Ang 1097 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੯੭)

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਦੁਖੀਆ ਦਰਦ ਘਣੇ ਵੇਦਨ ਜਾਣੇ ਤੂ ਧਣੀ ॥dhukheeaa dharadh ghane vedhan jaane too dhanee ||दुखीआ दरद घणे वेदन जाणे तू धणी ॥دُکھیِآ درد گھݨے وےدن جاݨے تُو دھݨیِ ۔۔

ਜਾਣਾ ਲਖ ਭਵੇ ਪਿਰੀ ਡਿਖੰਦੋ ਤਾ ਜੀਵਸਾ ॥੨॥jaanaa lakh bhave piree ddikha(n)dho taa jeevasaa ||2||जाणा लख भवे पिरी डिखंदो ता जीवसा ॥२॥جاݨا لکھ بھوے پریِ ڈکھںدو تا جیِوسا ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਢਹਦੀ ਜਾਇ ਕਰਾਰਿ ਵਹਣਿ ਵਹੰਦੇ ਮੈ ਡਿਠਿਆ ॥ddahadhee jai karaar vahan vaha(n)dhe mai ddiThiaa ||ढहदी जाइ करारि वहणि वहंदे मै डिठिआ ॥ڈھهدیِ جاا کرار وهݨ وهںدے مَے ڈٹھِآ ۔۔

ਸੇਈ ਰਹੇ ਅਮਾਣ ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟਿਆ ॥੩॥seiee rahe amaan jinaa satigur bheTiaa ||3||सेई रहे अमाण जिना सतिगुरु भेटिआ ॥३॥سےای رهے اماݨ جنا ستگر بھےٹآ ۔۔۳۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜਿਸੁ ਜਨ ਤੇਰੀ ਭੁਖ ਹੈ ਤਿਸੁ ਦੁਖੁ ਨ ਵਿਆਪੈ ॥jis jan teree bhukh hai tis dhukh na viaapai ||जिसु जन तेरी भुख है तिसु दुखु न विआपै ॥جِس جن تےریِ بھُکھ هَے تس دُکھ ن وآپَے ۔۔

ਜਿਨਿ ਜਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੁਝਿਆ ਸੁ ਚਹੁ ਕੁੰਡੀ ਜਾਪੈ ॥jin jan gurmukh bujhiaa su chahu ku(n)ddee jaapai ||जिनि जनि गुरमुखि बुझिआ सु चहु कुँडी जापै ॥جٍن جن گُرمکھ بُجھآ سُ چهُ کُںڈیِ جاپَے ۔۔

ਜੋ ਨਰੁ ਉਸ ਕੀ ਸਰਣੀ ਪਰੈ ਤਿਸੁ ਕੰਬਹਿ ਪਾਪੈ ॥jo nar us kee saranee parai tis ka(n)beh paapai ||जो नरु उस की सरणी परै तिसु कंबहि पापै ॥جو نر اُس کیِ سرݨیِ پرَے تس کںبه پاپَے ۔۔

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੀ ਮਲੁ ਉਤਰੈ ਗੁਰ ਧੂੜੀ ਨਾਪੈ ॥janam janam kee mal utarai gur dhooRee naapai ||जनम जनम की मलु उतरै गुर धूड़ी नापै ॥جنم جنم کیِ مل اُترَے گُر دھُوڑیِ ناپَے ۔۔

ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਭਾਣਾ ਮੰਨਿਆ ਤਿਸੁ ਸੋਗੁ ਨ ਸੰਤਾਪੈ ॥jin har bhaanaa ma(n)niaa tis sog na sa(n)taapai ||जिनि हरि भाणा मंनिआ तिसु सोगु न संतापै ॥جٍن هر بھاݨا منّآ تس سوگ ن سںتاپَے ۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੂ ਸਭਨਾ ਕਾ ਮਿਤੁ ਹੈ ਸਭਿ ਜਾਣਹਿ ਆਪੈ ॥har jeeau too sabhanaa kaa mit hai sabh jaaneh aapai ||हरि जीउ तू सभना का मितु है सभि जाणहि आपै ॥هر جیِا تُو سبھنا کا مت هَے سبھِ جاݨه آپَے ۔۔

