Ang 1096 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੯੬)

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਤੁਧੁ ਰੂਪੁ ਨ ਰੇਖਿਆ ਜਾਤਿ ਤੂ ਵਰਨਾ ਬਾਹਰਾ ॥tudh roop na rekhiaa jaat too varanaa baaharaa ||तुधु रूपु न रेखिआ जाति तू वरना बाहरा ॥تُدھ رُوپ ن رےکھآ جات تُو ورنا باهرا ۔۔

ਏ ਮਾਣਸ ਜਾਣਹਿ ਦੂਰਿ ਤੂ ਵਰਤਹਿ ਜਾਹਰਾ ॥e maanas jaaneh dhoor too varateh jaaharaa ||ए माणस जाणहि दूरि तू वरतहि जाहरा ॥اے ماݨس جاݨه دُور تُو ورته جاهرا ۔۔

ਤੂ ਸਭਿ ਘਟ ਭੋਗਹਿ ਆਪਿ ਤੁਧੁ ਲੇਪੁ ਨ ਲਾਹਰਾ ॥too sabh ghaT bhogeh aap tudh lep na laaharaa ||तू सभि घट भोगहि आपि तुधु लेपु न लाहरा ॥تُو سبھ گھٹ بھوگه آپ تُدھ لےپ ن لاهرا ۔۔

ਤੂ ਪੁਰਖੁ ਅਨੰਦੀ ਅਨੰਤ ਸਭ ਜੋਤਿ ਸਮਾਹਰਾ ॥too purakh ana(n)dhee ana(n)t sabh jot samaaharaa ||तू पुरखु अनंदी अनंत सभ जोति समाहरा ॥تُو پُرکھ انµدیِ انµت سبھ جوت سماهرا ۔۔

ਤੂ ਸਭ ਦੇਵਾ ਮਹਿ ਦੇਵ ਬਿਧਾਤੇ ਨਰਹਰਾ ॥too sabh dhevaa meh dhev bidhaate naraharaa ||तू सभ देवा महि देव बिधाते नरहरा ॥تُو سبھ دےوا مهِ دےو بدھاتے نرهرا ۔۔

ਕਿਆ ਆਰਾਧੇ ਜਿਹਵਾ ਇਕ ਤੂ ਅਬਿਨਾਸੀ ਅਪਰਪਰਾ ॥kiaa aaraadhe jihavaa ik too abinaasee aparaparaa ||किआ आराधे जिहवा इक तू अबिनासी अपरपरा ॥کِآ آرادھے جهوا اک تُو ابناسیِ اپرپرا ۔۔

ਜਿਸੁ ਮੇਲਹਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਆਪਿ ਤਿਸ ਕੇ ਸਭਿ ਕੁਲ ਤਰਾ ॥jis meleh satigur aap tis ke sabh kul taraa ||जिसु मेलहि सतिगुरु आपि तिस के सभि कुल तरा ॥جِس مےله ستگر آپ تس کے سبھِ کُل ترا ۔۔

ਸੇਵਕ ਸਭਿ ਕਰਦੇ ਸੇਵ ਦਰਿ ਨਾਨਕੁ ਜਨੁ ਤੇਰਾ ॥੫॥sevak sabh karadhe sev dhar naanak jan teraa ||5||सेवक सभि करदे सेव दरि नानकु जनु तेरा ॥५॥سےوک سبھ کردے سےو درِ نانک جن تےرا ۔۔۵۔۔

ਡਖਣੇ ਮਃ ੫ ॥ddakhane mahalaa panjavaa ||डखणे म: ५ ॥ڈکھݨے مÚ ۵ ۔۔

ਗਹਡੜੜਾ ਤ੍ਰਿਣਿ ਛਾਇਆ ਗਾਫਲ ਜਲਿਓਹੁ ਭਾਹਿ ॥gahaddaRaRaa tiran chhaiaa gaafal jalioh bhaeh ||गहडड़ड़ा तृणि छाइआ गाफल जलिओहु भाहि ॥گهڈڑڑا ترݨ چھاایا گاپھل جلاوهُ بھاه ۔۔

