Ang 1070 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੭੦)

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ਸਮਾਵੈ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ਹੇ ॥੧੨॥gurmukh naam samai samaavai naanak naam dhiaaiee he ||12||गुरमुखि नामि समाइ समावै नानक नामु धिआई हे ॥१२॥گُرمکھ نام سماا سماوَے نانک نام دھآای هے ۔۔۱۲۔۔

ਭਗਤਾ ਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈ ਬਾਣੀ ॥bhagataa mukh a(n)mirat hai baanee ||भगता मुखि अंमृत है बाणी ॥بھگتا مُکھ اںمرت هَے باݨیِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਆਖਿ ਵਖਾਣੀ ॥gurmukh har naam aakh vakhaanee ||गुरमुखि हरि नामु आखि वखाणी ॥گُرمکھ هر نام آکھ وکھاݨیِ ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਰਤ ਸਦਾ ਮਨੁ ਬਿਗਸੈ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਮਨੁ ਲਾਈ ਹੇ ॥੧੩॥har har karat sadhaa man bigasai har charanee man laiee he ||13||हरि हरि करत सदा मनु बिगसै हरि चरणी मनु लाई हे ॥१३॥هر هرِ کرت سدا من بگسَے هرِ چرݨیِ من لاای هے ۔۔۱۳۔۔

ਹਮ ਮੂਰਖ ਅਗਿਆਨ ਗਿਆਨੁ ਕਿਛੁ ਨਾਹੀ ॥ham moorakh agiaan giaan kichh naahee ||हम मूरख अगिआन गिआनु किछु नाही ॥هم مُورکھ اگآن گآن کچھ ناهیِ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਸਮਝ ਪੜੀ ਮਨ ਮਾਹੀ ॥satigur te samajh paRee man maahee ||सतिगुर ते समझ पड़ी मन माही ॥ستگر تے سمجھ پڑیِ من ماهیِ ۔۔

ਹੋਹੁ ਦਇਆਲੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਲਾਈ ਹੇ ॥੧੪॥hoh dhiaal kirapaa kar har jeeau satigur kee sevaa laiee he ||14||होहु दइआलु कृपा करि हरि जीउ सतिगुर की सेवा लाई हे ॥१४॥هوهُ دایال ک®پا کر هرِ جیِا ستِگر کیِ سےوا لاای هے ۔۔۱۴۔۔

ਜਿਨਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਾਤਾ ਤਿਨਿ ਏਕੁ ਪਛਾਤਾ ॥jin satigur jaataa tin ek pachhaataa ||जिनि सतिगुरु जाता तिनि एकु पछाता ॥جٍن ستگر جاتا تنِ اےک پچھاتا ۔۔

ਸਰਬੇ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸੁਖਦਾਤਾ ॥sarabe rav rahiaa sukhadhaataa ||सरबे रवि रहिआ सुखदाता ॥سربے رو رهِآ سُکھداتا ۔۔

ਆਤਮੁ ਚੀਨਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ਸੇਵਾ ਸੁਰਤਿ ਸਮਾਈ ਹੇ ॥੧੫॥aatam cheen param padh paiaa sevaa surat samaiee he ||15||आतमु चीनि परम पदु पाइआ सेवा सुरति समाई हे ॥१५॥آتم چیٍن پرم پد پاایا سےوا سُرت سماای هے ۔۔۱۵۔۔

ਜਿਨ ਕਉ ਆਦਿ ਮਿਲੀ ਵਡਿਆਈ ॥jin kau aadh milee vaddiaaiee ||जिन कउ आदि मिली वडिआई ॥جٍن کا آد ملیِ وڈآای ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥satigur man vasiaa liv laiee ||सतिगुरु मनि वसिआ लिव लाई ॥ستگر منِ وسِآ لو لاای ۔۔

ਆਪਿ ਮਿਲਿਆ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਨਾਨਕ ਅੰਕਿ ਸਮਾਈ ਹੇ ॥੧੬॥੧॥aap miliaa jagajeevan dhaataa naanak a(n)k samaiee he ||16||1||आपि मिलिआ जगजीवनु दाता नानक अंकि समाई हे ॥१६॥१॥آپ ملآ جگجیِون داتا نانک اںک سماای هے ۔۔۱۶۔۔۱۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੪ ॥maaroo mahalaa chauthhaa ||मारू महला ४ ॥مارُو مهلا ۴ ۔۔

ਹਰਿ ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਸਦਾ ਅਬਿਨਾਸੀ ॥har agam agochar sadhaa abinaasee ||हरि अगम अगोचरु सदा अबिनासी ॥هر اگم اگوچر سدا ابٍناسیِ ۔۔

ਸਰਬੇ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਘਟ ਵਾਸੀ ॥sarabe rav rahiaa ghaT vaasee ||सरबे रवि रहिआ घट वासी ॥سربے رو رهِآ گھٹ واسیِ ۔۔

