Ang 1100 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੦੦)

ਨਾਨਕ ਸੇ ਅਖੜੀਆ ਬਿਅੰਨਿ ਜਿਨੀ ਡਿਸੰਦੋ ਮਾ ਪਿਰੀ ॥੩॥naanak se akhaReeaa bia(n)n jinee ddisa(n)dho maa piree ||3||नानक से अखड़ीआ बिअंनि जिनी डिसंदो मा पिरी ॥३॥نانک سے اکھڑیِآ بانّ جنیِ ڈسںدو ما پریِ ۔۔۳۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜਿਨਿ ਜਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨਿ ਸਭਿ ਸੁਖ ਪਾਈ ॥jin jan gurmukh seviaa tin sabh sukh paiee ||जिनि जनि गुरमुखि सेविआ तिनि सभि सुख पाई ॥جٍن جن گُرمکھ سےوآ تنِ سبھِ سُکھ پاای ۔۔

ਓਹੁ ਆਪਿ ਤਰਿਆ ਕੁਟੰਬ ਸਿਉ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਤਰਾਈ ॥oh aap tariaa kuTa(n)b siau sabh jagat taraiee ||ओहु आपि तरिआ कुटंब सिउ सभु जगतु तराई ॥اوهُ آپ ترآ کُٹںب سا سبھ جگت تراای ۔۔

ਓਨਿ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਧਨੁ ਸੰਚਿਆ ਸਭ ਤਿਖਾ ਬੁਝਾਈ ॥on har naamaa dhan sa(n)chiaa sabh tikhaa bujhaiee ||ओनि हरि नामा धनु संचिआ सभ तिखा बुझाई ॥اون هرِ ناما دھن سںچآ سبھ تکھا بُجھاای ۔۔

ਓਨਿ ਛਡੇ ਲਾਲਚ ਦੁਨੀ ਕੇ ਅੰਤਰਿ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥on chhadde laalach dhunee ke a(n)tar liv laiee ||ओनि छडे लालच दुनी के अंतरि लिव लाई ॥اون چھڈے لالچ دُنیِ کے اںتر لو لاای ۔۔

ਓਸੁ ਸਦਾ ਸਦਾ ਘਰਿ ਅਨੰਦੁ ਹੈ ਹਰਿ ਸਖਾ ਸਹਾਈ ॥os sadhaa sadhaa ghar ana(n)dh hai har sakhaa sahaiee ||ओसु सदा सदा घरि अनंदु है हरि सखा सहाई ॥اوس سدا سدا گھر انµد هَے هرِ سکھا سهاای ۔۔

ਓਨਿ ਵੈਰੀ ਮਿਤ੍ਰ ਸਮ ਕੀਤਿਆ ਸਭ ਨਾਲਿ ਸੁਭਾਈ ॥on vairee mitr sam keetiaa sabh naal subhaiee ||ओनि वैरी मित्र सम कीतिआ सभ नालि सुभाई ॥اون وَےریِ متر سم کیِتآ سبھ نال سُبھاای ۔۔

ਹੋਆ ਓਹੀ ਅਲੁ ਜਗ ਮਹਿ ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਜਪਾਈ ॥hoaa ohee al jag meh gur giaan japaiee ||होआ ओही अलु जग महि गुर गिआनु जपाई ॥هوآ اوهیِ ال جگ مهِ گُر گآن جپاای ۔۔

ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਸਿਉ ਬਣਿ ਆਈ ॥੧੬॥poorab likhiaa paiaa har siau ban aaiee ||16||पूरबि लिखिआ पाइआ हरि सिउ बणि आई ॥१६॥پُورب لکھآ پاایا هرِ سا بݨِ آای ۔۔۱۶۔۔

