Ang 1103 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੦੩)

ਰਾਮ ਨਾਮ ਕੀ ਗਤਿ ਨਹੀ ਜਾਨੀ ਕੈਸੇ ਉਤਰਸਿ ਪਾਰਾ ॥੧॥raam naam kee gat nahee jaanee kaise utaras paaraa ||1||राम नाम की गति नही जानी कैसे उतरसि पारा ॥१॥رام نام کیِ گت نهیِ جانیِ کَےسے اُترس پارا ۔۔۱۔۔

ਜੀਅ ਬਧਹੁ ਸੁ ਧਰਮੁ ਕਰਿ ਥਾਪਹੁ ਅਧਰਮੁ ਕਹਹੁ ਕਤ ਭਾਈ ॥jeea badhahu su dharam kar thaapahu adharam kahahu kat bhaiee ||जीअ बधहु सु धरमु करि थापहु अधरमु कहहु कत भाई ॥جیِا بدھهُ سُ دھرم کر تھاپهُ ادھرم کههُ کت بھاای ۔۔

ਆਪਸ ਕਉ ਮੁਨਿਵਰ ਕਰਿ ਥਾਪਹੁ ਕਾ ਕਉ ਕਹਹੁ ਕਸਾਈ ॥੨॥aapas kau munivar kar thaapahu kaa kau kahahu kasaiee ||2||आपस कउ मुनिवर करि थापहु का कउ कहहु कसाई ॥२॥آپس کا مُنور کر تھاپهُ کا کا کههُ کساای ۔۔۲۔۔

ਮਨ ਕੇ ਅੰਧੇ ਆਪਿ ਨ ਬੂਝਹੁ ਕਾਹਿ ਬੁਝਾਵਹੁ ਭਾਈ ॥man ke a(n)dhe aap na boojhahu kaeh bujhaavahu bhaiee ||मन के अंधे आपि न बूझहु काहि बुझावहु भाई ॥من کے اںدھے آپ ن بُوجھهُ کاه بُجھاوهُ بھاای ۔۔

ਮਾਇਆ ਕਾਰਨ ਬਿਦਿਆ ਬੇਚਹੁ ਜਨਮੁ ਅਬਿਰਥਾ ਜਾਈ ॥੩॥maiaa kaaran bidhiaa bechahu janam abirathaa jaiee ||3||माइआ कारन बिदिआ बेचहु जनमु अबिरथा जाई ॥३॥مااآ کارن بدآ بےچهُ جنم ابِرتھا جاای ۔۔۳۔۔

ਨਾਰਦ ਬਚਨ ਬਿਆਸੁ ਕਹਤ ਹੈ ਸੁਕ ਕਉ ਪੂਛਹੁ ਜਾਈ ॥naaradh bachan biaas kahat hai suk kau poochhahu jaiee ||नारद बचन बिआसु कहत है सुक कउ पूछहु जाई ॥نارد بچن بآس کهت هَے سُک کا پُوچھهُ جاای ۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਰਾਮੈ ਰਮਿ ਛੂਟਹੁ ਨਾਹਿ ਤ ਬੂਡੇ ਭਾਈ ॥੪॥੧॥keh kabeer raamai ram chhooTahu naeh ta boodde bhaiee ||4||1||कहि कबीर रामै रमि छूटहु नाहि त बूडे भाई ॥४॥१॥کهِ کبیِر رامَے رم چھُوٹهُ ناه ت بُوڈے بھاای ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਬਨਹਿ ਬਸੇ ਕਿਉ ਪਾਈਐ ਜਉ ਲਉ ਮਨਹੁ ਨ ਤਜਹਿ ਬਿਕਾਰ ॥baneh base kiau paieeaai jau lau manahu na tajeh bikaar ||बनहि बसे किउ पाईऐ जउ लउ मनहु न तजहि बिकार ॥بنه بسے کا پاایاَے جا لا منهُ ن تجه بکار ۔۔

