Ang 1098 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੯੮)

ਜਿਤੁ ਲਾਈਅਨਿ ਤਿਤੈ ਲਗਦੀਆ ਨਹ ਖਿੰਜੋਤਾੜਾ ॥jit laieean titai lagadheeaa neh khi(n)jotaaRaa ||जितु लाईअनि तितै लगदीआ नह खिंजोताड़ा ॥جِت لاایان تتَے لگدیِآ نه کھںجوتاڑا ۔۔

ਜੋ ਇਛੀ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਇਦਾ ਗੁਰਿ ਅੰਦਰਿ ਵਾੜਾ ॥jo ichhee so fal paidhaa gur a(n)dhar vaaRaa ||जो इछी सो फलु पाइदा गुरि अंदरि वाड़ा ॥جو اچھیِ سو پھل پاادا گُر اںدر واڑا ۔۔

ਗੁਰੁ ਨਾਨਕੁ ਤੁਠਾ ਭਾਇਰਹੁ ਹਰਿ ਵਸਦਾ ਨੇੜਾ ॥੧੦॥gur naanak tuThaa bhairahu har vasadhaa neRaa ||10||गुरु नानकु तुठा भाइरहु हरि वसदा नेड़ा ॥१०॥گُر نانک تُٹھا بھاارهُ هر وسدا نےڑا ۔۔۱۰۔۔

ਡਖਣੇ ਮਃ ੫ ॥ddakhane mahalaa panjavaa ||डखणे म: ५ ॥ڈکھݨے مÚ ۵ ۔۔

ਜਾ ਮੂੰ ਆਵਹਿ ਚਿਤਿ ਤੂ ਤਾ ਹਭੇ ਸੁਖ ਲਹਾਉ ॥jaa moo(n) aaveh chit too taa habhe sukh lahaau ||जा मूँ आवहि चिति तू ता हभे सुख लहाउ ॥جا مُوں آوه چت تُو تا هبھے سُکھ لهاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਮਨ ਹੀ ਮੰਝਿ ਰੰਗਾਵਲਾ ਪਿਰੀ ਤਹਿਜਾ ਨਾਉ ॥੧॥naanak man hee ma(n)jh ra(n)gaavalaa piree tahijaa naau ||1||नानक मन ही मंझि रंगावला पिरी तहिजा नाउ ॥१॥نانک من هیِ مںجھ رںگاولا پریِ تهِجا ناا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਕਪੜ ਭੋਗ ਵਿਕਾਰ ਏ ਹਭੇ ਹੀ ਛਾਰ ॥kapaR bhog vikaar e habhe hee chhaar ||कपड़ भोग विकार ए हभे ही छार ॥کپڑ بھوگ وکار اے هبھے هیِ چھار ۔۔

ਖਾਕੁ ਲੋੁੜੇਦਾ ਤੰਨਿ ਖੇ ਜੋ ਰਤੇ ਦੀਦਾਰ ॥੨॥khaak luoRedhaa ta(n)n khe jo rate dheedhaar ||2||खाकु लुोड़ेदा तंनि खे जो रते दीदार ॥२॥کھاک لُوڑےدا تنّ کھے جو رتے دیِدار ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਕਿਆ ਤਕਹਿ ਬਿਆ ਪਾਸ ਕਰਿ ਹੀਅੜੇ ਹਿਕੁ ਅਧਾਰੁ ॥kiaa takeh biaa paas kar heeaRe hik adhaar ||किआ तकहि बिआ पास करि हीअड़े हिकु अधारु ॥کِآ تکه بآ پاس کر هیِاڑے هک ادھار ۔۔

ਥੀਉ ਸੰਤਨ ਕੀ ਰੇਣੁ ਜਿਤੁ ਲਭੀ ਸੁਖ ਦਾਤਾਰੁ ॥੩॥theeau sa(n)tan kee ren jit labhee sukh dhaataar ||3||थीउ संतन की रेणु जितु लभी सुख दातारु ॥३॥تھیِا سںتن کیِ رےݨ جت لبھیِ سُکھ داتار ۔۔۳۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਨ ਪਾਈਐ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਮਨੂਆ ਨ ਲਗੈ ॥vin karamaa har jeeau na paieeaai bin satigur manooaa na lagai ||विणु करमा हरि जीउ न पाईऐ बिनु सतिगुर मनूआ न लगै ॥وِݨ کرما هر جیِا ن پاایاَے بن ستِگر منُوآ ن لگَے ۔۔

