Ang 1087 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੮੭)

ਗੁਣ ਤੇ ਗੁਣ ਮਿਲਿ ਪਾਈਐ ਜੇ ਸਤਿਗੁਰ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥gun te gun mil paieeaai je satigur maeh samai ||गुण ते गुण मिलि पाईऐ जे सतिगुर माहि समाइ ॥گُݨ تے گُݨ مل پاایاَے جے ستِگر ماه سماا ۔۔

ਮੋੁਲਿ ਅਮੋੁਲੁ ਨ ਪਾਈਐ ਵਣਜਿ ਨ ਲੀਜੈ ਹਾਟਿ ॥muol amuol na paieeaai vanaj na leejai haaT ||मुोलि अमुोलु न पाईऐ वणजि न लीजै हाटि ॥مُول امول ن پاایاَے وݨج ن لیِجَے هاٹ ۔۔

ਨਾਨਕ ਪੂਰਾ ਤੋਲੁ ਹੈ ਕਬਹੁ ਨ ਹੋਵੈ ਘਾਟਿ ॥੧॥naanak pooraa tol hai kabahu na hovai ghaaT ||1||नानक पूरा तोलु है कबहु न होवै घाटि ॥१॥نانک پُورا تول هَے کبهُ ن هووَے گھاٹ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੪ ॥mahalaa chauthhaa ||म: ४ ॥مÚ ۴ ۔۔

ਨਾਮ ਵਿਹੂਣੇ ਭਰਮਸਹਿ ਆਵਹਿ ਜਾਵਹਿ ਨੀਤ ॥naam vihoone bharamaseh aaveh jaaveh neet ||नाम विहूणे भरमसहि आवहि जावहि नीत ॥نام وهُوݨے بھرمسه آوه جاوه نیِت ۔۔

ਇਕਿ ਬਾਂਧੇ ਇਕਿ ਢੀਲਿਆ ਇਕਿ ਸੁਖੀਏ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ॥eik baa(n)dhe ik ddeeliaa ik sukhe'ee har preet ||इकि बाँधे इकि ढीलिआ इकि सुखीए हरि प्रीति ॥ِاک باںدھے اک ڈھیِلآ اکِ سُکھیِاے هرِ پریِت ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਮੰਨਿ ਲੈ ਸਚੁ ਕਰਣੀ ਸਚੁ ਰੀਤਿ ॥੨॥naanak sachaa ma(n)n lai sach karanee sach reet ||2||नानक सचा मंनि लै सचु करणी सचु रीति ॥२॥نانک سچا منّ لَے سچ کرݨیِ سچ ریِت ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਗੁਰ ਤੇ ਗਿਆਨੁ ਪਾਇਆ ਅਤਿ ਖੜਗੁ ਕਰਾਰਾ ॥gur te giaan paiaa at khaRag karaaraa ||गुर ते गिआनु पाइआ अति खड़गु करारा ॥گُر تے گآن پاایا ات کھڑگ کرارا ۔۔

ਦੂਜਾ ਭ੍ਰਮੁ ਗੜੁ ਕਟਿਆ ਮੋਹੁ ਲੋਭੁ ਅਹੰਕਾਰਾ ॥dhoojaa bhram gaR kaTiaa moh lobh aha(n)kaaraa ||दूजा भ्रमु गड़ु कटिआ मोहु लोभु अहंकारा ॥دُوجا بھرم گڑ کٹآ موهُ لوبھ اهںکارا ۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥har kaa naam man vasiaa gur sabadh veechaaraa ||हरि का नामु मनि वसिआ गुर सबदि वीचारा ॥هر کا نام منِ وسِآ گُر سبد ویِچارا ۔۔

ਸਚ ਸੰਜਮਿ ਮਤਿ ਊਤਮਾ ਹਰਿ ਲਗਾ ਪਿਆਰਾ ॥sach sa(n)jam mat uootamaa har lagaa piaaraa ||सच संजमि मति ऊतमा हरि लगा पिआरा ॥سچ سںجم مت اُوتما هرِ لگا پآرا ۔۔

ਸਭੁ ਸਚੋ ਸਚੁ ਵਰਤਦਾ ਸਚੁ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾ ॥੧॥sabh sacho sach varatadhaa sach sirajanahaaraa ||1||सभु सचो सचु वरतदा सचु सिरजणहारा ॥१॥سبھ سچو سچ ورتدا سچ سرجݨهارا ۔۔۱۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਕੇਦਾਰਾ ਰਾਗਾ ਵਿਚਿ ਜਾਣੀਐ ਭਾਈ ਸਬਦੇ ਕਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥kedhaaraa raagaa vich jaaneeaai bhaiee sabadhe kare piaar ||केदारा रागा विचि जाणीऐ भाई सबदे करे पिआरु ॥کےدارا راگا وچ جاݨیِاَے بھاای سبدے کرے پآر ۔۔

ਸਤਸੰਗਤਿ ਸਿਉ ਮਿਲਦੋ ਰਹੈ ਸਚੇ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥satasa(n)gat siau miladho rahai sache dhare piaar ||सतसंगति सिउ मिलदो रहै सचे धरे पिआरु ॥ستسںگت سا ملدو رهَے سچے دھرے پآر ۔۔

