Ang 1108 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੦੮)

ਬਨ ਫੂਲੇ ਮੰਝ ਬਾਰਿ ਮੈ ਪਿਰੁ ਘਰਿ ਬਾਹੁੜੈ ॥ban foole ma(n)jh baar mai pir ghar baahuRai ||बन फूले मंझ बारि मै पिरु घरि बाहुड़ै ॥بن پھُولے مںجھ بار مَے پر گھر باهُڑَے ۔۔

ਪਿਰੁ ਘਰਿ ਨਹੀ ਆਵੈ ਧਨ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ਬਿਰਹਿ ਬਿਰੋਧ ਤਨੁ ਛੀਜੈ ॥pir ghar nahee aavai dhan kiau sukh paavai bireh birodh tan chheejai ||पिरु घरि नही आवै धन किउ सुखु पावै बिरहि बिरोध तनु छीजै ॥پِر گھر نهیِ آوَے دھن کا سُکھ پاوَے بره برودھ تن چھیِجَے ۔۔

ਕੋਕਿਲ ਅੰਬਿ ਸੁਹਾਵੀ ਬੋਲੈ ਕਿਉ ਦੁਖੁ ਅੰਕਿ ਸਹੀਜੈ ॥kokil a(n)b suhaavee bolai kiau dhukh a(n)k saheejai ||कोकिल अंबि सुहावी बोलै किउ दुखु अंकि सहीजै ॥کوکل اںب سُهاویِ بولَے کا دُکھ اںک سهیِجَے ۔۔

ਭਵਰੁ ਭਵੰਤਾ ਫੂਲੀ ਡਾਲੀ ਕਿਉ ਜੀਵਾ ਮਰੁ ਮਾਏ ॥bhavar bhava(n)taa foolee ddaalee kiau jeevaa mar maae ||भवरु भवंता फूली डाली किउ जीवा मरु माए ॥بھور بھوںتا پھُولیِ ڈالیِ کا جیِوا مر مااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਚੇਤਿ ਸਹਜਿ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ਜੇ ਹਰਿ ਵਰੁ ਘਰਿ ਧਨ ਪਾਏ ॥੫॥naanak chet sahaj sukh paavai je har var ghar dhan paae ||5||नानक चेति सहजि सुखु पावै जे हरि वरु घरि धन पाए ॥५॥نانک چےت سهج سُکھ پاوَے جے هرِ ور گھرِ دھن پااے ۔۔۵۔۔

ਵੈਸਾਖੁ ਭਲਾ ਸਾਖਾ ਵੇਸ ਕਰੇ ॥vaisaakh bhalaa saakhaa ves kare ||वैसाखु भला साखा वेस करे ॥وَےساکھ بھلا ساکھا وےس کرے ۔۔

ਧਨ ਦੇਖੈ ਹਰਿ ਦੁਆਰਿ ਆਵਹੁ ਦਇਆ ਕਰੇ ॥dhan dhekhai har dhuaar aavahu dhiaa kare ||धन देखै हरि दुआरि आवहु दइआ करे ॥دھن دےکھَے هر دُآر آوهُ دایا کرے ۔۔

ਘਰਿ ਆਉ ਪਿਆਰੇ ਦੁਤਰ ਤਾਰੇ ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਅਢੁ ਨ ਮੋਲੋ ॥ghar aau piaare dhutar taare tudh bin add na molo ||घरि आउ पिआरे दुतर तारे तुधु बिनु अढु न मोलो ॥گھر آا پآرے دُتر تارے تُدھ بن اڈھ ن مولو ۔۔

ਕੀਮਤਿ ਕਉਣ ਕਰੇ ਤੁਧੁ ਭਾਵਾਂ ਦੇਖਿ ਦਿਖਾਵੈ ਢੋਲੋ ॥keemat kaun kare tudh bhaavaa(n) dhekh dhikhaavai ddolo ||कीमति कउण करे तुधु भावाँ देखि दिखावै ढोलो ॥کیِمت کاݨ کرے تُدھ بھاواں دےکھ دکھاوَے ڈھولو ۔۔

