Ang 1099 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੯੯)

ਖਟੁ ਦਰਸਨ ਭ੍ਰਮਤੇ ਫਿਰਹਿ ਨਹ ਮਿਲੀਐ ਭੇਖੰ ॥khaT dharasan bhramate fireh neh mileeaai bhekha(n) ||खटु दरसन भ्रमते फिरहि नह मिलीऐ भेखं ॥کھٹ درسن بھرمتے پھره نه ملیِاَے بھےکھں ۔۔

ਵਰਤ ਕਰਹਿ ਚੰਦ੍ਰਾਇਣਾ ਸੇ ਕਿਤੈ ਨ ਲੇਖੰ ॥varat kareh cha(n)dhrainaa se kitai na lekha(n) ||वरत करहि चंद्राइणा से कितै न लेखं ॥ورت کره چںدرااݨا سے کتَے ن لےکھں ۔۔

ਬੇਦ ਪੜਹਿ ਸੰਪੂਰਨਾ ਤਤੁ ਸਾਰ ਨ ਪੇਖੰ ॥bedh paReh sa(n)pooranaa tat saar na pekha(n) ||बेद पड़हि संपूरना ततु सार न पेखं ॥بےد پڑه سمپُورنا تت سار ن پےکھں ۔۔

ਤਿਲਕੁ ਕਢਹਿ ਇਸਨਾਨੁ ਕਰਿ ਅੰਤਰਿ ਕਾਲੇਖੰ ॥tilak kaddeh isanaan kar a(n)tar kaalekha(n) ||तिलकु कढहि इसनानु करि अंतरि कालेखं ॥تِلک کڈھه اسنان کر اںتر کالےکھں ۔۔

ਭੇਖੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨ ਲਭਈ ਵਿਣੁ ਸਚੀ ਸਿਖੰ ॥bhekhee prabhoo na labhiee vin sachee sikha(n) ||भेखी प्रभू न लभई विणु सची सिखं ॥بھےکھیِ پربھُو ن لبھای وݨ سچیِ سکھں ۔۔

ਭੂਲਾ ਮਾਰਗਿ ਸੋ ਪਵੈ ਜਿਸੁ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਲੇਖੰ ॥bhoolaa maarag so pavai jis dhur masatak lekha(n) ||भूला मारगि सो पवै जिसु धुरि मसतकि लेखं ॥بھُولا مارگ سو پوَے جس دھُر مستک لےکھں ۔۔

ਤਿਨਿ ਜਨਮੁ ਸਵਾਰਿਆ ਆਪਣਾ ਜਿਨਿ ਗੁਰੁ ਅਖੀ ਦੇਖੰ ॥੧੩॥tin janam savaariaa aapanaa jin gur akhee dhekha(n) ||13||तिनि जनमु सवारिआ आपणा जिनि गुरु अखी देखं ॥१३॥تٍن جنم سوارآ آپݨا جن گُر اکھیِ دےکھں ۔۔۱۳۔۔

ਡਖਣੇ ਮਃ ੫ ॥ddakhane mahalaa panjavaa ||डखणे म: ५ ॥ڈکھݨے مÚ ۵ ۔۔

ਸੋ ਨਿਵਾਹੂ ਗਡਿ ਜੋ ਚਲਾਊ ਨ ਥੀਐ ॥so nivaahoo gadd jo chalaauoo na theeaai ||सो निवाहू गडि जो चलाऊ न थीऐ ॥سو نواهُو گڈ جو چلااُو ن تھیِاَے ۔۔

ਕਾਰ ਕੂੜਾਵੀ ਛਡਿ ਸੰਮਲੁ ਸਚੁ ਧਣੀ ॥੧॥kaar kooRaavee chhadd sa(n)mal sach dhanee ||1||कार कूड़ावी छडि संमलु सचु धणी ॥१॥کار کُوڑاویِ چھڈ سںمل سچ دھݨیِ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਹਭ ਸਮਾਣੀ ਜੋਤਿ ਜਿਉ ਜਲ ਘਟਾਊ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ॥habh samaanee jot jiau jal ghaTaauoo cha(n)dhramaa ||हभ समाणी जोति जिउ जल घटाऊ चंद्रमा ॥هبھ سماݨیِ جوت جا جل گھٹااُو چںدرما ۔۔

