Ang 1105 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੦੫)

ਰਾਜਨ ਕਉਨੁ ਤੁਮਾਰੈ ਆਵੈ ॥raajan kaun tumaarai aavai ||राजन कउनु तुमारै आवै ॥راجن کان تُمارَے آوَے ۔۔

ਐਸੋ ਭਾਉ ਬਿਦਰ ਕੋ ਦੇਖਿਓ ਓਹੁ ਗਰੀਬੁ ਮੋਹਿ ਭਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥aaiso bhaau bidhar ko dhekhio oh gareeb moh bhaavai ||1|| rahaau ||ऐसो भाउ बिदर को देखिओ ओहु गरीबु मोहि भावै ॥१॥ रहाउ ॥اَےسو بھاا بدر کو دےکھاو اوهُ گریِب موه بھاوَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਸਤੀ ਦੇਖਿ ਭਰਮ ਤੇ ਭੂਲਾ ਸ੍ਰੀ ਭਗਵਾਨੁ ਨ ਜਾਨਿਆ ॥hasatee dhekh bharam te bhoolaa sree bhagavaan na jaaniaa ||हसती देखि भरम ते भूला स्री भगवानु न जानिआ ॥هستیِ دےکھ بھرم تے بھُولا سریِ بھگوان ن جانآ ۔۔

ਤੁਮਰੋ ਦੂਧੁ ਬਿਦਰ ਕੋ ਪਾਨੑੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਕਰਿ ਮੈ ਮਾਨਿਆ ॥੧॥tumaro dhoodh bidhar ko paan(h)o a(n)mrit kar mai maaniaa ||1||तुमरो दूधु बिदर को पान्नो अंमृतु करि मै मानिआ ॥१॥تُمرو دُودھ بدر کو پانھو اںمرت کر مَے مانآ ۔۔۱۔۔

ਖੀਰ ਸਮਾਨਿ ਸਾਗੁ ਮੈ ਪਾਇਆ ਗੁਨ ਗਾਵਤ ਰੈਨਿ ਬਿਹਾਨੀ ॥kheer samaan saag mai paiaa gun gaavat rain bihaanee ||खीर समानि सागु मै पाइआ गुन गावत रैनि बिहानी ॥کھیِر سمان ساگ مَے پاایا گُن گاوت رَےن بهانیِ ۔۔

ਕਬੀਰ ਕੋ ਠਾਕੁਰੁ ਅਨਦ ਬਿਨੋਦੀ ਜਾਤਿ ਨ ਕਾਹੂ ਕੀ ਮਾਨੀ ॥੨॥੯॥kabeer ko Thaakur anadh binodhee jaat na kaahoo kee maanee ||2||9||कबीर को ठाकुरु अनद बिनोदी जाति न काहू की मानी ॥२॥९॥کبیِر کو ٹھاکر اند بنودیِ جات ن کاهُو کیِ مانیِ ۔۔۲۔۔۹۔۔

ਸਲੋਕ ਕਬੀਰ ॥salok kabeer ||सलोक कबीर ॥سلوک کبیِر ۔۔

ਗਗਨ ਦਮਾਮਾ ਬਾਜਿਓ ਪਰਿਓ ਨੀਸਾਨੈ ਘਾਉ ॥gagan dhamaamaa baajio pario neesaanai ghaau ||गगन दमामा बाजिओ परिओ नीसानै घाउ ॥گگن دماما باجاو پراو نیِسانَے گھاا ۔۔

ਖੇਤੁ ਜੁ ਮਾਂਡਿਓ ਸੂਰਮਾ ਅਬ ਜੂਝਨ ਕੋ ਦਾਉ ॥੧॥khetu ju maa(n)ddio sooramaa ab joojhan ko dhaau ||1||खेतु जु माँडिओ सूरमा अब जूझन को दाउ ॥१॥کھےت جُ ماںڈاو سُورما اب جُوجھن کو داا ۔۔۱۔۔

ਸੂਰਾ ਸੋ ਪਹਿਚਾਨੀਐ ਜੁ ਲਰੈ ਦੀਨ ਕੇ ਹੇਤ ॥sooraa so pahichaaneeaai ju larai dheen ke het ||सूरा सो पहिचानीऐ जु लरै दीन के हेत ॥سُورا سو پهِچانیِاَے جُ لرَے دیٍن کے هےت ۔۔

ਪੁਰਜਾ ਪੁਰਜਾ ਕਟਿ ਮਰੈ ਕਬਹੂ ਨ ਛਾਡੈ ਖੇਤੁ ॥੨॥੨॥purajaa purajaa kaT marai kabahoo na chhaaddai khet ||2||2||पुरजा पुरजा कटि मरै कबहू न छाडै खेतु ॥२॥२॥پُرجا پُرجا کٹ مرَے کبهُو ن چھاڈَے کھےت ۔۔۲۔۔۲۔۔

ਕਬੀਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਰਾਗੁ ਮਾਰੂ ਬਾਣੀ ਨਾਮਦੇਉ ਜੀ ਕੀkabeer kaa sabadh raag maaroo baanee naamadheau jee keeकबीर का सबदु रागु मारू बाणी नामदेउ जी कीکبیِر کا سبد راگ مارُو باݨیِ نامدےا جیِ کیِ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਚਾਰਿ ਮੁਕਤਿ ਚਾਰੈ ਸਿਧਿ ਮਿਲਿ ਕੈ ਦੂਲਹ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਸਰਨਿ ਪਰਿਓ ॥chaar mukat chaarai sidh mil kai dhooleh prabh kee saran pario ||चारि मुकति चारै सिधि मिलि कै दूलह प्रभ की सरनि परिओ ॥چار مُکت چارَے سدھ ملِ کَے دُوله پربھ کیِ سرن پرِاو ۔۔

ਮੁਕਤਿ ਭਇਓ ਚਉਹੂੰ ਜੁਗ ਜਾਨਿਓ ਜਸੁ ਕੀਰਤਿ ਮਾਥੈ ਛਤ੍ਰੁ ਧਰਿਓ ॥੧॥mukat bhio chauhoo(n) jug jaanio jas keerat maathai chhatr dhario ||1||मुकति भइओ चउहूँ जुग जानिओ जसु कीरति माथै छत्रु धरिओ ॥१॥مُکت بھِااو چاهُوں جُگ جاناو جس کیِرت ماتھَے چھترü دھراو ۔۔۱۔۔

ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਜਪਤ ਕੋ ਕੋ ਨ ਤਰਿਓ ॥raajaa raam japat ko ko na tario ||राजा राम जपत को को न तरिओ ॥راجا رام جپت کو کو ن تراو ۔۔

ਗੁਰ ਉਪਦੇਸਿ ਸਾਧ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਭਗਤੁ ਭਗਤੁ ਤਾ ਕੋ ਨਾਮੁ ਪਰਿਓ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur upadhes saadh kee sa(n)gat bhagat bhagat taa ko naam pario ||1|| rahaau ||गुर उपदेसि साध की संगति भगतु भगतु ता को नामु परिओ ॥१॥ रहाउ ॥گُر اُپدےس سادھ کیِ سںگت بھگت بھگت تا کو نام پراو ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸੰਖ ਚਕ੍ਰ ਮਾਲਾ ਤਿਲਕੁ ਬਿਰਾਜਿਤ ਦੇਖਿ ਪ੍ਰਤਾਪੁ ਜਮੁ ਡਰਿਓ ॥sa(n)kh chakar maalaa tilak biraajit dhekh prataap jam ddario ||संख चक्र माला तिलकु बिराजित देखि प्रतापु जमु डरिओ ॥سںکھ چک® مالا تلک براجت دےکھ پرتاپ جم ڈراو ۔۔

ਨਿਰਭਉ ਭਏ ਰਾਮ ਬਲ ਗਰਜਿਤ ਜਨਮ ਮਰਨ ਸੰਤਾਪ ਹਿਰਿਓ ॥੨॥nirabhau bhe raam bal garajit janam maran sa(n)taap hirio ||2||निरभउ भए राम बल गरजित जनम मरन संताप हिरिओ ॥२॥نِربھا بھاے رام بل گرجت جنم مرن سںتاپ هراو ۔۔۲۔۔

ਅੰਬਰੀਕ ਕਉ ਦੀਓ ਅਭੈ ਪਦੁ ਰਾਜੁ ਭਭੀਖਨ ਅਧਿਕ ਕਰਿਓ ॥a(n)bareek kau dheeo abhai padh raaj bhabheekhan adhik kario ||अंबरीक कउ दीओ अभै पदु राजु भभीखन अधिक करिओ ॥اںبریِک کا دیِاو ابھَے پد راج بھبھیِکھن ادھک کرِاو ۔۔

ਨਉ ਨਿਧਿ ਠਾਕੁਰਿ ਦਈ ਸੁਦਾਮੈ ਧ੍ਰੂਅ ਅਟਲੁ ਅਜਹੂ ਨ ਟਰਿਓ ॥੩॥nau nidh Thaakur dhiee sudhaamai dhraooa aTal ajahoo na Tario ||3||नउ निधि ठाकुरि दई सुदामै ध्रूअ अटलु अजहू न टरिओ ॥३॥نا ندھ ٹھاکر دای سُدامَے دھر¨ا اٹل اجهُو ن ٹرِاو ۔۔۳۔۔

ਭਗਤ ਹੇਤਿ ਮਾਰਿਓ ਹਰਨਾਖਸੁ ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ ਹੋਇ ਦੇਹ ਧਰਿਓ ॥bhagat het maario haranaakhas narasi(n)gh roop hoi dheh dhario ||भगत हेति मारिओ हरनाखसु नरसिंघ रूप होइ देह धरिओ ॥بھگت هےت ماراو هرناکھس نرسںگھ رُوپ هوا دےه دھراو ۔۔