ਐਸੀ ਸੋਭਾ ਜਨੈ ਕੀ ਜੇਵਡੁ ਹਰਿ ਪਰਤਾਪੈ ॥aaisee sobhaa janai kee jevadd har parataapai ||ऐसी सोभा जनै की जेवडु हरि परतापै ॥اَےسیِ سوبھا جنَے کیِ جےوڈ هر پرتاپَے ۔۔

ਸਭ ਅੰਤਰਿ ਜਨ ਵਰਤਾਇਆ ਹਰਿ ਜਨ ਤੇ ਜਾਪੈ ॥੮॥sabh a(n)tar jan varataiaa har jan te jaapai ||8||सभ अंतरि जन वरताइआ हरि जन ते जापै ॥८॥سبھ اںتر جن ورتاایا هر جن تے جاپَے ۔۔۸۔۔

ਡਖਣੇ ਮਃ ੫ ॥ddakhane mahalaa panjavaa ||डखणे म: ५ ॥ڈکھݨے مÚ ۵ ۔۔

ਜਿਨਾ ਪਿਛੈ ਹਉ ਗਈ ਸੇ ਮੈ ਪਿਛੈ ਭੀ ਰਵਿਆਸੁ ॥jinaa pichhai hau giee se mai pichhai bhee raviaas ||जिना पिछै हउ गई से मै पिछै भी रविआसु ॥جٍنا پچھَے ها گای سے مَے پچھَے بھیِ روآس ۔۔

ਜਿਨਾ ਕੀ ਮੈ ਆਸੜੀ ਤਿਨਾ ਮਹਿਜੀ ਆਸ ॥੧॥jinaa kee mai aasaRee tinaa mahijee aas ||1||जिना की मै आसड़ी तिना महिजी आस ॥१॥جٍنا کیِ مَے آسڑیِ تنا مهِجیِ آس ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਗਿਲੀ ਗਿਲੀ ਰੋਡੜੀ ਭਉਦੀ ਭਵਿ ਭਵਿ ਆਇ ॥gilee gilee roddaRee bhaudhee bhav bhav aai ||गिली गिली रोडड़ी भउदी भवि भवि आइ ॥گِلیِ گلیِ روڈڑیِ بھادیِ بھو بھوِ آا ۔۔

ਜੋ ਬੈਠੇ ਸੇ ਫਾਥਿਆ ਉਬਰੇ ਭਾਗ ਮਥਾਇ ॥੨॥jo baiThe se faathiaa ubare bhaag mathai ||2||जो बैठे से फाथिआ उबरे भाग मथाइ ॥२॥جو بَےٹھے سے پھاتھآ اُبرے بھاگ متھاا ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਡਿਠਾ ਹਭ ਮਝਾਹਿ ਖਾਲੀ ਕੋਇ ਨ ਜਾਣੀਐ ॥ddiThaa habh majhaeh khaalee koi na jaaneeaai ||डिठा हभ मझाहि खाली कोइ न जाणीऐ ॥ڈِٹھا هبھ مجھاه کھالیِ کوا ن جاݨیِاَے ۔۔

ਤੈ ਸਖੀ ਭਾਗ ਮਥਾਹਿ ਜਿਨੀ ਮੇਰਾ ਸਜਣੁ ਰਾਵਿਆ ॥੩॥tai sakhee bhaag mathaeh jinee meraa sajan raaviaa ||3||तै सखी भाग मथाहि जिनी मेरा सजणु राविआ ॥३॥تَے سکھیِ بھاگ متھاه جنیِ مےرا سجݨ راوآ ۔۔۳۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਉ ਢਾਢੀ ਦਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਦਾ ਜੇ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ॥hau ddaaddee dhar gun gaavadhaa je har prabh bhaavai ||हउ ढाढी दरि गुण गावदा जे हरि प्रभ भावै ॥ها ڈھاڈھیِ در گُݨ گاودا جے هرِ پربھ بھاوَے ۔۔

ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਥਿਰ ਥਾਵਰੀ ਹੋਰ ਆਵੈ ਜਾਵੈ ॥prabh meraa thir thaavaree hor aavai jaavai ||प्रभु मेरा थिर थावरी होर आवै जावै ॥پربھ مےرا تھر تھاوریِ هور آوَے جاوَے ۔۔

ਸੋ ਮੰਗਾ ਦਾਨੁ ਗੋੁਸਾਈਆ ਜਿਤੁ ਭੁਖ ਲਹਿ ਜਾਵੈ ॥so ma(n)gaa dhaan guosaieeaa jit bhukh leh jaavai ||सो मंगा दानु गुोसाईआ जितु भुख लहि जावै ॥سو مںگا دان گُوساایآ جت بھُکھ لهِ جاوَے ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਜੀਉ ਦੇਵਹੁ ਦਰਸਨੁ ਆਪਣਾ ਜਿਤੁ ਢਾਢੀ ਤ੍ਰਿਪਤਾਵੈ ॥prabh jeeau dhevahu dharasan aapanaa jit ddaaddee tirapataavai ||प्रभ जीउ देवहु दरसनु आपणा जितु ढाढी तृपतावै ॥پربھ جیِا دےوهُ درسن آپݨا جت ڈھاڈھیِ ترپتاوَے ۔۔

ਅਰਦਾਸਿ ਸੁਣੀ ਦਾਤਾਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਢਾਢੀ ਕਉ ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਵੈ ॥aradhaas sunee dhaataar prabh ddaaddee kau mahal bulaavai ||अरदासि सुणी दातारि प्रभि ढाढी कउ महलि बुलावै ॥ارداس سُݨیِ داتار پربھ ڈھاڈھیِ کا مهل بُلاوَے ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਦੇਖਦਿਆ ਦੁਖ ਭੁਖ ਗਈ ਢਾਢੀ ਕਉ ਮੰਗਣੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵੈ ॥prabh dhekhadhiaa dhukh bhukh giee ddaaddee kau ma(n)gan chit na aavai ||प्रभ देखदिआ दुख भुख गई ढाढी कउ मंगणु चिति न आवै ॥پربھ دےکھدآ دُکھ بھُکھ گای ڈھاڈھیِ کا مںگݨ چت ن آوَے ۔۔

ਸਭੇ ਇਛਾ ਪੂਰੀਆ ਲਗਿ ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਪਾਵੈ ॥sabhe ichhaa pooreeaa lag prabh kai paavai ||सभे इछा पूरीआ लगि प्रभ कै पावै ॥سبھے اچھا پُوریِآ لگ پربھ کَے پاوَے ۔۔

ਹਉ ਨਿਰਗੁਣੁ ਢਾਢੀ ਬਖਸਿਓਨੁ ਪ੍ਰਭਿ ਪੁਰਖਿ ਵੇਦਾਵੈ ॥੯॥hau niragun ddaaddee bakhasion prabh purakh vedhaavai ||9||हउ निरगुणु ढाढी बखसिओनु प्रभि पुरखि वेदावै ॥९॥ها نرگݨ ڈھاڈھیِ بکھساون پربھ پُرکھ وےداوَے ۔۔۹۔۔

ਡਖਣੇ ਮਃ ੫ ॥ddakhane mahalaa panjavaa ||डखणे म: ५ ॥ڈکھݨے مÚ ۵ ۔۔

ਜਾ ਛੁਟੇ ਤਾ ਖਾਕੁ ਤੂ ਸੁੰਞੀ ਕੰਤੁ ਨ ਜਾਣਹੀ ॥jaa chhuTe taa khaak too su(n)n(j)ee ka(n)t na jaanahee ||जा छुटे ता खाकु तू सुँञी कंतु न जाणही ॥جا چھُٹے تا کھاک تُو سُںنجیِ کںت ن جاݨهیِ ۔۔

