Ang 1076 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੭੬)

ਆਪਿ ਤਰੈ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਤਾਰੇ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਪਤਿ ਸਿਉ ਜਾਇਦਾ ॥੬॥aap tarai sagale kul taare har dharageh pat siau jaidhaa ||6||आपि तरै सगले कुल तारे हरि दरगह पति सिउ जाइदा ॥६॥آپ ترَے سگلے کُل تارے هر درگه پتِ سا جاادا ۔۔۶۔۔

ਖੰਡ ਪਤਾਲ ਦੀਪ ਸਭਿ ਲੋਆ ॥kha(n)dd pataal dheep sabh loaa ||खंड पताल दीप सभि लोआ ॥کھںڈ پتال دیِپ سبھ لوآ ۔۔

ਸਭਿ ਕਾਲੈ ਵਸਿ ਆਪਿ ਪ੍ਰਭਿ ਕੀਆ ॥sabh kaalai vas aap prabh keeaa ||सभि कालै वसि आपि प्रभि कीआ ॥سبھ کالَے وسِ آپ پربھ کیِآ ۔۔

ਨਿਹਚਲੁ ਏਕੁ ਆਪਿ ਅਬਿਨਾਸੀ ਸੋ ਨਿਹਚਲੁ ਜੋ ਤਿਸਹਿ ਧਿਆਇਦਾ ॥੭॥nihachal ek aap abinaasee so nihachal jo tiseh dhiaaidhaa ||7||निहचलु एकु आपि अबिनासी सो निहचलु जो तिसहि धिआइदा ॥७॥نِهچل اےک آپ ابناسیِ سو نهچل جو تسه دھآِادا ۔۔۷۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਸੇਵਕੁ ਸੋ ਹਰਿ ਜੇਹਾ ॥har kaa sevak so har jehaa ||हरि का सेवकु सो हरि जेहा ॥هر کا سےوک سو هرِ جےها ۔۔

ਭੇਦੁ ਨ ਜਾਣਹੁ ਮਾਣਸ ਦੇਹਾ ॥bhedh na jaanahu maanas dhehaa ||भेदु न जाणहु माणस देहा ॥بھےد ن جاݨهُ ماݨس دےها ۔۔

ਜਿਉ ਜਲ ਤਰੰਗ ਉਠਹਿ ਬਹੁ ਭਾਤੀ ਫਿਰਿ ਸਲਲੈ ਸਲਲ ਸਮਾਇਦਾ ॥੮॥jiau jal tara(n)g uTheh bahu bhaatee fir salalai salal samaidhaa ||8||जिउ जल तरंग उठहि बहु भाती फिरि सललै सलल समाइदा ॥८॥جِا جل ترںگ اُٹھه بهُ بھاتیِ پھر سللَے سلل سماادا ۔۔۸۔۔

ਇਕੁ ਜਾਚਿਕੁ ਮੰਗੈ ਦਾਨੁ ਦੁਆਰੈ ॥eik jaachik ma(n)gai dhaan dhuaarai ||इकु जाचिकु मंगै दानु दुआरै ॥ِاک جاچک مںگَے دان دُآرَے ۔۔

ਜਾ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਤਾ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੈ ॥jaa prabh bhaavai taa kirapaa dhaarai ||जा प्रभ भावै ता किरपा धारै ॥جا پربھ بھاوَے تا کرپا دھارَے ۔۔

ਦੇਹੁ ਦਰਸੁ ਜਿਤੁ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸੈ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨਿ ਮਨੁ ਠਹਰਾਇਦਾ ॥੯॥dheh dharas jit man tirapataasai har keeratan man Thaharaidhaa ||9||देहु दरसु जितु मनु तृपतासै हरि कीरतनि मनु ठहराइदा ॥९॥دےهُ درس جت من ترپتاسَے هر کیِرتن من ٹھهراِادا ۔۔۹۔۔

ਰੂੜੋ ਠਾਕੁਰੁ ਕਿਤੈ ਵਸਿ ਨ ਆਵੈ ॥rooRo Thaakur kitai vas na aavai ||रूड़ो ठाकुरु कितै वसि न आवै ॥رُوڑو ٹھاکر کتَے وس ن آوَے ۔۔

ਹਰਿ ਸੋ ਕਿਛੁ ਕਰੇ ਜਿ ਹਰਿ ਕਿਆ ਸੰਤਾ ਭਾਵੈ ॥har so kichh kare j har kiaa sa(n)taa bhaavai ||हरि सो किछु करे जि हरि किआ संता भावै ॥هر سو کچھ کرے ج هرِ کآ سںتا بھاوَے ۔۔