ਨਾਮਾ ਕਹੈ ਭਗਤਿ ਬਸਿ ਕੇਸਵ ਅਜਹੂੰ ਬਲਿ ਕੇ ਦੁਆਰ ਖਰੋ ॥੪॥੧॥naamaa kahai bhagat bas kesav ajahoo(n) bal ke dhuaar kharo ||4||1||नामा कहै भगति बसि केसव अजहूँ बलि के दुआर खरो ॥४॥१॥ناما کهَے بھگت بس کےسو اجهُوں بلِ کے دُآر کھرو ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਮਾਰੂ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ॥maaroo kabeer jeeau ||मारू कबीर जीउ ॥مارُو کبیِر جیِا ۔۔

ਦੀਨੁ ਬਿਸਾਰਿਓ ਰੇ ਦਿਵਾਨੇ ਦੀਨੁ ਬਿਸਾਰਿਓ ਰੇ ॥dheen bisaario re dhivaane dheen bisaario re ||दीनु बिसारिओ रे दिवाने दीनु बिसारिओ रे ॥دیٍن بساراو رے دوانے دیٍن بساراو رے ۔۔

ਪੇਟੁ ਭਰਿਓ ਪਸੂਆ ਜਿਉ ਸੋਇਓ ਮਨੁਖੁ ਜਨਮੁ ਹੈ ਹਾਰਿਓ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥peT bhario pasooaa jiau soio manukh janam hai haario ||1|| rahaau ||पेटु भरिओ पसूआ जिउ सोइओ मनुखु जनमु है हारिओ ॥१॥ रहाउ ॥پےٹ بھراو پسُوآ جا سوااو منکھ جنم هَے هاراو ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਕਬਹੂ ਨਹੀ ਕੀਨੀ ਰਚਿਓ ਧੰਧੈ ਝੂਠ ॥saadhasa(n)gat kabahoo nahee keenee rachio dha(n)dhai jhooTh ||साधसंगति कबहू नही कीनी रचिओ धंधै झूठ ॥سادھسںگت کبهُو نهیِ کیٍنیِ رچاو دھںدھَے جھُوٹھ ۔۔

ਸੁਆਨ ਸੂਕਰ ਬਾਇਸ ਜਿਵੈ ਭਟਕਤੁ ਚਾਲਿਓ ਊਠਿ ॥੧॥suaan sookar bais jivai bhaTakat chaalio uooTh ||1||सुआन सूकर बाइस जिवै भटकतु चालिओ ऊठि ॥१॥سُآن سُوکر بااس جوَے بھٹکت چالاو اُوٹھ ۔۔۱۔۔

ਆਪਸ ਕਉ ਦੀਰਘੁ ਕਰਿ ਜਾਨੈ ਅਉਰਨ ਕਉ ਲਗ ਮਾਤ ॥aapas kau dheeragh kar jaanai aauran kau lag maat ||आपस कउ दीरघु करि जानै अउरन कउ लग मात ॥آپس کا دیِرگھ کر جانَے اارن کا لگ مات ۔۔

ਮਨਸਾ ਬਾਚਾ ਕਰਮਨਾ ਮੈ ਦੇਖੇ ਦੋਜਕ ਜਾਤ ॥੨॥manasaa baachaa karamanaa mai dhekhe dhojak jaat ||2||मनसा बाचा करमना मै देखे दोजक जात ॥२॥منسا باچا کرمنا مَے دےکھے دوجک جات ۔۔۲۔۔

ਕਾਮੀ ਕ੍ਰੋਧੀ ਚਾਤੁਰੀ ਬਾਜੀਗਰ ਬੇਕਾਮ ॥kaamee karodhee chaaturee baajeegar bekaam ||कामी क्रोधी चातुरी बाजीगर बेकाम ॥کامیِ ک®ودھیِ چاتریِ باجیِگر بےکام ۔۔

ਨਿੰਦਾ ਕਰਤੇ ਜਨਮੁ ਸਿਰਾਨੋ ਕਬਹੂ ਨ ਸਿਮਰਿਓ ਰਾਮੁ ॥੩॥ni(n)dhaa karate janam siraano kabahoo na simario raam ||3||निंदा करते जनमु सिरानो कबहू न सिमरिओ रामु ॥३॥نِںدا کرتے جنم سرانو کبهُو ن سمراو رام ۔۔۳۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਚੇਤੈ ਨਹੀ ਮੂਰਖੁ ਮੁਗਧੁ ਗਵਾਰੁ ॥keh kabeer chetai nahee moorakh mugadh gavaar ||कहि कबीर चेतै नही मूरखु मुगधु गवारु ॥کهِ کبیِر چےتَے نهیِ مُورکھ مُگدھ گوار ۔۔

ਰਾਮੁ ਨਾਮੁ ਜਾਨਿਓ ਨਹੀ ਕੈਸੇ ਉਤਰਸਿ ਪਾਰਿ ॥੪॥੧॥raam naam jaanio nahee kaise utaras paar ||4||1||रामु नामु जानिओ नही कैसे उतरसि पारि ॥४॥१॥رام نام جاناو نهیِ کَےسے اُترس پار ۔۔۴۔۔۱۔۔