Ang 1065 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੬੫)

ਹਰਿ ਚੇਤਹਿ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥har cheteh tin balihaarai jaau ||हरि चेतहि तिन बलिहारै जाउ ॥هر چےته تن بلِهارَے جاا ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਤਿਨ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਉ ॥gur kai sabadh tin mel milaau ||गुर कै सबदि तिन मेलि मिलाउ ॥گُر کَے سبد تن مےل ملاا ۔۔

ਤਿਨ ਕੀ ਧੂਰਿ ਲਾਈ ਮੁਖਿ ਮਸਤਕਿ ਸਤਸੰਗਤਿ ਬਹਿ ਗੁਣ ਗਾਇਦਾ ॥੨॥tin kee dhoor laiee mukh masatak satasa(n)gat beh gun gaidhaa ||2||तिन की धूरि लाई मुखि मसतकि सतसंगति बहि गुण गाइदा ॥२॥تٍن کیِ دھُور لاای مُکھ مستک ستسںگت بهِ گُݨ گاادا ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਜੇ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵਾ ॥har ke gun gaavaa je har prabh bhaavaa ||हरि के गुण गावा जे हरि प्रभ भावा ॥هر کے گُݨ گاوا جے هرِ پربھ بھاوا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਵਾ ॥a(n)tar har naam sabadh suhaavaa ||अंतरि हरि नामु सबदि सुहावा ॥اںتر هر نام سبد سُهاوا ۔۔

ਗੁਰਬਾਣੀ ਚਹੁ ਕੁੰਡੀ ਸੁਣੀਐ ਸਾਚੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੩॥gurbaanee chahu ku(n)ddee suneeaai saachai naam samaidhaa ||3||गुरबाणी चहु कुँडी सुणीऐ साचै नामि समाइदा ॥३॥گُرباݨیِ چهُ کُںڈیِ سُݨیِاَے ساچَے نام سماادا ۔۔۳۔۔

ਸੋ ਜਨੁ ਸਾਚਾ ਜਿ ਅੰਤਰੁ ਭਾਲੇ ॥ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲੇ ॥so jan saachaa j a(n)tar bhaale || gur kai sabadh har nadhar nihaale ||सो जनु साचा जि अंतरु भाले ॥ गुर कै सबदि हरि नदरि निहाले ॥سو جن ساچا ج اںتر بھالے ۔۔ گُر کَے سبد هر ندر نهالے ۔۔

ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਪਾਏ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੪॥giaan a(n)jan paae gur sabadhee nadharee nadhar milaidhaa ||4||गिआन अंजनु पाए गुर सबदी नदरी नदरि मिलाइदा ॥४॥گِآن اںجن پااے گُر سبدیِ ندریِ ندر ملاادا ۔۔۴۔۔

ਵਡੈ ਭਾਗਿ ਇਹੁ ਸਰੀਰੁ ਪਾਇਆ ॥vaddai bhaag ih sareer paiaa ||वडै भागि इहु सरीरु पाइआ ॥وڈَے بھاگ اهُ سریِر پاایا ۔۔

ਮਾਣਸ ਜਨਮਿ ਸਬਦਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥maanas janam sabadh chit laiaa ||माणस जनमि सबदि चितु लाइआ ॥ماݨس جنم سبد چت لاایا ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਸਭੁ ਅੰਧ ਅੰਧੇਰਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਿਸਹਿ ਬੁਝਾਇਦਾ ॥੫॥bin sabadhai sabh a(n)dh a(n)dheraa gurmukh kiseh bujhaidhaa ||5||बिनु सबदै सभु अंध अंधेरा गुरमुखि किसहि बुझाइदा ॥५॥بٍن سبدَے سبھ اںدھ اںدھےرا گُرمکھ کسه بُجھاِادا ۔۔۵۔۔

ਇਕਿ ਕਿਤੁ ਆਏ ਜਨਮੁ ਗਵਾਏ ॥eik kit aae janam gavaae ||इकि कितु आए जनमु गवाए ॥ِاک کت آاے جنم گوااے ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਲਾਗੇ ਦੂਜੈ ਭਾਏ ॥manmukh laage dhoojai bhaae ||मनमुख लागे दूजै भाए ॥منمکھ لاگے دُوجَے بھااے ۔۔

