Ang 1073 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੭੩)

ਧਨ ਅੰਧੀ ਪਿਰੁ ਚਪਲੁ ਸਿਆਨਾ ॥dhan a(n)dhee pir chapal siaanaa ||धन अंधी पिरु चपलु सिआना ॥دھن اںدھیِ پر چپل سآنا ۔۔

ਪੰਚ ਤਤੁ ਕਾ ਰਚਨੁ ਰਚਾਨਾ ॥pa(n)ch tat kaa rachan rachaanaa ||पंच ततु का रचनु रचाना ॥پںچ تت کا رچن رچانا ۔۔

ਜਿਸੁ ਵਖਰ ਕਉ ਤੁਮ ਆਏ ਹਹੁ ਸੋ ਪਾਇਓ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਸਾ ਹੇ ॥੬॥jis vakhar kau tum aae hahu so paio satigur paasaa he ||6||जिसु वखर कउ तुम आए हहु सो पाइओ सतिगुर पासा हे ॥६॥جِس وکھر کا تُم آاے ههُ سو پاااو ستگر پاسا هے ۔۔۶۔۔

ਧਨ ਕਹੈ ਤੂ ਵਸੁ ਮੈ ਨਾਲੇ ॥dhan kahai too vas mai naale ||धन कहै तू वसु मै नाले ॥دھن کهَے تُو وس مَے نالے ۔۔

ਪ੍ਰਿਅ ਸੁਖਵਾਸੀ ਬਾਲ ਗੁਪਾਲੇ ॥pria sukhavaasee baal gupaale ||पृअ सुखवासी बाल गुपाले ॥پِرا سُکھواسیِ بال گُپالے ۔۔

ਤੁਝੈ ਬਿਨਾ ਹਉ ਕਿਤ ਹੀ ਨ ਲੇਖੈ ਵਚਨੁ ਦੇਹਿ ਛੋਡਿ ਨ ਜਾਸਾ ਹੇ ॥੭॥tujhai binaa hau kit hee na lekhai vachan dheh chhodd na jaasaa he ||7||तुझै बिना हउ कित ही न लेखै वचनु देहि छोडि न जासा हे ॥७॥تُجھَے بنا ها کت هیِ ن لےکھَے وچن دےه چھوڈ ن جاسا هے ۔۔۷۔۔

ਪਿਰਿ ਕਹਿਆ ਹਉ ਹੁਕਮੀ ਬੰਦਾ ॥pir kahiaa hau hukamee ba(n)dhaa ||पिरि कहिआ हउ हुकमी बंदा ॥پِر کهِآ ها هُکمیِ بںدا ۔۔

ਓਹੁ ਭਾਰੋ ਠਾਕੁਰੁ ਜਿਸੁ ਕਾਣਿ ਨ ਛੰਦਾ ॥oh bhaaro Thaakur jis kaan na chha(n)dhaa ||ओहु भारो ठाकुरु जिसु काणि न छंदा ॥اوهُ بھارو ٹھاکر جس کاݨ ن چھںدا ۔۔

ਜਿਚਰੁ ਰਾਖੈ ਤਿਚਰੁ ਤੁਮ ਸੰਗਿ ਰਹਣਾ ਜਾ ਸਦੇ ਤ ਊਠਿ ਸਿਧਾਸਾ ਹੇ ॥੮॥jichar raakhai tichar tum sa(n)g rahanaa jaa sadhe ta uooTh sidhaasaa he ||8||जिचरु राखै तिचरु तुम संगि रहणा जा सदे त ऊठि सिधासा हे ॥८॥جِچر راکھَے تچر تُم سںگ رهݨا جا سدے ت اُوٹھ سدھاسا هے ۔۔۸۔۔

ਜਉ ਪ੍ਰਿਅ ਬਚਨ ਕਹੇ ਧਨ ਸਾਚੇ ॥jau pria bachan kahe dhan saache ||जउ पृअ बचन कहे धन साचे ॥جا پرا بچن کهے دھن ساچے ۔۔