ਡਖਣੇ ਮਃ ੫ ॥ddakhane mahalaa panjavaa ||डखणे म: ५ ॥ڈکھݨے مÚ ۵ ۔۔

ਸਚੁ ਸੁਹਾਵਾ ਕਾਢੀਐ ਕੂੜੈ ਕੂੜੀ ਸੋਇ ॥sach suhaavaa kaaddeeaai kooRai kooRee soi ||सचु सुहावा काढीऐ कूड़ै कूड़ी सोइ ॥سچ سُهاوا کاڈھیِاَے کُوڑَے کُوڑیِ سوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਵਿਰਲੇ ਜਾਣੀਅਹਿ ਜਿਨ ਸਚੁ ਪਲੈ ਹੋਇ ॥੧॥naanak virale jaane'eeh jin sach palai hoi ||1||नानक विरले जाणीअहि जिन सचु पलै होइ ॥१॥نانک ورلے جاݨیِاه جن سچ پلَے هوا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਸਜਣ ਮੁਖੁ ਅਨੂਪੁ ਅਠੇ ਪਹਰ ਨਿਹਾਲਸਾ ॥sajan mukh anoop aThe pahar nihaalasaa ||सजण मुखु अनूपु अठे पहर निहालसा ॥سجݨ مُکھ انُوپ اٹھے پهر نهالسا ۔۔

ਸੁਤੜੀ ਸੋ ਸਹੁ ਡਿਠੁ ਤੈ ਸੁਪਨੇ ਹਉ ਖੰਨੀਐ ॥੨॥sutaRee so sahu ddiTh tai supane hau kha(n)neeaai ||2||सुतड़ी सो सहु डिठु तै सुपने हउ खंनीऐ ॥२॥سُتڑیِ سو سهُ ڈٹھ تَے سُپنے ها کھنّیِاَے ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਸਜਣ ਸਚੁ ਪਰਖਿ ਮੁਖਿ ਅਲਾਵਣੁ ਥੋਥਰਾ ॥sajan sach parakh mukh alaavan thotharaa ||सजण सचु परखि मुखि अलावणु थोथरा ॥سجݨ سچ پرکھ مُکھ الاوݨ تھوتھرا ۔۔

ਮੰਨ ਮਝਾਹੂ ਲਖਿ ਤੁਧਹੁ ਦੂਰਿ ਨ ਸੁ ਪਿਰੀ ॥੩॥ma(n)n majhaahoo lakh tudhahu dhoor na su piree ||3||मंन मझाहू लखि तुधहु दूरि न सु पिरी ॥३॥منّ مجھاهُو لکھ تُدھهُ دُور ن سُ پریِ ۔۔۳۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਧਰਤਿ ਆਕਾਸੁ ਪਾਤਾਲੁ ਹੈ ਚੰਦੁ ਸੂਰੁ ਬਿਨਾਸੀ ॥dharat aakaas paataal hai cha(n)dh soor binaasee ||धरति आकासु पातालु है चंदु सूरु बिनासी ॥دھرت آکاس پاتال هَے چںد سُور بناسیِ ۔۔

ਬਾਦਿਸਾਹ ਸਾਹ ਉਮਰਾਵ ਖਾਨ ਢਾਹਿ ਡੇਰੇ ਜਾਸੀ ॥baadhisaeh saeh umaraav khaan ddaeh ddere jaasee ||बादिसाह साह उमराव खान ढाहि डेरे जासी ॥بادساه ساه اُمراو کھان ڈھاه ڈےرے جاسیِ ۔۔

ਰੰਗ ਤੁੰਗ ਗਰੀਬ ਮਸਤ ਸਭੁ ਲੋਕੁ ਸਿਧਾਸੀ ॥ra(n)g tu(n)g gareeb masat sabh lok sidhaasee ||रंग तुँग गरीब मसत सभु लोकु सिधासी ॥رںگ تُںگ گریِب مست سبھ لوک سدھاسیِ ۔۔

ਕਾਜੀ ਸੇਖ ਮਸਾਇਕਾ ਸਭੇ ਉਠਿ ਜਾਸੀ ॥kaajee sekh masaikaa sabhe uTh jaasee ||काजी सेख मसाइका सभे उठि जासी ॥کاجیِ سےکھ مسااکا سبھے اُٹھ جاسیِ ۔۔

ਪੀਰ ਪੈਕਾਬਰ ਅਉਲੀਏ ਕੋ ਥਿਰੁ ਨ ਰਹਾਸੀ ॥peer paikaabar aaule'ee ko thir na rahaasee ||पीर पैकाबर अउलीए को थिरु न रहासी ॥پیِر پَےکابر االیِاے کو تھر ن رهاسیِ ۔۔