ਵਿਚਹੁ ਮਲੁ ਕਟੇ ਆਪਣੀ ਕੁਲਾ ਕਾ ਕਰੇ ਉਧਾਰੁ ॥vichahu mal kaTe aapanee kulaa kaa kare udhaar ||विचहु मलु कटे आपणी कुला का करे उधारु ॥وِچهُ مل کٹے آپݨیِ کُلا کا کرے اُدھار ۔۔

ਗੁਣਾ ਕੀ ਰਾਸਿ ਸੰਗ੍ਰਹੈ ਅਵਗਣ ਕਢੈ ਵਿਡਾਰਿ ॥gunaa kee raas sa(n)grahai avagan kaddai viddaar ||गुणा की रासि संग्रहै अवगण कढै विडारि ॥گُݨا کیِ راس سںگرهَے اوگݨ کڈھَے وڈار ۔۔

ਨਾਨਕ ਮਿਲਿਆ ਸੋ ਜਾਣੀਐ ਗੁਰੂ ਨ ਛੋਡੈ ਆਪਣਾ ਦੂਜੈ ਨ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥੧॥naanak miliaa so jaaneeaai guroo na chhoddai aapanaa dhoojai na dhare piaar ||1||नानक मिलिआ सो जाणीऐ गुरू न छोडै आपणा दूजै न धरे पिआरु ॥१॥نانک ملآ سو جاݨیِاَے گُرُو ن چھوڈَے آپݨا دُوجَے ن دھرے پآر ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੪ ॥mahalaa chauthhaa ||म: ४ ॥مÚ ۴ ۔۔

ਸਾਗਰੁ ਦੇਖਉ ਡਰਿ ਮਰਉ ਭੈ ਤੇਰੈ ਡਰੁ ਨਾਹਿ ॥saagar dhekhau ddar marau bhai terai ddar naeh ||सागरु देखउ डरि मरउ भै तेरै डरु नाहि ॥ساگر دےکھا ڈر مرا بھَے تےرَے ڈر ناه ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੰਤੋਖੀਆ ਨਾਨਕ ਬਿਗਸਾ ਨਾਇ ॥੨॥gur kai sabadh sa(n)tokheeaa naanak bigasaa nai ||2||गुर कै सबदि संतोखीआ नानक बिगसा नाइ ॥२॥گُر کَے سبد سںتوکھیِآ نانک بگسا ناا ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੪ ॥mahalaa chauthhaa ||म: ४ ॥مÚ ۴ ۔۔

ਚੜਿ ਬੋਹਿਥੈ ਚਾਲਸਉ ਸਾਗਰੁ ਲਹਰੀ ਦੇਇ ॥chaR bohithai chaalasau saagar laharee dhei ||चड़ि बोहिथै चालसउ सागरु लहरी देइ ॥چڑ بوهتھَے چالسا ساگر لهریِ دےا ۔۔

ਠਾਕ ਨ ਸਚੈ ਬੋਹਿਥੈ ਜੇ ਗੁਰੁ ਧੀਰਕ ਦੇਇ ॥Thaak na sachai bohithai je gur dheerak dhei ||ठाक न सचै बोहिथै जे गुरु धीरक देइ ॥ٹھاک ن سچَے بوهتھَے جے گُر دھیِرک دےا ۔۔

ਤਿਤੁ ਦਰਿ ਜਾਇ ਉਤਾਰੀਆ ਗੁਰੁ ਦਿਸੈ ਸਾਵਧਾਨੁ ॥tit dhar jai utaareeaa gur dhisai saavadhaan ||तितु दरि जाइ उतारीआ गुरु दिसै सावधानु ॥تِت در جاا اُتاریِآ گُر دسَے ساودھان ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਪਾਈਐ ਦਰਗਹ ਚਲੈ ਮਾਨੁ ॥੩॥naanak nadharee paieeaai dharageh chalai maan ||3||नानक नदरी पाईऐ दरगह चलै मानु ॥३॥نانک ندریِ پاایاَے درگه چلَے مان ۔۔۳۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਨਿਹਕੰਟਕ ਰਾਜੁ ਭੁੰਚਿ ਤੂ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਕਮਾਈ ॥nihaka(n)Tak raaj bhu(n)ch too gurmukh sach kamaiee ||निहकंटक राजु भुँचि तू गुरमुखि सचु कमाई ॥نِهکںٹک راج بھُںچ تُو گُرمکھ سچ کماای ۔۔

ਸਚੈ ਤਖਤਿ ਬੈਠਾ ਨਿਆਉ ਕਰਿ ਸਤਸੰਗਤਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ॥sachai takhat baiThaa niaau kar satasa(n)gat mel milaiee ||सचै तखति बैठा निआउ करि सतसंगति मेलि मिलाई ॥سچَے تکھت بَےٹھا نآا کر ستسںگت مےل ملاای ۔۔

