Ang 1074 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੭੪)

ਆਪੇ ਸਚੁ ਧਾਰਿਓ ਸਭੁ ਸਾਚਾ ਸਚੇ ਸਚਿ ਵਰਤੀਜਾ ਹੇ ॥੪॥aape sach dhaario sabh saachaa sache sach varateejaa he ||4||आपे सचु धारिओ सभु साचा सचे सचि वरतीजा हे ॥४॥آپے سچ دھاراو سبھ ساچا سچے سچ ورتیِجا هے ۔۔۴۔۔

ਸਚੁ ਤਪਾਵਸੁ ਸਚੇ ਕੇਰਾ ॥sach tapaavas sache keraa ||सचु तपावसु सचे केरा ॥سچ تپاوس سچے کےرا ۔۔

ਸਾਚਾ ਥਾਨੁ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰਾ ॥saachaa thaan sadhaa prabh teraa ||साचा थानु सदा प्रभ तेरा ॥ساچا تھان سدا پربھ تےرا ۔۔

ਸਚੀ ਕੁਦਰਤਿ ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਸਚੁ ਸਾਹਿਬ ਸੁਖੁ ਕੀਜਾ ਹੇ ॥੫॥sachee kudharat sachee baanee sach saahib sukh keejaa he ||5||सची कुदरति सची बाणी सचु साहिब सुखु कीजा हे ॥५॥سچیِ کُدرت سچیِ باݨیِ سچ ساهب سُکھ کیِجا هے ۔۔۵۔۔

ਏਕੋ ਆਪਿ ਤੂਹੈ ਵਡ ਰਾਜਾ ॥eko aap toohai vadd raajaa ||एको आपि तूहै वड राजा ॥اےکو آپ تُوهَے وڈ راجا ۔۔

ਹੁਕਮਿ ਸਚੇ ਕੈ ਪੂਰੇ ਕਾਜਾ ॥hukam sache kai poore kaajaa ||हुकमि सचे कै पूरे काजा ॥هُکم سچے کَے پُورے کاجا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣੈ ਆਪੇ ਹੀ ਆਪਿ ਪਤੀਜਾ ਹੇ ॥੬॥a(n)tar baahar sabh kichh jaanai aape hee aap pateejaa he ||6||अंतरि बाहरि सभु किछु जाणै आपे ही आपि पतीजा हे ॥६॥اںتر باهر سبھ کچھ جاݨَے آپے هیِ آپ پتیِجا هے ۔۔۶۔۔

ਤੂ ਵਡ ਰਸੀਆ ਤੂ ਵਡ ਭੋਗੀ ॥too vadd raseeaa too vadd bhogee ||तू वड रसीआ तू वड भोगी ॥تُو وڈ رسیِآ تُو وڈ بھوگیِ ۔۔

ਤੂ ਨਿਰਬਾਣੁ ਤੂਹੈ ਹੀ ਜੋਗੀ ॥too nirabaan toohai hee jogee ||तू निरबाणु तूहै ही जोगी ॥تُو نرباݨ تُوهَے هیِ جوگیِ ۔۔

ਸਰਬ ਸੂਖ ਸਹਜ ਘਰਿ ਤੇਰੈ ਅਮਿਉ ਤੇਰੀ ਦ੍ਰਿਸਟੀਜਾ ਹੇ ॥੭॥sarab sookh sahaj ghar terai amiau teree dhirasaTeejaa he ||7||सरब सूख सहज घरि तेरै अमिउ तेरी दृसटीजा हे ॥७॥سرب سُوکھ سهج گھر تےرَے امِا تےریِ درسٹیِجا هے ۔۔۷۔۔

ਤੇਰੀ ਦਾਤਿ ਤੁਝੈ ਤੇ ਹੋਵੈ ॥teree dhaat tujhai te hovai ||तेरी दाति तुझै ते होवै ॥تےریِ دات تُجھَے تے هووَے ۔۔