ਧਰਮੁ ਧੀਰਾ ਕਲਿ ਅੰਦਰੇ ਇਹੁ ਪਾਪੀ ਮੂਲਿ ਨ ਤਗੈ ॥dharam dheeraa kal a(n)dhare ih paapee mool na tagai ||धरमु धीरा कलि अंदरे इहु पापी मूलि न तगै ॥دھرم دھیِرا کل اںدرے اهُ پاپیِ مُول ن تگَے ۔۔

ਅਹਿ ਕਰੁ ਕਰੇ ਸੁ ਅਹਿ ਕਰੁ ਪਾਏ ਇਕ ਘੜੀ ਮੁਹਤੁ ਨ ਲਗੈ ॥eh kar kare su eh kar paae ik ghaRee muhat na lagai ||अहि करु करे सु अहि करु पाए इक घड़ी मुहतु न लगै ॥اهِ کر کرے سُ اهِ کر پااے اک گھڑیِ مُهت ن لگَے ۔۔

ਚਾਰੇ ਜੁਗ ਮੈ ਸੋਧਿਆ ਵਿਣੁ ਸੰਗਤਿ ਅਹੰਕਾਰੁ ਨ ਭਗੈ ॥chaare jug mai sodhiaa vin sa(n)gat aha(n)kaar na bhagai ||चारे जुग मै सोधिआ विणु संगति अहंकारु न भगै ॥چارے جُگ مَے سودھآ وݨ سںگت اهںکار ن بھگَے ۔۔

ਹਉਮੈ ਮੂਲਿ ਨ ਛੁਟਈ ਵਿਣੁ ਸਾਧੂ ਸਤਸੰਗੈ ॥haumai mool na chhuTiee vin saadhoo satasa(n)gai ||हउमै मूलि न छुटई विणु साधू सतसंगै ॥هامَے مُول ن چھُٹای وݨ سادھُو ستسںگَے ۔۔

ਤਿਚਰੁ ਥਾਹ ਨ ਪਾਵਈ ਜਿਚਰੁ ਸਾਹਿਬ ਸਿਉ ਮਨ ਭੰਗੈ ॥tichar thaeh na paaviee jichar saahib siau man bha(n)gai ||तिचरु थाह न पावई जिचरु साहिब सिउ मन भंगै ॥تِچر تھاه ن پاوای جچر ساهب سا من بھںگَے ۔۔

ਜਿਨਿ ਜਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਿਆ ਤਿਸੁ ਘਰਿ ਦੀਬਾਣੁ ਅਭਗੈ ॥jin jan gurmukh seviaa tis ghar dheebaan abhagai ||जिनि जनि गुरमुखि सेविआ तिसु घरि दीबाणु अभगै ॥جٍن جن گُرمکھ سےوآ تس گھرِ دیِباݨ ابھگَے ۔۔

ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਚਰਣੀ ਲਗੈ ॥੧੧॥har kirapaa te sukh paiaa gur satigur charanee lagai ||11||हरि किरपा ते सुखु पाइआ गुर सतिगुर चरणी लगै ॥११॥هر کرپا تے سُکھ پاایا گُر ستِگر چرݨیِ لگَے ۔۔۱۱۔۔

ਡਖਣੇ ਮਃ ੫ ॥ddakhane mahalaa panjavaa ||डखणे म: ५ ॥ڈکھݨے مÚ ۵ ۔۔

ਲੋੜੀਦੋ ਹਭ ਜਾਇ ਸੋ ਮੀਰਾ ਮੀਰੰਨ ਸਿਰਿ ॥loReedho habh jai so meeraa meera(n)n sir ||लोड़ीदो हभ जाइ सो मीरा मीरंन सिरि ॥لوڑیِدو هبھ جاا سو میِرا میِرنّ سر ۔۔

