Ang 1068 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੬੮)

ਤਿਸ ਦੀ ਬੂਝੈ ਜਿ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਕਮਾਏ ॥tis dhee boojhai j gur sabadh kamaae ||तिस दी बूझै जि गुर सबदु कमाए ॥تِس دیِ بُوجھَے ج گُر سبد کمااے ۔۔

ਤਨੁ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਨਿਵਾਰੇ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧੫॥tan man seetal karodh nivaare haumai maar samaiaa ||15||तनु मनु सीतलु क्रोधु निवारे हउमै मारि समाइआ ॥१५॥تن من سیِتل ک®ودھ نوارے هامَے مار سماایا ۔۔۱۵۔۔

ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੀ ਵਡਿਆਈ ॥sachaa saahib sachee vaddiaaiee ||सचा साहिबु सची वडिआई ॥سچا ساهب سچیِ وڈآای ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਵਿਰਲੈ ਪਾਈ ॥gur parasaadhee viralai paiee ||गुर परसादी विरलै पाई ॥گُر پرسادیِ ورلَے پاای ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਏਕ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧੬॥੧॥੨੩॥naanak ek kahai bena(n)tee naame naam samaiaa ||16||1||23||नानकु एक कहै बेनंती नामे नामि समाइआ ॥१६॥१॥२३॥نانک اےک کهَے بےنµتیِ نامے نام سماایا ۔۔۱۶۔۔۱۔۔۲۳۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥maaroo mahalaa teejaa ||मारू महला ३ ॥مارُو مهلا ۳ ۔۔

ਨਦਰੀ ਭਗਤਾ ਲੈਹੁ ਮਿਲਾਏ ॥nadharee bhagataa laih milaae ||नदरी भगता लैहु मिलाए ॥ندریِ بھگتا لَےهُ ملااے ۔۔

ਭਗਤ ਸਲਾਹਨਿ ਸਦਾ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥bhagat salaahan sadhaa liv laae ||भगत सलाहनि सदा लिव लाए ॥بھگت سلاهن سدا لو لااے ۔۔

ਤਉ ਸਰਣਾਈ ਉਬਰਹਿ ਕਰਤੇ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧॥tau saranaiee ubareh karate aape mel milaiaa ||1||तउ सरणाई उबरहि करते आपे मेलि मिलाइआ ॥१॥تا سرݨاای اُبره کرتے آپے مےل ملاایا ۔۔۱۔۔

ਪੂਰੈ ਸਬਦਿ ਭਗਤਿ ਸੁਹਾਈ ॥poorai sabadh bhagat suhaiee ||पूरै सबदि भगति सुहाई ॥پُورَے سبد بھگت سُهاای ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਸੁਖੁ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਈ ॥a(n)tar sukh terai man bhaiee ||अंतरि सुखु तेरै मनि भाई ॥اںتر سُکھ تےرَے من بھاای ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਸਚੀ ਭਗਤੀ ਰਾਤਾ ਸਚੇ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥੨॥man tan sachee bhagatee raataa sache siau chit laiaa ||2||मनु तनु सची भगती राता सचे सिउ चितु लाइआ ॥२॥من تن سچیِ بھگتیِ راتا سچے سا چت لاایا ۔۔۲۔۔

ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਸਦ ਜਲੈ ਸਰੀਰਾ ॥haumai vich sadh jalai sareeraa ||हउमै विचि सद जलै सरीरा ॥هامَے وچ سد جلَے سریِرا ۔۔

ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਭੇਟੇ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ॥karam hovai bheTe gur pooraa ||करमु होवै भेटे गुरु पूरा ॥کرم هووَے بھےٹے گُر پُورا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਅਗਿਆਨੁ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਏ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੩॥a(n)tar agiaan sabadh bujhaae satigur te sukh paiaa ||3||अंतरि अगिआनु सबदि बुझाए सतिगुर ते सुखु पाइआ ॥३॥اںتر اگآن سبد بُجھااے ستِگر تے سُکھ پاایا ۔۔۳۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਅੰਧਾ ਅੰਧੁ ਕਮਾਏ ॥manmukh a(n)dhaa a(n)dh kamaae ||मनमुखु अंधा अंधु कमाए ॥منمکھ اںدھا اںدھ کمااے ۔۔

ਬਹੁ ਸੰਕਟ ਜੋਨੀ ਭਰਮਾਏ ॥bahu sa(n)kaT jonee bharamaae ||बहु संकट जोनी भरमाए ॥بهُ سںکٹ جونیِ بھرمااے ۔۔