ਦੇਹਿ ਦਾਨੁ ਸਭਸੈ ਜੰਤ ਲੋਐ ॥dheh dhaan sabhasai ja(n)t loaai ||देहि दानु सभसै जंत लोऐ ॥دےه دان سبھسَے جںت لواَے ۔۔

ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੈ ਪੂਰ ਭੰਡਾਰੈ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਰਹੇ ਆਘੀਜਾ ਹੇ ॥੮॥toT na aavai poor bha(n)ddaarai tirapat rahe aagheejaa he ||8||तोटि न आवै पूर भंडारै तृपति रहे आघीजा हे ॥८॥توٹ ن آوَے پُور بھںڈارَے ترپت رهے آگھیِجا هے ۔۔۸۔۔

ਜਾਚਹਿ ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਬਨਵਾਸੀ ॥jaacheh sidh saadhik banavaasee ||जाचहि सिध साधिक बनवासी ॥جاچه سدھ سادھک بنواسیِ ۔۔

ਜਾਚਹਿ ਜਤੀ ਸਤੀ ਸੁਖਵਾਸੀ ॥jaacheh jatee satee sukhavaasee ||जाचहि जती सती सुखवासी ॥جاچه جتیِ ستیِ سُکھواسیِ ۔۔

ਇਕੁ ਦਾਤਾਰੁ ਸਗਲ ਹੈ ਜਾਚਿਕ ਦੇਹਿ ਦਾਨੁ ਸ੍ਰਿਸਟੀਜਾ ਹੇ ॥੯॥eik dhaataar sagal hai jaachik dheh dhaan sirasaTeejaa he ||9||इकु दातारु सगल है जाचिक देहि दानु सृसटीजा हे ॥९॥ِاک داتار سگل هَے جاچک دےه دان سرسٹیِجا هے ۔۔۹۔۔

ਕਰਹਿ ਭਗਤਿ ਅਰੁ ਰੰਗ ਅਪਾਰਾ ॥kareh bhagat ar ra(n)g apaaraa ||करहि भगति अरु रंग अपारा ॥کره بھگت ار رںگ اپارا ۔۔

ਖਿਨ ਮਹਿ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਨਹਾਰਾ ॥khin meh thaap uthaapanahaaraa ||खिन महि थापि उथापनहारा ॥کھٍن مهِ تھاپ اُتھاپنهارا ۔۔

ਭਾਰੋ ਤੋਲੁ ਬੇਅੰਤ ਸੁਆਮੀ ਹੁਕਮੁ ਮੰਨਿ ਭਗਤੀਜਾ ਹੇ ॥੧੦॥bhaaro tol bea(n)t suaamee hukam ma(n)n bhagateejaa he ||10||भारो तोलु बेअंत सुआमी हुकमु मंनि भगतीजा हे ॥१०॥بھارو تول بےاںت سُآمیِ هُکم منّ بھگتیِجا هے ۔۔۱۰۔۔

ਜਿਸੁ ਦੇਹਿ ਦਰਸੁ ਸੋਈ ਤੁਧੁ ਜਾਣੈ ॥jis dheh dharas soiee tudh jaanai ||जिसु देहि दरसु सोई तुधु जाणै ॥جِس دےه درس سوای تُدھ جاݨَے ۔۔

ਓਹੁ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਰੰਗ ਮਾਣੈ ॥oh gur kai sabadh sadhaa ra(n)g maanai ||ओहु गुर कै सबदि सदा रंग माणै ॥اوهُ گُر کَے سبد سدا رںگ ماݨَے ۔۔

ਚਤੁਰੁ ਸਰੂਪੁ ਸਿਆਣਾ ਸੋਈ ਜੋ ਮਨਿ ਤੇਰੈ ਭਾਵੀਜਾ ਹੇ ॥੧੧॥chatur saroop siaanaa soiee jo man terai bhaaveejaa he ||11||चतुरु सरूपु सिआणा सोई जो मनि तेरै भावीजा हे ॥११॥چتر سرُوپ سآݨا سوای جو من تےرَے بھاویِجا هے ۔۔۱۱۔۔