ਦੂਰਿ ਨ ਜਾਨਾ ਅੰਤਰਿ ਮਾਨਾ ਹਰਿ ਕਾ ਮਹਲੁ ਪਛਾਨਾ ॥dhoor na jaanaa a(n)tar maanaa har kaa mahal pachhaanaa ||दूरि न जाना अंतरि माना हरि का महलु पछाना ॥دُور ن جانا اںتر مانا هر کا مهل پچھانا ۔۔

ਨਾਨਕ ਵੈਸਾਖੀਂ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਵੈ ਸੁਰਤਿ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਮਾਨਾ ॥੬॥naanak vaisaakhee(n) prabh paavai surat sabadh man maanaa ||6||नानक वैसाखीं प्रभु पावै सुरति सबदि मनु माना ॥६॥نانک وَےساکھیِں پربھ پاوَے سُرت سبد من مانا ۔۔۶۔۔

ਮਾਹੁ ਜੇਠੁ ਭਲਾ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਕਿਉ ਬਿਸਰੈ ॥maahu jeTh bhalaa preetam kiau bisarai ||माहु जेठु भला प्रीतमु किउ बिसरै ॥ماهُ جےٹھ بھلا پریِتم کا بسرَے ۔۔

ਥਲ ਤਾਪਹਿ ਸਰ ਭਾਰ ਸਾ ਧਨ ਬਿਨਉ ਕਰੈ ॥thal taapeh sar bhaar saa dhan binau karai ||थल तापहि सर भार सा धन बिनउ करै ॥تھل تاپه سر بھار سا دھن بنا کرَے ۔۔

ਧਨ ਬਿਨਉ ਕਰੇਦੀ ਗੁਣ ਸਾਰੇਦੀ ਗੁਣ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵਾ ॥dhan binau karedhee gun saaredhee gun saaree prabh bhaavaa ||धन बिनउ करेदी गुण सारेदी गुण सारी प्रभ भावा ॥دھن بنا کرےدیِ گُݨ سارےدیِ گُݨ ساریِ پربھ بھاوا ۔۔

ਸਾਚੈ ਮਹਲਿ ਰਹੈ ਬੈਰਾਗੀ ਆਵਣ ਦੇਹਿ ਤ ਆਵਾ ॥saachai mahal rahai bairaagee aavan dheh ta aavaa ||साचै महलि रहै बैरागी आवण देहि त आवा ॥ساچَے مهل رهَے بَےراگیِ آوݨ دےه ت آوا ۔۔

ਨਿਮਾਣੀ ਨਿਤਾਣੀ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਕਿਉ ਪਾਵੈ ਸੁਖ ਮਹਲੀ ॥nimaanee nitaanee har bin kiau paavai sukh mahalee ||निमाणी निताणी हरि बिनु किउ पावै सुख महली ॥نِماݨیِ نتاݨیِ هر بن کا پاوَے سُکھ مهلیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਜੇਠਿ ਜਾਣੈ ਤਿਸੁ ਜੈਸੀ ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਗੁਣ ਗਹਿਲੀ ॥੭॥naanak jeTh jaanai tis jaisee karam milai gun gahilee ||7||नानक जेठि जाणै तिसु जैसी करमि मिलै गुण गहिली ॥७॥نانک جےٹھ جاݨَے تس جَےسیِ کرم ملَے گُݨ گهِلیِ ۔۔۷۔۔

ਆਸਾੜੁ ਭਲਾ ਸੂਰਜੁ ਗਗਨਿ ਤਪੈ ॥aasaaR bhalaa sooraj gagan tapai ||आसाड़ु भला सूरजु गगनि तपै ॥آساڑ بھلا سُورج گگن تپَے ۔۔

ਧਰਤੀ ਦੂਖ ਸਹੈ ਸੋਖੈ ਅਗਨਿ ਭਖੈ ॥dharatee dhookh sahai sokhai agan bhakhai ||धरती दूख सहै सोखै अगनि भखै ॥دھرتیِ دُوکھ سهَے سوکھَے اگن بھکھَے ۔۔

