Ang 1088 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੮੮)

ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਕਰੇ ਆਪਿ ਆਪੇ ਹਰਿ ਰਖਾ ॥੩॥aap karaae kare aap aape har rakhaa ||3||आपि कराए करे आपि आपे हरि रखा ॥३॥آپ کرااے کرے آپ آپے هر رکھا ۔۔۳۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਜਿਨਾ ਗੁਰੁ ਨਹੀ ਭੇਟਿਆ ਭੈ ਕੀ ਨਾਹੀ ਬਿੰਦ ॥jinaa gur nahee bheTiaa bhai kee naahee bi(n)dh ||जिना गुरु नही भेटिआ भै की नाही बिंद ॥جٍنا گُر نهیِ بھےٹآ بھَے کیِ ناهیِ بںد ۔۔

ਆਵਣੁ ਜਾਵਣੁ ਦੁਖੁ ਘਣਾ ਕਦੇ ਨ ਚੂਕੈ ਚਿੰਦ ॥aavan jaavan dhukh ghanaa kadhe na chookai chi(n)dh ||आवणु जावणु दुखु घणा कदे न चूकै चिंद ॥آوݨ جاوݨ دُکھ گھݨا کدے ن چُوکَے چںد ۔۔

ਕਾਪੜ ਜਿਵੈ ਪਛੋੜੀਐ ਘੜੀ ਮੁਹਤ ਘੜੀਆਲੁ ॥kaapaR jivai pachhoReeaai ghaRee muhat ghaReeaal ||कापड़ जिवै पछोड़ीऐ घड़ी मुहत घड़ीआलु ॥کاپڑ جوَے پچھوڑیِاَے گھڑیِ مُهت گھڑیِآل ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਸਿਰਹੁ ਨ ਚੁਕੈ ਜੰਜਾਲੁ ॥੧॥naanak sache naam bin sirahu na chukai ja(n)jaal ||1||नानक सचे नाम बिनु सिरहु न चुकै जंजालु ॥१॥نانک سچے نام بن سرهُ ن چُکَے جںجال ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਢੂਢੀ ਸਜਣਾ ਹਉਮੈ ਬੁਰੀ ਜਗਤਿ ॥tirabhavan ddooddee sajanaa haumai buree jagat ||तृभवण ढूढी सजणा हउमै बुरी जगति ॥تِربھوݨ ڈھُوڈھیِ سجݨا هامَے بُریِ جگت ۔۔

ਨਾ ਝੁਰੁ ਹੀਅੜੇ ਸਚੁ ਚਉ ਨਾਨਕ ਸਚੋ ਸਚੁ ॥੨॥naa jhur heeaRe sach chau naanak sacho sach ||2||ना झुरु हीअड़े सचु चउ नानक सचो सचु ॥२॥نا جھُر هیِاڑے سچ چا نانک سچو سچ ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੇ ਬਖਸਿਓਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣੇ ॥gurmukh aape bakhasion har naam samaane ||गुरमुखि आपे बखसिओनु हरि नामि समाणे ॥گُرمکھ آپے بکھساون هر نام سماݨے ۔۔

ਆਪੇ ਭਗਤੀ ਲਾਇਓਨੁ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਨੀਸਾਣੇ ॥aape bhagatee laion gur sabadh neesaane ||आपे भगती लाइओनु गुर सबदि नीसाणे ॥آپے بھگتیِ لاااون گُر سبد نیِساݨے ۔۔

ਸਨਮੁਖ ਸਦਾ ਸੋਹਣੇ ਸਚੈ ਦਰਿ ਜਾਣੇ ॥sanamukh sadhaa sohane sachai dhar jaane ||सनमुख सदा सोहणे सचै दरि जाणे ॥سنمکھ سدا سوهݨے سچَے در جاݨے ۔۔

ਐਥੈ ਓਥੈ ਮੁਕਤਿ ਹੈ ਜਿਨ ਰਾਮ ਪਛਾਣੇ ॥aaithai othai mukat hai jin raam pachhaane ||ऐथै ओथै मुकति है जिन राम पछाणे ॥اَےتھَے اوتھَے مُکت هَے جن رام پچھاݨے ۔۔

ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਸੇ ਜਨ ਜਿਨ ਹਰਿ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨ ਹਉ ਕੁਰਬਾਣੇ ॥੪॥dha(n)n dha(n)n se jan jin har seviaa tin hau kurabaane ||4||धंनु धंनु से जन जिन हरि सेविआ तिन हउ कुरबाणे ॥४॥دھنّ دھنّ سے جن جن هر سےوآ تن ها کُرباݨے ۔۔۴۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोकु म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਮਹਲ ਕੁਚਜੀ ਮੜਵੜੀ ਕਾਲੀ ਮਨਹੁ ਕਸੁਧ ॥mahal kuchajee maRavaRee kaalee manahu kasudh ||महल कुचजी मड़वड़ी काली मनहु कसुध ॥مهل کُچجیِ مڑوڑیِ کالیِ منهُ کسدھ ۔۔