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਦਾਤਾ ਹਰਿ ਤਿਸਹਿ ਸਰੇਵਹੁ ਪ੍ਰਾਣੀ ਹੇ ॥੧॥tis bin avar na koiee dhaataa har tiseh sarevahu praanee he ||1||तिसु बिनु अवरु न कोई दाता हरि तिसहि सरेवहु प्राणी हे ॥१॥تِس بن اور ن کوای داتا هر تسه سرےوهُ پراݨیِ هے ۔۔۱۔۔

ਜਾ ਕਉ ਰਾਖੈ ਹਰਿ ਰਾਖਣਹਾਰਾ ॥ ਤਾ ਕਉ ਕੋਇ ਨ ਸਾਕਸਿ ਮਾਰਾ ॥jaa kau raakhai har raakhanahaaraa || taa kau koi na saakas maaraa ||जा कउ राखै हरि राखणहारा ॥ ता कउ कोइ न साकसि मारा ॥جا کا راکھَے هر راکھݨهارا ۔۔ تا کا کوا ن ساکس مارا ۔۔

ਸੋ ਐਸਾ ਹਰਿ ਸੇਵਹੁ ਸੰਤਹੁ ਜਾ ਕੀ ਊਤਮ ਬਾਣੀ ਹੇ ॥੨॥so aaisaa har sevahu sa(n)tahu jaa kee uootam baanee he ||2||सो ऐसा हरि सेवहु संतहु जा की ऊतम बाणी हे ॥२॥سو اَےسا هر سےوهُ سںتهُ جا کیِ اُوتم باݨیِ هے ۔۔۲۔۔

ਜਾ ਜਾਪੈ ਕਿਛੁ ਕਿਥਾਊ ਨਾਹੀ ॥jaa jaapai kichh kithaauoo naahee ||जा जापै किछु किथाऊ नाही ॥جا جاپَے کچھ کتھااُو ناهیِ ۔۔

ਤਾ ਕਰਤਾ ਭਰਪੂਰਿ ਸਮਾਹੀ ॥taa karataa bharapoor samaahee ||ता करता भरपूरि समाही ॥تا کرتا بھرپُور سماهیِ ۔۔

ਸੂਕੇ ਤੇ ਫੁਨਿ ਹਰਿਆ ਕੀਤੋਨੁ ਹਰਿ ਧਿਆਵਹੁ ਚੋਜ ਵਿਡਾਣੀ ਹੇ ॥੩॥sooke te fun hariaa keeton har dhiaavahu choj viddaanee he ||3||सूके ते फुनि हरिआ कीतोनु हरि धिआवहु चोज विडाणी हे ॥३॥سُوکے تے پھُن هرآ کیِتون هرِ دھآوهُ چوج وڈاݨیِ هے ۔۔۳۔۔

ਜੋ ਜੀਆ ਕੀ ਵੇਦਨ ਜਾਣੈ ॥jo jeeaa kee vedhan jaanai ||जो जीआ की वेदन जाणै ॥جو جیِآ کیِ وےدن جاݨَے ۔۔

ਤਿਸੁ ਸਾਹਿਬ ਕੈ ਹਉ ਕੁਰਬਾਣੈ ॥tis saahib kai hau kurabaanai ||तिसु साहिब कै हउ कुरबाणै ॥تِس ساهب کَے ها کُرباݨَے ۔۔

ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਜਨ ਕਰਿ ਬੇਨੰਤੀ ਜੋ ਸਰਬ ਸੁਖਾ ਕਾ ਦਾਣੀ ਹੇ ॥੪॥tis aagai jan kar bena(n)tee jo sarab sukhaa kaa dhaanee he ||4||तिसु आगै जन करि बेनंती जो सरब सुखा का दाणी हे ॥४॥تِس آگَے جن کر بےنµتیِ جو سرب سُکھا کا داݨیِ هے ۔۔۴۔۔

ਜੋ ਜੀਐ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣੈ ॥jo jeeaai kee saar na jaanai ||जो जीऐ की सार न जाणै ॥جو جیِاَے کیِ سار ن جاݨَے ۔۔

ਤਿਸੁ ਸਿਉ ਕਿਛੁ ਨ ਕਹੀਐ ਅਜਾਣੈ ॥tis siau kichh na kaheeaai ajaanai ||तिसु सिउ किछु न कहीऐ अजाणै ॥تِس سا کچھ ن کهیِاَے اجاݨَے ۔۔

ਮੂਰਖ ਸਿਉ ਨਹ ਲੂਝੁ ਪਰਾਣੀ ਹਰਿ ਜਪੀਐ ਪਦੁ ਨਿਰਬਾਣੀ ਹੇ ॥੫॥moorakh siau neh loojh paraanee har japeeaai padh nirabaanee he ||5||मूरख सिउ नह लूझु पराणी हरि जपीऐ पदु निरबाणी हे ॥५॥مُورکھ سا نه لُوجھ پراݨیِ هر جپیِاَے پد نرباݨیِ هے ۔۔۵۔۔

ਨਾ ਕਰਿ ਚਿੰਤ ਚਿੰਤਾ ਹੈ ਕਰਤੇ ॥naa kar chi(n)t chi(n)taa hai karate ||ना करि चिंत चिंता है करते ॥نا کر چںت چںتا هَے کرتے ۔۔