ਅਗਨਿ ਰਸੁ ਸੋਖੈ ਮਰੀਐ ਧੋਖੈ ਭੀ ਸੋ ਕਿਰਤੁ ਨ ਹਾਰੇ ॥agan ras sokhai mareeaai dhokhai bhee so kirat na haare ||अगनि रसु सोखै मरीऐ धोखै भी सो किरतु न हारे ॥اگن رس سوکھَے مریِاَے دھوکھَے بھیِ سو کرت ن هارے ۔۔

ਰਥੁ ਫਿਰੈ ਛਾਇਆ ਧਨ ਤਾਕੈ ਟੀਡੁ ਲਵੈ ਮੰਝਿ ਬਾਰੇ ॥rath firai chhaiaa dhan taakai Teedd lavai ma(n)jh baare ||रथु फिरै छाइआ धन ताकै टीडु लवै मंझि बारे ॥رتھ پھرَے چھاایا دھن تاکَے ٹیِڈ لوَے مںجھ بارے ۔۔

ਅਵਗਣ ਬਾਧਿ ਚਲੀ ਦੁਖੁ ਆਗੈ ਸੁਖੁ ਤਿਸੁ ਸਾਚੁ ਸਮਾਲੇ ॥avagan baadh chalee dhukh aagai sukh tis saach samaale ||अवगण बाधि चली दुखु आगै सुखु तिसु साचु समाले ॥اوگݨ بادھ چلیِ دُکھ آگَے سُکھ تس ساچ سمالے ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਨੋ ਇਹੁ ਮਨੁ ਦੀਆ ਮਰਣੁ ਜੀਵਣੁ ਪ੍ਰਭ ਨਾਲੇ ॥੮॥naanak jis no ih man dheeaa maran jeevan prabh naale ||8||नानक जिस नो इहु मनु दीआ मरणु जीवणु प्रभ नाले ॥८॥نانک جس نو اهُ من دیِآ مرݨ جیِوݨ پربھ نالے ۔۔۸۔۔

ਸਾਵਣਿ ਸਰਸ ਮਨਾ ਘਣ ਵਰਸਹਿ ਰੁਤਿ ਆਏ ॥saavan saras manaa ghan varaseh rut aae ||सावणि सरस मना घण वरसहि रुति आए ॥ساوݨ سرس منا گھݨ ورسه رُت آاے ۔۔

ਮੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਸਹੁ ਭਾਵੈ ਪਿਰ ਪਰਦੇਸਿ ਸਿਧਾਏ ॥mai man tan sahu bhaavai pir paradhes sidhaae ||मै मनि तनि सहु भावै पिर परदेसि सिधाए ॥مَے من تنِ سهُ بھاوَے پر پردےس سدھااے ۔۔

ਪਿਰੁ ਘਰਿ ਨਹੀ ਆਵੈ ਮਰੀਐ ਹਾਵੈ ਦਾਮਨਿ ਚਮਕਿ ਡਰਾਏ ॥pir ghar nahee aavai mareeaai haavai dhaaman chamak ddaraae ||पिरु घरि नही आवै मरीऐ हावै दामनि चमकि डराए ॥پِر گھر نهیِ آوَے مریِاَے هاوَے دامن چمک ڈرااے ۔۔

ਸੇਜ ਇਕੇਲੀ ਖਰੀ ਦੁਹੇਲੀ ਮਰਣੁ ਭਇਆ ਦੁਖੁ ਮਾਏ ॥sej ikelee kharee dhuhelee maran bhiaa dhukh maae ||सेज इकेली खरी दुहेली मरणु भइआ दुखु माए ॥سےج اکےلیِ کھریِ دُهےلیِ مرݨ بھایا دُکھ مااے ۔۔

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਨੀਦ ਭੂਖ ਕਹੁ ਕੈਸੀ ਕਾਪੜੁ ਤਨਿ ਨ ਸੁਖਾਵਏ ॥har bin needh bhookh kahu kaisee kaapaR tan na sukhaave ||हरि बिनु नीद भूख कहु कैसी कापड़ु तनि न सुखावए ॥هر بن نیِد بھُوکھ کهُ کَےسیِ کاپڑ تنِ ن سُکھاواے ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਾ ਸੋਹਾਗਣਿ ਕੰਤੀ ਪਿਰ ਕੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਵਏ ॥੯॥naanak saa sohaagan ka(n)tee pir kai a(n)k samaave ||9||नानक सा सोहागणि कंती पिर कै अंकि समावए ॥९॥نانک سا سوهاگݨ کںتیِ پر کَے اںک سماواے ۔۔۹۔۔