ਰੋਜਾ ਬਾਗ ਨਿਵਾਜ ਕਤੇਬ ਵਿਣੁ ਬੁਝੇ ਸਭ ਜਾਸੀ ॥rojaa baag nivaaj kateb vin bujhe sabh jaasee ||रोजा बाग निवाज कतेब विणु बुझे सभ जासी ॥روجا باگ نواج کتےب وݨ بُجھے سبھ جاسیِ ۔۔

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਮੇਦਨੀ ਸਭ ਆਵੈ ਜਾਸੀ ॥lakh chauraaseeh medhanee sabh aavai jaasee ||लख चउरासीह मेदनी सभ आवै जासी ॥لکھ چاراسیِه مےدنیِ سبھ آوَے جاسیِ ۔۔

ਨਿਹਚਲੁ ਸਚੁ ਖੁਦਾਇ ਏਕੁ ਖੁਦਾਇ ਬੰਦਾ ਅਬਿਨਾਸੀ ॥੧੭॥nihachal sach khudhai ek khudhai ba(n)dhaa abinaasee ||17||निहचलु सचु खुदाइ एकु खुदाइ बंदा अबिनासी ॥१७॥نِهچل سچ کھُداا اےک کھُداا بںدا ابناسیِ ۔۔۱۷۔۔

ਡਖਣੇ ਮਃ ੫ ॥ddakhane mahalaa panjavaa ||डखणे म: ५ ॥ڈکھݨے مÚ ۵ ۔۔

ਡਿਠੀ ਹਭ ਢੰਢੋਲਿ ਹਿਕਸੁ ਬਾਝੁ ਨ ਕੋਇ ॥ddiThee habh dda(n)ddol hikas baajh na koi ||डिठी हभ ढंढोलि हिकसु बाझु न कोइ ॥ڈِٹھیِ هبھ ڈھںڈھول هکس باجھ ن کوا ۔۔

ਆਉ ਸਜਣ ਤੂ ਮੁਖਿ ਲਗੁ ਮੇਰਾ ਤਨੁ ਮਨੁ ਠੰਢਾ ਹੋਇ ॥੧॥aau sajan too mukh lag meraa tan man Tha(n)ddaa hoi ||1||आउ सजण तू मुखि लगु मेरा तनु मनु ठंढा होइ ॥१॥آا سجݨ تُو مُکھ لگ مےرا تن من ٹھںڈھا هوا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਆਸਕੁ ਆਸਾ ਬਾਹਰਾ ਮੂ ਮਨਿ ਵਡੀ ਆਸ ॥aasak aasaa baaharaa moo man vaddee aas ||आसकु आसा बाहरा मू मनि वडी आस ॥آسک آسا باهرا مُو من وڈیِ آس ۔۔

ਆਸ ਨਿਰਾਸਾ ਹਿਕੁ ਤੂ ਹਉ ਬਲਿ ਬਲਿ ਬਲਿ ਗਈਆਸ ॥੨॥aas niraasaa hik too hau bal bal bal gieeaas ||2||आस निरासा हिकु तू हउ बलि बलि बलि गईआस ॥२॥آس نراسا هک تُو ها بل بلِ بلِ گایآس ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਵਿਛੋੜਾ ਸੁਣੇ ਡੁਖੁ ਵਿਣੁ ਡਿਠੇ ਮਰਿਓਦਿ ॥vichhoRaa sune ddukh vin ddiThe mariodh ||विछोड़ा सुणे डुखु विणु डिठे मरिओदि ॥وِچھوڑا سُݨے ڈُکھ وݨ ڈٹھے مراود ۔۔

ਬਾਝੁ ਪਿਆਰੇ ਆਪਣੇ ਬਿਰਹੀ ਨਾ ਧੀਰੋਦਿ ॥੩॥baajh piaare aapane birahee naa dheerodh ||3||बाझु पिआरे आपणे बिरही ना धीरोदि ॥३॥باجھ پآرے آپݨے برهیِ نا دھیِرود ۔۔۳۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਤਟ ਤੀਰਥ ਦੇਵ ਦੇਵਾਲਿਆ ਕੇਦਾਰੁ ਮਥੁਰਾ ਕਾਸੀ ॥taT teerath dhev dhevaaliaa kedhaar mathuraa kaasee ||तट तीरथ देव देवालिआ केदारु मथुरा कासी ॥تٹ تیِرتھ دےو دےوالآ کےدار متھرا کاسیِ ۔۔

