Ang 1083 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੮੩)

ਮਿਰਤ ਲੋਕ ਪਇਆਲ ਸਮੀਪਤ ਅਸਥਿਰ ਥਾਨੁ ਜਿਸੁ ਹੈ ਅਭਗਾ ॥੧੨॥mirat lok piaal sameepat asathir thaan jis hai abhagaa ||12||मिरत लोक पइआल समीपत असथिर थानु जिसु है अभगा ॥१२॥مِرت لوک پایال سمیِپت استھر تھان جس هَے ابھگا ۔۔۱۲۔۔

ਪਤਿਤ ਪਾਵਨ ਦੁਖ ਭੈ ਭੰਜਨੁ ॥patit paavan dhukh bhai bha(n)jan ||पतित पावन दुख भै भंजनु ॥پتت پاون دُکھ بھَے بھںجن ۔۔

ਅਹੰਕਾਰ ਨਿਵਾਰਣੁ ਹੈ ਭਵ ਖੰਡਨੁ ॥aha(n)kaar nivaaran hai bhav kha(n)ddan ||अहंकार निवारणु है भव खंडनु ॥اهںکار نوارݨ هَے بھو کھںڈن ۔۔

ਭਗਤੀ ਤੋਖਿਤ ਦੀਨ ਕ੍ਰਿਪਾਲਾ ਗੁਣੇ ਨ ਕਿਤ ਹੀ ਹੈ ਭਿਗਾ ॥੧੩॥bhagatee tokhit dheen kirapaalaa gune na kit hee hai bhigaa ||13||भगती तोखित दीन कृपाला गुणे न कित ही है भिगा ॥१३॥بھگتیِ توکھت دیٍن ک®پالا گُݨے ن کت هیِ هَے بھگا ۔۔۱۳۔۔

ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਅਛਲ ਅਡੋਲੋ ॥nira(n)kaar achhal addolo ||निरंकारु अछल अडोलो ॥نِرںکار اچھل اڈولو ۔۔

ਜੋਤਿ ਸਰੂਪੀ ਸਭੁ ਜਗੁ ਮਉਲੋ ॥jot saroopee sabh jag maulo ||जोति सरूपी सभु जगु मउलो ॥جوت سرُوپیِ سبھ جگ مالو ۔۔

ਸੋ ਮਿਲੈ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ਆਪਹੁ ਕੋਇ ਨ ਪਾਵੈਗਾ ॥੧੪॥so milai jis aap milaae aapahu koi na paavaigaa ||14||सो मिलै जिसु आपि मिलाए आपहु कोइ न पावैगा ॥१४॥سو ملَے جس آپ ملااے آپهُ کوا ن پاوَےگا ۔۔۱۴۔۔

ਆਪੇ ਗੋਪੀ ਆਪੇ ਕਾਨਾ ॥aape gopee aape kaanaa ||आपे गोपी आपे काना ॥آپے گوپیِ آپے کانا ۔۔

ਆਪੇ ਗਊ ਚਰਾਵੈ ਬਾਨਾ ॥aape guoo charaavai baanaa ||आपे गऊ चरावै बाना ॥آپے گاُو چراوَے بانا ۔۔

ਆਪਿ ਉਪਾਵਹਿ ਆਪਿ ਖਪਾਵਹਿ ਤੁਧੁ ਲੇਪੁ ਨਹੀ ਇਕੁ ਤਿਲੁ ਰੰਗਾ ॥੧੫॥aap upaaveh aap khapaaveh tudh lep nahee ik til ra(n)gaa ||15||आपि उपावहि आपि खपावहि तुधु लेपु नही इकु तिलु रंगा ॥१५॥آپ اُپاوه آپ کھپاوه تُدھ لےپ نهیِ ِاک تل رںگا ۔۔۱۵۔۔

ਏਕ ਜੀਹ ਗੁਣ ਕਵਨ ਬਖਾਨੈ ॥ek jeeh gun kavan bakhaanai ||एक जीह गुण कवन बखानै ॥اےک جیِه گُݨ کون بکھانَے ۔۔

