Ang 109 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੯)

ਮਾਂਝ ਮਹਲਾ ੫ ॥maa(n)jh mahalaa panjavaa ||माँझ महला ५ ॥ماںجھ مهلا ۵ ۔۔

ਝੂਠਾ ਮੰਗਣੁ ਜੇ ਕੋਈ ਮਾਗੈ ॥jhooThaa ma(n)gan je koiee maagai ||झूठा मंगणु जे कोई मागै ॥جھُوٹھا مںگݨ جے کوای ماگَے ۔۔

ਤਿਸ ਕਉ ਮਰਤੇ ਘੜੀ ਨ ਲਾਗੈ ॥tis kau marate ghaRee na laagai ||तिस कउ मरते घड़ी न लागै ॥تِس کا مرتے گھڑیِ ن لاگَے ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਜੋ ਸਦ ਹੀ ਸੇਵੈ ਸੋ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਨਿਹਚਲੁ ਕਹਣਾ ॥੧॥paarabraham jo sadh hee sevai so gur mil nihachal kahanaa ||1||पारब्रहमु जो सद ही सेवै सो गुर मिलि निहचलु कहणा ॥१॥پاربرهم جو سد هیِ سےوَے سو گُر مل نهچل کهݨا ۔۔۱۔۔

ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਜਿਸ ਕੈ ਮਨਿ ਲਾਗੀ ॥prem bhagat jis kai man laagee ||प्रेम भगति जिस कै मनि लागी ॥پرےم بھگت جس کَے من لاگیِ ۔۔

ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਅਨਦਿਨੁ ਨਿਤਿ ਜਾਗੀ ॥gun gaavai anadhin nit jaagee ||गुण गावै अनदिनु निति जागी ॥گُݨ گاوَے اندن نت جاگیِ ۔۔

ਬਾਹ ਪਕੜਿ ਤਿਸੁ ਸੁਆਮੀ ਮੇਲੈ ਜਿਸ ਕੈ ਮਸਤਕਿ ਲਹਣਾ ॥੨॥baeh pakaR tis suaamee melai jis kai masatak lahanaa ||2||बाह पकड़ि तिसु सुआमी मेलै जिस कै मसतकि लहणा ॥२॥باه پکڑ تس سُآمیِ مےلَے جس کَے مستک لهݨا ۔۔۲۔۔

ਚਰਨ ਕਮਲ ਭਗਤਾਂ ਮਨਿ ਵੁਠੇ ॥charan kamal bhagataa(n) man vuThe ||चरन कमल भगताँ मनि वुठे ॥چرن کمل بھگتاں من وُٹھے ۔۔

ਵਿਣੁ ਪਰਮੇਸਰ ਸਗਲੇ ਮੁਠੇ ॥vin paramesar sagale muThe ||विणु परमेसर सगले मुठे ॥وِݨ پرمےسر سگلے مُٹھے ۔۔

ਸੰਤ ਜਨਾਂ ਕੀ ਧੂੜਿ ਨਿਤ ਬਾਂਛਹਿ ਨਾਮੁ ਸਚੇ ਕਾ ਗਹਣਾ ॥੩॥sa(n)t janaa(n) kee dhooR nit baa(n)chheh naam sache kaa gahanaa ||3||संत जनाँ की धूड़ि नित बाँछहि नामु सचे का गहणा ॥३॥سںت جناں کیِ دھُوڑ نت باںچھه نام سچے کا گهݨا ۔۔۳۔۔

ਊਠਤ ਬੈਠਤ ਹਰਿ ਹਰਿ ਗਾਈਐ ॥uooThat baiThat har har gaieeaai ||ऊठत बैठत हरि हरि गाईऐ ॥اُوٹھت بَےٹھت هر هرِ گاایاَے ۔۔

ਜਿਸੁ ਸਿਮਰਤ ਵਰੁ ਨਿਹਚਲੁ ਪਾਈਐ ॥jis simarat var nihachal paieeaai ||जिसु सिमरत वरु निहचलु पाईऐ ॥جِس سمرت ور نهچل پاایاَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਉ ਪ੍ਰਭ ਹੋਇ ਦਇਆਲਾ ਤੇਰਾ ਕੀਤਾ ਸਹਣਾ ॥੪॥੪੩॥੫੦॥naanak kau prabh hoi dhiaalaa teraa keetaa sahanaa ||4||43||50||नानक कउ प्रभ होइ दइआला तेरा कीता सहणा ॥४॥४३॥५०॥نانک کا پربھ هوا دایالا تےرا کیِتا سهݨا ۔۔۴۔۔۴۳۔۔۵۰۔۔