ਜੇ ਗੁਣ ਹੋਵਨਿ ਤਾ ਪਿਰੁ ਰਵੈ ਨਾਨਕ ਅਵਗੁਣ ਮੁੰਧ ॥੧॥je gun hovan taa pir ravai naanak avagun mu(n)dh ||1||जे गुण होवनि ता पिरु रवै नानक अवगुण मुँध ॥१॥جے گُݨ هوون تا پر روَے نانک اوگݨ مُںدھ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਸਾਚੁ ਸੀਲ ਸਚੁ ਸੰਜਮੀ ਸਾ ਪੂਰੀ ਪਰਵਾਰਿ ॥saach seel sach sa(n)jamee saa pooree paravaar ||साचु सील सचु संजमी सा पूरी परवारि ॥ساچ سیِل سچ سںجمیِ سا پُوریِ پروار ۔۔

ਨਾਨਕ ਅਹਿਨਿਸਿ ਸਦਾ ਭਲੀ ਪਿਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰਿ ॥੨॥naanak ahinis sadhaa bhalee pir kai het piaar ||2||नानक अहिनिसि सदा भली पिर कै हेति पिआरि ॥२॥نانک اهٍنس سدا بھلیِ پر کَے هےت پآر ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਪਛਾਣਿਆ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਪਾਇਆ ॥aapanaa aap pachhaaniaa naam nidhaan paiaa ||आपणा आपु पछाणिआ नामु निधानु पाइआ ॥آپݨا آپ پچھاݨآ نام ندھان پاایا ۔۔

ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਕੈ ਆਪਣੀ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥kirapaa kar kai aapanee gur sabadh milaiaa ||किरपा करि कै आपणी गुर सबदि मिलाइआ ॥کِرپا کر کَے آپݨیِ گُر سبد ملاایا ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਨਿਰਮਲੀ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਆਇਆ ॥gur kee baanee niramalee har ras peeaaiaa ||गुर की बाणी निरमली हरि रसु पीआइआ ॥گُر کیِ باݨیِ نرملیِ هر رس پیِآایا ۔۔

ਹਰਿ ਰਸੁ ਜਿਨੀ ਚਾਖਿਆ ਅਨ ਰਸ ਠਾਕਿ ਰਹਾਇਆ ॥har ras jinee chaakhiaa an ras Thaak rahaiaa ||हरि रसु जिनी चाखिआ अन रस ठाकि रहाइआ ॥هر رس جنیِ چاکھآ ان رس ٹھاک رهاایا ۔۔

ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀ ਸਦਾ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਭਏ ਫਿਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਗਵਾਇਆ ॥੫॥har ras pee sadhaa tirapat bhe fir tirasanaa bhukh gavaiaa ||5||हरि रसु पी सदा तृपति भए फिरि तृसना भुख गवाइआ ॥५॥هر رس پیِ سدا ترپت بھاے پھرِ ترسنا بھُکھ گواایا ۔۔۵۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਪਿਰ ਖੁਸੀਏ ਧਨ ਰਾਵੀਏ ਧਨ ਉਰਿ ਨਾਮੁ ਸੀਗਾਰੁ ॥pir khuse'ee dhan raave'ee dhan ur naam seegaar ||पिर खुसीए धन रावीए धन उरि नामु सीगारु ॥پِر کھُسیِاے دھن راویِاے دھن اُر نام سیِگار ۔۔

ਨਾਨਕ ਧਨ ਆਗੈ ਖੜੀ ਸੋਭਾਵੰਤੀ ਨਾਰਿ ॥੧॥naanak dhan aagai khaRee sobhaava(n)tee naar ||1||नानक धन आगै खड़ी सोभावंती नारि ॥१॥نانک دھن آگَے کھڑیِ سوبھاوںتیِ نار ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਸਸੁਰੈ ਪੇਈਐ ਕੰਤ ਕੀ ਕੰਤੁ ਅਗੰਮੁ ਅਥਾਹੁ ॥sasurai peieeaai ka(n)t kee ka(n)t aga(n)m athaahu ||ससुरै पेईऐ कंत की कंतु अगंमु अथाहु ॥سسرَے پےایاَے کںت کیِ کںت اگںم اتھاهُ ۔۔