ਸਹਸ ਫਨੀ ਸੇਖ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਨੈ ॥sahas fanee sekh a(n)t na jaanai ||सहस फनी सेख अंतु न जानै ॥سهس پھنیِ سےکھ اںت ن جانَے ۔۔

ਨਵਤਨ ਨਾਮ ਜਪੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਇਕੁ ਗੁਣੁ ਨਾਹੀ ਪ੍ਰਭ ਕਹਿ ਸੰਗਾ ॥੧੬॥navatan naam japai dhin raatee ik gun naahee prabh keh sa(n)gaa ||16||नवतन नाम जपै दिनु राती इकु गुणु नाही प्रभ कहि संगा ॥१६॥نوتن نام جپَے دن راتیِ اک گُݨ ناهیِ پربھ کهِ سںگا ۔۔۱۶۔۔

ਓਟ ਗਹੀ ਜਗਤ ਪਿਤ ਸਰਣਾਇਆ ॥oT gahee jagat pit saranaiaa ||ओट गही जगत पित सरणाइआ ॥اوٹ گهیِ جگت پت سرݨاایا ۔۔

ਭੈ ਭਇਆਨਕ ਜਮਦੂਤ ਦੁਤਰ ਹੈ ਮਾਇਆ ॥bhai bhiaanak jamadhoot dhutar hai maiaa ||भै भइआनक जमदूत दुतर है माइआ ॥بھَے بھایانک جمدُوت دُتر هَے مااآ ۔۔

ਹੋਹੁ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਇਛਾ ਕਰਿ ਰਾਖਹੁ ਸਾਧ ਸੰਤਨ ਕੈ ਸੰਗਿ ਸੰਗਾ ॥੧੭॥hoh kirapaal ichhaa kar raakhahu saadh sa(n)tan kai sa(n)g sa(n)gaa ||17||होहु कृपाल इछा करि राखहु साध संतन कै संगि संगा ॥१७॥هوهُ ک®پال اچھا کر راکھهُ سادھ سںتن کَے سںگ سںگا ۔۔۱۷۔۔

ਦ੍ਰਿਸਟਿਮਾਨ ਹੈ ਸਗਲ ਮਿਥੇਨਾ ॥dhirasaTimaan hai sagal mithenaa ||दृसटिमान है सगल मिथेना ॥دِرسٹمان هَے سگل متھےنا ۔۔

ਇਕੁ ਮਾਗਉ ਦਾਨੁ ਗੋਬਿਦ ਸੰਤ ਰੇਨਾ ॥eik maagau dhaan gobidh sa(n)t renaa ||इकु मागउ दानु गोबिद संत रेना ॥ِاک ماگا دان گوبد سںت رےنا ۔۔

ਮਸਤਕਿ ਲਾਇ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਵਉ ਜਿਸੁ ਪ੍ਰਾਪਤਿ ਸੋ ਪਾਵੈਗਾ ॥੧੮॥masatak lai param padh paavau jis praapat so paavaigaa ||18||मसतकि लाइ परम पदु पावउ जिसु प्रापति सो पावैगा ॥१८॥مستک لاا پرم پد پاوا جس پراپت سو پاوَےگا ۔۔۱۸۔۔

ਜਿਨ ਕਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੀ ਸੁਖਦਾਤੇ ॥jin kau kirapaa karee sukhadhaate ||जिन कउ कृपा करी सुखदाते ॥جٍن کا ک®پا کریِ سُکھداتے ۔۔

ਤਿਨ ਸਾਧੂ ਚਰਣ ਲੈ ਰਿਦੈ ਪਰਾਤੇ ॥tin saadhoo charan lai ridhai paraate ||तिन साधू चरण लै रिदै पराते ॥تٍن سادھُو چرݨ لَے ردَے پراتے ۔۔

ਸਗਲ ਨਾਮ ਨਿਧਾਨੁ ਤਿਨ ਪਾਇਆ ਅਨਹਦ ਸਬਦ ਮਨਿ ਵਾਜੰਗਾ ॥੧੯॥sagal naam nidhaan tin paiaa anahadh sabadh man vaaja(n)gaa ||19||सगल नाम निधानु तिन पाइआ अनहद सबद मनि वाजंगा ॥१९॥سگل نام ندھان تن پاایا انهد سبد من واجںگا ۔۔۱۹۔۔

