Ang 1102 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੦੨)

ਗਿਆਨੁ ਰਾਸਿ ਨਾਮੁ ਧਨੁ ਸਉਪਿਓਨੁ ਇਸੁ ਸਉਦੇ ਲਾਇਕ ॥giaan raas naam dhan saupion is saudhe laik ||गिआनु रासि नामु धनु सउपिओनु इसु सउदे लाइक ॥گِآن راس نام دھن ساپاون ِاس ساُدے لاِاک ۔۔

ਸਾਝੀ ਗੁਰ ਨਾਲਿ ਬਹਾਲਿਆ ਸਰਬ ਸੁਖ ਪਾਇਕ ॥saajhee gur naal bahaaliaa sarab sukh paik ||साझी गुर नालि बहालिआ सरब सुख पाइक ॥ساجھیِ گُر نال بهالآ سرب سُکھ پااک ۔۔

ਮੈ ਨਾਲਹੁ ਕਦੇ ਨ ਵਿਛੁੜੈ ਹਰਿ ਪਿਤਾ ਸਭਨਾ ਗਲਾ ਲਾਇਕ ॥੨੧॥mai naalahu kadhe na vichhuRai har pitaa sabhanaa galaa laik ||21||मै नालहु कदे न विछुड़ै हरि पिता सभना गला लाइक ॥२१॥مَے نالهُ کدے ن وچھڑَے هر پتا سبھنا گلا لااک ۔۔۲۱۔۔

ਸਲੋਕ ਡਖਣੇ ਮਃ ੫ ॥salok ddakhane mahalaa panjavaa ||सलोक डखणे म: ५ ॥سلوک ڈکھݨے مÚ ۵ ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਚੜਿਆ ਸਿਉ ਤੋੜਿ ਢੂਢਿ ਸਜਣ ਸੰਤ ਪਕਿਆ ॥naanak kachaRiaa siau toR ddoodd sajan sa(n)t pakiaa ||नानक कचड़िआ सिउ तोड़ि ढूढि सजण संत पकिआ ॥نانک کچڑآ سا توڑ ڈھُوڈھ سجݨ سںت پکآ ۔۔

ਓਇ ਜੀਵੰਦੇ ਵਿਛੁੜਹਿ ਓਇ ਮੁਇਆ ਨ ਜਾਹੀ ਛੋੜਿ ॥੧॥oi jeeva(n)dhe vichhuReh oi muiaa na jaahee chhoR ||1||ओइ जीवंदे विछुड़हि ओइ मुइआ न जाही छोड़ि ॥१॥اوِا جیِوںدے وچھڑه اوِا مُایا ن جاهیِ چھوڑ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਨਾਨਕ ਬਿਜੁਲੀਆ ਚਮਕੰਨਿ ਘੁਰਨਿੑ ਘਟਾ ਅਤਿ ਕਾਲੀਆ ॥naanak bijuleeaa chamaka(n)n ghurani(h) ghaTaa at kaaleeaa ||नानक बिजुलीआ चमकंनि घुरनि्ि घटा अति कालीआ ॥نانک بجلیِآ چمکنّ گھُرنھ گھٹا ات کالیِآ ۔۔

ਬਰਸਨਿ ਮੇਘ ਅਪਾਰ ਨਾਨਕ ਸੰਗਮਿ ਪਿਰੀ ਸੁਹੰਦੀਆ ॥੨॥barasan megh apaar naanak sa(n)gam piree suha(n)dheeaa ||2||बरसनि मेघ अपार नानक संगमि पिरी सुहंदीआ ॥२॥برسن مےگھ اپار نانک سںگم پریِ سُهںدیِآ ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਜਲ ਥਲ ਨੀਰਿ ਭਰੇ ਸੀਤਲ ਪਵਣ ਝੁਲਾਰਦੇ ॥jal thal neer bhare seetal pavan jhulaaradhe ||जल थल नीरि भरे सीतल पवण झुलारदे ॥جل تھل نیِر بھرے سیِتل پوݨ جھُلاردے ۔۔

