Ang 1066 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੬੬)

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥maaroo mahalaa teejaa ||मारू महला ३ ॥مارُو مهلا ۳ ۔۔

ਨਿਰੰਕਾਰਿ ਆਕਾਰੁ ਉਪਾਇਆ ॥nira(n)kaar aakaar upaiaa ||निरंकारि आकारु उपाइआ ॥نِرںکار آکار اُپاایا ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਹੁਕਮਿ ਬਣਾਇਆ ॥maiaa moh hukam banaiaa ||माइआ मोहु हुकमि बणाइआ ॥مااآ موهُ هُکم بݨاایا ۔۔

ਆਪੇ ਖੇਲ ਕਰੇ ਸਭਿ ਕਰਤਾ ਸੁਣਿ ਸਾਚਾ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਦਾ ॥੧॥aape khel kare sabh karataa sun saachaa ma(n)n vasaidhaa ||1||आपे खेल करे सभि करता सुणि साचा मंनि वसाइदा ॥१॥آپے کھےل کرے سبھ کرتا سُݨ ساچا منّ وساادا ۔۔۱۔۔

ਮਾਇਆ ਮਾਈ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਪਰਸੂਤਿ ਜਮਾਇਆ ॥maiaa maiee trai gun parasoot jamaiaa ||माइआ माई त्रै गुण परसूति जमाइआ ॥مااآ ماای ترَے گُݨ پرسُوت جماایا ۔۔

ਚਾਰੇ ਬੇਦ ਬ੍ਰਹਮੇ ਨੋ ਫੁਰਮਾਇਆ ॥chaare bedh brahame no furamaiaa ||चारे बेद ब्रहमे नो फुरमाइआ ॥چارے بےد برهمے نو پھُرمااآ ۔۔

ਵਰ੍ਹੇ ਮਾਹ ਵਾਰ ਥਿਤੀ ਕਰਿ ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਸੋਝੀ ਪਾਇਦਾ ॥੨॥varhe maeh vaar thitee kar is jag meh sojhee paidhaa ||2||वर्हे माह वार थिती करि इसु जग महि सोझी पाइदा ॥२॥ورھے ماه وار تھتیِ کر اس جگ مهِ سوجھیِ پاادا ۔۔۲۔۔

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਕਰਣੀ ਸਾਰ ॥gur sevaa te karanee saar ||गुर सेवा ते करणी सार ॥گُر سےوا تے کرݨیِ سار ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਰਾਖਹੁ ਉਰਿ ਧਾਰ ॥raam naam raakhahu ur dhaar ||राम नामु राखहु उरि धार ॥رام نام راکھهُ اُر دھار ۔۔

ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਰਤੀ ਜਗ ਅੰਤਰਿ ਇਸੁ ਬਾਣੀ ਤੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਾਇਦਾ ॥੩॥gurbaanee varatee jag a(n)tar is baanee te har naam paidhaa ||3||गुरबाणी वरती जग अंतरि इसु बाणी ते हरि नामु पाइदा ॥३॥گُرباݨیِ ورتیِ جگ اںتر اس باݨیِ تے هر نام پاادا ۔۔۳۔۔

ਵੇਦੁ ਪੜੈ ਅਨਦਿਨੁ ਵਾਦ ਸਮਾਲੇ ॥vedh paRai anadhin vaadh samaale ||वेदु पड़ै अनदिनु वाद समाले ॥وےد پڑَے اندن واد سمالے ۔۔

ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤੈ ਬਧਾ ਜਮਕਾਲੇ ॥naam na chetai badhaa jamakaale ||नामु न चेतै बधा जमकाले ॥نام ن چےتَے بدھا جمکالے ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਦਾ ॥੪॥dhoojai bhai sadhaa dhukh paae trai gun bharam bhulaidhaa ||4||दूजै भाइ सदा दुखु पाए त्रै गुण भरमि भुलाइदा ॥४॥دُوجَے بھاا سدا دُکھ پااے ترَے گُݨ بھرم بھُلاادا ۔۔۴۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕਸੁ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥gurmukh ekas siau liv laae ||गुरमुखि एकसु सिउ लिव लाए ॥گُرمکھ اےکس سا لو لااے ۔۔

ਤ੍ਰਿਬਿਧਿ ਮਨਸਾ ਮਨਹਿ ਸਮਾਏ ॥tirabidh manasaa maneh samaae ||तृबिधि मनसा मनहि समाए ॥تِربدھ منسا منه سمااے ۔۔

ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਹੈ ਮੁਕਤਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਦਾ ॥੫॥saachai sabadh sadhaa hai mukataa maiaa moh chukaidhaa ||5||साचै सबदि सदा है मुकता माइआ मोहु चुकाइदा ॥५॥ساچَے سبد سدا هَے مُکتا ماایا موهُ چُکاادا ۔۔۵۔۔

ਜੋ ਧੁਰਿ ਰਾਤੇ ਸੇ ਹੁਣਿ ਰਾਤੇ ॥jo dhur raate se hun raate ||जो धुरि राते से हुणि राते ॥جو دھُر راتے سے هُݨ راتے ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਹਜੇ ਮਾਤੇ ॥gur parasaadhee sahaje maate ||गुर परसादी सहजे माते ॥گُر پرسادیِ سهجے ماتے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ਆਪੈ ਆਪੁ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੬॥satigur sev sadhaa prabh paiaa aapai aap milaidhaa ||6||सतिगुरु सेवि सदा प्रभु पाइआ आपै आपु मिलाइदा ॥६॥ستگر سےو سدا پربھ پاایا آپَے آپ ملاِادا ۔۔۶۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਭਰਮਿ ਨ ਪਾਏ ॥maiaa moh bharam na paae ||माइआ मोहि भरमि न पाए ॥مااآ موه بھرم ن پااے ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਲਗਾ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ॥dhoojai bhai lagaa dhukh paae ||दूजै भाइ लगा दुखु पाए ॥دُوجَے بھاا لگا دُکھ پااے ۔۔

ਸੂਹਾ ਰੰਗੁ ਦਿਨ ਥੋੜੇ ਹੋਵੈ ਇਸੁ ਜਾਦੇ ਬਿਲਮ ਨ ਲਾਇਦਾ ॥੭॥soohaa ra(n)g dhin thoRe hovai is jaadhe bilam na laidhaa ||7||सूहा रंगु दिन थोड़े होवै इसु जादे बिलम न लाइदा ॥७॥سُوها رںگ دن تھوڑے هووَے اس جادے بلم ن لاادا ۔۔۷۔۔

ਏਹੁ ਮਨੁ ਭੈ ਭਾਇ ਰੰਗਾਏ ॥eh man bhai bhai ra(n)gaae ||एहु मनु भै भाइ रंगाए ॥اےهُ من بھَے بھاا رںگااے ۔۔

ਇਤੁ ਰੰਗਿ ਸਾਚੇ ਮਾਹਿ ਸਮਾਏ ॥eit ra(n)g saache maeh samaae ||इतु रंगि साचे माहि समाए ॥ِات رںگ ساچے ماه سمااے ۔۔

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਕੋ ਇਹੁ ਰੰਗੁ ਪਾਏ ਗੁਰਮਤੀ ਰੰਗੁ ਚੜਾਇਦਾ ॥੮॥poorai bhaag ko ih ra(n)g paae gurmatee ra(n)g chaRaidhaa ||8||पूरै भागि को इहु रंगु पाए गुरमती रंगु चड़ाइदा ॥८॥پُورَے بھاگ کو اهُ رںگ پااے گُرمتیِ رںگ چڑاادا ۔۔۸۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਬਹੁਤੁ ਕਰੇ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥manmukh bahut kare abhimaan ||मनमुखु बहुतु करे अभिमानु ॥منمکھ بهُت کرے ابھمان ۔۔

ਦਰਗਹ ਕਬ ਹੀ ਨ ਪਾਵੈ ਮਾਨੁ ॥dharageh kab hee na paavai maan ||दरगह कब ही न पावै मानु ॥درگه کب هیِ ن پاوَے مان ۔۔

ਦੂਜੈ ਲਾਗੇ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਦੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੯॥dhoojai laage janam gavaiaa bin boojhe dhukh paidhaa ||9||दूजै लागे जनमु गवाइआ बिनु बूझे दुखु पाइदा ॥९॥دُوجَے لاگے جنم گواایا بن بُوجھے دُکھ پاادا ۔۔۹۔۔

ਮੇਰੈ ਪ੍ਰਭਿ ਅੰਦਰਿ ਆਪੁ ਲੁਕਾਇਆ ॥merai prabh a(n)dhar aap lukaiaa ||मेरै प्रभि अंदरि आपु लुकाइआ ॥مےرَے پربھ اںدر آپ لُکاایا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਇਆ ॥gur parasaadhee har milai milaiaa ||गुर परसादी हरि मिलै मिलाइआ ॥گُر پرسادیِ هر ملَے ملاایا ۔۔

ਸਚਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਚਾ ਵਾਪਾਰਾ ਨਾਮੁ ਅਮੋਲਕੁ ਪਾਇਦਾ ॥੧੦॥sachaa prabh sachaa vaapaaraa naam amolak paidhaa ||10||सचा प्रभु सचा वापारा नामु अमोलकु पाइदा ॥१०॥سچا پربھ سچا واپارا نام امولک پاادا ۔۔۱۰۔۔