ਕੋਟਿ ਤੇਤੀਸਾ ਦੇਵਤੇ ਸਣੁ ਇੰਦ੍ਰੈ ਜਾਸੀ ॥koT teteesaa dhevate san i(n)dhrai jaasee ||कोटि तेतीसा देवते सणु इंद्रै जासी ॥کوٹ تےتیِسا دےوتے سݨ اںدرَے جاسیِ ۔۔

ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ੍ਰ ਬੇਦ ਚਾਰਿ ਖਟੁ ਦਰਸ ਸਮਾਸੀ ॥simirat saasatr bedh chaar khaT dharas samaasee ||सिमृति सासत्र बेद चारि खटु दरस समासी ॥سِمرت ساستر بےد چار کھٹ درس سماسیِ ۔۔

ਪੋਥੀ ਪੰਡਿਤ ਗੀਤ ਕਵਿਤ ਕਵਤੇ ਭੀ ਜਾਸੀ ॥pothee pa(n)ddit geet kavit kavate bhee jaasee ||पोथी पंडित गीत कवित कवते भी जासी ॥پوتھیِ پںڈت گیِت کوت کوتے بھیِ جاسیِ ۔۔

ਜਤੀ ਸਤੀ ਸੰਨਿਆਸੀਆ ਸਭਿ ਕਾਲੈ ਵਾਸੀ ॥jatee satee sa(n)niaaseeaa sabh kaalai vaasee ||जती सती संनिआसीआ सभि कालै वासी ॥جتیِ ستیِ سنّآسیِآ سبھ کالَے واسیِ ۔۔

ਮੁਨਿ ਜੋਗੀ ਦਿਗੰਬਰਾ ਜਮੈ ਸਣੁ ਜਾਸੀ ॥mun jogee dhiga(n)baraa jamai san jaasee ||मुनि जोगी दिगंबरा जमै सणु जासी ॥مُن جوگیِ دگںبرا جمَے سݨ جاسیِ ۔۔

ਜੋ ਦੀਸੈ ਸੋ ਵਿਣਸਣਾ ਸਭ ਬਿਨਸਿ ਬਿਨਾਸੀ ॥jo dheesai so vinasanaa sabh binas binaasee ||जो दीसै सो विणसणा सभ बिनसि बिनासी ॥جو دیِسَے سو وݨسݨا سبھ بنس بناسیِ ۔۔

ਥਿਰੁ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਪਰਮੇਸਰੋ ਸੇਵਕੁ ਥਿਰੁ ਹੋਸੀ ॥੧੮॥thir paarabraham paramesaro sevak thir hosee ||18||थिरु पारब्रहमु परमेसरो सेवकु थिरु होसी ॥१८॥تھِر پاربرهم پرمےسرو سےوک تھر هوسیِ ۔۔۱۸۔۔

ਸਲੋਕ ਡਖਣੇ ਮਃ ੫ ॥salok ddakhane mahalaa panjavaa ||सलोक डखणे म: ५ ॥سلوک ڈکھݨے مÚ ۵ ۔۔

ਸੈ ਨੰਗੇ ਨਹ ਨੰਗ ਭੁਖੇ ਲਖ ਨ ਭੁਖਿਆ ॥sai na(n)ge neh na(n)g bhukhe lakh na bhukhiaa ||सै नंगे नह नंग भुखे लख न भुखिआ ॥سَے نµگے نه نµگ بھُکھے لکھ ن بھُکھآ ۔۔

ਡੁਖੇ ਕੋੜਿ ਨ ਡੁਖ ਨਾਨਕ ਪਿਰੀ ਪਿਖੰਦੋ ਸੁਭ ਦਿਸਟਿ ॥੧॥ddukhe koR na ddukh naanak piree pikha(n)dho subh dhisaT ||1||डुखे कोड़ि न डुख नानक पिरी पिखंदो सुभ दिसटि ॥१॥ڈُکھے کوڑ ن ڈُکھ نانک پریِ پکھںدو سُبھ دسٹ ۔۔۱۔۔