ਜਿਸੁ ਚੀਤਿ ਆਵਹਿ ਸੋ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ॥jis cheet aaveh so veparavaahaa ||जिसु चीति आवहि सो वेपरवाहा ॥جِس چیِت آوه سو وےپرواها ۔۔

ਜਿਸੁ ਚੀਤਿ ਆਵਹਿ ਸੋ ਸਾਚਾ ਸਾਹਾ ॥jis cheet aaveh so saachaa saahaa ||जिसु चीति आवहि सो साचा साहा ॥جِس چیِت آوه سو ساچا ساها ۔۔

ਜਿਸੁ ਚੀਤਿ ਆਵਹਿ ਤਿਸੁ ਭਉ ਕੇਹਾ ਅਵਰੁ ਕਹਾ ਕਿਛੁ ਕੀਜਾ ਹੇ ॥੧੨॥jis cheet aaveh tis bhau kehaa avar kahaa kichh keejaa he ||12||जिसु चीति आवहि तिसु भउ केहा अवरु कहा किछु कीजा हे ॥१२॥جِس چیِت آوه تس بھا کےها اور کها کچھ کیِجا هے ۔۔۱۲۔۔

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਬੂਝੀ ਅੰਤਰੁ ਠੰਢਾ ॥tirasanaa boojhee a(n)tar Tha(n)ddaa ||तृसना बूझी अंतरु ठंढा ॥تِرسنا بُوجھیِ اںتر ٹھںڈھا ۔۔

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਲੈ ਤੂਟਾ ਗੰਢਾ ॥gur poorai lai tooTaa ga(n)ddaa ||गुरि पूरै लै तूटा गंढा ॥گُر پُورَے لَے تُوٹا گںڈھا ۔۔

ਸੁਰਤਿ ਸਬਦੁ ਰਿਦ ਅੰਤਰਿ ਜਾਗੀ ਅਮਿਉ ਝੋਲਿ ਝੋਲਿ ਪੀਜਾ ਹੇ ॥੧੩॥surat sabadh ridh a(n)tar jaagee amiau jhol jhol peejaa he ||13||सुरति सबदु रिद अंतरि जागी अमिउ झोलि झोलि पीजा हे ॥१३॥سُرت سبد رد اںتر جاگیِ اما جھول جھول پیِجا هے ۔۔۱۳۔۔

ਮਰੈ ਨਾਹੀ ਸਦ ਸਦ ਹੀ ਜੀਵੈ ॥marai naahee sadh sadh hee jeevai ||मरै नाही सद सद ही जीवै ॥مرَے ناهیِ سد سد هیِ جیِوَے ۔۔

ਅਮਰੁ ਭਇਆ ਅਬਿਨਾਸੀ ਥੀਵੈ ॥amar bhiaa abinaasee theevai ||अमरु भइआ अबिनासी थीवै ॥امر بھایا ابناسیِ تھیِوَے ۔۔

ਨਾ ਕੋ ਆਵੈ ਨਾ ਕੋ ਜਾਵੈ ਗੁਰਿ ਦੂਰਿ ਕੀਆ ਭਰਮੀਜਾ ਹੇ ॥੧੪॥naa ko aavai naa ko jaavai gur dhoor keeaa bharameejaa he ||14||ना को आवै ना को जावै गुरि दूरि कीआ भरमीजा हे ॥१४॥نا کو آوَے نا کو جاوَے گُر دُور کیِآ بھرمیِجا هے ۔۔۱۴۔۔

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਪੂਰੀ ਬਾਣੀ ॥poore gur kee pooree baanee ||पूरे गुर की पूरी बाणी ॥پُورے گُر کیِ پُوریِ باݨیِ ۔۔

ਪੂਰੈ ਲਾਗਾ ਪੂਰੇ ਮਾਹਿ ਸਮਾਣੀ ॥poorai laagaa poore maeh samaanee ||पूरै लागा पूरे माहि समाणी ॥پُورَے لاگا پُورے ماه سماݨیِ ۔۔

