Ang 11 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧)

ਤੂੰ ਘਟ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਜੀ ਹਰਿ ਏਕੋ ਪੁਰਖੁ ਸਮਾਣਾ ॥too(n) ghaT ghaT a(n)tar sarab nira(n)tar jee har eko purakh samaanaa ||तूँ घट घट अंतरि सरब निरंतरि जी हरि एको पुरखु समाणा ॥تُوں گھٹ گھٹ اںتر سرب نرںتر جیِ هر اےکو پُرکھ سماݨا ۔۔

ਇਕਿ ਦਾਤੇ ਇਕਿ ਭੇਖਾਰੀ ਜੀ ਸਭਿ ਤੇਰੇ ਚੋਜ ਵਿਡਾਣਾ ॥eik dhaate ik bhekhaaree jee sabh tere choj viddaanaa ||इकि दाते इकि भेखारी जी सभि तेरे चोज विडाणा ॥ِاک داتے اک بھےکھاریِ جیِ سبھِ تےرے چوج وڈاݨا ۔۔

ਤੂੰ ਆਪੇ ਦਾਤਾ ਆਪੇ ਭੁਗਤਾ ਜੀ ਹਉ ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਣਾ ॥too(n) aape dhaataa aape bhugataa jee hau tudh bin avar na jaanaa ||तूँ आपे दाता आपे भुगता जी हउ तुधु बिनु अवरु न जाणा ॥تُوں آپے داتا آپے بھُگتا جیِ ها تُدھ بن اور ن جاݨا ۔۔

ਤੂੰ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਬੇਅੰਤੁ ਬੇਅੰਤੁ ਜੀ ਤੇਰੇ ਕਿਆ ਗੁਣ ਆਖਿ ਵਖਾਣਾ ॥too(n) paarabraham bea(n)t bea(n)t jee tere kiaa gun aakh vakhaanaa ||तूँ पारब्रहमु बेअंतु बेअंतु जी तेरे किआ गुण आखि वखाणा ॥تُوں پاربرهم بےاںت بےاںت جیِ تےرے کآ گُݨ آکھ وکھاݨا ۔۔

ਜੋ ਸੇਵਹਿ ਜੋ ਸੇਵਹਿ ਤੁਧੁ ਜੀ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਤਿਨ ਕੁਰਬਾਣਾ ॥੨॥jo seveh jo seveh tudh jee jan naanak tin kurabaanaa ||2||जो सेवहि जो सेवहि तुधु जी जनु नानकु तिन कुरबाणा ॥२॥جو سےوه جو سےوه تُدھ جیِ جن نانک تن کُرباݨا ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਧਿਆਵਹਿ ਹਰਿ ਧਿਆਵਹਿ ਤੁਧੁ ਜੀ ਸੇ ਜਨ ਜੁਗ ਮਹਿ ਸੁਖਵਾਸੀ ॥har dhiaaveh har dhiaaveh tudh jee se jan jug meh sukhavaasee ||हरि धिआवहि हरि धिआवहि तुधु जी से जन जुग महि सुखवासी ॥هر دھآوه هرِ دھآوه تُدھ جیِ سے جن جُگ مهِ سُکھواسیِ ۔۔

ਸੇ ਮੁਕਤੁ ਸੇ ਮੁਕਤੁ ਭਏ ਜਿਨ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ਜੀ ਤਿਨ ਤੂਟੀ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸੀ ॥se mukat se mukat bhe jin har dhiaaiaa jee tin tooTee jam kee faasee ||से मुकतु से मुकतु भए जिन हरि धिआइआ जी तिन तूटी जम की फासी ॥سے مُکت سے مُکت بھاے جن هر دھآایا جیِ تن تُوٹیِ جم کیِ پھاسیِ ۔۔

ਜਿਨ ਨਿਰਭਉ ਜਿਨ ਹਰਿ ਨਿਰਭਉ ਧਿਆਇਆ ਜੀ ਤਿਨ ਕਾ ਭਉ ਸਭੁ ਗਵਾਸੀ ॥jin nirabhau jin har nirabhau dhiaaiaa jee tin kaa bhau sabh gavaasee ||जिन निरभउ जिन हरि निरभउ धिआइआ जी तिन का भउ सभु गवासी ॥جٍن نربھا جن هر نربھا دھآایا جیِ تن کا بھاُ سبھ گواسیِ ۔۔

ਜਿਨ ਸੇਵਿਆ ਜਿਨ ਸੇਵਿਆ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਜੀ ਤੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰੂਪਿ ਸਮਾਸੀ ॥jin seviaa jin seviaa meraa har jee te har har roop samaasee ||जिन सेविआ जिन सेविआ मेरा हरि जी ते हरि हरि रूपि समासी ॥جٍن سےوآ جن سےوآ مےرا هر جیِ تے هرِ هرِ رُوپ سماسیِ ۔۔