ਕਿਰਤਮ ਨਾਮ ਕਥੇ ਤੇਰੇ ਜਿਹਬਾ ॥kiratam naam kathe tere jihabaa ||किरतम नाम कथे तेरे जिहबा ॥کِرتم نام کتھے تےرے جهبا ۔۔

ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਪਰਾ ਪੂਰਬਲਾ ॥sat naam teraa paraa poorabalaa ||सति नामु तेरा परा पूरबला ॥ست نام تےرا پرا پُوربلا ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਭਗਤ ਪਏ ਸਰਣਾਈ ਦੇਹੁ ਦਰਸੁ ਮਨਿ ਰੰਗੁ ਲਗਾ ॥੨੦॥kahu naanak bhagat pe saranaiee dheh dharas man ra(n)g lagaa ||20||कहु नानक भगत पए सरणाई देहु दरसु मनि रंगु लगा ॥२०॥کهُ نانک بھگت پاے سرݨاای دےهُ درس من رںگ لگا ۔۔۲۰۔۔

ਤੇਰੀ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਤੂਹੈ ਜਾਣਹਿ ॥teree gat mit toohai jaaneh ||तेरी गति मिति तूहै जाणहि ॥تےریِ گت متِ تُوهَے جاݨه ۔۔

ਤੂ ਆਪੇ ਕਥਹਿ ਤੈ ਆਪਿ ਵਖਾਣਹਿ ॥too aape katheh tai aap vakhaaneh ||तू आपे कथहि तै आपि वखाणहि ॥تُو آپے کتھه تَے آپ وکھاݨه ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਦਾਸਨ ਕੋ ਕਰੀਅਹੁ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ਦਾਸਾ ਰਾਖੁ ਸੰਗਾ ॥੨੧॥੨॥੧੧॥naanak dhaas dhaasan ko kareeahu har bhaavai dhaasaa raakh sa(n)gaa ||21||2||11||नानक दासु दासन को करीअहु हरि भावै दासा राखु संगा ॥२१॥२॥११॥نانک داس داسن کو کریِاهُ هر بھاوَے داسا راکھ سںگا ۔۔۲۱۔۔۲۔۔۱۱۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੫ ॥maaroo mahalaa panjavaa ||मारू महला ५ ॥مارُو مهلا ۵ ۔۔

ਅਲਹ ਅਗਮ ਖੁਦਾਈ ਬੰਦੇ ॥aleh agam khudhaiee ba(n)dhe ||अलह अगम खुदाई बंदे ॥اله اگم کھُداای بںدے ۔۔

ਛੋਡਿ ਖਿਆਲ ਦੁਨੀਆ ਕੇ ਧੰਧੇ ॥chhodd khiaal dhuneeaa ke dha(n)dhe ||छोडि खिआल दुनीआ के धंधे ॥چھوڈ کھآل دُنیِآ کے دھںدھے ۔۔

ਹੋਇ ਪੈ ਖਾਕ ਫਕੀਰ ਮੁਸਾਫਰੁ ਇਹੁ ਦਰਵੇਸੁ ਕਬੂਲੁ ਦਰਾ ॥੧॥hoi pai khaak fakeer musaafar ih dharaves kabool dharaa ||1||होइ पै खाक फकीर मुसाफरु इहु दरवेसु कबूलु दरा ॥१॥هوا پَے کھاک پھکیِر مُساپھر اهُ دروےس کبُول درا ۔۔۱۔۔

ਸਚੁ ਨਿਵਾਜ ਯਕੀਨ ਮੁਸਲਾ ॥sach nivaaj yakeen musalaa ||सचु निवाज यकीन मुसला ॥سچ نواج ےکیٍن مُسلا ۔۔