ਜਿਹ ਘਰੁ ਬਨੁ ਸਮਸਰਿ ਕੀਆ ਤੇ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ॥੧॥jeh ghar ban samasar keeaa te poore sa(n)saar ||1||जिह घरु बनु समसरि कीआ ते पूरे संसार ॥१॥جِه گھر بن سمسر کیِآ تے پُورے سںسار ۔۔۱۔۔

ਸਾਰ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਰਾਮਾ ॥saar sukh paieeaai raamaa ||सार सुखु पाईऐ रामा ॥سار سُکھ پاایاَے راما ۔۔

ਰੰਗਿ ਰਵਹੁ ਆਤਮੈ ਰਾਮ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ra(n)g ravahu aatamai raam ||1|| rahaau ||रंगि रवहु आतमै राम ॥१॥ रहाउ ॥رںگ روهُ آتمَے رام ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਟਾ ਭਸਮ ਲੇਪਨ ਕੀਆ ਕਹਾ ਗੁਫਾ ਮਹਿ ਬਾਸੁ ॥jaTaa bhasam lepan keeaa kahaa gufaa meh baas ||जटा भसम लेपन कीआ कहा गुफा महि बासु ॥جٹا بھسم لےپن کیِآ کها گُپھا مهِ باس ۔۔

ਮਨੁ ਜੀਤੇ ਜਗੁ ਜੀਤਿਆ ਜਾਂ ਤੇ ਬਿਖਿਆ ਤੇ ਹੋਇ ਉਦਾਸੁ ॥੨॥man jeete jag jeetiaa jaa(n) te bikhiaa te hoi udhaas ||2||मनु जीते जगु जीतिआ जाँ ते बिखिआ ते होइ उदासु ॥२॥من جیِتے جگ جیِتآ جاں تے بکھآ تے هوا اُداس ۔۔۲۔۔

ਅੰਜਨੁ ਦੇਇ ਸਭੈ ਕੋਈ ਟੁਕੁ ਚਾਹਨ ਮਾਹਿ ਬਿਡਾਨੁ ॥a(n)jan dhei sabhai koiee Tuk chaahan maeh biddaan ||अंजनु देइ सभै कोई टुकु चाहन माहि बिडानु ॥اںجن دےا سبھَے کوای ٹُک چاهن ماه بڈان ۔۔

ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਜਿਹ ਪਾਇਆ ਤੇ ਲੋਇਨ ਪਰਵਾਨੁ ॥੩॥giaan a(n)jan jeh paiaa te loin paravaan ||3||गिआन अंजनु जिह पाइआ ते लोइन परवानु ॥३॥گِآن اںجن جه پاایا تے لوان پروان ۔۔۳۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਅਬ ਜਾਨਿਆ ਗੁਰਿ ਗਿਆਨੁ ਦੀਆ ਸਮਝਾਇ ॥keh kabeer ab jaaniaa gur giaan dheeaa samajhai ||कहि कबीर अब जानिआ गुरि गिआनु दीआ समझाइ ॥کهِ کبیِر اب جانآ گُر گآن دیِآ سمجھاا ۔۔

ਅੰਤਰਗਤਿ ਹਰਿ ਭੇਟਿਆ ਅਬ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਕਤਹੂ ਨ ਜਾਇ ॥੪॥੨॥a(n)taragat har bheTiaa ab meraa man katahoo na jai ||4||2||अंतरगति हरि भेटिआ अब मेरा मनु कतहू न जाइ ॥४॥२॥اںترگت هر بھےٹآ اب مےرا من کتهُو ن جاا ۔۔۴۔۔۲۔۔

ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਜਾ ਕਉ ਫੁਰੀ ਤਬ ਕਾਹੂ ਸਿਉ ਕਿਆ ਕਾਜ ॥ridh sidh jaa kau furee tab kaahoo siau kiaa kaaj ||रिधि सिधि जा कउ फुरी तब काहू सिउ किआ काज ॥رِدھ سدھ جا کا پھُریِ تب کاهُو سا کآ کاج ۔۔