ਚੜੈ ਸਵਾਇਆ ਨਿਤ ਨਿਤ ਰੰਗਾ ਘਟੈ ਨਾਹੀ ਤੋਲੀਜਾ ਹੇ ॥੧੫॥chaRai savaiaa nit nit ra(n)gaa ghaTai naahee toleejaa he ||15||चड़ै सवाइआ नित नित रंगा घटै नाही तोलीजा हे ॥१५॥چڑَے سوااآ نت نت رںگا گھٹَے ناهیِ تولیِجا هے ۔۔۱۵۔۔

ਬਾਰਹਾ ਕੰਚਨੁ ਸੁਧੁ ਕਰਾਇਆ ॥baarahaa ka(n)chan sudh karaiaa ||बारहा कंचनु सुधु कराइआ ॥بارها کںچن سُدھ کراایا ۔۔

ਨਦਰਿ ਸਰਾਫ ਵੰਨੀ ਸਚੜਾਇਆ ॥nadhar saraaf va(n)nee sachaRaiaa ||नदरि सराफ वंनी सचड़ाइआ ॥ندر سراپھ ونّیِ سچڑاایا ۔۔

ਪਰਖਿ ਖਜਾਨੈ ਪਾਇਆ ਸਰਾਫੀ ਫਿਰਿ ਨਾਹੀ ਤਾਈਜਾ ਹੇ ॥੧੬॥parakh khajaanai paiaa saraafee fir naahee taieejaa he ||16||परखि खजानै पाइआ सराफी फिरि नाही ताईजा हे ॥१६॥پرکھ کھجانَے پاایا سراپھیِ پھر ناهیِ تاایجا هے ۔۔۱۶۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਤੁਮਾਰਾ ਸੁਆਮੀ ॥a(n)mirat naam tumaaraa suaamee ||अंमृत नामु तुमारा सुआमी ॥اںمرت نام تُمارا سُآمیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਸਦਾ ਕੁਰਬਾਨੀ ॥naanak dhaas sadhaa kurabaanee ||नानक दास सदा कुरबानी ॥نانک داس سدا کُربانیِ ۔۔

ਸੰਤਸੰਗਿ ਮਹਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਦੇਖਿ ਦਰਸਨੁ ਇਹੁ ਮਨੁ ਭੀਜਾ ਹੇ ॥੧੭॥੧॥੩॥sa(n)tasa(n)g mahaa sukh paiaa dhekh dharasan ih man bheejaa he ||17||1||3||संतसंगि महा सुखु पाइआ देखि दरसनु इहु मनु भीजा हे ॥१७॥१॥३॥سںتسںگ مها سُکھ پاایا دےکھ درسن اهُ من بھیِجا هے ۔۔۱۷۔۔۱۔۔۳۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੫ ਸੋਲਹੇmaaroo mahalaa panjavaa solaheमारू महला ५ सोलहेمارُو مهلا ۵ سولهے

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਗੁਰੁ ਗੋਪਾਲੁ ਗੁਰੁ ਗੋਵਿੰਦਾ ॥gur gopaal gur govi(n)dhaa ||गुरु गोपालु गुरु गोविंदा ॥گُر گوپال گُر گووںدا ۔۔

ਗੁਰੁ ਦਇਆਲੁ ਸਦਾ ਬਖਸਿੰਦਾ ॥gur dhiaal sadhaa bakhasi(n)dhaa ||गुरु दइआलु सदा बखसिंदा ॥گُر دایال سدا بکھسںدا ۔۔

ਗੁਰੁ ਸਾਸਤ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਖਟੁ ਕਰਮਾ ਗੁਰੁ ਪਵਿਤ੍ਰੁ ਅਸਥਾਨਾ ਹੇ ॥੧॥gur saasat simirat khaT karamaa gur pavitr asathaanaa he ||1||गुरु सासत सिमृति खटु करमा गुरु पवित्रु असथाना हे ॥१॥گُر ساست سمرت کھٹ کرما گُر پوِترü استھانا هے ۔۔۱۔۔