ਹਠ ਮੰਝਾਹੂ ਸੋ ਧਣੀ ਚਉਦੋ ਮੁਖਿ ਅਲਾਇ ॥੧॥haTh ma(n)jhaahoo so dhanee chaudho mukh alai ||1||हठ मंझाहू सो धणी चउदो मुखि अलाइ ॥१॥هٹھ مںجھاهُو سو دھݨیِ چادو مُکھ الاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਮਾਣਿਕੂ ਮੋਹਿ ਮਾਉ ਡਿੰਨਾ ਧਣੀ ਅਪਾਹਿ ॥maanikoo moh maau ddi(n)naa dhanee apaeh ||माणिकू मोहि माउ डिंना धणी अपाहि ॥ماݨکُو موه ماا ڈنّا دھݨیِ اپاه ۔۔

ਹਿਆਉ ਮਹਿਜਾ ਠੰਢੜਾ ਮੁਖਹੁ ਸਚੁ ਅਲਾਇ ॥੨॥hiaau mahijaa Tha(n)ddaRaa mukhahu sach alai ||2||हिआउ महिजा ठंढड़ा मुखहु सचु अलाइ ॥२॥هِآا مهِجا ٹھںڈھڑا مُکھهُ سچ الاا ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਮੂ ਥੀਆਊ ਸੇਜ ਨੈਣਾ ਪਿਰੀ ਵਿਛਾਵਣਾ ॥moo theeaauoo sej nainaa piree vichhaavanaa ||मू थीआऊ सेज नैणा पिरी विछावणा ॥مُو تھیِآاُو سےج نَےݨا پریِ وچھاوݨا ۔۔

ਜੇ ਡੇਖੈ ਹਿਕ ਵਾਰ ਤਾ ਸੁਖ ਕੀਮਾ ਹੂ ਬਾਹਰੇ ॥੩॥je ddekhai hik vaar taa sukh keemaa hoo baahare ||3||जे डेखै हिक वार ता सुख कीमा हू बाहरे ॥३॥جے ڈےکھَے هک وار تا سُکھ کیِما هُو باهرے ۔۔۳۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਮਨੁ ਲੋਚੈ ਹਰਿ ਮਿਲਣ ਕਉ ਕਿਉ ਦਰਸਨੁ ਪਾਈਆ ॥man lochai har milan kau kiau dharasan paieeaa ||मनु लोचै हरि मिलण कउ किउ दरसनु पाईआ ॥من لوچَے هر ملݨ کا کا درسن پاایآ ۔۔

ਮੈ ਲਖ ਵਿੜਤੇ ਸਾਹਿਬਾ ਜੇ ਬਿੰਦ ਬੋੁਲਾਈਆ ॥mai lakh viRate saahibaa je bi(n)dh buolaieeaa ||मै लख विड़ते साहिबा जे बिंद बुोलाईआ ॥مَے لکھ وڑتے ساهبا جے بںد بُولاایآ ۔۔

ਮੈ ਚਾਰੇ ਕੁੰਡਾ ਭਾਲੀਆ ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਨ ਸਾਈਆ ॥mai chaare ku(n)ddaa bhaaleeaa tudh jevadd na saieeaa ||मै चारे कुँडा भालीआ तुधु जेवडु न साईआ ॥مَے چارے کُںڈا بھالیِآ تُدھ جےوڈ ن ساایآ ۔۔

ਮੈ ਦਸਿਹੁ ਮਾਰਗੁ ਸੰਤਹੋ ਕਿਉ ਪ੍ਰਭੂ ਮਿਲਾਈਆ ॥mai dhasih maarag sa(n)taho kiau prabhoo milaieeaa ||मै दसिहु मारगु संतहो किउ प्रभू मिलाईआ ॥مَے دسهُ مارگ سںتهو کا پربھُو ملاایآ ۔۔

ਮਨੁ ਅਰਪਿਹੁ ਹਉਮੈ ਤਜਹੁ ਇਤੁ ਪੰਥਿ ਜੁਲਾਈਆ ॥man arapih haumai tajahu it pa(n)th julaieeaa ||मनु अरपिहु हउमै तजहु इतु पंथि जुलाईआ ॥من ارپهُ هامَے تجهُ ات پںتھ جُلاایآ ۔۔