ਸੇਜੜੀਆ ਸੋਇੰਨ ਹੀਰੇ ਲਾਲ ਜੜੰਦੀਆ ॥sejaReeaa soi(n)n heere laal jaRa(n)dheeaa ||सेजड़ीआ सोइंन हीरे लाल जड़ंदीआ ॥سےجڑیِآ سوانّ هیِرے لال جڑںدیِآ ۔۔

ਸੁਭਰ ਕਪੜ ਭੋਗ ਨਾਨਕ ਪਿਰੀ ਵਿਹੂਣੀ ਤਤੀਆ ॥੩॥subhar kapaR bhog naanak piree vihoonee tateeaa ||3||सुभर कपड़ भोग नानक पिरी विहूणी ततीआ ॥३॥سُبھر کپڑ بھوگ نانک پریِ وهُوݨیِ تتیِآ ۔۔۳۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਕਾਰਣੁ ਕਰਤੈ ਜੋ ਕੀਆ ਸੋਈ ਹੈ ਕਰਣਾ ॥kaaran karatai jo keeaa soiee hai karanaa ||कारणु करतै जो कीआ सोई है करणा ॥کارݨ کرتَے جو کیِآ سوای هَے کرݨا ۔۔

ਜੇ ਸਉ ਧਾਵਹਿ ਪ੍ਰਾਣੀਆ ਪਾਵਹਿ ਧੁਰਿ ਲਹਣਾ ॥je sau dhaaveh praaneeaa paaveh dhur lahanaa ||जे सउ धावहि प्राणीआ पावहि धुरि लहणा ॥جے سا دھاوه پراݨیِآ پاوه دھُر لهݨا ۔۔

ਬਿਨੁ ਕਰਮਾ ਕਿਛੂ ਨ ਲਭਈ ਜੇ ਫਿਰਹਿ ਸਭ ਧਰਣਾ ॥bin karamaa kichhoo na labhiee je fireh sabh dharanaa ||बिनु करमा किछू न लभई जे फिरहि सभ धरणा ॥بٍن کرما کچھُو ن لبھای جے پھره سبھ دھرݨا ۔۔

ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਭਉ ਗੋਵਿੰਦ ਕਾ ਭੈ ਡਰੁ ਦੂਰਿ ਕਰਣਾ ॥gur mil bhau govi(n)dh kaa bhai ddar dhoor karanaa ||गुर मिलि भउ गोविंद का भै डरु दूरि करणा ॥گُر مل بھا گووںد کا بھَے ڈر دُور کرݨا ۔۔

ਭੈ ਤੇ ਬੈਰਾਗੁ ਊਪਜੈ ਹਰਿ ਖੋਜਤ ਫਿਰਣਾ ॥bhai te bairaag uoopajai har khojat firanaa ||भै ते बैरागु ऊपजै हरि खोजत फिरणा ॥بھَے تے بَےراگ اُوپجَے هر کھوجت پھرݨا ۔۔

ਖੋਜਤ ਖੋਜਤ ਸਹਜੁ ਉਪਜਿਆ ਫਿਰਿ ਜਨਮਿ ਨ ਮਰਣਾ ॥khojat khojat sahaj upajiaa fir janam na maranaa ||खोजत खोजत सहजु उपजिआ फिरि जनमि न मरणा ॥کھوجت کھوجت سهج اُپجآ پھر جنم ن مرݨا ۔۔

ਹਿਆਇ ਕਮਾਇ ਧਿਆਇਆ ਪਾਇਆ ਸਾਧ ਸਰਣਾ ॥hiaai kamai dhiaaiaa paiaa saadh saranaa ||हिआइ कमाइ धिआइआ पाइआ साध सरणा ॥هِآا کماا دھآایا پاایا سادھ سرݨا ۔۔