ਏਹ ਵੇਲਾ ਫਿਰਿ ਹਾਥਿ ਨ ਆਵੈ ਪਗਿ ਖਿਸਿਐ ਪਛੁਤਾਇਦਾ ॥੬॥eh velaa fir haath na aavai pag khisiaai pachhutaidhaa ||6||एह वेला फिरि हाथि न आवै पगि खिसिऐ पछुताइदा ॥६॥اےه وےلا پھر هاتھ ن آوَے پگِ کھسِاَے پچھتاادا ۔۔۶۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਵਿਤ੍ਰੁ ਸਰੀਰਾ ॥gur kai sabadh pavitr sareeraa ||गुर कै सबदि पवित्रु सरीरा ॥گُر کَے سبد پوترü سریِرا ۔۔

ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਵਸੈ ਸਚੁ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰਾ ॥tis vich vasai sach gunee gaheeraa ||तिसु विचि वसै सचु गुणी गहीरा ॥تِس وچ وسَے سچ گُݨیِ گهیِرا ۔۔

ਸਚੋ ਸਚੁ ਵੇਖੈ ਸਭ ਥਾਈ ਸਚੁ ਸੁਣਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਦਾ ॥੭॥sacho sach vekhai sabh thaiee sach sun ma(n)n vasaidhaa ||7||सचो सचु वेखै सभ थाई सचु सुणि मंनि वसाइदा ॥७॥سچو سچ وےکھَے سبھ تھاای سچ سُݨ منّ وساادا ۔۔۷۔۔

ਹਉਮੈ ਗਣਤ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੇ ॥haumai ganat gur sabadh nivaare ||हउमै गणत गुर सबदि निवारे ॥هامَے گݨت گُر سبد نوارے ۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਹਿਰਦੈ ਰਖਹੁ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥har jeeau hiradhai rakhahu ur dhaare ||हरि जीउ हिरदै रखहु उर धारे ॥هر جیِا هردَے رکھهُ اُر دھارے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੇ ਮਿਲਿ ਸਾਚੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੮॥gur kai sabadh sadhaa saalaahe mil saache sukh paidhaa ||8||गुर कै सबदि सदा सालाहे मिलि साचे सुखु पाइदा ॥८॥گُر کَے سبد سدا سالاهے مل ساچے سُکھ پاادا ۔۔۸۔۔

ਸੋ ਚੇਤੇ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਚੇਤਾਏ ॥so chete jis aap chetaae ||सो चेते जिसु आपि चेताए ॥سو چےتے جس آپ چےتااے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਏ ॥gur kai sabadh vasai man aae ||गुर कै सबदि वसै मनि आए ॥گُر کَے سبد وسَے من آاے ۔۔

ਆਪੇ ਵੇਖੈ ਆਪੇ ਬੂਝੈ ਆਪੈ ਆਪੁ ਸਮਾਇਦਾ ॥੯॥aape vekhai aape boojhai aapai aap samaidhaa ||9||आपे वेखै आपे बूझै आपै आपु समाइदा ॥९॥آپے وےکھَے آپے بُوجھَے آپَے آپ سماادا ۔۔۹۔۔

ਜਿਨਿ ਮਨ ਵਿਚਿ ਵਥੁ ਪਾਈ ਸੋਈ ਜਾਣੈ ॥jin man vich vath paiee soiee jaanai ||जिनि मन विचि वथु पाई सोई जाणै ॥جٍن من وچ وتھ پاای سوای جاݨَے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ॥gur kai sabadhe aap pachhaanai ||गुर कै सबदे आपु पछाणै ॥گُر کَے سبدے آپ پچھاݨَے ۔۔

ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਸੋਈ ਜਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਬਾਣੀ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਇਦਾ ॥੧੦॥aap pachhaanai soiee jan niramal baanee sabadh sunaidhaa ||10||आपु पछाणै सोई जनु निरमलु बाणी सबदु सुणाइदा ॥१०॥آپ پچھاݨَے سوای جن نرمل باݨیِ سبد سُݨاادا ۔۔۱۰۔۔

ਏਹ ਕਾਇਆ ਪਵਿਤੁ ਹੈ ਸਰੀਰੁ ॥eh kaiaa pavit hai sareer ||एह काइआ पवितु है सरीरु ॥اےه کااآ پوت هَے سریِر ۔۔

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਚੇਤੈ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰੁ ॥gur sabadhee chetai gunee gaheer ||गुर सबदी चेतै गुणी गहीरु ॥گُر سبدیِ چےتَے گُݨیِ گهیِر ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਗੁਣ ਕਹਿ ਗੁਣੀ ਸਮਾਇਦਾ ॥੧੧॥anadhin gun gaavai ra(n)g raataa gun keh gunee samaidhaa ||11||अनदिनु गुण गावै रंगि राता गुण कहि गुणी समाइदा ॥११॥اندن گُݨ گاوَے رںگ راتا گُݨ کهِ گُݨیِ سماادا ۔۔۱۱۔۔