ਤੇਰੇ ਕਹਨੇ ਕੀ ਗਤਿ ਕਿਆ ਕਹਉ ਮੈ ਬੋਲਤ ਹੀ ਬਡ ਲਾਜ ॥੧॥tere kahane kee gat kiaa kahau mai bolat hee badd laaj ||1||तेरे कहने की गति किआ कहउ मै बोलत ही बड लाज ॥१॥تےرے کهنے کیِ گت کآ کها مَے بولت هیِ بڈ لاج ۔۔۱۔۔

ਰਾਮੁ ਜਿਹ ਪਾਇਆ ਰਾਮ ॥raam jeh paiaa raam ||रामु जिह पाइआ राम ॥رام جه پاایا رام ۔۔

ਤੇ ਭਵਹਿ ਨ ਬਾਰੈ ਬਾਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥te bhaveh na baarai baar ||1|| rahaau ||ते भवहि न बारै बार ॥१॥ रहाउ ॥تے بھوه ن بارَے بار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਝੂਠਾ ਜਗੁ ਡਹਕੈ ਘਨਾ ਦਿਨ ਦੁਇ ਬਰਤਨ ਕੀ ਆਸ ॥jhooThaa jag ddahakai ghanaa dhin dhui baratan kee aas ||झूठा जगु डहकै घना दिन दुइ बरतन की आस ॥جھُوٹھا جگ ڈهکَے گھنا دن دُا برتن کیِ آس ۔۔

ਰਾਮ ਉਦਕੁ ਜਿਹ ਜਨ ਪੀਆ ਤਿਹਿ ਬਹੁਰਿ ਨ ਭਈ ਪਿਆਸ ॥੨॥raam udhak jeh jan peeaa teh bahur na bhiee piaas ||2||राम उदकु जिह जन पीआ तिहि बहुरि न भई पिआस ॥२॥رام اُدک جه جن پیِآ تهِ بهُر ن بھای پآس ۔۔۲۔۔

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਜਿਹ ਬੂਝਿਆ ਆਸਾ ਤੇ ਭਇਆ ਨਿਰਾਸੁ ॥gur prasaadh jeh boojhiaa aasaa te bhiaa niraas ||गुर प्रसादि जिह बूझिआ आसा ते भइआ निरासु ॥گُر پرساد جه بُوجھآ آسا تے بھایا نراس ۔۔

ਸਭੁ ਸਚੁ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ਜਉ ਆਤਮ ਭਇਆ ਉਦਾਸੁ ॥੩॥sabh sach nadharee aaiaa jau aatam bhiaa udhaas ||3||सभु सचु नदरी आइआ जउ आतम भइआ उदासु ॥३॥سبھ سچ ندریِ آایا جا آتم بھایا اُداس ۔۔۳۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਹਰ ਤਾਰਿ ॥raam naam ras chaakhiaa har naamaa har taar ||राम नाम रसु चाखिआ हरि नामा हर तारि ॥رام نام رس چاکھآ هر ناما هر تار ۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਕੰਚਨੁ ਭਇਆ ਭ੍ਰਮੁ ਗਇਆ ਸਮੁਦ੍ਰੈ ਪਾਰਿ ॥੪॥੩॥kahu kabeer ka(n)chan bhiaa bhram giaa samudhrai paar ||4||3||कहु कबीर कंचनु भइआ भ्रमु गइआ समुद्रै पारि ॥४॥३॥کهُ کبیِر کںچن بھایا بھرم گایا سمدرَے پار ۔۔۴۔۔۳۔۔

ਉਦਕ ਸਮੁੰਦ ਸਲਲ ਕੀ ਸਾਖਿਆ ਨਦੀ ਤਰੰਗ ਸਮਾਵਹਿਗੇ ॥audhak samu(n)dh salal kee saakhiaa nadhee tara(n)g samaavahige ||उदक समुँद सलल की साखिआ नदी तरंग समावहिगे ॥اُدک سمںد سلل کیِ ساکھآ ندیِ ترںگ سماوهگے ۔۔