ਜਿਨਾ ਭਾਗ ਮਥਾਹੜੈ ਤਿਨ ਉਸਤਾਦ ਪਨਾਹਿ ॥੧॥jinaa bhaag mathaahaRai tin usataadh panaeh ||1||जिना भाग मथाहड़ै तिन उसताद पनाहि ॥१॥جٍنا بھاگ متھاهڑَے تن اُستاد پناه ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਨਾਨਕ ਪੀਠਾ ਪਕਾ ਸਾਜਿਆ ਧਰਿਆ ਆਣਿ ਮਉਜੂਦੁ ॥naanak peeThaa pakaa saajiaa dhariaa aan maujoodh ||नानक पीठा पका साजिआ धरिआ आणि मउजूदु ॥نانک پیِٹھا پکا ساجآ دھرآ آݨ ماجُود ۔۔

ਬਾਝਹੁ ਸਤਿਗੁਰ ਆਪਣੇ ਬੈਠਾ ਝਾਕੁ ਦਰੂਦ ॥੨॥baajhahu satigur aapane baiThaa jhaak dharoodh ||2||बाझहु सतिगुर आपणे बैठा झाकु दरूद ॥२॥باجھهُ ستگر آپݨے بَےٹھا جھاک درُود ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਨਾਨਕ ਭੁਸਰੀਆ ਪਕਾਈਆ ਪਾਈਆ ਥਾਲੈ ਮਾਹਿ ॥naanak bhusareeaa pakaieeaa paieeaa thaalai maeh ||नानक भुसरीआ पकाईआ पाईआ थालै माहि ॥نانک بھُسریِآ پکاایآ پاایآ تھالَے ماه ۔۔

ਜਿਨੀ ਗੁਰੂ ਮਨਾਇਆ ਰਜਿ ਰਜਿ ਸੇਈ ਖਾਹਿ ॥੩॥jinee guroo manaiaa raj raj seiee khaeh ||3||जिनी गुरू मनाइआ रजि रजि सेई खाहि ॥३॥جٍنیِ گُرُو منااآ رج رجِ سےای کھاه ۔۔۳۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਤੁਧੁ ਜਗ ਮਹਿ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਆ ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਪਾਈਆ ॥tudh jag meh khel rachaiaa vich haumai paieeaa ||तुधु जग महि खेलु रचाइआ विचि हउमै पाईआ ॥تُدھ جگ مهِ کھےل رچاایا وچ هامَے پاایآ ۔۔

ਏਕੁ ਮੰਦਰੁ ਪੰਚ ਚੋਰ ਹਹਿ ਨਿਤ ਕਰਹਿ ਬੁਰਿਆਈਆ ॥ek ma(n)dhar pa(n)ch chor heh nit kareh buriaaieeaa ||एकु मंदरु पंच चोर हहि नित करहि बुरिआईआ ॥اےک مںدر پںچ چور ههِ نت کره بُرآایآ ۔۔

ਦਸ ਨਾਰੀ ਇਕੁ ਪੁਰਖੁ ਕਰਿ ਦਸੇ ਸਾਦਿ ਲੋੁਭਾਈਆ ॥dhas naaree ik purakh kar dhase saadh luobhaieeaa ||दस नारी इकु पुरखु करि दसे सादि लुोभाईआ ॥دس ناریِ اک پُرکھ کر دسے ساد لُوبھاایآ ۔۔

ਏਨਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹਣੀ ਮੋਹੀਆ ਨਿਤ ਫਿਰਹਿ ਭਰਮਾਈਆ ॥en maiaa mohanee moheeaa nit fireh bharamaieeaa ||एनि माइआ मोहणी मोहीआ नित फिरहि भरमाईआ ॥اےن ماایا موهݨیِ موهیِآ نت پھره بھرماایآ ۔۔

ਹਾਠਾ ਦੋਵੈ ਕੀਤੀਓ ਸਿਵ ਸਕਤਿ ਵਰਤਾਈਆ ॥haaThaa dhovai keeteeo siv sakat varataieeaa ||हाठा दोवै कीतीओ सिव सकति वरताईआ ॥هاٹھا دووَے کیِتیِاو سو سکت ورتاایآ ۔۔