ਨਾਨਕ ਧੰਨੁ ਸੋੁਹਾਗਣੀ ਜੋ ਭਾਵਹਿ ਵੇਪਰਵਾਹ ॥੨॥naanak dha(n)n suohaaganee jo bhaaveh veparavaeh ||2||नानक धंनु सुोहागणी जो भावहि वेपरवाह ॥२॥نانک دھنّ سُوهاگݨیِ جو بھاوه وےپرواه ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਤਖਤਿ ਰਾਜਾ ਸੋ ਬਹੈ ਜਿ ਤਖਤੈ ਲਾਇਕ ਹੋਈ ॥takhat raajaa so bahai j takhatai laik hoiee ||तखति राजा सो बहै जि तखतै लाइक होई ॥تکھت راجا سو بهَے ج تکھتَے لااک هوای ۔۔

ਜਿਨੀ ਸਚੁ ਪਛਾਣਿਆ ਸਚੁ ਰਾਜੇ ਸੇਈ ॥jinee sach pachhaaniaa sach raaje seiee ||जिनी सचु पछाणिआ सचु राजे सेई ॥جٍنیِ سچ پچھاݨآ سچ راجے سےای ۔۔

ਏਹਿ ਭੂਪਤਿ ਰਾਜੇ ਨ ਆਖੀਅਹਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਦੁਖੁ ਹੋਈ ॥eh bhoopat raaje na aakhe'eeh dhoojai bhai dhukh hoiee ||एहि भूपति राजे न आखीअहि दूजै भाइ दुखु होई ॥اےه بھُوپت راجے ن آکھیِاه دُوجَے بھاا دُکھ هوای ۔۔

ਕੀਤਾ ਕਿਆ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਸੁ ਜਾਦੇ ਬਿਲਮ ਨ ਹੋਈ ॥keetaa kiaa saalaaheeaai jis jaadhe bilam na hoiee ||कीता किआ सालाहीऐ जिसु जादे बिलम न होई ॥کیِتا کآ سالاهیِاَے جس جادے بلم ن هوای ۔۔

ਨਿਹਚਲੁ ਸਚਾ ਏਕੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਸੁ ਨਿਹਚਲੁ ਹੋਈ ॥੬॥nihachal sachaa ek hai gurmukh boojhai su nihachal hoiee ||6||निहचलु सचा एकु है गुरमुखि बूझै सु निहचलु होई ॥६॥نِهچل سچا اےک هَے گُرمکھ بُوجھَے سُ نهچل هوای ۔۔۶۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਸਭਨਾ ਕਾ ਪਿਰੁ ਏਕੁ ਹੈ ਪਿਰ ਬਿਨੁ ਖਾਲੀ ਨਾਹਿ ॥sabhanaa kaa pir ek hai pir bin khaalee naeh ||सभना का पिरु एकु है पिर बिनु खाली नाहि ॥سبھنا کا پر اےک هَے پر بن کھالیِ ناه ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੇ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਿ ॥੧॥naanak se sohaaganee j satigur maeh samaeh ||1||नानक से सोहागणी जि सतिगुर माहि समाहि ॥१॥نانک سے سوهاگݨیِ ج ستگر ماه سماه ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਮਨ ਕੇ ਅਧਿਕ ਤਰੰਗ ਕਿਉ ਦਰਿ ਸਾਹਿਬ ਛੁਟੀਐ ॥man ke adhik tara(n)g kiau dhar saahib chhuTeeaai ||मन के अधिक तरंग किउ दरि साहिब छुटीऐ ॥من کے ادھک ترںگ کا درِ ساهب چھُٹیِاَے ۔۔

ਜੇ ਰਾਚੈ ਸਚ ਰੰਗਿ ਗੂੜੈ ਰੰਗਿ ਅਪਾਰ ਕੈ ॥je raachai sach ra(n)g gooRai ra(n)g apaar kai ||जे राचै सच रंगि गूड़ै रंगि अपार कै ॥جے راچَے سچ رںگ گُوڑَے رںگ اپار کَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਛੁਟੀਐ ਜੇ ਚਿਤੁ ਲਗੈ ਸਚਿ ॥੨॥naanak gur parasaadhee chhuTeeaai je chit lagai sach ||2||नानक गुर परसादी छुटीऐ जे चितु लगै सचि ॥२॥نانک گُر پرسادیِ چھُٹیِاَے جے چت لگَے سچ ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਅਮੋਲੁ ਹੈ ਕਿਉ ਕੀਮਤਿ ਕੀਜੈ ॥har kaa naam amol hai kiau keemat keejai ||हरि का नामु अमोलु है किउ कीमति कीजै ॥هر کا نام امول هَے کا کیِمت کیِجَے ۔۔