ਕੀਤਾ ਲੋੜਨਿ ਸੋਈ ਕਰਾਇਨਿ ਦਰਿ ਫੇਰੁ ਨ ਕੋਈ ਪਾਇਦਾ ॥੧੦॥keetaa loRan soiee karain dhar fer na koiee paidhaa ||10||कीता लोड़नि सोई कराइनि दरि फेरु न कोई पाइदा ॥१०॥کیِتا لوڑن سوای کراان در پھےر ن کوای پاادا ۔۔۱۰۔۔

ਜਿਥੈ ਅਉਘਟੁ ਆਇ ਬਨਤੁ ਹੈ ਪ੍ਰਾਣੀ ॥jithai aaughaT aai banat hai praanee ||जिथै अउघटु आइ बनतु है प्राणी ॥جِتھَے ااگھٹ آا بنت هَے پراݨیِ ۔۔

ਤਿਥੈ ਹਰਿ ਧਿਆਈਐ ਸਾਰਿੰਗਪਾਣੀ ॥tithai har dhiaaieeaai saari(n)gapaanee ||तिथै हरि धिआईऐ सारिंगपाणी ॥تِتھَے هر دھآایاَے سارںگپاݨیِ ۔۔

ਜਿਥੈ ਪੁਤ੍ਰੁ ਕਲਤ੍ਰੁ ਨ ਬੇਲੀ ਕੋਈ ਤਿਥੈ ਹਰਿ ਆਪਿ ਛਡਾਇਦਾ ॥੧੧॥jithai putr kalatr na belee koiee tithai har aap chhaddaidhaa ||11||जिथै पुत्रु कलत्रु न बेली कोई तिथै हरि आपि छडाइदा ॥११॥جِتھَے پُترü کلترü ن بےلیِ کوای تتھَے هر آپ چھڈاادا ۔۔۱۱۔۔

ਵਡਾ ਸਾਹਿਬੁ ਅਗਮ ਅਥਾਹਾ ॥vaddaa saahib agam athaahaa ||वडा साहिबु अगम अथाहा ॥وڈا ساهب اگم اتھاها ۔۔

ਕਿਉ ਮਿਲੀਐ ਪ੍ਰਭ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ॥kiau mileeaai prabh veparavaahaa ||किउ मिलीऐ प्रभ वेपरवाहा ॥کِا ملیِاَے پربھ وےپرواها ۔۔

ਕਾਟਿ ਸਿਲਕ ਜਿਸੁ ਮਾਰਗਿ ਪਾਏ ਸੋ ਵਿਚਿ ਸੰਗਤਿ ਵਾਸਾ ਪਾਇਦਾ ॥੧੨॥kaaT silak jis maarag paae so vich sa(n)gat vaasaa paidhaa ||12||काटि सिलक जिसु मारगि पाए सो विचि संगति वासा पाइदा ॥१२॥کاٹ سلک جس مارگ پااے سو وچ سںگت واسا پاِادا ۔۔۱۲۔۔

ਹੁਕਮੁ ਬੂਝੈ ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਕਹੀਐ ॥hukam boojhai so sevak kaheeaai ||हुकमु बूझै सो सेवकु कहीऐ ॥هُکم بُوجھَے سو سےوک کهیِاَے ۔۔

ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਦੁਇ ਸਮਸਰਿ ਸਹੀਐ ॥buraa bhalaa dhui samasar saheeaai ||बुरा भला दुइ समसरि सहीऐ ॥بُرا بھلا دُا سمسر سهیِاَے ۔۔

ਹਉਮੈ ਜਾਇ ਤ ਏਕੋ ਬੂਝੈ ਸੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੧੩॥haumai jai ta eko boojhai so gurmukh sahaj samaidhaa ||13||हउमै जाइ त एको बूझै सो गुरमुखि सहजि समाइदा ॥१३॥هامَے جاا ت اےکو بُوجھَے سو گُرمکھ سهج سماادا ۔۔۱۳۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਭਗਤ ਸਦਾ ਸੁਖਵਾਸੀ ॥har ke bhagat sadhaa sukhavaasee ||हरि के भगत सदा सुखवासी ॥هر کے بھگت سدا سُکھواسیِ ۔۔

ਬਾਲ ਸੁਭਾਇ ਅਤੀਤ ਉਦਾਸੀ ॥baal subhai ateet udhaasee ||बाल सुभाइ अतीत उदासी ॥بال سُبھاا اتیِت اُداسیِ ۔۔

ਅਨਿਕ ਰੰਗ ਕਰਹਿ ਬਹੁ ਭਾਤੀ ਜਿਉ ਪਿਤਾ ਪੂਤੁ ਲਾਡਾਇਦਾ ॥੧੪॥anik ra(n)g kareh bahu bhaatee jiau pitaa poot laaddaidhaa ||14||अनिक रंग करहि बहु भाती जिउ पिता पूतु लाडाइदा ॥१४॥انک رںگ کره بهُ بھاتیِ جا پتا پُوت لاڈاادا ۔۔۱۴۔۔