ਰਾਗੁ ਮਾਝ ਅਸਟਪਦੀਆ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੧raag maajh asaTapadheeaa mahalaa pehilaa ghar pehilaaरागु माझ असटपदीआ महला १ घरु १راگ ماجھ اسٹپدیِآ مهلا ۱ گھر ۱

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸਬਦਿ ਰੰਗਾਏ ਹੁਕਮਿ ਸਬਾਏ ॥sabadh ra(n)gaae hukam sabaae ||सबदि रंगाए हुकमि सबाए ॥سبد رںگااے هُکم سبااے ۔۔

ਸਚੀ ਦਰਗਹ ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਏ ॥sachee dharageh mahal bulaae ||सची दरगह महलि बुलाए ॥سچیِ درگه مهل بُلااے ۔۔

ਸਚੇ ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬਾ ਸਚੇ ਮਨੁ ਪਤੀਆਵਣਿਆ ॥੧॥sache dheen dhiaal mere saahibaa sache man pateeaavaniaa ||1||सचे दीन दइआल मेरे साहिबा सचे मनु पतीआवणिआ ॥१॥سچے دیٍن دایال مےرے ساهبا سچے من پتیِآوݨآ ۔۔۱۔۔

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਵਣਿਆ ॥hau vaaree jeeau vaaree sabadh suhaavaniaa ||हउ वारी जीउ वारी सबदि सुहावणिआ ॥ها واریِ جیِا واریِ سبد سُهاوݨآ ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਗੁਰਮਤੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥a(n)mirat naam sadhaa sukhadhaataa gurmatee ma(n)n vasaavaniaa ||1|| rahaau ||अंमृत नामु सदा सुखदाता गुरमती मंनि वसावणिआ ॥१॥ रहाउ ॥اںمرت نام سدا سُکھداتا گُرمتیِ منّ وساوݨآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨਾ ਕੋ ਮੇਰਾ ਹਉ ਕਿਸੁ ਕੇਰਾ ॥naa ko meraa hau kis keraa ||ना को मेरा हउ किसु केरा ॥نا کو مےرا ها کس کےرا ۔۔

ਸਾਚਾ ਠਾਕੁਰੁ ਤ੍ਰਿਭਵਣਿ ਮੇਰਾ ॥saachaa Thaakur tirabhavan meraa ||साचा ठाकुरु तृभवणि मेरा ॥ساچا ٹھاکر تربھوݨ مےرا ۔۔

ਹਉਮੈ ਕਰਿ ਕਰਿ ਜਾਇ ਘਣੇਰੀ ਕਰਿ ਅਵਗਣ ਪਛੋਤਾਵਣਿਆ ॥੨॥haumai kar kar jai ghaneree kar avagan pachhotaavaniaa ||2||हउमै करि करि जाइ घणेरी करि अवगण पछोतावणिआ ॥२॥هامَے کر کرِ جاا گھݨےریِ کرِ اوگݨ پچھوتاوݨآ ۔۔۲۔۔

ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣੈ ਸੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਵਖਾਣੈ ॥hukam pachhaanai su har gun vakhaanai ||हुकमु पछाणै सु हरि गुण वखाणै ॥هُکم پچھاݨَے سُ هر گُݨ وکھاݨَے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਨਾਮਿ ਨੀਸਾਣੈ ॥gur kai sabadh naam neesaanai ||गुर कै सबदि नामि नीसाणै ॥گُر کَے سبد نام نیِساݨَے ۔۔

ਸਭਨਾ ਕਾ ਦਰਿ ਲੇਖਾ ਸਚੈ ਛੂਟਸਿ ਨਾਮਿ ਸੁਹਾਵਣਿਆ ॥੩॥sabhanaa kaa dhar lekhaa sachai chhooTas naam suhaavaniaa ||3||सभना का दरि लेखा सचै छूटसि नामि सुहावणिआ ॥३॥سبھنا کا در لےکھا سچَے چھُوٹس نام سُهاوݨآ ۔۔۳۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਭੂਲਾ ਠਉਰੁ ਨ ਪਾਏ ॥manmukh bhoolaa Thaur na paae ||मनमुखु भूला ठउरु न पाए ॥منمکھ بھُولا ٹھار ن پااے ۔۔

ਜਮ ਦਰਿ ਬਧਾ ਚੋਟਾ ਖਾਏ ॥jam dhar badhaa choTaa khaae ||जम दरि बधा चोटा खाए ॥جم در بدھا چوٹا کھااے ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਕੋ ਸੰਗਿ ਨ ਸਾਥੀ ਮੁਕਤੇ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਣਿਆ ॥੪॥bin naavai ko sa(n)g na saathee mukate naam dhiaavaniaa ||4||बिनु नावै को संगि न साथी मुकते नामु धिआवणिआ ॥४॥بٍن ناوَے کو سںگ ن ساتھیِ مُکتے نام دھآوݨآ ۔۔۴۔۔