ਜਮ ਕਾ ਜੇਵੜਾ ਕਦੇ ਨ ਕਾਟੈ ਅੰਤੇ ਬਹੁ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੪॥jam kaa jevaRaa kadhe na kaaTai a(n)te bahu dhukh paiaa ||4||जम का जेवड़ा कदे न काटै अंते बहु दुखु पाइआ ॥४॥جم کا جےوڑا کدے ن کاٹَے اںتے بهُ دُکھ پاایا ۔۔۴۔۔

ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੇ ॥aavan jaanaa sabadh nivaare ||आवण जाणा सबदि निवारे ॥آوݨ جاݨا سبد نوارے ۔۔

ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਰਖੈ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥sach naam rakhai ur dhaare ||सचु नामु रखै उर धारे ॥سچ نام رکھَے اُر دھارے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਮਨੁ ਮਾਰੇ ਹਉਮੈ ਜਾਇ ਸਮਾਇਆ ॥੫॥gur kai sabadh marai man maare haumai jai samaiaa ||5||गुर कै सबदि मरै मनु मारे हउमै जाइ समाइआ ॥५॥گُر کَے سبد مرَے من مارے هامَے جاا سماایا ۔۔۵۔۔

ਆਵਣ ਜਾਣੈ ਪਰਜ ਵਿਗੋਈ ॥aavan jaanai paraj vigoiee ||आवण जाणै परज विगोई ॥آوݨ جاݨَے پرج وگوای ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਥਿਰੁ ਕੋਇ ਨ ਹੋਈ ॥bin satigur thir koi na hoiee ||बिनु सतिगुर थिरु कोइ न होई ॥بٍن ستگر تھر کوا ن هوای ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਸਬਦਿ ਸੁਖੁ ਵਸਿਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੬॥a(n)tar jot sabadh sukh vasiaa jotee jot milaiaa ||6||अंतरि जोति सबदि सुखु वसिआ जोती जोति मिलाइआ ॥६॥اںتر جوت سبد سُکھ وسآ جوتیِ جوت ملاایا ۔۔۶۔۔

ਪੰਚ ਦੂਤ ਚਿਤਵਹਿ ਵਿਕਾਰਾ ॥pa(n)ch dhoot chitaveh vikaaraa ||पंच दूत चितवहि विकारा ॥پںچ دُوت چتوه وکارا ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਕਾ ਏਹੁ ਪਸਾਰਾ ॥maiaa moh kaa eh pasaaraa ||माइआ मोह का एहु पसारा ॥مااآ موه کا اےهُ پسارا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਤਾ ਮੁਕਤੁ ਹੋਵੈ ਪੰਚ ਦੂਤ ਵਸਿ ਆਇਆ ॥੭॥satigur seve taa mukat hovai pa(n)ch dhoot vas aaiaa ||7||सतिगुरु सेवे ता मुकतु होवै पंच दूत वसि आइआ ॥७॥ستگر سےوے تا مُکت هووَے پںچ دُوت وسِ آایا ۔۔۷۔۔

ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਹੈ ਮੋਹੁ ਗੁਬਾਰਾ ॥baajh guroo hai moh gubaaraa ||बाझु गुरू है मोहु गुबारा ॥باجھ گُرُو هَے موهُ گُبارا ۔۔

ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਡੁਬੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰਾ ॥fir fir ddubai vaaro vaaraa ||फिरि फिरि डुबै वारो वारा ॥پھِر پھر ڈُبَے وارو وارا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਸਚੁ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥੮॥satigur bheTe sach dhiraRaae sach naam man bhaiaa ||8||सतिगुर भेटे सचु दृड़ाए सचु नामु मनि भाइआ ॥८॥ستگر بھےٹے سچ درڑااے سچ نام منِ بھاایا ۔۔۸۔۔

ਸਾਚਾ ਦਰੁ ਸਾਚਾ ਦਰਵਾਰਾ ॥saachaa dhar saachaa dharavaaraa ||साचा दरु साचा दरवारा ॥ساچا در ساچا دروارا ۔۔

ਸਚੇ ਸੇਵਹਿ ਸਬਦਿ ਪਿਆਰਾ ॥sache seveh sabadh piaaraa ||सचे सेवहि सबदि पिआरा ॥سچے سےوه سبد پآرا ۔۔

ਸਚੀ ਧੁਨਿ ਸਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਸਚੇ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇਆ ॥੯॥sachee dhun sache gun gaavaa sache maeh samaiaa ||9||सची धुनि सचे गुण गावा सचे माहि समाइआ ॥९॥سچیِ دھُن سچے گُݨ گاوا سچے ماه سماایا ۔۔۹۔۔