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥agam agochar keemat nahee paiee ||अगम अगोचरु कीमति नही पाई ॥اگم اگوچر کیِمت نهیِ پاای ۔۔

ਤਾ ਮਿਲੀਐ ਜਾ ਲਏ ਮਿਲਾਈ ॥taa mileeaai jaa le milaiee ||ता मिलीऐ जा लए मिलाई ॥تا ملیِاَے جا لاے ملاای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰਗਟੁ ਭਇਆ ਤਿਨ ਜਨ ਕਉ ਜਿਨ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਲੇਖੁ ਲਿਖਾਇਦਾ ॥੧੫॥gurmukh pragaT bhiaa tin jan kau jin dhur masatak lekh likhaidhaa ||15||गुरमुखि प्रगटु भइआ तिन जन कउ जिन धुरि मसतकि लेखु लिखाइदा ॥१५॥گُرمکھ پرگٹ بھایا تن جن کا جن دھُر مستک لےکھ لکھاِادا ۔۔۱۵۔۔

ਤੂ ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਾਰਣ ਕਰਣਾ ॥too aape karataa kaaran karanaa ||तू आपे करता कारण करणा ॥تُو آپے کرتا کارݨ کرݨا ۔۔

ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਇ ਧਰੀ ਸਭ ਧਰਣਾ ॥sirasaT upai dharee sabh dharanaa ||सृसटि उपाइ धरी सभ धरणा ॥سِرسٹ اُپاا دھریِ سبھ دھرݨا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਸਰਣਿ ਪਇਆ ਹਰਿ ਦੁਆਰੈ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ਲਾਜ ਰਖਾਇਦਾ ॥੧੬॥੧॥੫॥jan naanak saran piaa har dhuaarai har bhaavai laaj rakhaidhaa ||16||1||5||जन नानकु सरणि पइआ हरि दुआरै हरि भावै लाज रखाइदा ॥१६॥१॥५॥جن نانک سرݨ پایا هر دُآرَے هرِ بھاوَے لاج رکھاادا ۔۔۱۶۔۔۱۔۔۵۔۔

ਮਾਰੂ ਸੋਲਹੇ ਮਹਲਾ ੫maaroo solahe mahalaa panjavaaमारू सोलहे महला ५مارُو سولهے مهلا ۵

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਜੋ ਦੀਸੈ ਸੋ ਏਕੋ ਤੂਹੈ ॥jo dheesai so eko toohai ||जो दीसै सो एको तूहै ॥جو دیِسَے سو اےکو تُوهَے ۔۔

ਬਾਣੀ ਤੇਰੀ ਸ੍ਰਵਣਿ ਸੁਣੀਐ ॥baanee teree sravan suneeaai ||बाणी तेरी स्रवणि सुणीऐ ॥باݨیِ تےریِ سروݨ سُݨیِاَے ۔۔

ਦੂਜੀ ਅਵਰ ਨ ਜਾਪਸਿ ਕਾਈ ਸਗਲ ਤੁਮਾਰੀ ਧਾਰਣਾ ॥੧॥dhoojee avar na jaapas kaiee sagal tumaaree dhaaranaa ||1||दूजी अवर न जापसि काई सगल तुमारी धारणा ॥१॥دُوجیِ اور ن جاپس کاای سگل تُماریِ دھارݨا ۔۔۱۔۔

ਆਪਿ ਚਿਤਾਰੇ ਅਪਣਾ ਕੀਆ ॥aap chitaare apanaa keeaa ||आपि चितारे अपणा कीआ ॥آپ چتارے اپݨا کیِآ ۔۔

ਆਪੇ ਆਪਿ ਆਪਿ ਪ੍ਰਭੁ ਥੀਆ ॥aape aap aap prabh theeaa ||आपे आपि आपि प्रभु थीआ ॥آپے آپ آپ پربھ تھیِآ ۔۔

ਆਪਿ ਉਪਾਇ ਰਚਿਓਨੁ ਪਸਾਰਾ ਆਪੇ ਘਟਿ ਘਟਿ ਸਾਰਣਾ ॥੨॥aap upai rachion pasaaraa aape ghaT ghaT saaranaa ||2||आपि उपाइ रचिओनु पसारा आपे घटि घटि सारणा ॥२॥آپ اُپاا رچاون پسارا آپے گھٹِ گھٹِ سارݨا ۔۔۲۔۔

ਇਕਿ ਉਪਾਏ ਵਡ ਦਰਵਾਰੀ ॥eik upaae vadd dharavaaree ||इकि उपाए वड दरवारी ॥ِاک اُپااے وڈ درواریِ ۔۔

ਇਕਿ ਉਦਾਸੀ ਇਕਿ ਘਰ ਬਾਰੀ ॥eik udhaasee ik ghar baaree ||इकि उदासी इकि घर बारी ॥ِاک اُداسیِ اک گھر باریِ ۔۔