ਸੇ ਧੰਨੁ ਸੇ ਧੰਨੁ ਜਿਨ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ਜੀ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਤਿਨ ਬਲਿ ਜਾਸੀ ॥੩॥se dha(n)n se dha(n)n jin har dhiaaiaa jee jan naanak tin bal jaasee ||3||से धंनु से धंनु जिन हरि धिआइआ जी जनु नानकु तिन बलि जासी ॥३॥سے دھنّ سے دھنّ جن هر دھآایا جیِ جن نانک تن بلِ جاسیِ ۔۔۳۔۔

ਤੇਰੀ ਭਗਤਿ ਤੇਰੀ ਭਗਤਿ ਭੰਡਾਰ ਜੀ ਭਰੇ ਬਿਅੰਤ ਬੇਅੰਤਾ ॥teree bhagat teree bhagat bha(n)ddaar jee bhare bia(n)t bea(n)taa ||तेरी भगति तेरी भगति भंडार जी भरे बिअंत बेअंता ॥تےریِ بھگت تےریِ بھگت بھںڈار جیِ بھرے باںت بےاںتا ۔۔

ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਸਲਾਹਨਿ ਤੁਧੁ ਜੀ ਹਰਿ ਅਨਿਕ ਅਨੇਕ ਅਨੰਤਾ ॥tere bhagat tere bhagat salaahan tudh jee har anik anek ana(n)taa ||तेरे भगत तेरे भगत सलाहनि तुधु जी हरि अनिक अनेक अनंता ॥تےرے بھگت تےرے بھگت سلاهن تُدھ جیِ هرِ انِک انےک انµتا ۔۔

ਤੇਰੀ ਅਨਿਕ ਤੇਰੀ ਅਨਿਕ ਕਰਹਿ ਹਰਿ ਪੂਜਾ ਜੀ ਤਪੁ ਤਾਪਹਿ ਜਪਹਿ ਬੇਅੰਤਾ ॥teree anik teree anik kareh har poojaa jee tap taapeh japeh bea(n)taa ||तेरी अनिक तेरी अनिक करहि हरि पूजा जी तपु तापहि जपहि बेअंता ॥تےریِ انک تےریِ انِک کره هرِ پُوجا جیِ تپ تاپه جپه بےاںتا ۔۔

ਤੇਰੇ ਅਨੇਕ ਤੇਰੇ ਅਨੇਕ ਪੜਹਿ ਬਹੁ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ਜੀ ਕਰਿ ਕਿਰਿਆ ਖਟੁ ਕਰਮ ਕਰੰਤਾ ॥tere anek tere anek paReh bahu simirat saasat jee kar kiriaa khaT karam kara(n)taa ||तेरे अनेक तेरे अनेक पड़हि बहु सिमृति सासत जी करि किरिआ खटु करम करंता ॥تےرے انےک تےرے انےک پڑه بهُ سمرت ساست جیِ کرِ کرِآ کھٹ کرم کرںتا ۔۔

ਸੇ ਭਗਤ ਸੇ ਭਗਤ ਭਲੇ ਜਨ ਨਾਨਕ ਜੀ ਜੋ ਭਾਵਹਿ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਭਗਵੰਤਾ ॥੪॥se bhagat se bhagat bhale jan naanak jee jo bhaaveh mere har bhagava(n)taa ||4||से भगत से भगत भले जन नानक जी जो भावहि मेरे हरि भगवंता ॥४॥سے بھگت سے بھگت بھلے جن نانک جیِ جو بھاوه مےرے هر بھگوںتا ۔۔۴۔۔

ਤੂੰ ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਅਪਰੰਪਰੁ ਕਰਤਾ ਜੀ ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥too(n) aadh purakh apara(n)par karataa jee tudh jevadd avar na koiee ||तूँ आदि पुरखु अपरंपरु करता जी तुधु जेवडु अवरु न कोई ॥تُوں آد پُرکھ اپرمپر کرتا جیِ تُدھ جےوڈ اور ن کوای ۔۔

ਤੂੰ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਏਕੋ ਸਦਾ ਸਦਾ ਤੂੰ ਏਕੋ ਜੀ ਤੂੰ ਨਿਹਚਲੁ ਕਰਤਾ ਸੋਈ ॥too(n) jug jug eko sadhaa sadhaa too(n) eko jee too(n) nihachal karataa soiee ||तूँ जुगु जुगु एको सदा सदा तूँ एको जी तूँ निहचलु करता सोई ॥تُوں جُگ جُگ اےکو سدا سدا تُوں اےکو جیِ تُوں نهچل کرتا سوای ۔۔

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਵਰਤੈ ਜੀ ਤੂੰ ਆਪੇ ਕਰਹਿ ਸੁ ਹੋਈ ॥tudh aape bhaavai soiee varatai jee too(n) aape kareh su hoiee ||तुधु आपे भावै सोई वरतै जी तूँ आपे करहि सु होई ॥تُدھ آپے بھاوَے سوای ورتَے جیِ تُوں آپے کره سُ هوای ۔۔

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਭ ਉਪਾਈ ਜੀ ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਸਿਰਜਿ ਸਭ ਗੋਈ ॥tudh aape sirasaT sabh upaiee jee tudh aape siraj sabh goiee ||तुधु आपे सृसटि सभ उपाई जी तुधु आपे सिरजि सभ गोई ॥تُدھ آپے سرسٹ سبھ اُپاای جیِ تُدھ آپے سرج سبھ گوای ۔۔