ਦੁਰਜਨ ਸੇਤੀ ਨੇਹੁ ਤੂ ਕੈ ਗੁਣਿ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਮਾਣਹੀ ॥੧॥dhurajan setee neh too kai gun har ra(n)g maanahee ||1||दुरजन सेती नेहु तू कै गुणि हरि रंगु माणही ॥१॥دُرجن سےتیِ نےهُ تُو کَے گُݨ هر رںگ ماݨهیِ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਬਿਨੁ ਘੜੀ ਨ ਜੀਵਣਾ ਵਿਸਰੇ ਸਰੈ ਨ ਬਿੰਦ ॥naanak jis bin ghaRee na jeevanaa visare sarai na bi(n)dh ||नानक जिसु बिनु घड़ी न जीवणा विसरे सरै न बिंद ॥نانک جس بن گھڑیِ ن جیِوݨا وسرے سرَے ن بںد ۔۔

ਤਿਸੁ ਸਿਉ ਕਿਉ ਮਨ ਰੂਸੀਐ ਜਿਸਹਿ ਹਮਾਰੀ ਚਿੰਦ ॥੨॥tis siau kiau man rooseeaai jiseh hamaaree chi(n)dh ||2||तिसु सिउ किउ मन रूसीऐ जिसहि हमारी चिंद ॥२॥تِس سا کا من رُوسیِاَے جسه هماریِ چںد ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਰਤੇ ਰੰਗਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕੈ ਮਨੁ ਤਨੁ ਅਤਿ ਗੁਲਾਲੁ ॥rate ra(n)g paarabraham kai man tan at gulaal ||रते रंगि पारब्रहम कै मनु तनु अति गुलालु ॥رتے رںگ پاربرهم کَے من تن ات گُلال ۔۔

ਨਾਨਕ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਆਲੂਦਿਆ ਜਿਤੀ ਹੋਰੁ ਖਿਆਲੁ ॥੩॥naanak vin naavai aaloodhiaa jitee hor khiaal ||3||नानक विणु नावै आलूदिआ जिती होरु खिआलु ॥३॥نانک وݨ ناوَے آلُودآ جتیِ هور کھآل ۔۔۳۔۔

ਪਵੜੀ ॥pavaRee ||पवड़ी ॥پوڑیِ ۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਜਾ ਤੂ ਮੇਰਾ ਮਿਤ੍ਰੁ ਹੈ ਤਾ ਕਿਆ ਮੈ ਕਾੜਾ ॥har jeeau jaa too meraa mitr hai taa kiaa mai kaaRaa ||हरि जीउ जा तू मेरा मित्रु है ता किआ मै काड़ा ॥هر جیِا جا تُو مےرا مترü هَے تا کآ مَے کاڑا ۔۔

ਜਿਨੀ ਠਗੀ ਜਗੁ ਠਗਿਆ ਸੇ ਤੁਧੁ ਮਾਰਿ ਨਿਵਾੜਾ ॥jinee Thagee jag Thagiaa se tudh maar nivaaRaa ||जिनी ठगी जगु ठगिआ से तुधु मारि निवाड़ा ॥جٍنیِ ٹھگیِ جگ ٹھگآ سے تُدھ مار نواڑا ۔۔

ਗੁਰਿ ਭਉਜਲੁ ਪਾਰਿ ਲੰਘਾਇਆ ਜਿਤਾ ਪਾਵਾੜਾ ॥gur bhaujal paar la(n)ghaiaa jitaa paavaaRaa ||गुरि भउजलु पारि लंघाइआ जिता पावाड़ा ॥گُر بھاجل پار لµگھاایا جتا پاواڑا ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਸਭਿ ਰਸ ਭੋਗਦਾ ਵਡਾ ਆਖਾੜਾ ॥gurmatee sabh ras bhogadhaa vaddaa aakhaaRaa ||गुरमती सभि रस भोगदा वडा आखाड़ा ॥گُرمتیِ سبھ رس بھوگدا وڈا آکھاڑا ۔۔

ਸਭਿ ਇੰਦ੍ਰੀਆ ਵਸਿ ਕਰਿ ਦਿਤੀਓ ਸਤਵੰਤਾ ਸਾੜਾ ॥sabh i(n)dhreeaa vas kar dhiteeo satava(n)taa saaRaa ||सभि इंद्रीआ वसि करि दितीओ सतवंता साड़ा ॥سبھ اںدریِآ وسِ کرِ دتیِاو ستوںتا ساڑا ۔۔