ਏਹੁ ਸਰੀਰੁ ਸਭ ਮੂਲੁ ਹੈ ਮਾਇਆ ॥eh sareer sabh mool hai maiaa ||एहु सरीरु सभ मूलु है माइआ ॥اےهُ سریِر سبھ مُول هَے ماایا ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ॥dhoojai bhai bharam bhulaiaa ||दूजै भाइ भरमि भुलाइआ ॥دُوجَے بھاا بھرم بھُلاایا ۔۔

ਹਰਿ ਨ ਚੇਤੈ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਚੇਤੇ ਦੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੧੨॥har na chetai sadhaa dhukh paae bin har chete dhukh paidhaa ||12||हरि न चेतै सदा दुखु पाए बिनु हरि चेते दुखु पाइदा ॥१२॥هر ن چےتَے سدا دُکھ پااے بن هرِ چےتے دُکھ پاادا ۔۔۱۲۔۔

ਜਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ॥j satigur seve so paravaan ||जि सतिगुरु सेवे सो परवाणु ॥جِ ستگر سےوے سو پرواݨ ۔۔

ਕਾਇਆ ਹੰਸੁ ਨਿਰਮਲੁ ਦਰਿ ਸਚੈ ਜਾਣੁ ॥kaiaa ha(n)s niramal dhar sachai jaan ||काइआ हंसु निरमलु दरि सचै जाणु ॥کااآ هںس نرمل در سچَے جاݨ ۔۔

ਹਰਿ ਸੇਵੇ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ਸੋਹੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇਦਾ ॥੧੩॥har seve har ma(n)n vasaae sohai har gun gaidhaa ||13||हरि सेवे हरि मंनि वसाए सोहै हरि गुण गाइदा ॥१३॥هر سےوے هرِ منّ وسااے سوهَے هرِ گُݨ گاادا ۔۔۱۳۔۔

ਬਿਨੁ ਭਾਗਾ ਗੁਰੁ ਸੇਵਿਆ ਨ ਜਾਇ ॥bin bhaagaa gur seviaa na jai ||बिनु भागा गुरु सेविआ न जाइ ॥بٍن بھاگا گُر سےوآ ن جاا ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਭੂਲੇ ਮੁਏ ਬਿਲਲਾਇ ॥manmukh bhoole mue bilalai ||मनमुख भूले मुए बिललाइ ॥منمکھ بھُولے مُاے بللاا ۔۔

ਜਿਨ ਕਉ ਨਦਰਿ ਹੋਵੈ ਗੁਰ ਕੇਰੀ ਹਰਿ ਜੀਉ ਆਪਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧੪॥jin kau nadhar hovai gur keree har jeeau aap milaidhaa ||14||जिन कउ नदरि होवै गुर केरी हरि जीउ आपि मिलाइदा ॥१४॥جٍن کا ندر هووَے گُر کےریِ هر جیِا آپ ملاادا ۔۔۱۴۔۔

ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਪਕੇ ਹਟਨਾਲੇ ॥kaiaa koT pake haTanaale ||काइआ कोटु पके हटनाले ॥کااآ کوٹ پکے هٹنالے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਲੇਵੈ ਵਸਤੁ ਸਮਾਲੇ ॥gurmukh levai vasat samaale ||गुरमुखि लेवै वसतु समाले ॥گُرمکھ لےوَے وست سمالے ۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਊਤਮ ਪਦਵੀ ਪਾਇਦਾ ॥੧੫॥har kaa naam dhiaai dhin raatee uootam padhavee paidhaa ||15||हरि का नामु धिआइ दिनु राती ऊतम पदवी पाइदा ॥१५॥هر کا نام دھآا دن راتیِ اُوتم پدویِ پاادا ۔۔۱۵۔۔

ਆਪੇ ਸਚਾ ਹੈ ਸੁਖਦਾਤਾ ॥aape sachaa hai sukhadhaataa ||आपे सचा है सुखदाता ॥آپے سچا هَے سُکھداتا ۔۔

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥poore gur kai sabadh pachhaataa ||पूरे गुर कै सबदि पछाता ॥پُورے گُر کَے سبد پچھاتا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹੇ ਸਾਚਾ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਕੋ ਪਾਇਦਾ ॥੧੬॥੭॥੨੧॥naanak naam salaahe saachaa poorai bhaag ko paidhaa ||16||7||21||नानक नामु सलाहे साचा पूरै भागि को पाइदा ॥१६॥७॥२१॥نانک نام سلاهے ساچا پُورَے بھاگ کو پاادا ۔۔۱۶۔۔۷۔۔۲۱۔۔