ਧਨ ਕਛੂ ਨ ਸਮਝੈ ਚੰਚਲਿ ਕਾਚੇ ॥dhan kachhoo na samajhai cha(n)chal kaache ||धन कछू न समझै चंचलि काचे ॥دھن کچھُو ن سمجھَے چںچل کاچے ۔۔

ਬਹੁਰਿ ਬਹੁਰਿ ਪਿਰ ਹੀ ਸੰਗੁ ਮਾਗੈ ਓਹੁ ਬਾਤ ਜਾਨੈ ਕਰਿ ਹਾਸਾ ਹੇ ॥੯॥bahur bahur pir hee sa(n)g maagai oh baat jaanai kar haasaa he ||9||बहुरि बहुरि पिर ही संगु मागै ओहु बात जानै करि हासा हे ॥९॥بهُر بهُر پر هیِ سںگ ماگَے اوهُ بات جانَے کر هاسا هے ۔۔۹۔۔

ਆਈ ਆਗਿਆ ਪਿਰਹੁ ਬੁਲਾਇਆ ॥aaiee aagiaa pirahu bulaiaa ||आई आगिआ पिरहु बुलाइआ ॥آای آگآ پرهُ بُلاایا ۔۔

ਨਾ ਧਨ ਪੁਛੀ ਨ ਮਤਾ ਪਕਾਇਆ ॥naa dhan puchhee na mataa pakaiaa ||ना धन पुछी न मता पकाइआ ॥نا دھن پُچھیِ ن متا پکااآ ۔۔

ਊਠਿ ਸਿਧਾਇਓ ਛੂਟਰਿ ਮਾਟੀ ਦੇਖੁ ਨਾਨਕ ਮਿਥਨ ਮੋਹਾਸਾ ਹੇ ॥੧੦॥uooTh sidhaio chhooTar maaTee dhekh naanak mithan mohaasaa he ||10||ऊठि सिधाइओ छूटरि माटी देखु नानक मिथन मोहासा हे ॥१०॥اُوٹھ سدھاااو چھُوٹر ماٹیِ دےکھ نانک متھن موهاسا هے ۔۔۱۰۔۔

ਰੇ ਮਨ ਲੋਭੀ ਸੁਣਿ ਮਨ ਮੇਰੇ ॥re man lobhee sun man mere ||रे मन लोभी सुणि मन मेरे ॥رے من لوبھیِ سُݨ من مےرے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ਸਦੇਰੇ ॥satigur sev dhin raat sadhere ||सतिगुरु सेवि दिनु राति सदेरे ॥ستگر سےو دن رات سدےرے ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਪਚਿ ਮੂਏ ਸਾਕਤ ਨਿਗੁਰੇ ਗਲਿ ਜਮ ਫਾਸਾ ਹੇ ॥੧੧॥bin satigur pach mooe saakat nigure gal jam faasaa he ||11||बिनु सतिगुर पचि मूए साकत निगुरे गलि जम फासा हे ॥११॥بٍن ستگر پچِ مُواے ساکت نگرے گلِ جم پھاسا هے ۔۔۱۱۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਆਵੈ ਮਨਮੁਖਿ ਜਾਵੈ ॥manmukh aavai manmukh jaavai ||मनमुखि आवै मनमुखि जावै ॥منمکھ آوَے منمکھ جاوَے ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਚੋਟਾ ਖਾਵੈ ॥manmukh fir fir choTaa khaavai ||मनमुखि फिरि फिरि चोटा खावै ॥منمکھ پھر پھرِ چوٹا کھاوَے ۔۔

