Ang 1091 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੯੧)

ਭੋਲਤਣਿ ਭੈ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹੇਕੈ ਪਾਧਰ ਹੀਡੁ ॥bholatan bhai man vasai hekai paadhar heedd ||भोलतणि भै मनि वसै हेकै पाधर हीडु ॥بھولتݨ بھَے من وسَے هےکَے پادھر هیِڈ ۔۔

ਅਤਿ ਡਾਹਪਣਿ ਦੁਖੁ ਘਣੋ ਤੀਨੇ ਥਾਵ ਭਰੀਡੁ ॥੧॥at ddaahapan dhukh ghano teene thaav bhareedd ||1||अति डाहपणि दुखु घणो तीने थाव भरीडु ॥१॥ات ڈاهپݨ دُکھ گھݨو تیٍنے تھاو بھریِڈ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਮਾਂਦਲੁ ਬੇਦਿ ਸਿ ਬਾਜਣੋ ਘਣੋ ਧੜੀਐ ਜੋਇ ॥maa(n)dhal bedh s baajano ghano dhaReeaai joi ||माँदलु बेदि सि बाजणो घणो धड़ीऐ जोइ ॥ماںدل بےد س باجݨو گھݨو دھڑیِاَے جوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ਤੂ ਬੀਜਉ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥੨॥naanak naam samaal too beejau avar na koi ||2||नानक नामु समालि तू बीजउ अवरु न कोइ ॥२॥نانک نام سمال تُو بیِجا اور ن کوا ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਸਾਗਰੁ ਗੁਣੀ ਅਥਾਹੁ ਕਿਨਿ ਹਾਥਾਲਾ ਦੇਖੀਐ ॥saagar gunee athaahu kin haathaalaa dhekheeaai ||सागरु गुणी अथाहु किनि हाथाला देखीऐ ॥ساگر گُݨیِ اتھاهُ کن هاتھالا دےکھیِاَے ۔۔

ਵਡਾ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਪਾਰਿ ਪਵਾ ॥vaddaa veparavaahu satigur milai ta paar pavaa ||वडा वेपरवाहु सतिगुरु मिलै त पारि पवा ॥وڈا وےپرواهُ ستگر ملَے ت پار پوا ۔۔

ਮਝ ਭਰਿ ਦੁਖ ਬਦੁਖ ॥majh bhar dhukh badhukh ||मझ भरि दुख बदुख ॥مجھ بھر دُکھ بدکھ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਕਿਸੈ ਨ ਲਥੀ ਭੁਖ ॥੩॥naanak sache naam bin kisai na lathee bhukh ||3||नानक सचे नाम बिनु किसै न लथी भुख ॥३॥نانک سچے نام بن کسَے ن لتھیِ بھُکھ ۔۔۳۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜਿਨੀ ਅੰਦਰੁ ਭਾਲਿਆ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਵੈ ॥jinee a(n)dhar bhaaliaa gur sabadh suhaavai ||जिनी अंदरु भालिआ गुर सबदि सुहावै ॥جٍنیِ اںدر بھالآ گُر سبد سُهاوَے ۔۔

ਜੋ ਇਛਨਿ ਸੋ ਪਾਇਦੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥jo ichhan so paidhe har naam dhiaavai ||जो इछनि सो पाइदे हरि नामु धिआवै ॥جو اچھن سو پاادے هر نام دھآوَے ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਸੋ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥jis no kirapaa kare tis gur milai so har gun gaavai ||जिस नो कृपा करे तिसु गुरु मिलै सो हरि गुण गावै ॥جِس نو ک®پا کرے تس گُر ملَے سو هر گُݨ گاوَے ۔۔

ਧਰਮ ਰਾਇ ਤਿਨ ਕਾ ਮਿਤੁ ਹੈ ਜਮ ਮਗਿ ਨ ਪਾਵੈ ॥dharam rai tin kaa mit hai jam mag na paavai ||धरम राइ तिन का मितु है जम मगि न पावै ॥دھرم راا تن کا مت هَے جم مگ ن پاوَے ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹਿ ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵੈ ॥੧੪॥har naam dhiaaveh dhinas raat har naam samaavai ||14||हरि नामु धिआवहि दिनसु राति हरि नामि समावै ॥१४॥هر نام دھآوه دنس رات هرِ نام سماوَے ۔۔۱۴۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोकु म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਸੁਣੀਐ ਏਕੁ ਵਖਾਣੀਐ ਸੁਰਗਿ ਮਿਰਤਿ ਪਇਆਲਿ ॥suneeaai ek vakhaaneeaai surag mirat piaal ||सुणीऐ एकु वखाणीऐ सुरगि मिरति पइआलि ॥سُݨیِاَے اےک وکھاݨیِاَے سُرگ مرت پایال ۔۔

ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਈ ਮੇਟਿਆ ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਨਾਲਿ ॥hukam na jaiee meTiaa jo likhiaa so naal ||हुकमु न जाई मेटिआ जो लिखिआ सो नालि ॥هُکم ن جاای مےٹآ جو لکھآ سو نال ۔۔

ਕਉਣੁ ਮੂਆ ਕਉਣੁ ਮਾਰਸੀ ਕਉਣੁ ਆਵੈ ਕਉਣੁ ਜਾਇ ॥kaun mooaa kaun maarasee kaun aavai kaun jai ||कउणु मूआ कउणु मारसी कउणु आवै कउणु जाइ ॥کاݨ مُوآ کاݨ مارسیِ کاݨ آوَے کاݨ جاِا ۔۔

ਕਉਣੁ ਰਹਸੀ ਨਾਨਕਾ ਕਿਸ ਕੀ ਸੁਰਤਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥kaun rahasee naanakaa kis kee surat samai ||1||कउणु रहसी नानका किस की सुरति समाइ ॥१॥کاݨ رهسیِ نانکا کس کیِ سُرت سماا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਹਉ ਮੁਆ ਮੈ ਮਾਰਿਆ ਪਉਣੁ ਵਹੈ ਦਰੀਆਉ ॥hau muaa mai maariaa paun vahai dhareeaau ||हउ मुआ मै मारिआ पउणु वहै दरीआउ ॥ها مُآ مَے مارآ پاݨ وهَے دریِآا ۔۔

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਥਕੀ ਨਾਨਕਾ ਜਾ ਮਨੁ ਰਤਾ ਨਾਇ ॥tirasanaa thakee naanakaa jaa man rataa nai ||तृसना थकी नानका जा मनु रता नाइ ॥تِرسنا تھکیِ نانکا جا من رتا ناا ۔۔

ਲੋਇਣ ਰਤੇ ਲੋਇਣੀ ਕੰਨੀ ਸੁਰਤਿ ਸਮਾਇ ॥loin rate loinee ka(n)nee surat samai ||लोइण रते लोइणी कंनी सुरति समाइ ॥لواݨ رتے لواݨیِ کنّیِ سُرت سماا ۔۔

ਜੀਭ ਰਸਾਇਣਿ ਚੂਨੜੀ ਰਤੀ ਲਾਲ ਲਵਾਇ ॥jeebh rasain choonaRee ratee laal lavai ||जीभ रसाइणि चूनड़ी रती लाल लवाइ ॥جیِبھ رسااݨ چٌڑیِ رتیِ لال لواا ۔۔

ਅੰਦਰੁ ਮੁਸਕਿ ਝਕੋਲਿਆ ਕੀਮਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥੨॥a(n)dhar musak jhakoliaa keemat kahee na jai ||2||अंदरु मुसकि झकोलिआ कीमति कही न जाइ ॥२॥اںدر مُسک جھکولآ کیِمت کهیِ ن جاا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਇਸੁ ਜੁਗ ਮਹਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਨਾਮੋ ਨਾਲਿ ਚਲੈ ॥eis jug meh naam nidhaan hai naamo naal chalai ||इसु जुग महि नामु निधानु है नामो नालि चलै ॥ِاس جُگ مهِ نام ندھان هَے نامو نال چلَے ۔۔

ਏਹੁ ਅਖੁਟੁ ਕਦੇ ਨ ਨਿਖੁਟਈ ਖਾਇ ਖਰਚਿਉ ਪਲੈ ॥eh akhuT kadhe na nikhuTiee khai kharachiau palai ||एहु अखुटु कदे न निखुटई खाइ खरचिउ पलै ॥اےهُ اکھٹ کدے ن نکھٹای کھاا کھرچا پلَے ۔۔

ਹਰਿ ਜਨ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵਈ ਜਮਕੰਕਰ ਜਮਕਲੈ ॥har jan neR na aaviee jamaka(n)kar jamakalai ||हरि जन नेड़ि न आवई जमकंकर जमकलै ॥هر جن نےڑ ن آوای جمکںکر جمکلَے ۔۔

ਸੇ ਸਾਹ ਸਚੇ ਵਣਜਾਰਿਆ ਜਿਨ ਹਰਿ ਧਨੁ ਪਲੈ ॥se saeh sache vanajaariaa jin har dhan palai ||से साह सचे वणजारिआ जिन हरि धनु पलै ॥سے ساه سچے وݨجارآ جن هر دھن پلَے ۔۔

ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਜਾ ਆਪਿ ਹਰਿ ਘਲੈ ॥੧੫॥har kirapaa te har paieeaai jaa aap har ghalai ||15||हरि किरपा ते हरि पाईऐ जा आपि हरि घलै ॥१५॥هر کرپا تے هرِ پاایاَے جا آپ هرِ گھلَے ۔۔۱۵۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਵਾਪਾਰੈ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਬਿਖੁ ਵਿਹਾਝਹਿ ਬਿਖੁ ਸੰਗ੍ਰਹਹਿ ਬਿਖ ਸਿਉ ਧਰਹਿ ਪਿਆਰੁ ॥manmukh vaapaarai saar na jaananee bikh vihaajheh bikh sa(n)graheh bikh siau dhareh piaar ||मनमुख वापारै सार न जाणनी बिखु विहाझहि बिखु संग्रहहि बिख सिउ धरहि पिआरु ॥منمکھ واپارَے سار ن جاݨنیِ بکھ وهاجھه بکھ سںگرههِ بکھ ساُ دھره پآر ۔۔

ਬਾਹਰਹੁ ਪੰਡਿਤ ਸਦਾਇਦੇ ਮਨਹੁ ਮੂਰਖ ਗਾਵਾਰ ॥baaharahu pa(n)ddit sadhaidhe manahu moorakh gaavaar ||बाहरहु पंडित सदाइदे मनहु मूरख गावार ॥باهرهُ پںڈت سداادے منهُ مُورکھ گاوار ۔۔

ਹਰਿ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਨ ਲਾਇਨੀ ਵਾਦੀ ਧਰਨਿ ਪਿਆਰੁ ॥har siau chit na lainee vaadhee dharan piaar ||हरि सिउ चितु न लाइनी वादी धरनि पिआरु ॥هر سا چت ن لاانیِ وادیِ دھرن پآر ۔۔

ਵਾਦਾ ਕੀਆ ਕਰਨਿ ਕਹਾਣੀਆ ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਕਰਹਿ ਆਹਾਰੁ ॥vaadhaa keeaa karan kahaaneeaa kooR bol kareh aahaar ||वादा कीआ करनि कहाणीआ कूड़ु बोलि करहि आहारु ॥وادا کیِآ کرن کهاݨیِآ کُوڑ بول کره آهار ۔۔

ਜਗ ਮਹਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਨਿਰਮਲਾ ਹੋਰੁ ਮੈਲਾ ਸਭੁ ਆਕਾਰੁ ॥jag meh raam naam har niramalaa hor mailaa sabh aakaar ||जग महि राम नामु हरि निरमला होरु मैला सभु आकारु ॥جگ مهِ رام نام هر نرملا هور مَےلا سبھ آکار ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਨੀ ਹੋਇ ਮੈਲੇ ਮਰਹਿ ਗਵਾਰ ॥੧॥naanak naam na chetanee hoi maile mareh gavaar ||1||नानक नामु न चेतनी होइ मैले मरहि गवार ॥१॥نانک نام ن چےتنیِ هوا مَےلے مره گوار ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਦੁਖੁ ਲਗਾ ਬਿਨੁ ਸੇਵਿਐ ਹੁਕਮੁ ਮੰਨੇ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥dhukh lagaa bin seviaai hukam ma(n)ne dhukh jai ||दुखु लगा बिनु सेविऐ हुकमु मंने दुखु जाइ ॥دُکھ لگا بن سےواَے هُکم منّے دُکھ جاِا ۔۔

ਆਪੇ ਦਾਤਾ ਸੁਖੈ ਦਾ ਆਪੇ ਦੇਇ ਸਜਾਇ ॥aape dhaataa sukhai dhaa aape dhei sajai ||आपे दाता सुखै दा आपे देइ सजाइ ॥آپے داتا سُکھَے دا آپے دےا سجاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਏਵੈ ਜਾਣੀਐ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਸੈ ਰਜਾਇ ॥੨॥naanak evai jaaneeaai sabh kichh tisai rajai ||2||नानक एवै जाणीऐ सभु किछु तिसै रजाइ ॥२॥نانک اےوَے جاݨیِاَے سبھ کچھ تسَے رجاا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਜਗਤੁ ਹੈ ਨਿਰਧਨੁ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਨਾਹੀ ॥har naam binaa jagat hai niradhan bin naavai tirapat naahee ||हरि नाम बिना जगतु है निरधनु बिनु नावै तृपति नाही ॥هر نام بنا جگت هَے نردھن بن ناوَے ترپت ناهیِ ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ਹਉਮੈ ਦੁਖੁ ਪਾਹੀ ॥dhoojai bharam bhulaiaa haumai dhukh paahee ||दूजै भरमि भुलाइआ हउमै दुखु पाही ॥دُوجَے بھرم بھُلاایا هامَے دُکھ پاهیِ ۔۔