ਸਚਾ ਉਪਦੇਸੁ ਹਰਿ ਜਾਪਣਾ ਹਰਿ ਸਿਉ ਬਣਿ ਆਈ ॥sachaa upadhes har jaapanaa har siau ban aaiee ||सचा उपदेसु हरि जापणा हरि सिउ बणि आई ॥سچا اُپدےس هر جاپݨا هرِ سا بݨِ آای ۔۔

ਐਥੈ ਸੁਖਦਾਤਾ ਮਨਿ ਵਸੈ ਅੰਤਿ ਹੋਇ ਸਖਾਈ ॥aaithai sukhadhaataa man vasai a(n)t hoi sakhaiee ||ऐथै सुखदाता मनि वसै अंति होइ सखाई ॥اَےتھَے سُکھداتا من وسَے اںت هوا سکھاای ۔۔

ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਊਪਜੀ ਗੁਰਿ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥੨॥har siau preet uoopajee gur sojhee paiee ||2||हरि सिउ प्रीति ऊपजी गुरि सोझी पाई ॥२॥هر سا پریِت اُوپجیِ گُر سوجھیِ پاای ۔۔۲۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोकु म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਭੂਲੀ ਭੂਲੀ ਮੈ ਫਿਰੀ ਪਾਧਰੁ ਕਹੈ ਨ ਕੋਇ ॥bhoolee bhoolee mai firee paadhar kahai na koi ||भूली भूली मै फिरी पाधरु कहै न कोइ ॥بھُولیِ بھُولیِ مَے پھریِ پادھر کهَے ن کوا ۔۔

ਪੂਛਹੁ ਜਾਇ ਸਿਆਣਿਆ ਦੁਖੁ ਕਾਟੈ ਮੇਰਾ ਕੋਇ ॥poochhahu jai siaaniaa dhukh kaaTai meraa koi ||पूछहु जाइ सिआणिआ दुखु काटै मेरा कोइ ॥پُوچھهُ جاا سآݨآ دُکھ کاٹَے مےرا کوا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਾਚਾ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਾਜਨੁ ਉਤ ਹੀ ਠਾਇ ॥satigur saachaa man vasai saajan ut hee Thai ||सतिगुरु साचा मनि वसै साजनु उत ही ठाइ ॥ستگر ساچا منِ وسَے ساجن اُت هیِ ٹھاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸੀਐ ਸਿਫਤੀ ਸਾਚੈ ਨਾਇ ॥੧॥naanak man tirapataaseeaai sifatee saachai nai ||1||नानक मनु तृपतासीऐ सिफती साचै नाइ ॥१॥نانک من ترپتاسیِاَے سپھتیِ ساچَے ناا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਆਪੇ ਕਰਣੀ ਕਾਰ ਆਪਿ ਆਪੇ ਕਰੇ ਰਜਾਇ ॥aape karanee kaar aap aape kare rajai ||आपे करणी कार आपि आपे करे रजाइ ॥آپے کرݨیِ کار آپ آپے کرے رجاا ۔۔

ਆਪੇ ਕਿਸ ਹੀ ਬਖਸਿ ਲਏ ਆਪੇ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥aape kis hee bakhas le aape kaar kamai ||आपे किस ही बखसि लए आपे कार कमाइ ॥آپے کس هیِ بکھس لاے آپے کار کماا ۔۔

ਨਾਨਕ ਚਾਨਣੁ ਗੁਰ ਮਿਲੇ ਦੁਖ ਬਿਖੁ ਜਾਲੀ ਨਾਇ ॥੨॥naanak chaanan gur mile dhukh bikh jaalee nai ||2||नानक चानणु गुर मिले दुख बिखु जाली नाइ ॥२॥نانک چانݨ گُر ملے دُکھ بکھ جالیِ ناا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਮਾਇਆ ਵੇਖਿ ਨ ਭੁਲੁ ਤੂ ਮਨਮੁਖ ਮੂਰਖਾ ॥maiaa vekh na bhul too manmukh moorakhaa ||माइआ वेखि न भुलु तू मनमुख मूरखा ॥مااآ وےکھ ن بھُل تُو منمکھ مُورکھا ۔۔

ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ਨ ਚਲਈ ਸਭੁ ਝੂਠੁ ਦਰਬੁ ਲਖਾ ॥chaladhiaa naal na chaliee sabh jhooTh dharab lakhaa ||चलदिआ नालि न चलई सभु झूठु दरबु लखा ॥چلدآ نال ن چلای سبھ جھُوٹھ درب لکھا ۔۔

ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁ ਨ ਬੂਝਈ ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਜਮ ਖੜਗੁ ਕਲਖਾ ॥agiaanee a(n)dh na boojhiee sir uoopar jam khaRag kalakhaa ||अगिआनी अंधु न बूझई सिर ऊपरि जम खड़गु कलखा ॥اگآنیِ اںدھ ن بُوجھای سر اُوپر جم کھڑگ کلکھا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਉਬਰੇ ਜਿਨ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਖਾ ॥gur parasaadhee ubare jin har ras chakhaa ||गुर परसादी उबरे जिन हरि रसु चखा ॥گُر پرسادیِ اُبرے جن هر رس چکھا ۔۔