ਪਰਗਟੁ ਥੀਆ ਆਪਿ ਨਾਨਕ ਮਸਤਕਿ ਲਿਖਿਆ ॥੨॥paragaT theeaa aap naanak masatak likhiaa ||2||परगटु थीआ आपि नानक मसतकि लिखिआ ॥२॥پرگٹ تھیِآ آپ نانک مستک لکھآ ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਮੁਖ ਸੁਹਾਵੇ ਨਾਮੁ ਚਉ ਆਠ ਪਹਰ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥mukh suhaave naam chau aaTh pahar gun gaau ||मुख सुहावे नामु चउ आठ पहर गुण गाउ ॥مُکھ سُهاوے نام چا آٹھ پهر گُݨ گاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਰਗਹ ਮੰਨੀਅਹਿ ਮਿਲੀ ਨਿਥਾਵੇ ਥਾਉ ॥੩॥naanak dharageh ma(n)ne'eeh milee nithaave thaau ||3||नानक दरगह मंनीअहि मिली निथावे थाउ ॥३॥نانک درگه منّیِاه ملیِ نتھاوے تھاا ۔۔۳۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਬਾਹਰ ਭੇਖਿ ਨ ਪਾਈਐ ਪ੍ਰਭੁ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ॥baahar bhekh na paieeaai prabh a(n)tarajaamee ||बाहर भेखि न पाईऐ प्रभु अंतरजामी ॥باهر بھےکھ ن پاایاَے پربھ اںترجامیِ ۔۔

ਇਕਸੁ ਹਰਿ ਜੀਉ ਬਾਹਰੀ ਸਭ ਫਿਰੈ ਨਿਕਾਮੀ ॥eikas har jeeau baaharee sabh firai nikaamee ||इकसु हरि जीउ बाहरी सभ फिरै निकामी ॥ِاکس هر جیِا باهریِ سبھ پھرَے نکامیِ ۔۔

ਮਨੁ ਰਤਾ ਕੁਟੰਬ ਸਿਉ ਨਿਤ ਗਰਬਿ ਫਿਰਾਮੀ ॥man rataa kuTa(n)b siau nit garab firaamee ||मनु रता कुटंब सिउ नित गरबि फिरामी ॥من رتا کُٹںب سا نت گرب پھرامیِ ۔۔

ਫਿਰਹਿ ਗੁਮਾਨੀ ਜਗ ਮਹਿ ਕਿਆ ਗਰਬਹਿ ਦਾਮੀ ॥fireh gumaanee jag meh kiaa garabeh dhaamee ||फिरहि गुमानी जग महि किआ गरबहि दामी ॥پھِره گُمانیِ جگ مهِ کآ گربه دامیِ ۔۔

ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ਨ ਚਲਈ ਖਿਨ ਜਾਇ ਬਿਲਾਮੀ ॥chaladhiaa naal na chaliee khin jai bilaamee ||चलदिआ नालि न चलई खिन जाइ बिलामी ॥چلدآ نال ن چلای کھن جاا بلامیِ ۔۔

ਬਿਚਰਦੇ ਫਿਰਹਿ ਸੰਸਾਰ ਮਹਿ ਹਰਿ ਜੀ ਹੁਕਾਮੀ ॥bicharadhe fireh sa(n)saar meh har jee hukaamee ||बिचरदे फिरहि संसार महि हरि जी हुकामी ॥بِچردے پھره سںسار مهِ هر جیِ هُکامیِ ۔۔

ਕਰਮੁ ਖੁਲਾ ਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਮਿਲਿਆ ਸੁਆਮੀ ॥karam khulaa gur paiaa har miliaa suaamee ||करमु खुला गुरु पाइआ हरि मिलिआ सुआमी ॥کرم کھُلا گُر پاایا هر ملِآ سُآمیِ ۔۔