ਸਾਕਤ ਕੂੜੇ ਸਚੁ ਨ ਭਾਵੈ ॥saakat kooRe sach na bhaavai ||साकत कूड़े सचु न भावै ॥ساکت کُوڑے سچ ن بھاوَے ۔۔

ਦੁਬਿਧਾ ਬਾਧਾ ਆਵੈ ਜਾਵੈ ॥dhubidhaa baadhaa aavai jaavai ||दुबिधा बाधा आवै जावै ॥دُبدھا بادھا آوَے جاوَے ۔۔

ਲਿਖਿਆ ਲੇਖੁ ਨ ਮੇਟੈ ਕੋਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੁਕਤਿ ਕਰਾਵਣਿਆ ॥੫॥likhiaa lekh na meTai koiee gurmukh mukat karaavaniaa ||5||लिखिआ लेखु न मेटै कोई गुरमुखि मुकति करावणिआ ॥५॥لِکھآ لےکھ ن مےٹَے کوای گُرمکھ مُکت کراوݨآ ۔۔۵۔۔

ਪੇਈਅੜੈ ਪਿਰੁ ਜਾਤੋ ਨਾਹੀ ॥peieeaRai pir jaato naahee ||पेईअड़ै पिरु जातो नाही ॥پےایاڑَے پر جاتو ناهیِ ۔۔

ਝੂਠਿ ਵਿਛੁੰਨੀ ਰੋਵੈ ਧਾਹੀ ॥jhooTh vichhu(n)nee rovai dhaahee ||झूठि विछुँनी रोवै धाही ॥جھُوٹھ وچھنّیِ رووَے دھاهیِ ۔۔

ਅਵਗਣਿ ਮੁਠੀ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਏ ਅਵਗਣ ਗੁਣਿ ਬਖਸਾਵਣਿਆ ॥੬॥avagan muThee mahal na paae avagan gun bakhasaavaniaa ||6||अवगणि मुठी महलु न पाए अवगण गुणि बखसावणिआ ॥६॥اوگݨ مُٹھیِ مهل ن پااے اوگݨ گُݨ بکھساوݨآ ۔۔۶۔۔

ਪੇਈਅੜੈ ਜਿਨਿ ਜਾਤਾ ਪਿਆਰਾ ॥peieeaRai jin jaataa piaaraa ||पेईअड़ै जिनि जाता पिआरा ॥پےایاڑَے جن جاتا پآرا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰਾ ॥gurmukh boojhai tat beechaaraa ||गुरमुखि बूझै ततु बीचारा ॥گُرمکھ بُوجھَے تت بیِچارا ۔۔

ਆਵਣੁ ਜਾਣਾ ਠਾਕਿ ਰਹਾਏ ਸਚੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੭॥aavan jaanaa Thaak rahaae sachai naam samaavaniaa ||7||आवणु जाणा ठाकि रहाए सचै नामि समावणिआ ॥७॥آوݨ جاݨا ٹھاک رهااے سچَے نام سماوݨآ ۔۔۷۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਅਕਥੁ ਕਹਾਵੈ ॥gurmukh boojhai akath kahaavai ||गुरमुखि बूझै अकथु कहावै ॥گُرمکھ بُوجھَے اکتھ کهاوَے ۔۔

ਸਚੇ ਠਾਕੁਰ ਸਾਚੋ ਭਾਵੈ ॥sache Thaakur saacho bhaavai ||सचे ठाकुर साचो भावै ॥سچے ٹھاکر ساچو بھاوَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਸਚੁ ਮਿਲੈ ਗੁਣ ਗਾਵਣਿਆ ॥੮॥੧॥naanak sach kahai bena(n)tee sach milai gun gaavaniaa ||8||1||नानक सचु कहै बेनंती सचु मिलै गुण गावणिआ ॥८॥१॥نانک سچ کهَے بےنµتیِ سچ ملَے گُݨ گاوݨآ ۔۔۸۔۔۱۔۔

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧ ॥maajh mahalaa teejaa ghar pehilaa ||माझ महला ३ घरु १ ॥ماجھ مهلا ۳ گھر ۱ ۔۔

ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਮਿਲਾਏ ॥karam hovai satiguroo milaae ||करमु होवै सतिगुरू मिलाए ॥کرم هووَے ستگرُو ملااے ۔۔