Ang 1107 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੦੭)

ਤੁਖਾਰੀ ਛੰਤ ਮਹਲਾ ੧ ਬਾਰਹ ਮਾਹਾtukhaaree chha(n)t mahalaa pehilaa baareh maahaaतुखारी छंत महला १ बारह माहाتُکھاریِ چھںت مهلا ۱ باره ماها

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਤੂ ਸੁਣਿ ਕਿਰਤ ਕਰੰਮਾ ਪੁਰਬਿ ਕਮਾਇਆ ॥ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਸੁਖ ਸਹੰਮਾ ਦੇਹਿ ਸੁ ਤੂ ਭਲਾ ॥too sun kirat kara(n)maa purab kamaiaa || sir sir sukh saha(n)maa dheh su too bhalaa ||तू सुणि किरत करंमा पुरबि कमाइआ ॥ सिरि सिरि सुख सहंमा देहि सु तू भला ॥تُو سُݨ کرت کرںما پُرب کماایا ۔۔ سر سرِ سُکھ سهںما دےه سُ تُو بھلا ۔۔

ਹਰਿ ਰਚਨਾ ਤੇਰੀ ਕਿਆ ਗਤਿ ਮੇਰੀ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਘੜੀ ਨ ਜੀਵਾ ॥har rachanaa teree kiaa gat meree har bin ghaRee na jeevaa ||हरि रचना तेरी किआ गति मेरी हरि बिनु घड़ी न जीवा ॥هر رچنا تےریِ کآ گتِ مےریِ هرِ بن گھڑیِ ن جیِوا ۔۔

ਪ੍ਰਿਅ ਬਾਝੁ ਦੁਹੇਲੀ ਕੋਇ ਨ ਬੇਲੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਾਂ ॥pria baajh dhuhelee koi na belee gurmukh a(n)mrit peevaa(n) ||पृअ बाझु दुहेली कोइ न बेली गुरमुखि अंमृतु पीवाँ ॥پِرا باجھ دُهےلیِ کوا ن بےلیِ گُرمکھ اںمرت پیِواں ۔۔

ਰਚਨਾ ਰਾਚਿ ਰਹੇ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ਪ੍ਰਭ ਮਨਿ ਕਰਮ ਸੁਕਰਮਾ ॥rachanaa raach rahe nira(n)kaaree prabh man karam sukaramaa ||रचना राचि रहे निरंकारी प्रभ मनि करम सुकरमा ॥رچنا راچ رهے نرںکاریِ پربھ من کرم سُکرما ۔۔

ਨਾਨਕ ਪੰਥੁ ਨਿਹਾਲੇ ਸਾ ਧਨ ਤੂ ਸੁਣਿ ਆਤਮ ਰਾਮਾ ॥੧॥naanak pa(n)th nihaale saa dhan too sun aatam raamaa ||1||नानक पंथु निहाले सा धन तू सुणि आतम रामा ॥१॥نانک پںتھ نهالے سا دھن تُو سُݨ آتم راما ۔۔۱۔۔

ਬਾਬੀਹਾ ਪ੍ਰਿਉ ਬੋਲੇ ਕੋਕਿਲ ਬਾਣੀਆ ॥baabeehaa priau bole kokil baaneeaa ||बाबीहा पृउ बोले कोकिल बाणीआ ॥بابیِها پرا بولے کوکل باݨیِآ ۔۔

ਸਾ ਧਨ ਸਭਿ ਰਸ ਚੋਲੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਣੀਆ ॥saa dhan sabh ras cholai a(n)k samaaneeaa ||सा धन सभि रस चोलै अंकि समाणीआ ॥سا دھن سبھ رس چولَے اںک سماݨیِآ ۔۔

ਹਰਿ ਅੰਕਿ ਸਮਾਣੀ ਜਾ ਪ੍ਰਭ ਭਾਣੀ ਸਾ ਸੋਹਾਗਣਿ ਨਾਰੇ ॥har a(n)k samaanee jaa prabh bhaanee saa sohaagan naare ||हरि अंकि समाणी जा प्रभ भाणी सा सोहागणि नारे ॥هر اںک سماݨیِ جا پربھ بھاݨیِ سا سوهاگݨ نارے ۔۔

ਨਵ ਘਰ ਥਾਪਿ ਮਹਲ ਘਰੁ ਊਚਉ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸੁ ਮੁਰਾਰੇ ॥nav ghar thaap mahal ghar uoochau nij ghar vaas muraare ||नव घर थापि महल घरु ऊचउ निज घरि वासु मुरारे ॥نو گھر تھاپ مهل گھر اُوچا نج گھر واس مُرارے ۔۔

ਸਭ ਤੇਰੀ ਤੂ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਨਿਸਿ ਬਾਸੁਰ ਰੰਗਿ ਰਾਵੈ ॥sabh teree too meraa preetam nis baasur ra(n)g raavai ||सभ तेरी तू मेरा प्रीतमु निसि बासुर रंगि रावै ॥سبھ تےریِ تُو مےرا پریِتم نس باسر رںگ راوَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਿਉ ਪ੍ਰਿਉ ਚਵੈ ਬਬੀਹਾ ਕੋਕਿਲ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਵੈ ॥੨॥naanak priau priau chavai babeehaa kokil sabadh suhaavai ||2||नानक पृउ पृउ चवै बबीहा कोकिल सबदि सुहावै ॥२॥نانک پرا پرا چوَے ببیِها کوکل سبد سُهاوَے ۔۔۲۔۔