ਘਰੈ ਅੰਦਰਿ ਕੋ ਘਰੁ ਪਾਏ ॥gharai a(n)dhar ko ghar paae ||घरै अंदरि को घरु पाए ॥گھرَے اںدر کو گھر پااے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥gur kai sabadhe sahaj subhaae ||गुर कै सबदे सहजि सुभाए ॥گُر کَے سبدے سهج سُبھااے ۔۔

ਓਥੈ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਨ ਵਿਆਪੈ ਸਹਜੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧੦॥othai sog vijog na viaapai sahaje sahaj samaiaa ||10||ओथै सोगु विजोगु न विआपै सहजे सहजि समाइआ ॥१०॥اوتھَے سوگ وجوگ ن وآپَے سهجے سهج سماایا ۔۔۱۰۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਦੁਸਟਾ ਕਾ ਵਾਸਾ ॥dhoojai bhai dhusaTaa kaa vaasaa ||दूजै भाइ दुसटा का वासा ॥دُوجَے بھاا دُسٹا کا واسا ۔۔

ਭਉਦੇ ਫਿਰਹਿ ਬਹੁ ਮੋਹ ਪਿਆਸਾ ॥bhaudhe fireh bahu moh piaasaa ||भउदे फिरहि बहु मोह पिआसा ॥بھادے پھره بهُ موه پآسا ۔۔

ਕੁਸੰਗਤਿ ਬਹਹਿ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਦੁਖੋ ਦੁਖੁ ਕਮਾਇਆ ॥੧੧॥kusa(n)gat baheh sadhaa dhukh paaveh dhukho dhukh kamaiaa ||11||कुसंगति बहहि सदा दुखु पावहि दुखो दुखु कमाइआ ॥११॥کُسںگت بههِ سدا دُکھ پاوه دُکھو دُکھ کماایا ۔۔۱۱۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਬਾਝਹੁ ਸੰਗਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥satigur baajhahu sa(n)gat na hoiee ||सतिगुर बाझहु संगति न होई ॥ستگر باجھهُ سںگت ن هوای ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਬਦੇ ਪਾਰੁ ਨ ਪਾਏ ਕੋਈ ॥bin sabadhe paar na paae koiee ||बिनु सबदे पारु न पाए कोई ॥بٍن سبدے پار ن پااے کوای ۔۔

ਸਹਜੇ ਗੁਣ ਰਵਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧੨॥sahaje gun raveh dhin raatee jotee jot milaiaa ||12||सहजे गुण रवहि दिनु राती जोती जोति मिलाइआ ॥१२॥سهجے گُݨ روه دن راتیِ جوتیِ جوت ملاایا ۔۔۱۲۔۔

ਕਾਇਆ ਬਿਰਖੁ ਪੰਖੀ ਵਿਚਿ ਵਾਸਾ ॥kaiaa birakh pa(n)khee vich vaasaa ||काइआ बिरखु पंखी विचि वासा ॥کااآ برکھ پںکھیِ وچ واسا ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਚੁਗਹਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਸਾ ॥a(n)mrit chugeh gur sabadh nivaasaa ||अंमृतु चुगहि गुर सबदि निवासा ॥اںمرت چُگه گُر سبد نواسا ۔۔

ਉਡਹਿ ਨ ਮੂਲੇ ਨ ਆਵਹਿ ਨ ਜਾਹੀ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਇਆ ॥੧੩॥auddeh na moole na aaveh na jaahee nij ghar vaasaa paiaa ||13||उडहि न मूले न आवहि न जाही निज घरि वासा पाइआ ॥१३॥اُڈه ن مُولے ن آوه ن جاهیِ نج گھر واسا پاایا ۔۔۱۳۔۔

ਕਾਇਆ ਸੋਧਹਿ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਹਿ ॥kaiaa sodheh sabadh veechaareh ||काइआ सोधहि सबदु वीचारहि ॥کااآ سودھه سبد ویِچاره ۔۔

ਮੋਹ ਠਗਉਰੀ ਭਰਮੁ ਨਿਵਾਰਹਿ ॥moh Thagauree bharam nivaareh ||मोह ठगउरी भरमु निवारहि ॥موه ٹھگاریِ بھرم نواره ۔۔

ਆਪੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਸੁਖਦਾਤਾ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧੪॥aape kirapaa kare sukhadhaataa aape mel milaiaa ||14||आपे कृपा करे सुखदाता आपे मेलि मिलाइआ ॥१४॥آپے ک®پا کرے سُکھداتا آپے مےل ملاایا ۔۔۱۴۔۔