ਜਿਤਨੇ ਨਰਕ ਸੇ ਮਨਮੁਖਿ ਭੋਗੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲੇਪੁ ਨ ਮਾਸਾ ਹੇ ॥੧੨॥jitane narak se manmukh bhogai gurmukh lep na maasaa he ||12||जितने नरक से मनमुखि भोगै गुरमुखि लेपु न मासा हे ॥१२॥جِتنے نرک سے منمکھ بھوگَے گُرمکھ لےپ ن ماسا هے ۔۔۱۲۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੋਇ ਜਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਭਾਇਆ ॥gurmukh soi j har jeeau bhaiaa ||गुरमुखि सोइ जि हरि जीउ भाइआ ॥گُرمکھ سوا ج هر جیِا بھاایا ۔۔

ਤਿਸੁ ਕਉਣੁ ਮਿਟਾਵੈ ਜਿ ਪ੍ਰਭਿ ਪਹਿਰਾਇਆ ॥tis kaun miTaavai j prabh pahiraiaa ||तिसु कउणु मिटावै जि प्रभि पहिराइआ ॥تِس کاݨ مٹاوَے ج پربھ پهِراایا ۔۔

ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਕਰੇ ਆਨੰਦੀ ਜਿਸੁ ਸਿਰਪਾਉ ਪਇਆ ਗਲਿ ਖਾਸਾ ਹੇ ॥੧੩॥sadhaa ana(n)dh kare aana(n)dhee jis sirapaau piaa gal khaasaa he ||13||सदा अनंदु करे आनंदी जिसु सिरपाउ पइआ गलि खासा हे ॥१३॥سدا انµد کرے آنµدیِ جس سرپاا پایا گل کھاسا هے ۔۔۱۳۔۔

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਸਤਿਗੁਰ ਪੂਰੇ ॥hau balihaaree satigur poore ||हउ बलिहारी सतिगुर पूरे ॥ها بلهاریِ ستِگر پُورے ۔۔

ਸਰਣਿ ਕੇ ਦਾਤੇ ਬਚਨ ਕੇ ਸੂਰੇ ॥saran ke dhaate bachan ke soore ||सरणि के दाते बचन के सूरे ॥سرݨ کے داتے بچن کے سُورے ۔۔

ਐਸਾ ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲਿਆ ਸੁਖਦਾਤਾ ਵਿਛੁੜਿ ਨ ਕਤ ਹੀ ਜਾਸਾ ਹੇ ॥੧੪॥aaisaa prabh miliaa sukhadhaataa vichhuR na kat hee jaasaa he ||14||ऐसा प्रभु मिलिआ सुखदाता विछुड़ि न कत ही जासा हे ॥१४॥اَےسا پربھ ملآ سُکھداتا وچھڑ ن کت هیِ جاسا هے ۔۔۱۴۔۔

ਗੁਣ ਨਿਧਾਨ ਕਿਛੁ ਕੀਮ ਨ ਪਾਈ ॥gun nidhaan kichh keem na paiee ||गुण निधान किछु कीम न पाई ॥گُݨ ندھان کچھ کیِم ن پاای ۔۔

ਘਟਿ ਘਟਿ ਪੂਰਿ ਰਹਿਓ ਸਭ ਠਾਈ ॥ghaT ghaT poor rahio sabh Thaiee ||घटि घटि पूरि रहिओ सभ ठाई ॥گھٹ گھٹِ پُور رهِاو سبھ ٹھاای ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਰਣਿ ਦੀਨ ਦੁਖ ਭੰਜਨ ਹਉ ਰੇਣ ਤੇਰੇ ਜੋ ਦਾਸਾ ਹੇ ॥੧੫॥੧॥੨॥naanak saran dheen dhukh bha(n)jan hau ren tere jo dhaasaa he ||15||1||2||नानक सरणि दीन दुख भंजन हउ रेण तेरे जो दासा हे ॥१५॥१॥२॥نانک سرݨ دیٍن دُکھ بھںجن ها رےݨ تےرے جو داسا هے ۔۔۱۵۔۔۱۔۔۲۔۔