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਕਰਤੇ ਕੇ ਜੀ ਜੋ ਸਭਸੈ ਕਾ ਜਾਣੋਈ ॥੫॥੧॥jan naanak gun gaavai karate ke jee jo sabhasai kaa jaanoiee ||5||1||जनु नानकु गुण गावै करते के जी जो सभसै का जाणोई ॥५॥१॥جن نانک گُݨ گاوَے کرتے کے جیِ جو سبھسَے کا جاݨوای ۔۔۵۔۔۱۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੪ ॥aasaa mahalaa chauthhaa ||आसा महला ४ ॥آسا مهلا ۴ ۔۔

ਤੂੰ ਕਰਤਾ ਸਚਿਆਰੁ ਮੈਡਾ ਸਾਂਈ ॥too(n) karataa sachiaar maiddaa saa(n)iee ||तूँ करता सचिआरु मैडा साँई ॥تُوں کرتا سچآر مَےڈا ساںای ۔۔

ਜੋ ਤਉ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਥੀਸੀ ਜੋ ਤੂੰ ਦੇਹਿ ਸੋਈ ਹਉ ਪਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jo tau bhaavai soiee theesee jo too(n) dheh soiee hau paiee ||1|| rahaau ||जो तउ भावै सोई थीसी जो तूँ देहि सोई हउ पाई ॥१॥ रहाउ ॥جو تا بھاوَے سوای تھیِسیِ جو تُوں دےه سوای ها پاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਭ ਤੇਰੀ ਤੂੰ ਸਭਨੀ ਧਿਆਇਆ ॥sabh teree too(n) sabhanee dhiaaiaa ||सभ तेरी तूँ सभनी धिआइआ ॥سبھ تےریِ تُوں سبھنیِ دھآایا ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹਿ ਤਿਨਿ ਨਾਮ ਰਤਨੁ ਪਾਇਆ ॥jis no kirapaa kareh tin naam ratan paiaa ||जिस नो कृपा करहि तिनि नाम रतनु पाइआ ॥جِس نو ک®پا کره تن نام رتن پاایا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਾਧਾ ਮਨਮੁਖਿ ਗਵਾਇਆ ॥gurmukh laadhaa manmukh gavaiaa ||गुरमुखि लाधा मनमुखि गवाइआ ॥گُرمکھ لادھا منمکھ گواایا ۔۔

ਤੁਧੁ ਆਪਿ ਵਿਛੋੜਿਆ ਆਪਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧॥tudh aap vichhoRiaa aap milaiaa ||1||तुधु आपि विछोड़िआ आपि मिलाइआ ॥१॥تُدھ آپ وچھوڑآ آپ ملاایا ۔۔۱۔۔

ਤੂੰ ਦਰੀਆਉ ਸਭ ਤੁਝ ਹੀ ਮਾਹਿ ॥too(n) dhareeaau sabh tujh hee maeh ||तूँ दरीआउ सभ तुझ ही माहि ॥تُوں دریِآا سبھ تُجھ هیِ ماه ۔۔

ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਦੂਜਾ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥tujh bin dhoojaa koiee naeh ||तुझ बिनु दूजा कोई नाहि ॥تُجھ بن دُوجا کوای ناه ۔۔

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਤੇਰਾ ਖੇਲੁ ॥jeea ja(n)t sabh teraa khel ||जीअ जंत सभि तेरा खेलु ॥جیِا جںت سبھ تےرا کھےل ۔۔

ਵਿਜੋਗਿ ਮਿਲਿ ਵਿਛੁੜਿਆ ਸੰਜੋਗੀ ਮੇਲੁ ॥੨॥vijog mil vichhuRiaa sa(n)jogee mel ||2||विजोगि मिलि विछुड़िआ संजोगी मेलु ॥२॥وِجوگ مل وچھڑآ سںجوگیِ مےل ۔۔۲۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਤੂ ਜਾਣਾਇਹਿ ਸੋਈ ਜਨੁ ਜਾਣੈ ॥jis no too jaanaieh soiee jan jaanai ||जिस नो तू जाणाइहि सोई जनु जाणै ॥جِس نو تُو جاݨااه سوای جن جاݨَے ۔۔

ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਦ ਹੀ ਆਖਿ ਵਖਾਣੈ ॥har gun sadh hee aakh vakhaanai ||हरि गुण सद ही आखि वखाणै ॥هر گُݨ سد هیِ آکھ وکھاݨَے ۔۔

ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥jin har seviaa tin sukh paiaa ||जिनि हरि सेविआ तिनि सुखु पाइआ ॥جٍن هر سےوآ تنِ سُکھ پاایا ۔۔

ਸਹਜੇ ਹੀ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੩॥sahaje hee har naam samaiaa ||3||सहजे ही हरि नामि समाइआ ॥३॥سهجے هیِ هر نام سماایا ۔۔۳۔۔