ਮਨਸਾ ਮਾਰਿ ਨਿਵਾਰਿਹੁ ਆਸਾ ॥manasaa maar nivaarih aasaa ||मनसा मारि निवारिहु आसा ॥منسا مار نوارهُ آسا ۔۔

ਦੇਹ ਮਸੀਤਿ ਮਨੁ ਮਉਲਾਣਾ ਕਲਮ ਖੁਦਾਈ ਪਾਕੁ ਖਰਾ ॥੨॥dheh maseet man maulaanaa kalam khudhaiee paak kharaa ||2||देह मसीति मनु मउलाणा कलम खुदाई पाकु खरा ॥२॥دےه مسیِت من مالاݨا کلم کھُداای پاک کھرا ۔۔۲۔۔

ਸਰਾ ਸਰੀਅਤਿ ਲੇ ਕੰਮਾਵਹੁ ॥saraa sareeat le ka(n)maavahu ||सरा सरीअति ले कंमावहु ॥سرا سریِات لے کںماوهُ ۔۔

ਤਰੀਕਤਿ ਤਰਕ ਖੋਜਿ ਟੋਲਾਵਹੁ ॥tareekat tarak khoj Tolaavahu ||तरीकति तरक खोजि टोलावहु ॥تریِکت ترک کھوج ٹولاوهُ ۔۔

ਮਾਰਫਤਿ ਮਨੁ ਮਾਰਹੁ ਅਬਦਾਲਾ ਮਿਲਹੁ ਹਕੀਕਤਿ ਜਿਤੁ ਫਿਰਿ ਨ ਮਰਾ ॥੩॥maarafat man maarahu abadhaalaa milahu hakeekat jit fir na maraa ||3||मारफति मनु मारहु अबदाला मिलहु हकीकति जितु फिरि न मरा ॥३॥مارپھت من مارهُ ابدالا ملهُ هکیِکت جت پھر ن مرا ۔۔۳۔۔

ਕੁਰਾਣੁ ਕਤੇਬ ਦਿਲ ਮਾਹਿ ਕਮਾਹੀ ॥kuraan kateb dhil maeh kamaahee ||कुराणु कतेब दिल माहि कमाही ॥کُراݨ کتےب دل ماه کماهیِ ۔۔

ਦਸ ਅਉਰਾਤ ਰਖਹੁ ਬਦ ਰਾਹੀ ॥dhas aauraat rakhahu badh raahee ||दस अउरात रखहु बद राही ॥دس اارات رکھهُ بد راهیِ ۔۔

ਪੰਚ ਮਰਦ ਸਿਦਕਿ ਲੇ ਬਾਧਹੁ ਖੈਰਿ ਸਬੂਰੀ ਕਬੂਲ ਪਰਾ ॥੪॥pa(n)ch maradh sidhak le baadhahu khair sabooree kabool paraa ||4||पंच मरद सिदकि ले बाधहु खैरि सबूरी कबूल परा ॥४॥پںچ مرد سدک لے بادھهُ کھَےر سبُوریِ کبُول پرا ۔۔۴۔۔

ਮਕਾ ਮਿਹਰ ਰੋਜਾ ਪੈ ਖਾਕਾ ॥makaa mihar rojaa pai khaakaa ||मका मिहर रोजा पै खाका ॥مکا مهر روجا پَے کھاکا ۔۔

ਭਿਸਤੁ ਪੀਰ ਲਫਜ ਕਮਾਇ ਅੰਦਾਜਾ ॥bhisat peer lafaj kamai a(n)dhaajaa ||भिसतु पीर लफज कमाइ अंदाजा ॥بھِست پیِر لپھج کماا اںداجا ۔۔

ਹੂਰ ਨੂਰ ਮੁਸਕੁ ਖੁਦਾਇਆ ਬੰਦਗੀ ਅਲਹ ਆਲਾ ਹੁਜਰਾ ॥੫॥hoor noor musak khudhaiaa ba(n)dhagee aleh aalaa hujaraa ||5||हूर नूर मुसकु खुदाइआ बंदगी अलह आला हुजरा ॥५॥هُور نُور مُسک کھُداایا بںدگیِ اله آلا هُجرا ۔۔۵۔۔