ਮਾਰੂ ਸੋਲਹੇ ਮਹਲਾ ੫maaroo solahe mahalaa panjavaaमारू सोलहे महला ५مارُو سولهے مهلا ۵

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਕਰੈ ਅਨੰਦੁ ਅਨੰਦੀ ਮੇਰਾ ॥karai ana(n)dh ana(n)dhee meraa ||करै अनंदु अनंदी मेरा ॥کرَے انµد انµدیِ مےرا ۔۔

ਘਟਿ ਘਟਿ ਪੂਰਨੁ ਸਿਰ ਸਿਰਹਿ ਨਿਬੇਰਾ ॥ghaT ghaT pooran sir sireh niberaa ||घटि घटि पूरनु सिर सिरहि निबेरा ॥گھٹ گھٹِ پُورن سر سره نبےرا ۔۔

ਸਿਰਿ ਸਾਹਾ ਕੈ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਅਵਰੁ ਨਾਹੀ ਕੋ ਦੂਜਾ ਹੇ ॥੧॥sir saahaa kai sachaa saahib avar naahee ko dhoojaa he ||1||सिरि साहा कै सचा साहिबु अवरु नाही को दूजा हे ॥१॥سِر ساها کَے سچا ساهب اور ناهیِ کو دُوجا هے ۔۔۱۔۔

ਹਰਖਵੰਤ ਆਨੰਤ ਦਇਆਲਾ ॥harakhava(n)t aana(n)t dhiaalaa ||हरखवंत आनंत दइआला ॥هرکھوںت آنµت دایالا ۔۔

ਪ੍ਰਗਟਿ ਰਹਿਓ ਪ੍ਰਭੁ ਸਰਬ ਉਜਾਲਾ ॥pragaT rahio prabh sarab ujaalaa ||प्रगटि रहिओ प्रभु सरब उजाला ॥پرگٹ رهِاو پربھ سرب اُجالا ۔۔

ਰੂਪ ਕਰੇ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਵਿਗਸੈ ਆਪੇ ਹੀ ਆਪਿ ਪੂਜਾ ਹੇ ॥੨॥roop kare kar vekhai vigasai aape hee aap poojaa he ||2||रूप करे करि वेखै विगसै आपे ही आपि पूजा हे ॥२॥رُوپ کرے کر وےکھَے وگسَے آپے هیِ آپ پُوجا هے ۔۔۲۔۔

ਆਪੇ ਕੁਦਰਤਿ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰਾ ॥aape kudharat kare veechaaraa ||आपे कुदरति करे वीचारा ॥آپے کُدرت کرے ویِچارا ۔۔

ਆਪੇ ਹੀ ਸਚੁ ਕਰੇ ਪਸਾਰਾ ॥aape hee sach kare pasaaraa ||आपे ही सचु करे पसारा ॥آپے هیِ سچ کرے پسارا ۔۔

ਆਪੇ ਖੇਲ ਖਿਲਾਵੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਆਪੇ ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਭੀਜਾ ਹੇ ॥੩॥aape khel khilaavai dhin raatee aape sun sun bheejaa he ||3||आपे खेल खिलावै दिनु राती आपे सुणि सुणि भीजा हे ॥३॥آپے کھےل کھلاوَے دن راتیِ آپے سُݨ سُݨ بھیِجا هے ۔۔۳۔۔

ਸਾਚਾ ਤਖਤੁ ਸਚੀ ਪਾਤਿਸਾਹੀ ॥saachaa takhat sachee paatisaahee ||साचा तखतु सची पातिसाही ॥ساچا تکھت سچیِ پاتساهیِ ۔۔

ਸਚੁ ਖਜੀਨਾ ਸਾਚਾ ਸਾਹੀ ॥sach khajeenaa saachaa saahee ||सचु खजीना साचा साही ॥سچ کھجیٍنا ساچا ساهیِ ۔۔