ਸੁੰਨਹਿ ਸੁੰਨੁ ਮਿਲਿਆ ਸਮਦਰਸੀ ਪਵਨ ਰੂਪ ਹੋਇ ਜਾਵਹਿਗੇ ॥੧॥su(n)neh su(n)n miliaa samadharasee pavan roop hoi jaavahige ||1||सुँनहि सुँनु मिलिआ समदरसी पवन रूप होइ जावहिगे ॥१॥سُنّه سُنّ ملآ سمدرسیِ پون رُوپ هوا جاوهگے ۔۔۱۔۔

ਬਹੁਰਿ ਹਮ ਕਾਹੇ ਆਵਹਿਗੇ ॥bahur ham kaahe aavahige ||बहुरि हम काहे आवहिगे ॥بهُر هم کاهے آوهگے ۔۔

ਆਵਨ ਜਾਨਾ ਹੁਕਮੁ ਤਿਸੈ ਕਾ ਹੁਕਮੈ ਬੁਝਿ ਸਮਾਵਹਿਗੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥aavan jaanaa hukam tisai kaa hukamai bujh samaavahige ||1|| rahaau ||आवन जाना हुकमु तिसै का हुकमै बुझि समावहिगे ॥१॥ रहाउ ॥آون جانا هُکم تسَے کا هُکمَے بُجھ سماوهگے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਬ ਚੂਕੈ ਪੰਚ ਧਾਤੁ ਕੀ ਰਚਨਾ ਐਸੇ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਵਹਿਗੇ ॥jab chookai pa(n)ch dhaat kee rachanaa aaise bharam chukaavahige ||जब चूकै पंच धातु की रचना ऐसे भरमु चुकावहिगे ॥جب چُوکَے پںچ دھات کیِ رچنا اَےسے بھرم چُکاوهگے ۔۔

ਦਰਸਨੁ ਛੋਡਿ ਭਏ ਸਮਦਰਸੀ ਏਕੋ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹਿਗੇ ॥੨॥dharasan chhodd bhe samadharasee eko naam dhiaavahige ||2||दरसनु छोडि भए समदरसी एको नामु धिआवहिगे ॥२॥درسن چھوڈ بھاے سمدرسیِ اےکو نام دھآوهگے ۔۔۲۔۔

ਜਿਤ ਹਮ ਲਾਏ ਤਿਤ ਹੀ ਲਾਗੇ ਤੈਸੇ ਕਰਮ ਕਮਾਵਹਿਗੇ ॥jit ham laae tit hee laage taise karam kamaavahige ||जित हम लाए तित ही लागे तैसे करम कमावहिगे ॥جِت هم لااے تت هیِ لاگے تَےسے کرم کماوهگے ۔۔

ਹਰਿ ਜੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਜਉ ਅਪਨੀ ਤੌ ਗੁਰ ਕੇ ਸਬਦਿ ਸਮਾਵਹਿਗੇ ॥੩॥har jee kirapaa kare jau apanee tau gur ke sabadh samaavahige ||3||हरि जी कृपा करे जउ अपनी तौ गुर के सबदि समावहिगे ॥३॥هر جیِ ک®پا کرے جا اپنیِ تَو گُر کے سبد سماوهگے ۔۔۳۔۔

ਜੀਵਤ ਮਰਹੁ ਮਰਹੁ ਫੁਨਿ ਜੀਵਹੁ ਪੁਨਰਪਿ ਜਨਮੁ ਨ ਹੋਈ ॥jeevat marahu marahu fun jeevahu punarap janam na hoiee ||जीवत मरहु मरहु फुनि जीवहु पुनरपि जनमु न होई ॥جیِوت مرهُ مرهُ پھُن جیِوهُ پُنرپ جنم ن هوای ۔۔