ਜੋ ਜਨੁ ਹਰਿ ਕਾ ਸੇਵਕੋ ਹਰਿ ਤਿਸ ਕੀ ਕਾਮੀ ॥੧੪॥jo jan har kaa sevako har tis kee kaamee ||14||जो जनु हरि का सेवको हरि तिस की कामी ॥१४॥جو جن هر کا سےوکو هرِ تس کیِ کامیِ ۔۔۱۴۔۔

ਡਖਣੇ ਮਃ ੫ ॥ddakhane mahalaa panjavaa ||डखणे म: ५ ॥ڈکھݨے مÚ ۵ ۔۔

ਮੁਖਹੁ ਅਲਾਏ ਹਭ ਮਰਣੁ ਪਛਾਣੰਦੋ ਕੋਇ ॥mukhahu alaae habh maran pachhaana(n)dho koi ||मुखहु अलाए हभ मरणु पछाणंदो कोइ ॥مُکھهُ الااے هبھ مرݨ پچھاݨںدو کوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਿਨਾ ਖਾਕੁ ਜਿਨਾ ਯਕੀਨਾ ਹਿਕ ਸਿਉ ॥੧॥naanak tinaa khaak jinaa yakeenaa hik siau ||1||नानक तिना खाकु जिना यकीना हिक सिउ ॥१॥نانک تنا کھاک جنا ےکیٍنا هک سا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਜਾਣੁ ਵਸੰਦੋ ਮੰਝਿ ਪਛਾਣੂ ਕੋ ਹੇਕੜੋ ॥jaan vasa(n)dho ma(n)jh pachhaanoo ko hekaRo ||जाणु वसंदो मंझि पछाणू को हेकड़ो ॥جاݨ وسںدو مںجھ پچھاݨُو کو هےکڑو ۔۔

ਤੈ ਤਨਿ ਪੜਦਾ ਨਾਹਿ ਨਾਨਕ ਜੈ ਗੁਰੁ ਭੇਟਿਆ ॥੨॥tai tan paRadhaa naeh naanak jai gur bheTiaa ||2||तै तनि पड़दा नाहि नानक जै गुरु भेटिआ ॥२॥تَے تن پڑدا ناه نانک جَے گُر بھےٹآ ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਮਤੜੀ ਕਾਂਢਕੁ ਆਹ ਪਾਵ ਧੋਵੰਦੋ ਪੀਵਸਾ ॥mataRee kaa(n)ddak aaeh paav dhova(n)dho peevasaa ||मतड़ी काँढकु आह पाव धोवंदो पीवसा ॥متڑیِ کاںڈھک آه پاو دھووںدو پیِوسا ۔۔

ਮੂ ਤਨਿ ਪ੍ਰੇਮੁ ਅਥਾਹ ਪਸਣ ਕੂ ਸਚਾ ਧਣੀ ॥੩॥moo tan prem athaeh pasan koo sachaa dhanee ||3||मू तनि प्रेमु अथाह पसण कू सचा धणी ॥३॥مُو تن پرےم اتھاه پسݨ کُو سچا دھݨیِ ۔۔۳۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਨਿਰਭਉ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਨਾਲਿ ਮਾਇਆ ਰਚਾ ॥nirabhau naam visaariaa naal maiaa rachaa ||निरभउ नामु विसारिआ नालि माइआ रचा ॥نِربھا نام وسارآ نال ماایا رچا ۔۔

ਆਵੈ ਜਾਇ ਭਵਾਈਐ ਬਹੁ ਜੋਨੀ ਨਚਾ ॥aavai jai bhavaieeaai bahu jonee nachaa ||आवै जाइ भवाईऐ बहु जोनी नचा ॥آوَے جاا بھواایاَے بهُ جونیِ نچا ۔۔

ਬਚਨੁ ਕਰੇ ਤੈ ਖਿਸਕਿ ਜਾਇ ਬੋਲੇ ਸਭੁ ਕਚਾ ॥bachan kare tai khisak jai bole sabh kachaa ||बचनु करे तै खिसकि जाइ बोले सभु कचा ॥بچن کرے تَے کھسک جاا بولے سبھ کچا ۔۔