ਤੂ ਸੁਣਿ ਹਰਿ ਰਸ ਭਿੰਨੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਆਪਣੇ ॥too sun har ras bhi(n)ne preetam aapane ||तू सुणि हरि रस भिंने प्रीतम आपणे ॥تُو سُݨ هر رس بھنّے پریِتم آپݨے ۔۔

ਮਨਿ ਤਨਿ ਰਵਤ ਰਵੰਨੇ ਘੜੀ ਨ ਬੀਸਰੈ ॥man tan ravat rava(n)ne ghaRee na beesarai ||मनि तनि रवत रवंने घड़ी न बीसरै ॥من تنِ روت رونّے گھڑیِ ن بیِسرَے ۔۔

ਕਿਉ ਘੜੀ ਬਿਸਾਰੀ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਹਉ ਜੀਵਾ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥kiau ghaRee bisaaree hau balihaaree hau jeevaa gun gaae ||किउ घड़ी बिसारी हउ बलिहारी हउ जीवा गुण गाए ॥کِا گھڑیِ بساریِ ها بلهاریِ ها جیِوا گُݨ گااے ۔۔

ਨਾ ਕੋਈ ਮੇਰਾ ਹਉ ਕਿਸੁ ਕੇਰਾ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਰਹਣੁ ਨ ਜਾਏ ॥naa koiee meraa hau kis keraa har bin rahan na jaae ||ना कोई मेरा हउ किसु केरा हरि बिनु रहणु न जाए ॥نا کوای مےرا ها کس کےرا هر بن رهݨ ن جااے ۔۔

ਓਟ ਗਹੀ ਹਰਿ ਚਰਣ ਨਿਵਾਸੇ ਭਏ ਪਵਿਤ੍ਰ ਸਰੀਰਾ ॥oT gahee har charan nivaase bhe pavitr sareeraa ||ओट गही हरि चरण निवासे भए पवित्र सरीरा ॥اوٹ گهیِ هر چرݨ نواسے بھاے پوِتر سریِرا ۔۔

ਨਾਨਕ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਦੀਰਘ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮਨੁ ਧੀਰਾ ॥੩॥naanak dhirasaT dheeragh sukh paavai gur sabadhee man dheeraa ||3||नानक दृसटि दीरघ सुखु पावै गुर सबदी मनु धीरा ॥३॥نانک درسٹ دیِرگھ سُکھ پاوَے گُر سبدیِ من دھیِرا ۔۔۳۔۔

ਬਰਸੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਧਾਰ ਬੂੰਦ ਸੁਹਾਵਣੀ ॥barasai a(n)mirat dhaar boo(n)dh suhaavanee ||बरसै अंमृत धार बूँद सुहावणी ॥برسَے اںمرت دھار بُوںد سُهاوݨیِ ۔۔

ਸਾਜਨ ਮਿਲੇ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਣੀ ॥saajan mile sahaj subhai har siau preet banee ||साजन मिले सहजि सुभाइ हरि सिउ प्रीति बणी ॥ساجن ملے سهج سُبھاا هرِ سا پریِت بݨیِ ۔۔

ਹਰਿ ਮੰਦਰਿ ਆਵੈ ਜਾ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਧਨ ਊਭੀ ਗੁਣ ਸਾਰੀ ॥har ma(n)dhar aavai jaa prabh bhaavai dhan uoobhee gun saaree ||हरि मंदरि आवै जा प्रभ भावै धन ऊभी गुण सारी ॥هر مںدر آوَے جا پربھ بھاوَے دھن اُوبھیِ گُݨ ساریِ ۔۔

ਘਰਿ ਘਰਿ ਕੰਤੁ ਰਵੈ ਸੋਹਾਗਣਿ ਹਉ ਕਿਉ ਕੰਤਿ ਵਿਸਾਰੀ ॥ghar ghar ka(n)t ravai sohaagan hau kiau ka(n)t visaaree ||घरि घरि कंतु रवै सोहागणि हउ किउ कंति विसारी ॥گھر گھرِ کںت روَے سوهاگݨ ها کا کںت وساریِ ۔۔

ਉਨਵਿ ਘਨ ਛਾਏ ਬਰਸੁ ਸੁਭਾਏ ਮਨਿ ਤਨਿ ਪ੍ਰੇਮੁ ਸੁਖਾਵੈ ॥aunav ghan chhaae baras subhaae man tan prem sukhaavai ||उनवि घन छाए बरसु सुभाए मनि तनि प्रेमु सुखावै ॥اُنو گھن چھااے برس سُبھااے من تنِ پرےم سُکھاوَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਵਰਸੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਘਰਿ ਆਵੈ ॥੪॥naanak varasai a(n)mirat baanee kar kirapaa ghar aavai ||4||नानक वरसै अंमृत बाणी करि किरपा घरि आवै ॥४॥نانک ورسَے اںمرت باݨیِ کر کرپا گھرِ آوَے ۔۔۴۔۔

ਚੇਤੁ ਬਸੰਤੁ ਭਲਾ ਭਵਰ ਸੁਹਾਵੜੇ ॥chet basa(n)t bhalaa bhavar suhaavaRe ||चेतु बसंतु भला भवर सुहावड़े ॥چےت بسںت بھلا بھور سُهاوڑے ۔۔