسے تس دے وڈآای ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਸਦਾ ਤੂੰ ਜੰਮਣੁ ਮਰਣੁ ਸਵਾਰਣਿਆ ॥੮॥੧॥੨॥naanak naam dhiaai sadhaa too(n) ja(n)man maran savaaraniaa ||8||1||2||नानक नामु धिआइ सदा तूँ जंमणु मरणु सवारणिआ ॥८॥१॥२॥نانک نام دھآا سدا تُوں جںمݨ مرݨ سوارݨآ ۔۔۸۔۔۱۔۔۲۔۔

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥maajh mahalaa teejaa ||माझ महला ३ ॥ماجھ مهلا ۳ ۔۔

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਨਿਰਮਲੁ ਅਗਮ ਅਪਾਰਾ ॥meraa prabh niramal agam apaaraa ||मेरा प्रभु निरमलु अगम अपारा ॥مےرا پربھ نرمل اگم اپارا ۔۔

ਬਿਨੁ ਤਕੜੀ ਤੋਲੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥bin takaRee tolai sa(n)saaraa ||बिनु तकड़ी तोलै संसारा ॥بٍن تکڑیِ تولَے سںسارا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋਈ ਬੂਝੈ ਗੁਣ ਕਹਿ ਗੁਣੀ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੧॥gurmukh hovai soiee boojhai gun keh gunee samaavaniaa ||1||गुरमुखि होवै सोई बूझै गुण कहि गुणी समावणिआ ॥१॥گُرمکھ هووَے سوای بُوجھَے گُݨ کهِ گُݨیِ سماوݨآ ۔۔۱۔۔

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥hau vaaree jeeau vaaree har kaa naam ma(n)n vasaavaniaa ||हउ वारी जीउ वारी हरि का नामु मंनि वसावणिआ ॥ها واریِ جیِا واریِ هر کا نام منّ وساوݨآ ۔۔

ਜੋ ਸਚਿ ਲਾਗੇ ਸੇ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗੇ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸੋਭਾ ਪਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jo sach laage se anadhin jaage dhar sachai sobhaa paavaniaa ||1|| rahaau ||जो सचि लागे से अनदिनु जागे दरि सचै सोभा पावणिआ ॥१॥ रहाउ ॥جو سچ لاگے سے اندن جاگے درِ سچَے سوبھا پاوݨآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਆਪਿ ਸੁਣੈ ਤੈ ਆਪੇ ਵੇਖੈ ॥aap sunai tai aape vekhai ||आपि सुणै तै आपे वेखै ॥آپ سُݨَے تَے آپے وےکھَے ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋਈ ਜਨੁ ਲੇਖੈ ॥jis no nadhar kare soiee jan lekhai ||जिस नो नदरि करे सोई जनु लेखै ॥جِس نو ندر کرے سوای جن لےکھَے ۔۔

ਆਪੇ ਲਾਇ ਲਏ ਸੋ ਲਾਗੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਕਮਾਵਣਿਆ ॥੨॥aape lai le so laagai gurmukh sach kamaavaniaa ||2||आपे लाइ लए सो लागै गुरमुखि सचु कमावणिआ ॥२॥آپے لاا لاے سو لاگَے گُرمکھ سچ کماوݨآ ۔۔۲۔۔

ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਭੁਲਾਏ ਸੁ ਕਿਥੈ ਹਥੁ ਪਾਏ ॥jis aap bhulaae su kithai hath paae ||जिसु आपि भुलाए सु किथै हथु पाए ॥جِس آپ بھُلااے سُ کتھَے هتھ پااے ۔۔

ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਮੇਟਣਾ ਨ ਜਾਏ ॥poorab likhiaa su meTanaa na jaae ||पूरबि लिखिआ सु मेटणा न जाए ॥پُورب لکھآ سُ مےٹݨا ن جااے ۔۔

ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਪੂਰੈ ਕਰਮਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੩॥jin satigur miliaa se vaddabhaagee poorai karam milaavaniaa ||3||जिन सतिगुरु मिलिआ से वडभागी पूरै करमि मिलावणिआ ॥३॥جٍن ستگر ملِآ سے وڈبھاگیِ پُورَے کرم ملاوݨآ ۔۔۳۔۔

ਪੇਈਅੜੈ ਧਨ ਅਨਦਿਨੁ ਸੁਤੀ ॥peieeaRai dhan anadhin sutee ||पेईअड़ै धन अनदिनु सुती ॥پےایاڑَے دھن اندن سُتیِ ۔۔

ਕੰਤਿ ਵਿਸਾਰੀ ਅਵਗਣਿ ਮੁਤੀ ॥ka(n)t visaaree avagan mutee ||कंति विसारी अवगणि मुती ॥کںت وساریِ اوگݨ مُتیِ ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਸਦਾ ਫਿਰੈ ਬਿਲਲਾਦੀ ਬਿਨੁ ਪਿਰ ਨੀਦ ਨ ਪਾਵਣਿਆ ॥੪॥anadhin sadhaa firai bilalaadhee bin pir needh na paavaniaa ||4||अनदिनु सदा फिरै बिललादी बिनु पिर नीद न पावणिआ ॥४॥اندن سدا پھرَے بللادیِ بن پر نیِد ن پاوݨآ ۔۔۴۔۔

ਪੇਈਅੜੈ ਸੁਖਦਾਤਾ ਜਾਤਾ ॥peieeaRai sukhadhaataa jaataa ||पेईअड़ै सुखदाता जाता ॥پےایاڑَے سُکھداتا جاتا ۔۔

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥haumai maar gur sabadh pachhaataa ||हउमै मारि गुर सबदि पछाता ॥هامَے مار گُر سبد پچھاتا ۔۔

ਸੇਜ ਸੁਹਾਵੀ ਸਦਾ ਪਿਰੁ ਰਾਵੇ ਸਚੁ ਸੀਗਾਰੁ ਬਣਾਵਣਿਆ ॥੫॥sej suhaavee sadhaa pir raave sach seegaar banaavaniaa ||5||सेज सुहावी सदा पिरु रावे सचु सीगारु बणावणिआ ॥५॥سےج سُهاویِ سدا پر راوے سچ سیِگار بݨاوݨآ ۔۔۵۔۔