ਇਸੁ ਕਾਇਆ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈ ॥eis kaiaa kee keemat kinai na paiee ||इसु काइआ की कीमति किनै न पाई ॥ِاس کاایا کیِ کیِمت کنَے ن پاای ۔۔

ਮੇਰੈ ਠਾਕੁਰਿ ਇਹ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ॥merai Thaakur ieh banat banaiee ||मेरै ठाकुरि इह बणत बणाई ॥مےرَے ٹھاکر اه بݨت بݨاای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਕਾਇਆ ਸੋਧੈ ਆਪਹਿ ਆਪੁ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧੧॥gurmukh hovai su kaiaa sodhai aapeh aap milaidhaa ||11||गुरमुखि होवै सु काइआ सोधै आपहि आपु मिलाइदा ॥११॥گُرمکھ هووَے سُ کاایا سودھَے آپه آپ ملاادا ۔۔۱۱۔۔

ਕਾਇਆ ਵਿਚਿ ਤੋਟਾ ਕਾਇਆ ਵਿਚਿ ਲਾਹਾ ॥kaiaa vich toTaa kaiaa vich laahaa ||काइआ विचि तोटा काइआ विचि लाहा ॥کااآ وچ توٹا کاایا وچِ لاها ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਖੋਜੇ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ॥gurmukh khoje veparavaahaa ||गुरमुखि खोजे वेपरवाहा ॥گُرمکھ کھوجے وےپرواها ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਣਜਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਸਹਜੇ ਸਹਜਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧੨॥gurmukh vanaj sadhaa sukh paae sahaje sahaj milaidhaa ||12||गुरमुखि वणजि सदा सुखु पाए सहजे सहजि मिलाइदा ॥१२॥گُرمکھ وݨج سدا سُکھ پااے سهجے سهج ملاادا ۔۔۱۲۔۔

ਸਚਾ ਮਹਲੁ ਸਚੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥sachaa mahal sache bha(n)ddaaraa ||सचा महलु सचे भंडारा ॥سچا مهل سچے بھںڈارا ۔۔

ਆਪੇ ਦੇਵੈ ਦੇਵਣਹਾਰਾ ॥aape dhevai dhevanahaaraa ||आपे देवै देवणहारा ॥آپے دےوَے دےوݨهارا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਲਾਹੇ ਸੁਖਦਾਤੇ ਮਨਿ ਮੇਲੇ ਕੀਮਤਿ ਪਾਇਦਾ ॥੧੩॥gurmukh saalaahe sukhadhaate man mele keemat paidhaa ||13||गुरमुखि सालाहे सुखदाते मनि मेले कीमति पाइदा ॥१३॥گُرمکھ سالاهے سُکھداتے من مےلے کیِمت پاادا ۔۔۱۳۔۔

ਕਾਇਆ ਵਿਚਿ ਵਸਤੁ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥kaiaa vich vasat keemat nahee paiee ||काइआ विचि वसतु कीमति नही पाई ॥کااآ وچ وست کیِمت نهیِ پاای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥gurmukh aape dhe vaddiaaiee ||गुरमुखि आपे दे वडिआई ॥گُرمکھ آپے دے وڈآای ۔۔

ਜਿਸ ਦਾ ਹਟੁ ਸੋਈ ਵਥੁ ਜਾਣੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਇ ਨ ਪਛੋਤਾਇਦਾ ॥੧੪॥jis dhaa haT soiee vath jaanai gurmukh dhei na pachhotaidhaa ||14||जिस दा हटु सोई वथु जाणै गुरमुखि देइ न पछोताइदा ॥१४॥جِس دا هٹ سوای وتھ جاݨَے گُرمکھ دےا ن پچھوتاادا ۔۔۱۴۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਭ ਮਹਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥har jeeau sabh meh rahiaa samaiee ||हरि जीउ सभ महि रहिआ समाई ॥هر جیِا سبھ مهِ رهِآ سماای ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਇਆ ਜਾਈ ॥gur parasaadhee paiaa jaiee ||गुर परसादी पाइआ जाई ॥گُر پرسادیِ پااآ جاای ۔۔

ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ਆਪੇ ਸਬਦੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੧੫॥aape mel milaae aape sabadhe sahaj samaidhaa ||15||आपे मेलि मिलाए आपे सबदे सहजि समाइदा ॥१५॥آپے مےل ملااے آپے سبدے سهج سماادا ۔۔۱۵۔۔