ਬੋਹਿਥੁ ਨਾਨਕ ਦੇਉ ਗੁਰੁ ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਚੜਾਏ ਤਿਸੁ ਭਉਜਲੁ ਤਰਣਾ ॥੨੨॥bohith naanak dheau gur jis har chaRaae tis bhaujal taranaa ||22||बोहिथु नानक देउ गुरु जिसु हरि चड़ाए तिसु भउजलु तरणा ॥२२॥بوهتھ نانک دےا گُر جس هر چڑااے تس بھاُجل ترݨا ۔۔۲۲۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਪਹਿਲਾ ਮਰਣੁ ਕਬੂਲਿ ਜੀਵਣ ਕੀ ਛਡਿ ਆਸ ॥pahilaa maran kabool jeevan kee chhadd aas ||पहिला मरणु कबूलि जीवण की छडि आस ॥پهِلا مرݨ کبُول جیِوݨ کیِ چھڈ آس ۔۔

ਹੋਹੁ ਸਭਨਾ ਕੀ ਰੇਣੁਕਾ ਤਉ ਆਉ ਹਮਾਰੈ ਪਾਸਿ ॥੧॥hoh sabhanaa kee renukaa tau aau hamaarai paas ||1||होहु सभना की रेणुका तउ आउ हमारै पासि ॥१॥هوهُ سبھنا کیِ رےݨکا تا آا همارَے پاس ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਮੁਆ ਜੀਵੰਦਾ ਪੇਖੁ ਜੀਵੰਦੇ ਮਰਿ ਜਾਨਿ ॥muaa jeeva(n)dhaa pekh jeeva(n)dhe mar jaan ||मुआ जीवंदा पेखु जीवंदे मरि जानि ॥مُآ جیِوںدا پےکھ جیِوںدے مر جان ۔۔

ਜਿਨੑਾ ਮੁਹਬਤਿ ਇਕ ਸਿਉ ਤੇ ਮਾਣਸ ਪਰਧਾਨ ॥੨॥jin(h)aa muhabat ik siau te maanas paradhaan ||2||जिन्ना मुहबति इक सिउ ते माणस परधान ॥२॥جٍنھا مُهبت اک سا تے ماݨس پردھان ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਜਿਸੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਨਿਕਟਿ ਨ ਆਵੈ ਪੀਰ ॥jis man vasai paarabraham nikaT na aavai peer ||जिसु मनि वसै पारब्रहमु निकटि न आवै पीर ॥جِس من وسَے پاربرهم نکٹ ن آوَے پیِر ۔۔

ਭੁਖ ਤਿਖ ਤਿਸੁ ਨ ਵਿਆਪਈ ਜਮੁ ਨਹੀ ਆਵੈ ਨੀਰ ॥੩॥bhukh tikh tis na viaapiee jam nahee aavai neer ||3||भुख तिख तिसु न विआपई जमु नही आवै नीर ॥३॥بھُکھ تکھ تس ن وآپای جم نهیِ آوَے نیِر ۔۔۳۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈਐ ਸਚੁ ਸਾਹ ਅਡੋਲੈ ॥keemat kahan na jaieeaai sach saeh addolai ||कीमति कहणु न जाईऐ सचु साह अडोलै ॥کیِمت کهݨ ن جاایاَے سچ ساه اڈولَے ۔۔

ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਗਿਆਨੀ ਧਿਆਨੀਆ ਕਉਣੁ ਤੁਧੁਨੋ ਤੋਲੈ ॥sidh saadhik giaanee dhiaaneeaa kaun tudhuno tolai ||सिध साधिक गिआनी धिआनीआ कउणु तुधुनो तोलै ॥سِدھ سادھک گآنیِ دھآنیِآ کاݨ تُدھنو تولَے ۔۔