ਹਰਿ ਦੇਵੈ ਜਲਿ ਥਲਿ ਜੰਤਾ ਸਭਤੈ ॥har dhevai jal thal ja(n)taa sabhatai ||हरि देवै जलि थलि जंता सभतै ॥هر دےوَے جلِ تھلِ جںتا سبھتَے ۔۔

ਅਚਿੰਤ ਦਾਨੁ ਦੇਇ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਵਿਚਿ ਪਾਥਰ ਕੀਟ ਪਖਾਣੀ ਹੇ ॥੬॥achi(n)t dhaan dhei prabh meraa vich paathar keeT pakhaanee he ||6||अचिंत दानु देइ प्रभु मेरा विचि पाथर कीट पखाणी हे ॥६॥اچںت دان دےا پربھ مےرا وچِ پاتھر کیِٹ پکھاݨیِ هے ۔۔۶۔۔

ਨਾ ਕਰਿ ਆਸ ਮੀਤ ਸੁਤ ਭਾਈ ॥naa kar aas meet sut bhaiee ||ना करि आस मीत सुत भाई ॥نا کر آس میِت سُت بھاای ۔۔

ਨਾ ਕਰਿ ਆਸ ਕਿਸੈ ਸਾਹ ਬਿਉਹਾਰ ਕੀ ਪਰਾਈ ॥naa kar aas kisai saeh biauhaar kee paraiee ||ना करि आस किसै साह बिउहार की पराई ॥نا کر آس کسَے ساه باهار کیِ پراای ۔۔

ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਨਾਵੈ ਕੋ ਬੇਲੀ ਨਾਹੀ ਹਰਿ ਜਪੀਐ ਸਾਰੰਗਪਾਣੀ ਹੇ ॥੭॥bin har naavai ko belee naahee har japeeaai saara(n)gapaanee he ||7||बिनु हरि नावै को बेली नाही हरि जपीऐ सारंगपाणी हे ॥७॥بٍن هر ناوَے کو بےلیِ ناهیِ هرِ جپیِاَے سارںگپاݨیِ هے ۔۔۷۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਬਨਵਾਰੀ ॥anadhin naam japahu banavaaree ||अनदिनु नामु जपहु बनवारी ॥اندن نام جپهُ بنواریِ ۔۔

ਸਭ ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਪੂਰੈ ਥਾਰੀ ॥sabh aasaa manasaa poorai thaaree ||सभ आसा मनसा पूरै थारी ॥سبھ آسا منسا پُورَے تھاریِ ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਭਵ ਖੰਡਨੁ ਸੁਖਿ ਸਹਜੇ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਣੀ ਹੇ ॥੮॥jan naanak naam japahu bhav kha(n)ddan sukh sahaje rain vihaanee he ||8||जन नानक नामु जपहु भव खंडनु सुखि सहजे रैणि विहाणी हे ॥८॥جن نانک نام جپهُ بھو کھںڈن سُکھ سهجے رَےݨ وهاݨیِ هے ۔۔۸۔۔

ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥jin har seviaa tin sukh paiaa ||जिनि हरि सेविआ तिनि सुखु पाइआ ॥جٍن هر سےوآ تنِ سُکھ پاایا ۔۔

ਸਹਜੇ ਹੀ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥sahaje hee har naam samaiaa ||सहजे ही हरि नामि समाइआ ॥سهجے هیِ هر نام سماایا ۔۔

ਜੋ ਸਰਣਿ ਪਰੈ ਤਿਸ ਕੀ ਪਤਿ ਰਾਖੈ ਜਾਇ ਪੂਛਹੁ ਵੇਦ ਪੁਰਾਣੀ ਹੇ ॥੯॥jo saran parai tis kee pat raakhai jai poochhahu vedh puraanee he ||9||जो सरणि परै तिस की पति राखै जाइ पूछहु वेद पुराणी हे ॥९॥جو سرݨ پرَے تس کیِ پت راکھَے جاا پُوچھهُ وےد پُراݨیِ هے ۔۔۹۔۔

ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਸੇਵਾ ਲਾਏ ਸੋਈ ਜਨੁ ਲਾਗੈ ॥jis har sevaa laae soiee jan laagai ||जिसु हरि सेवा लाए सोई जनु लागै ॥جِس هر سےوا لااے سوای جن لاگَے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਭਰਮ ਭਉ ਭਾਗੈ ॥gur kai sabadh bharam bhau bhaagai ||गुर कै सबदि भरम भउ भागै ॥گُر کَے سبد بھرم بھا بھاگَے ۔۔

ਵਿਚੇ ਗ੍ਰਿਹ ਸਦਾ ਰਹੈ ਉਦਾਸੀ ਜਿਉ ਕਮਲੁ ਰਹੈ ਵਿਚਿ ਪਾਣੀ ਹੇ ॥੧੦॥viche gireh sadhaa rahai udhaasee jiau kamal rahai vich paanee he ||10||विचे गृह सदा रहै उदासी जिउ कमलु रहै विचि पाणी हे ॥१०॥وِچے گره سدا رهَے اُداسیِ جا کمل رهَے وچ پاݨیِ هے ۔۔۱۰۔۔