ਨਿਤ ਸੇਵਿਹੁ ਸਾਹਿਬੁ ਆਪਣਾ ਸਤਸੰਗਿ ਮਿਲਾਈਆ ॥nit sevih saahib aapanaa satasa(n)g milaieeaa ||नित सेविहु साहिबु आपणा सतसंगि मिलाईआ ॥نِت سےوهُ ساهب آپݨا ستسںگ ملاایآ ۔۔

ਸਭੇ ਆਸਾ ਪੂਰੀਆ ਗੁਰ ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਈਆ ॥sabhe aasaa pooreeaa gur mahal bulaieeaa ||सभे आसा पूरीआ गुर महलि बुलाईआ ॥سبھے آسا پُوریِآ گُر مهل بُلاایآ ۔۔

ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਹੋਰੁ ਨ ਸੁਝਈ ਮੇਰੇ ਮਿਤ੍ਰ ਗੋੁਸਾਈਆ ॥੧੨॥tudh jevadd hor na sujhiee mere mitr guosaieeaa ||12||तुधु जेवडु होरु न सुझई मेरे मित्र गुोसाईआ ॥१२॥تُدھ جےوڈ هور ن سُجھای مےرے متر گُوساایآ ۔۔۱۲۔۔

ਡਖਣੇ ਮਃ ੫ ॥ddakhane mahalaa panjavaa ||डखणे म: ५ ॥ڈکھݨے مÚ ۵ ۔۔

ਮੂ ਥੀਆਊ ਤਖਤੁ ਪਿਰੀ ਮਹਿੰਜੇ ਪਾਤਿਸਾਹ ॥moo theeaauoo takhat piree mahi(n)je paatisaeh ||मू थीआऊ तखतु पिरी महिंजे पातिसाह ॥مُو تھیِآاُو تکھت پریِ مهِںجے پاتساه ۔۔

ਪਾਵ ਮਿਲਾਵੇ ਕੋਲਿ ਕਵਲ ਜਿਵੈ ਬਿਗਸਾਵਦੋ ॥੧॥paav milaave kol kaval jivai bigasaavadho ||1||पाव मिलावे कोलि कवल जिवै बिगसावदो ॥१॥پاو ملاوے کول کول جوَے بگساودو ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਪਿਰੀਆ ਸੰਦੜੀ ਭੁਖ ਮੂ ਲਾਵਣ ਥੀ ਵਿਥਰਾ ॥pireeaa sa(n)dhaRee bhukh moo laavan thee vitharaa ||पिरीआ संदड़ी भुख मू लावण थी विथरा ॥پِریِآ سںدڑیِ بھُکھ مُو لاوݨ تھیِ وتھرا ۔۔

ਜਾਣੁ ਮਿਠਾਈ ਇਖ ਬੇਈ ਪੀੜੇ ਨਾ ਹੁਟੈ ॥੨॥jaan miThaiee ikh beiee peeRe naa huTai ||2||जाणु मिठाई इख बेई पीड़े ना हुटै ॥२॥جاݨ مٹھاای اکھ بےای پیِڑے نا هُٹَے ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਠਗਾ ਨੀਹੁ ਮਤ੍ਰੋੜਿ ਜਾਣੁ ਗੰਧ੍ਰਬਾ ਨਗਰੀ ॥Thagaa neeh matroR jaan ga(n)dhrabaa nagaree ||ठगा नीहु मत्रोड़ि जाणु गंध्रबा नगरी ॥ٹھگا نیِهُ متروڑ جاݨ گںدھربا نگریِ ۔۔

ਸੁਖ ਘਟਾਊ ਡੂਇ ਇਸੁ ਪੰਧਾਣੂ ਘਰ ਘਣੇ ॥੩॥sukh ghaTaauoo ddooi is pa(n)dhaanoo ghar ghane ||3||सुख घटाऊ डूइ इसु पंधाणू घर घणे ॥३॥سُکھ گھٹااُو ڈُوا اس پںدھاݨُو گھر گھݨے ۔۔۳۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਅਕਲ ਕਲਾ ਨਹ ਪਾਈਐ ਪ੍ਰਭੁ ਅਲਖ ਅਲੇਖੰ ॥akal kalaa neh paieeaai prabh alakh alekha(n) ||अकल कला नह पाईऐ प्रभु अलख अलेखं ॥اکل کلا نه پاایاَے پربھ الکھ الےکھں ۔۔