ਭੰਨਣ ਘੜਣ ਸਮਰਥੁ ਹੈ ਓਪਤਿ ਸਭ ਪਰਲੈ ॥bha(n)nan ghaRan samarath hai opat sabh paralai ||भंनण घड़ण समरथु है ओपति सभ परलै ॥بھنّݨ گھڑݨ سمرتھ هَے اوپت سبھ پرلَے ۔۔

ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ਹੈ ਘਟਿ ਘਟਿ ਸਭ ਬੋਲੈ ॥karan kaaran samarath hai ghaT ghaT sabh bolai ||करण कारण समरथु है घटि घटि सभ बोलै ॥کرݨ کارݨ سمرتھ هَے گھٹ گھٹِ سبھ بولَے ۔۔

ਰਿਜਕੁ ਸਮਾਹੇ ਸਭਸੈ ਕਿਆ ਮਾਣਸੁ ਡੋਲੈ ॥rijak samaahe sabhasai kiaa maanas ddolai ||रिजकु समाहे सभसै किआ माणसु डोलै ॥رِجک سماهے سبھسَے کآ ماݨس ڈولَے ۔۔

ਗਹਿਰ ਗਭੀਰੁ ਅਥਾਹੁ ਤੂ ਗੁਣ ਗਿਆਨ ਅਮੋਲੈ ॥gahir gabheer athaahu too gun giaan amolai ||गहिर गभीरु अथाहु तू गुण गिआन अमोलै ॥گهِر گبھیِر اتھاهُ تُو گُݨ گآن امولَے ۔۔

ਸੋਈ ਕੰਮੁ ਕਮਾਵਣਾ ਕੀਆ ਧੁਰਿ ਮਉਲੈ ॥soiee ka(n)m kamaavanaa keeaa dhur maulai ||सोई कंमु कमावणा कीआ धुरि मउलै ॥سوای کںم کماوݨا کیِآ دھُر مالَے ۔۔

ਤੁਧਹੁ ਬਾਹਰਿ ਕਿਛੁ ਨਹੀ ਨਾਨਕੁ ਗੁਣ ਬੋਲੈ ॥੨੩॥੧॥੨॥tudhahu baahar kichh nahee naanak gun bolai ||23||1||2||तुधहु बाहरि किछु नही नानकु गुण बोलै ॥२३॥१॥२॥تُدھهُ باهر کچھ نهیِ نانک گُݨ بولَے ۔۔۲۳۔۔۱۔۔۲۔۔

ਰਾਗੁ ਮਾਰੂ ਬਾਣੀ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਕੀraag maaroo baanee kabeer jeeau keeरागु मारू बाणी कबीर जीउ कीراگ مارُو باݨیِ کبیِر جیِا کیِ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਪਡੀਆ ਕਵਨ ਕੁਮਤਿ ਤੁਮ ਲਾਗੇ ॥paddeeaa kavan kumat tum laage ||पडीआ कवन कुमति तुम लागे ॥پڈیِآ کون کُمت تُم لاگے ۔۔

ਬੂਡਹੁਗੇ ਪਰਵਾਰ ਸਕਲ ਸਿਉ ਰਾਮੁ ਨ ਜਪਹੁ ਅਭਾਗੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥booddahuge paravaar sakal siau raam na japahu abhaage ||1|| rahaau ||बूडहुगे परवार सकल सिउ रामु न जपहु अभागे ॥१॥ रहाउ ॥بُوڈهُگے پروار سکل سا رام ن جپهُ ابھاگے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ ਪੜੇ ਕਾ ਕਿਆ ਗੁਨੁ ਖਰ ਚੰਦਨ ਜਸ ਭਾਰਾ ॥bedh puraan paRe kaa kiaa gun khar cha(n)dhan jas bhaaraa ||बेद पुरान पड़े का किआ गुनु खर चंदन जस भारा ॥بےد پُران پڑے کا کآ گُن کھر چںدن جس بھارا ۔۔