ਅੰਦਰਹੁ ਥੋਥਾ ਕੂੜਿਆਰੁ ਕੂੜੀ ਸਭ ਖਚਾ ॥a(n)dharahu thothaa kooRiaar kooRee sabh khachaa ||अंदरहु थोथा कूड़िआरु कूड़ी सभ खचा ॥اںدرهُ تھوتھا کُوڑآر کُوڑیِ سبھ کھچا ۔۔

ਵੈਰੁ ਕਰੇ ਨਿਰਵੈਰ ਨਾਲਿ ਝੂਠੇ ਲਾਲਚਾ ॥vair kare niravair naal jhooThe laalachaa ||वैरु करे निरवैर नालि झूठे लालचा ॥وَےر کرے نروَےر نال جھُوٹھے لالچا ۔۔

ਮਾਰਿਆ ਸਚੈ ਪਾਤਿਸਾਹਿ ਵੇਖਿ ਧੁਰਿ ਕਰਮਚਾ ॥maariaa sachai paatisaeh vekh dhur karamachaa ||मारिआ सचै पातिसाहि वेखि धुरि करमचा ॥مارآ سچَے پاتساه وےکھ دھُر کرمچا ۔۔

ਜਮਦੂਤੀ ਹੈ ਹੇਰਿਆ ਦੁਖ ਹੀ ਮਹਿ ਪਚਾ ॥jamadhootee hai heriaa dhukh hee meh pachaa ||जमदूती है हेरिआ दुख ही महि पचा ॥جمدُوتیِ هَے هےرآ دُکھ هیِ مهِ پچا ۔۔

ਹੋਆ ਤਪਾਵਸੁ ਧਰਮ ਕਾ ਨਾਨਕ ਦਰਿ ਸਚਾ ॥੧੫॥hoaa tapaavas dharam kaa naanak dhar sachaa ||15||होआ तपावसु धरम का नानक दरि सचा ॥१५॥هوآ تپاوس دھرم کا نانک در سچا ۔۔۱۵۔۔

ਡਖਣੇ ਮਃ ੫ ॥ddakhane mahalaa panjavaa ||डखणे म: ५ ॥ڈکھݨے مÚ ۵ ۔۔

ਪਰਭਾਤੇ ਪ੍ਰਭ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਗੁਰ ਕੇ ਚਰਣ ਧਿਆਇ ॥parabhaate prabh naam jap gur ke charan dhiaai ||परभाते प्रभ नामु जपि गुर के चरण धिआइ ॥پربھاتے پربھ نام جپ گُر کے چرݨ دھآا ۔۔

ਜਨਮ ਮਰਣ ਮਲੁ ਉਤਰੈ ਸਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥੧॥janam maran mal utarai sache ke gun gai ||1||जनम मरण मलु उतरै सचे के गुण गाइ ॥१॥جنم مرݨ مل اُترَے سچے کے گُݨ گاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਦੇਹ ਅੰਧਾਰੀ ਅੰਧੁ ਸੁੰਞੀ ਨਾਮ ਵਿਹੂਣੀਆ ॥dheh a(n)dhaaree a(n)dh su(n)n(j)ee naam vihooneeaa ||देह अंधारी अंधु सुँञी नाम विहूणीआ ॥دےه اںدھاریِ اںدھ سُںنجیِ نام وهُوݨیِآ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਫਲ ਜਨੰਮੁ ਜੈ ਘਟਿ ਵੁਠਾ ਸਚੁ ਧਣੀ ॥੨॥naanak safal jana(n)m jai ghaT vuThaa sach dhanee ||2||नानक सफल जनंमु जै घटि वुठा सचु धणी ॥२॥نانک سپھل جنµم جَے گھٹ وُٹھا سچ دھݨیِ ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਲੋਇਣ ਲੋਈ ਡਿਠ ਪਿਆਸ ਨ ਬੁਝੈ ਮੂ ਘਣੀ ॥loin loiee ddiTh piaas na bujhai moo ghanee ||लोइण लोई डिठ पिआस न बुझै मू घणी ॥لواݨ لوای ڈٹھ پآس ن بُجھَے مُو گھݨیِ ۔۔