ਸਿਵ ਅਗੈ ਸਕਤੀ ਹਾਰਿਆ ਏਵੈ ਹਰਿ ਭਾਈਆ ॥siv agai sakatee haariaa evai har bhaieeaa ||सिव अगै सकती हारिआ एवै हरि भाईआ ॥سِو اگَے سکتیِ هارآ اےوَے هر بھاایآ ۔۔

ਇਕਿ ਵਿਚਹੁ ਹੀ ਤੁਧੁ ਰਖਿਆ ਜੋ ਸਤਸੰਗਿ ਮਿਲਾਈਆ ॥eik vichahu hee tudh rakhiaa jo satasa(n)g milaieeaa ||इकि विचहु ही तुधु रखिआ जो सतसंगि मिलाईआ ॥ِاک وچهُ هیِ تُدھ رکھآ جو ستسںگ ملاایآ ۔۔

ਜਲ ਵਿਚਹੁ ਬਿੰਬੁ ਉਠਾਲਿਓ ਜਲ ਮਾਹਿ ਸਮਾਈਆ ॥੬॥jal vichahu bi(n)b uThaalio jal maeh samaieeaa ||6||जल विचहु बिंबु उठालिओ जल माहि समाईआ ॥६॥جل وچهُ بںب اُٹھالاو جل ماه سماایآ ۔۔۶۔۔

ਡਖਣੇ ਮਃ ੫ ॥ddakhane mahalaa panjavaa ||डखणे म: ५ ॥ڈکھݨے مÚ ۵ ۔۔

ਆਗਾਹਾ ਕੂ ਤ੍ਰਾਘਿ ਪਿਛਾ ਫੇਰਿ ਨ ਮੁਹਡੜਾ ॥aagaahaa koo traagh pichhaa fer na muhaddaRaa ||आगाहा कू त्राघि पिछा फेरि न मुहडड़ा ॥آگاها کُو تراگھ پچھا پھےر ن مُهڈڑا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਿਝਿ ਇਵੇਹਾ ਵਾਰ ਬਹੁੜਿ ਨ ਹੋਵੀ ਜਨਮੜਾ ॥੧॥naanak sijh ivehaa vaar bahuR na hovee janamaRaa ||1||नानक सिझि इवेहा वार बहुड़ि न होवी जनमड़ा ॥१॥نانک سجھ اوےها وار بهُڑ ن هوویِ جنمڑا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਸਜਣੁ ਮੈਡਾ ਚਾਈਆ ਹਭ ਕਹੀ ਦਾ ਮਿਤੁ ॥sajan maiddaa chaieeaa habh kahee dhaa mit ||सजणु मैडा चाईआ हभ कही दा मितु ॥سجݨ مَےڈا چاایآ هبھ کهیِ دا مت ۔۔

ਹਭੇ ਜਾਣਨਿ ਆਪਣਾ ਕਹੀ ਨ ਠਾਹੇ ਚਿਤੁ ॥੨॥habhe jaanan aapanaa kahee na Thaahe chit ||2||हभे जाणनि आपणा कही न ठाहे चितु ॥२॥هبھے جاݨن آپݨا کهیِ ن ٹھاهے چت ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਗੁਝੜਾ ਲਧਮੁ ਲਾਲੁ ਮਥੈ ਹੀ ਪਰਗਟੁ ਥਿਆ ॥gujhaRaa ladham laal mathai hee paragaT thiaa ||गुझड़ा लधमु लालु मथै ही परगटु थिआ ॥گُجھڑا لدھم لال متھَے هیِ پرگٹ تھآ ۔۔

ਸੋਈ ਸੁਹਾਵਾ ਥਾਨੁ ਜਿਥੈ ਪਿਰੀਏ ਨਾਨਕ ਜੀ ਤੂ ਵੁਠਿਆ ॥੩॥soiee suhaavaa thaan jithai pire'e naanak jee too vuThiaa ||3||सोई सुहावा थानु जिथै पिरीए नानक जी तू वुठिआ ॥३॥سوای سُهاوا تھان جتھَے پریِاے نانک جیِ تُو وُٹھآ ۔۔۳۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜਾ ਤੂ ਮੇਰੈ ਵਲਿ ਹੈ ਤਾ ਕਿਆ ਮੁਹਛੰਦਾ ॥jaa too merai val hai taa kiaa muhachha(n)dhaa ||जा तू मेरै वलि है ता किआ मुहछंदा ॥جا تُو مےرَے ول هَے تا کآ مُهچھںدا ۔۔

ਤੁਧੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਮੈਨੋ ਸਉਪਿਆ ਜਾ ਤੇਰਾ ਬੰਦਾ ॥tudh sabh kichh maino saupiaa jaa teraa ba(n)dhaa ||तुधु सभु किछु मैनो सउपिआ जा तेरा बंदा ॥تُدھ سبھ کچھ مَےنو ساپآ جا تےرا بںدا ۔۔

ਲਖਮੀ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵਈ ਖਾਇ ਖਰਚਿ ਰਹੰਦਾ ॥lakhamee toT na aaviee khai kharach raha(n)dhaa ||लखमी तोटि न आवई खाइ खरचि रहंदा ॥لکھمیِ توٹ ن آوای کھاا کھرچ رهںدا ۔۔

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਮੇਦਨੀ ਸਭ ਸੇਵ ਕਰੰਦਾ ॥lakh chauraaseeh medhanee sabh sev kara(n)dhaa ||लख चउरासीह मेदनी सभ सेव करंदा ॥لکھ چاراسیِه مےدنیِ سبھ سےو کرںدا ۔۔

ਏਹ ਵੈਰੀ ਮਿਤ੍ਰ ਸਭਿ ਕੀਤਿਆ ਨਹ ਮੰਗਹਿ ਮੰਦਾ ॥eh vairee mitr sabh keetiaa neh ma(n)geh ma(n)dhaa ||एह वैरी मित्र सभि कीतिआ नह मंगहि मंदा ॥اےه وَےریِ متر سبھ کیِتآ نه مںگه مںدا ۔۔

ਲੇਖਾ ਕੋਇ ਨ ਪੁਛਈ ਜਾ ਹਰਿ ਬਖਸੰਦਾ ॥lekhaa koi na puchhiee jaa har bakhasa(n)dhaa ||लेखा कोइ न पुछई जा हरि बखसंदा ॥لےکھا کوا ن پُچھای جا هر بکھسںدا ۔۔

ਅਨੰਦੁ ਭਇਆ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਮਿਲਿ ਗੁਰ ਗੋਵਿੰਦਾ ॥ana(n)dh bhiaa sukh paiaa mil gur govi(n)dhaa ||अनंदु भइआ सुखु पाइआ मिलि गुर गोविंदा ॥انµد بھایا سُکھ پاایا مل گُر گووںدا ۔۔

ਸਭੇ ਕਾਜ ਸਵਾਰਿਐ ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਵੰਦਾ ॥੭॥sabhe kaaj savaariaai jaa tudh bhaava(n)dhaa ||7||सभे काज सवारिऐ जा तुधु भावंदा ॥७॥سبھے کاج سواراَے جا تُدھ بھاوںدا ۔۔۷۔۔

ਡਖਣੇ ਮਃ ੫ ॥ddakhane mahalaa panjavaa ||डखणे म: ५ ॥ڈکھݨے مÚ ۵ ۔۔

ਡੇਖਣ ਕੂ ਮੁਸਤਾਕੁ ਮੁਖੁ ਕਿਜੇਹਾ ਤਉ ਧਣੀ ॥ddekhan koo musataak mukh kijehaa tau dhanee ||डेखण कू मुसताकु मुखु किजेहा तउ धणी ॥ڈےکھݨ کُو مُستاک مُکھ کجےها تا دھݨیِ ۔۔

ਫਿਰਦਾ ਕਿਤੈ ਹਾਲਿ ਜਾ ਡਿਠਮੁ ਤਾ ਮਨੁ ਧ੍ਰਾਪਿਆ ॥੧॥firadhaa kitai haal jaa ddiTham taa man dhraapiaa ||1||फिरदा कितै हालि जा डिठमु ता मनु ध्रापिआ ॥१॥پھِردا کتَے هال جا ڈٹھم تا من دھراپآ ۔۔۱۔۔