ਭਾਦਉ ਭਰਮਿ ਭੁਲੀ ਭਰਿ ਜੋਬਨਿ ਪਛੁਤਾਣੀ ॥bhaadhau bharam bhulee bhar joban pachhutaanee ||भादउ भरमि भुली भरि जोबनि पछुताणी ॥بھادا بھرم بھُلیِ بھر جوبن پچھتاݨیِ ۔۔

ਜਲ ਥਲ ਨੀਰਿ ਭਰੇ ਬਰਸ ਰੁਤੇ ਰੰਗੁ ਮਾਣੀ ॥jal thal neer bhare baras rute ra(n)g maanee ||जल थल नीरि भरे बरस रुते रंगु माणी ॥جل تھل نیِر بھرے برس رُتے رںگ ماݨیِ ۔۔

ਬਰਸੈ ਨਿਸਿ ਕਾਲੀ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਬਾਲੀ ਦਾਦਰ ਮੋਰ ਲਵੰਤੇ ॥barasai nis kaalee kiau sukh baalee dhaadhar mor lava(n)te ||बरसै निसि काली किउ सुखु बाली दादर मोर लवंते ॥برسَے نس کالیِ کا سُکھ بالیِ دادر مور لوںتے ۔۔

ਪ੍ਰਿਉ ਪ੍ਰਿਉ ਚਵੈ ਬਬੀਹਾ ਬੋਲੇ ਭੁਇਅੰਗਮ ਫਿਰਹਿ ਡਸੰਤੇ ॥priau priau chavai babeehaa bole bhuia(n)gam fireh ddasa(n)te ||पृउ पृउ चवै बबीहा बोले भुइअंगम फिरहि डसंते ॥پِرا پرا چوَے ببیِها بولے بھُااںگم پھره ڈسںتے ۔۔

ਮਛਰ ਡੰਗ ਸਾਇਰ ਭਰ ਸੁਭਰ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ॥machhar dda(n)g sair bhar subhar bin har kiau sukh paieeaai ||मछर डंग साइर भर सुभर बिनु हरि किउ सुखु पाईऐ ॥مچھر ڈںگ ساار بھر سُبھر بن هر کا سُکھ پاایاَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਪੂਛਿ ਚਲਉ ਗੁਰ ਅਪੁਨੇ ਜਹ ਪ੍ਰਭੁ ਤਹ ਹੀ ਜਾਈਐ ॥੧੦॥naanak poochh chalau gur apune jeh prabh teh hee jaieeaai ||10||नानक पूछि चलउ गुर अपुने जह प्रभु तह ही जाईऐ ॥१०॥نانک پُوچھ چلا گُر اپنے جه پربھ ته هیِ جاایاَے ۔۔۱۰۔۔

ਅਸੁਨਿ ਆਉ ਪਿਰਾ ਸਾ ਧਨ ਝੂਰਿ ਮੁਈ ॥asun aau piraa saa dhan jhoor muiee ||असुनि आउ पिरा सा धन झूरि मुई ॥اسن آا پرا سا دھن جھُور مُای ۔۔

ਤਾ ਮਿਲੀਐ ਪ੍ਰਭ ਮੇਲੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਈ ॥taa mileeaai prabh mele dhoojai bhai khuiee ||ता मिलीऐ प्रभ मेले दूजै भाइ खुई ॥تا ملیِاَے پربھ مےلے دُوجَے بھاا کھُای ۔۔

ਝੂਠਿ ਵਿਗੁਤੀ ਤਾ ਪਿਰ ਮੁਤੀ ਕੁਕਹ ਕਾਹ ਸਿ ਫੁਲੇ ॥jhooTh vigutee taa pir mutee kukeh kaeh s fule ||झूठि विगुती ता पिर मुती कुकह काह सि फुले ॥جھُوٹھ وگتیِ تا پر مُتیِ کُکه کاه س پھُلے ۔۔